184

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΪΣ

VIII. ρ. 95 R.

ημών τινες εν&άδε πράττουσιν; είτ 3 ετι ζητείτε, πό&εντα τής πόλεως άπόλωλεν άπαντα;

21 βούλομαι τοίνυν προς υμάς μετά παρρησίας έξετάσαιτά παρόντα πράγματα τή πόλει, καί σκέψασΟ-αι τί ποιοΰ-μεν αυτοί νυν χαι όπως χρώμεθ· 3 αυτοίς. ημείς ούτε χρή-ματ 3 είσφέρειν βουλόμε&α, οντ 3 αυτοί στρατεύεσ&αι, ούτετων κοινών άίΐέχεσύλαι δυνάμε&α, οϋτε τάς συντάξεις zho-πείχλει δίδομεν, ου& 3 όσ 3 αν αυτός αντφ πορίσηται έπαι-

22 νονμεν, άλλα βασκαίνομεν και σκοπονμεν πό&εν, καί τίμέλλει ποιειν καί 7ΐάντα τά τοιαυτί, ουτ 3 επειδήπερ ού-τως έχομεν, τά ήμέτερ 3 αυτών πράττειν έϋ-έλομεν, άλλ 3 ενμεν τοΐς λόγοις τους τής πόλεως λέγοντας άξι έπαινονμεν,εν δε τοΐς εργοις τοίς έναντιονμένοις τούτοις συναγωνι-

23 ζόμε&α. υμείς μεν τοίνυν εϊώ&αϋ· 3 έκάστοτε τον παριόντ 3έρωταν, τί ουν χρή ποιειν', εγώ δ 3 υμάς έρωτήσαι βούλο-μαι, τί ουν χρή λέγειν; εί γάρ μήτ 3 είσοίσετε, μήτ 3 αυτοίοτρατεύσεσ&ε, μήτε τών κοινών άφέξεσϋ-ε, μήτε τάς συν-τάξεις δώσετε, μήΟ· 3 όσ 3 αν αυτός αυτψ πορίσηται έάσετε,μήτε τά υμέτερ 3 αυτών πράττειν έ&ελήσετε, ουκ έχω τί

21. βούλομαι — xy πόλει] προςυμάς, zu euch (sprechend), gegen,vor und mit euch. Das erste vonFelicianus zugesetzte προς ist kaumentbehrlich. Denn die gewöhnlicheErklärung der W. βούλομαι υμάςέξετάοαι τα παρόντα πράγματα,νοίο de statu praesenti vos exami-nare (vgl. mit Xen. Kyrop. 6, 2, 35τα. μεν ουν εις τροφήν δέοντα οίηγεμόνες τών οπλοφορων έξετα-ζετε τους νφ’ νμϊν αντοΐς. Plat.Lach. 189*1 ίσως ον κακώς έχειέξετάζειν καί τά τοιαντα ημάςαυτούς. Gorg. 5161* £άν τις σεταντα $·£τ«ζ&), „entspricht dem Fol-genden nicht. Über die Wortstel-lung τά παρόντα πράγματα xyπόλει zu 6, 8. — στρατενεσ&αι]näml. βονλόμε&α. — οντε — δν-μνάείία, noch können wir es überuns gewinnen. Die κοινά sind dasStaatsvermögen, welches die Athe-

ner, anstatt es auf den Krieg zuverwenden, durch Verteilung in derForm der Theorika verschleuderten.S. zu 3, 11. — τάς συντάξεις, dieBeiträge aus der Bundeskasse.

22. πό&εν] durch πορίζεται zuergänzen; βασκαίνομεν καί σκο-πονμεν will als έν διά δνοίν ge-fafst und übersetzt sein. — εν μεντοΐς λόγοις — έν δε τοΐς έργοις]so lange es sich um Worte dreht,— sobald es zum Handeln kommt. —τοΐς έναντιονμένοις τούτοις] τον-τοις (τοΐς άξια λέγονσιν) hängt vonτοΐς έναντιονμένοις ab.

23. δώσετε] versteht sich demjedesmaligen Feldherrn. D. sprichthier nicht mehr von dem einzelnenvorliegenden Falle, sondern vomPrinzip: daher oben εΐώ&α& 3 έκά-στοτε τον παριόντ ’ έρωταν. —έάσετε, geschehen lasset, guthei-set, etwas schwächer als oben § 21