102 R.
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝ ΧΕΡΡΟΝΗΣΩΙ.
195
φήν ταντη πορίσαντας καί ταμίας καί δημοσίους, και‘όπως ενι την των χρημάτων φυλακήν άκριβεστάτην γενέ-σ&αι, ουτω ποιήσαντας τον μεν των χρημάτων λόγονπαρά τούτων λαμβάνειν , τον δε των έργων παρά τονστρατηγοί, καν οντω ποιήσητε καί τότ 1 έ9·ελήση&’ ωςάλη-3-ώς αγειν ειρήνην δικαίαν, μένειν επί τής αυτόν Φί-λιππον αναγκάσετε, ον μεϊζον ούδεν αν γένοιτ 3 άγα&όν,ή πολεμήσετ 3 εξ ίσον.
Εί δε τω δοκεΐ ταντα καί δαπάνης μεγάλης καί πό- 48νων πολλών καί πραγματείας είναι, καί μάλ* όρ&ώς δο-κεί ' άλλ 3 εάν λογίζηται τά τή πόλει μετά ταντα γενησό-μενα, αν ταντα μή ύλέλη, ευρήσει λναιτελονν το εκόνταςποιεΐν τά δέοντα, εί μεν γάρ εστί τις εγγυητής έλεα.ν 49{ου γάρ άν&ρώΐΐων γ 5 ουδείς αν γένοιτ ’ αξιόχρεως τηλι-κοντον πράγματος), ώς εάν άγη3·* ησυχίαν καί άπανταπρόηο&ε, ονκ επ 1 αυτούς υμάς τελευτών εκείνος * ήξει,αισχρόν μέν, νή τον Λία καί πάντας τούς 3·εονς, καί ανά-ξιον υμών καί τών υπαρχόντων τή πόλει καί πεπραγμέ-νων τοΐς προγόνοις, τής ιδίας ενεκα ρα&υμίας τούς άλλουςπαντας"Ελληνας εις δουλείαν προέα-9-αι, καί έγωγ ’ αυτόςμεν τείλνάναι μάλλον αν ή ταντ 3 είρηκέναι βουλοίμην' ουμήν άλλ’ εί τις άλλος λέγει καί υμάς πεί&ει, έστω, μή
vergleichen ist. — δημοσίους] zu2, 19. — οντω] zu 2, 7. — τότε— άλη&ώς αγειν ειρήνην δικαίαν,μένειν] ‘Wenn ihr so thut (euchernstlich rüstet) und dann in Wahr-heit einen ehrlichen Frieden wollet( ειρήνην δικαίαν, wo beide Teileihre Schuldigkeit thun, im Gegen-sätze zu dem jetzigen Zustande,der zwar auch sogenannter Friedenwar, aber ein Frieden, der bei derOhnmacht der Athener Ph. nichthinderte jedwede Ungerechtigkeitan ihnen zu begehen, wie er dieAthener nach D.’ Willen nicht hin-dern sollte, den Diopeithes in seinenUnternehmungen einzuschränken),so werdet ihr Ph. nötigen (indemihr ihm durch eure Rüstung impo-
niert) sich innerhalb der Grenzenseines Landes zu halten, oder ihn aufgleicher Grundlage bekämpfen, d. h.den Frieden entweder in Güte oderdurch die Gewalt der Waffen er-zwingen/
48. πραγματείας ] Aus πολλώνist auch hierzu πολλής zu denken.Über den Genetiv Krüger § 47, 6, 9.— αν ταντα μή ϋ-έλη] bezieht sichauf ε&ελήσησ im § 47 zurück.
49. τις εγγυητής &εών] ϋ·εώνhängt von τις ab. — νή — θ-εοΰς]stehende Schwurformel. — πάνταςτους — τους άλλους. — τών υπαρ-χόντων τή πόλει ] wird durch πε-πραγμένων τοΐς προγόνοις, näherbestimmt. — είρηκέναι, geratenhaben.
13 *