-Λ R.
ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΙ' Β.
167
„ζητείτε;“ εφην. „ελευθερίαν, είτ 3 ουχ ορατέ Φίλιιτ- 25„7iov * άλλοτριωτάτας ταΰτ η και τάς τιροαηγορίας ’έχοντα;„βασιλεύς γαρ καί τύραννος α^ιας εχθρός ελευθερία καί,,νόμοις ενάντιος, ού ψυλάξεαθ 3 όπως'' εψην „μη πολέ-μου ζητούντες απαλλαγήναι δεσπότην ευρητε
Ταΰτ 3 άκονααντες εκείνοι καί θορνβοΰντες ώς όρθιος 26λέγεται, καί πολλούς ετέρους λόγους 7ΐαρά των πρέσβεωνκαί τεαρόντος εμού καί 7τάλιν ύστερον, ώς έοικεν, ουδένμάλλον άποαχήαονιαι τής Φιλίππου φιλίας ούδ' ώνεπαγγέλλεται, καί ου τοΰτ 3 εστιν ατοπον, εί Μεσσήνιοτκαί ΙΙελοποννησίων τινές παρ 3 α τύϊ> λογισμψ βέλτισθ 3όρώαί τι 7ΐράξουσιν, άλλ 3 υμείς οι καί αυνιέντες αυτοί 27καί τών λεγόντων άκούοντες ημών ώς έπιβουλεύεαθε, ώςπεριστοιχίζεσθε, εκ τοΰ μηδέν ήδη ποιείν λήαεθ 3 ώςεμοί δοκεί ίτάνθ 3 ωτομείναντες. ούτως ή 7ΐαραυτίχ ηδονήκαί ραστώνη μεΐζον ισχύει τοΰ ποθ 3 ύστερον αννοίαεινμέλλοντος.
25. είτ’] zu 1,24. — καίταςπροα-ηγοριας, schon die Titel, um vonder Gesinnung ga r nicli t erst zu reden.— βασιλεύς — ενάντιος 1 mit riie to-rischer Übertreibung. Man denkez. B. nur an die spartanischen Kö-nige. — πολέμου, mit Lakedämon.
26. καί θόρυβόνντες ώς όρθώςλέγεται ] Auch hierzu, sowolü zuθορνβονντες als auch zu λέγεταιist ταΰτ’ zu ergänzen (Weil); dochist άκονσαντες der Hauptbegriff,der nur in der bei Dem. beliebtenWeise durch den Zusatz adverbiellbestimmt wird. Vgl. zu θορνβεΐν.8,30.7 7. — καί πάλιν ύστερον] gehtnach E. Müller auf eine spätere Ge-sandtschaft, von der D. annimmt(ώς ’έοικε), dafs ihre Redner indemselben Sinne gesprochen ha-ben werden. Blafs zieht ώς έοικεzum Folgenden: ‘wie man ja ausdieser ihrer Gesandtschaft sieht.’ —παρ’ a, = παρά ταΰτα a: gegendie eigene bessere Einsicht handeln.Wenn D. dies an den Messeniern undanderen Peloponnesiern ganz in der
Orduuug findet, so ist das Urteilzwar in dem ßewufstsein der gei-stigen Superiorität Athens über dieübrigen griechischen Staaten be-gründet, hier aber insbesondere dar-auf berechnet, durch den Gegen-satz den Athenern selbst ihr eigenesunverantwortliches Benehmen rechtlebhaft zu Gemüte zu führen.
27. άλλ’ υμείς] Man erwartetάλλ’ εί υμείς als Fortsetzung desατοπον. Der Redner bricht jedochdie angefangene Konstruktion abund wendet sich direkt an die Athe-ner. Ähnlich 8, 30. — αυνιέντεςαυτοί] αυτοί steht um des Gegen-satzes zu τών λεγόντων ημών wil-len. καί — καί geht bei solchem Ge-gensatz in die Bedeutung von cum —tum über, αυνιέντες steht im Gegen-satz zu der oben erwähnten ακαιό-τητα τρόπων. — περιστοιχίζεσθε]zu 4, 9. — εκ τοΰ] nie von der Ur-sache, sondern von den Gründen, diein der Sache seihst liegen. — ήδη]bezeichnet das jedesmalige rechtzei-tige Thun. — πάνθ’ υπομεΐναντες]