IX. p. 110 R.

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΤΣ ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΓ Γ.

211

άνδρες 3 Α$ηναΐοι, εν οίς ευδοκιμοϋσιν αυτοί καί δύνανται,ταΰτα φνλάττοντες ουδεμίαν περί των μελλόντων πρό-νοιαν εχουσιν, ετεροι δε τους επί τοίς πράγμασιν όνταςαίτιώμενοι καί διαβάλλοντες ονδεν άλλο ποιοϋσιν ή όπωςή πόλις παρ 1 αυτής δίκην λήιβεται * καί περί τοΰτ ’ εσται,Φιλίππψ δ ’ εξέσται καί λέγειν και πρόττειν ό τι βούλε-ται. αί δε τοιαΰται πολιτείαι συνή-9-εις μέν είσιν υμίν,αϊτιαι δε των κακών, άξιώ δ\ ώ άνδρες Άϋ-ηναίοι, αντι των άληδ-ών μετά παρρησίας λέγω, μηδεμίαν μοι διάτούτο παρ ’ υμών οργήν γενέσ&αι. σκοπείτε γάρ ώδί.υμείς την παρρησίαν επί μεν τών άλλων ουτω κοινήνοϊεσ&ε δεΐν είναι πάαι τοίς εν τη πόλει, ώστε καί τοίςξένοις καί τοίς δούλοις αυτής μεταδεδώκατε, καί πολλούςαν τις οίκέτας ϊδοι παρ’ ήμίν μετά πλείονος εξουσίας ότι βούλονται λέγοντας ή πολίτας εν ενίαις τών άλλωνπόλεων, εκ δε τού συμβουλεύειν παντάπασιν έξεληλάκατε.

5. εχουσιν Σ*ί*, εχουσιν, ούκουν οΰδ’ Cu. ας ο’ίονται δ£ίν εχειν vulg. | 7. ήπόλις Σί.*Χ, ή μεν πόλις Ε, ή μεν πόλις αυτή vulg. | 10. των -κακών Σ*!,* V*,γρ. Γ. mg Β, τών κακών κα'ι τών αμαρτημάτων Α 2 'Ο Η Π5), τών κακών τώναμαρτημάτων U, τών ταραχών και τών άμαρτημάτων γρ. Σ, της ταραχής κα'ιτών άμαρτημάτων vulg. | άξιώ Zl.*QssYZVE, άξιώ δ’ υμάς vulg.

— iv οίς — ταΰτα, nur bedacht den(gegenwärtigen) Stand der Dinge,dem sie Ansehen und Einflufs ver-danken, sich zu erhalten. — τους —όντας, die an der Spitze des StaatesStehenden, die Leiter der Politik.

— ονδεν άλλο — ο πως — nihilantiquius halent quam ut. ■ — παρ’αυτής δίκην λήιρεται, sich selbst,anstatt des Philippos, bestrafe, inihren Bürgern nämlich. — περίτοΰτ’ εσται, damit sich beschäf-tigt, zu schaffen macht. Vgl. Xen.Anab. 3, 5, 7 ot μεν άλλοι περί(αμψί das. § 14) τα επιτήδεια ήααν.

3. πολιτείαι] hier = πολιτεύ-ματα 'politisches Verhalten’. S. zu8, 70. — συνήθεις — αϊτιαι ] Manachte auf die schlagende Kürze inder Gegenüberstellung : c ebenso nachdem Herzen, als die eigentlichen Ur-sachen’. — τι των αληθών] ist wie

gleich darauf εν ενίαις τών άλλωνeine nur aus rhythmisch-rhetorischenGründen veranlafste Umschreibungdes einfachen Ausdrucks. — άξιώ —γενέσθαι] Vgl. 3, 3 und zu 3,10. —επί μεν τών άλλων] das ανμβον-λενειν abgerechnet, überall aufserin der Ekklesia. — ξένοις, = με-τοίκοις. Vgl. (Xen.) v. Staat d. Äth.1,12 διά τούτο ovv Ισηγορίαν καίτοίς δούλοις προς τους ελευθέ-ρους έποιήσαμεν καί τοίς μετοί-κοις προς τους αστούς. Eur. Phon.390 (I. τί φυγάσιν το δυσχερές; II.iv μεν μέγιατον, ονκ εχει παρρη-σίαν. I. δούλου τόδ’ είπας, μη λέ-γειν ά τις φρονεί) dachte an reinmenschliche, nicht an speciell atti-sche Verhältnisse. Die griechischenüberhaupt im Gegensatz zu den rö-mischen charakterisiert Plut. v. d.Geschwätz 18. — ϊδοι] zu 3, 1.

14 *