94 R.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝ ΧΕΡΡΟΝΗΣΩΙ.

183

μά ΜΕ ονχ ήξει.“ καί τις εγγυητής έστι τούτον; άρ’ ορατέκαι λογίζεσ&ε, ώ ανδρες Αθηναίοι, την επιούσαν ώραντον ετονς , εις ήν έρημόν τινες θύονται δεϊν τον Ελλή-σποντον υμών ποιήσαι και παραδονναι Φιλίππφ; τί δαν άπελϋ-ών εκ Θρψκης και μηδε προαελέλών Χερρονήσφμηδε Βνζαντίψ (και ταντα λογίζεσ&ε ) επί Χαλκίδα καίΜέγαρά ήκη τον αυτόν τρόπον όνπερ επ' Ώρεόν πρψην,πότερον κρείττον εν&άδ 3 αυτόν άμννεα-9-αι καί προσελίλεϊντον πόλεμον προς την ΙΜττικήν έάσαι, η κατασκενάζεινεκεί τιν 3 ασχολίαν αντω; εγώ μεν οϊομαι τούτο.

Ταντα τοίννν απαντας είδότας καί λογιζομένους χρή 19μά Μι ονχ ήν Μιοπεί&ης πειραται τη πόλει δνναμιν πα-ρασκεύαζε ιν, ταντην βασκαίνειν καί διαλϋσαι πειράσ&αι,αλλ 3 ετέραν αντους προσπαρασκενάζειν καί συνενπορονν-τας εκείνψ χρημάτων καί τάλλ 3 οικείως συναγωνιζομένονς.ει γάρ τις εροιτο Φίλιππον' „ είπε μοι, πότερ 3 αν βον- 20λοιο τούτους τους στρατιιότας, ονς Μιοπείέλης νυν εχει,τούς όποιονστινασονν (ούδεν γάρ αντιλέγω), εν&ενείν καίπαρ 1 lM-d -ηναίοις ενδοξεϊν καί πλείονς γίγνεσθαι τής πό-λεως σνναγωνιζομένης, ή διαβαλλόντων τινών καί κατηγο-ρούντων διασπασ&ήναι καί διαφ&αρήναι;“ ταΰτ 1 αν οίμαιφήσειεν. εί9·* ά Φίλιππος αν ενξαιτο τοϊς * -9-εοΐς, ταΰ-9·’

18. μα ΔΕ] sonst in der subjec-tio: νη /Ha. —Philippos. —τήν επιονααν ώραν τον ετονς, ειςήν —, was für eine Jahreszeit vor derThüre steht, für welche—; die hei Csenämlich, wo man nichtnach dem Hel-lespontos kommen kann. Vgl. zu 4,31, und über είςήνζα 2, 20. — μηδί— μηδε, gar nicht — noch. — Χαλ-κίδα, der einzige Staat in Euböa,der damals auf Athen gestützt dortdem Philippos noch die Wage hielt,während Eretria (zu § 36) und jüngstauch Oreos (01. 109, 2. 342. S. § 59und 9, 33. 59 ff.) dem makedon.Einflüsse erlegen waren. Vgl. A.Schäfer, Dem. 2, 391 ff.^— καί Μέ-γαρα] καί (so Σ statt ή ) stellt dieGefahr als eine zugleich mehrere

Punkte bedrohende, dringende vor.Ein Anschlag Philipps auf M., 01.109, 1, war unter Athens Beistandglücklich abgewehrt worden (zu 9,17). — εγω μεν οϊομαι τούτο] ‘ichsollte meinen, dieses letztere!’

19. χρημάτων ] ist als partitiverGenitiv zu fassen. — οικείως, freund-schaftlich, bereitwillig, anstatt ihnzu schmähen und zu verleumden.

20. όποιονστινασονν , mit Be-zug auf ihre räuberischen Gelüste§ 9. ·— ταντ’] näml. το διασπα-α&ήναι καί διαφθ-αρήναι. — εέ& ’]zu 1, 24. Mit besonderem Nach-druck ist dasselbe εϊτα dann auchan die Spitze der mit gesteigerterIndignation gestellten Schlufsfragegesetzt.