164

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

VI. ρ. 70-

18 κέκτηται' ει γάρ Αμφίπολιν και Ποτείδαιαν προείτο, ονι 5 ’αν οϊκοι μένειν βεβαίως ηγείτο, άμφότερ’ ονν οίδε, καίαυτόν ύμίν επιβονλενοντα καί υμάς αισΠανομένονς. ενφρονεΐν δ ’ υμάς νπολαμβάνων δικαίως αν αυτόν μιαείννομίζοι, καί παρώξννται πείσεο&αί τι προσδοκιΖν, αν -και-ρόν λάβητε, αν μη φ&άση ποιήσας πρότερος. διά ταΰτεγρήγορεν, εφέατηκεν επί τή πόλει, θεραπεύει τους Θη-βαίους καί Πελοποννησίων τους ταντά β ούλο μένους τον-

19 τοις, ονς δια μεν πλεονεξίαν τα παρόντ άγαπήσειν οϊε-ται, διά δε ακαιότητα τρόπων των μετά ταντ 1 ονδενπροό-ψεσ&αι. καίτοι σωφρονονσί γε καί μετρίως εναργή

V / η . C» ^ \ ·»,. , .

παραοειγματ εστιν tostv, απρος Αργείονς εμοιγ ’ είπεΐνπρος υμάς έστιν είρηαΠαι.

29 -,ΐίως γάρ οϊεσ&ε“, έφην

durch den Besitz eures Eigentums.Das Demonstr. nimmt das attrahierteRelativ wieder auf. Vgl. 8, 23 ώστεxal περί ών αν ψαθί μέλλειν αυ-τόν ποιεϊν, καί περί τούτων προ-κατηγορούντων όκροάο9·αι. 8,26.

9, 19. 20, 87. 28, 24. 33, 15; s. Krü-ger §,51, 11, 2.

18. Αμφίπολιν καί Ποτείδαιαν ]

S. die Einl. zu R. 1—3. und 1, 12.

— οίκοι, daheim in Makedonien.

— ηγείτο ] Es hätte auch ηγείταιheifsen können. Doch lieben dieGriechen und Lateiner die Thätigkeitdes Glaubens, der inneren Vorgängenicht als den dadurch bewirkten ob-j ekti ven Thatsachen gleichzeitig undmitdauernd darzustellen. — αυτόννμίν επιβουλεύονται] Das Pronom.objektiviert im Accus, statt des No-min., um den Gegensatz zu υμάςαίο&ανομένονς stärker ins Ohr fal-len zu lassen. Vgl. Krüger § 55, 2,3.Koch 127, 3, 1. — Sv — νομίζοι]Krüger § 54, 3, 7. αν νομίζοι istviel höhnischer in diesem Zusammen-hang als νομίζει. — φ'ίάαη — πρό-τερος.] Vgl. 4, 14 μη πρότερονπρολαμβάνετε. Das zweite αν hat

και προς ινιεασηνιονς καισυνέβη, βέλτιον δ ’ ίσως και

,,ώ άνδρες Μεσσήνιοι, δνσ-

den Hauptton. — εφέατηκεν] näml.τοίς πράγμααιν, er ist auf demPlatze, auf der Lauer. — επί τήπόλει, ‘lauert der Stadt auf’. Demπόλει steht dann τους Θηβαίουςκαί τ. gegenüber. — ταύτα] näml.ihren eigenen Vorteil.

19. διά πλεονεξίαν, wegen ihrerHabsucht: weil er ihnen den Willengethan. — διά ακαιότητα τρόπων]bildet einen Begriff. Vgl. 5, 15. —καί μετρίως, auch nur einigerma-fsen. Es gehört zum Vorhergehendenund beschränkt den Begriff: me-diocriter. — παραδείγματα] näml.των μετά ταντα. — προς — συν-έβη, bei der Gesandtschaft, welchenach dem Peloponnes gegangen war,um daselbst dem Einflüsse des Phi-lippos entgegenzuarbeiten, συνέβη]wohl mit Beziehung auf die unter denGesandten selbst getroffene Überein-kunft. — είρήσ&αι] zu 2, 4.

20. πως γάρ] γάρ ist dem Ge-danken nach mit εφην zu verbinden(vgl. Lipsius de Aristidis Plutarcheilocis quibusd. p. 5 ff.). — άκούειν,anhören, aufnehmen’, ist, wie wei-ter unten προσδοκάν, Infinitiv des