94
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ
III. ρ. 35—
24 νέσ&αι. εκείνοι τοίννν, οίς ονκ εχαρίζονϋ·’ οί λέγοντεςο-ίδ ’ εφίλονν αυτούς, ώσπερ υμάς ουτοι νυν, πέντε μενκαι τετταράκοντ 1 έτη των ‘ Ελλήνων ήρξαν έκόντων, πλείωδ 1 η μύρια τάλαντ’ εις την άκρύπολιν άνήγαγον, νπήκουεδ’ ο τούτην την χώραν έχων αυτοϊς βασιλεύς, ώσπερ εστιπροσήκον βάρβαρον ‘Έλλησι, πολλά δε και καλά και πεζήκαι ναυμάχουντες έστησαν τρόπαι 3 αυτοί στρατευόμενοι,μόνοι δ 3 άν-9-ρώπων κρείττω την επϊ τοίς έργοις δόξαν
25 των cpd -ονούντων κατέλιπον. επί μεν δη των ‘ Ελληνικών
24. ονδ ’ εφίλονν αυτούς] Umdas Unangenehme der Wiederho-lung des Relativums, noch dazu ineinem anderen Kasus (ονς) zu ver-meiden , tritt der Redner mit demaufnehmenden αυτούς parenthetischaus dem Satzgefüge, wie 9, 47 Λα-κεδαιμόνιοι , (n ίίαλαττης μεν ήρ-χον, νφίστατο δ ονδεν αυτούς.15, 26 Χαλκηδόνα, ή βασιλέωςμέν εστιν, εϊχετε δ Ί αυτήν υμείς.19, 309 τάς ατυχείς και ταλαίπω-ρους αν&ρώπονς, ας ουκ ηλέησενΑισχίνης, ονδ'βδάκρυαεν επί ταύ-ταις την Ελλάδα. Ebenso häufigim Lat., wie Cic. Or. 2, 9 ipsius inmente insidebat sp e des pule tiritudi-nis eximia quaedam, quam intuensin eaque defixus ad illius similitu-dinem artem et manum dirigebat.— εφίλονν, den Hof machten. Indiesem Sinne gebraucht Cicero: tan-quam füiolam osculari. — πέντεκαί τετταράκοντ ετη] Der Zusatzεκόντων zeigt, dafs D. vom Per-serkriege bis zum Anfang des pelo-ponnesischen rechnet, 01.75,4—87,1.476—431. Die 73 Jahre dagegen,die er 9, 23 als die Dauer der He-gemonie der Athener angiebt, sindbis zur Schlacht bei Ägospotamos93, 4. 405 zu rechnen. — εκόν-των entspricht nur in Bezug aufdie Zeit der Übergabe der histori-schen Wahrheit. — πλείω ή ούρια]Nach Thuk. 2, 13 betrug das Maxi-mum des durch Perikies auf derBurg angesammelten und in dem
Opisthodomos des Parthenon auf-bewahrten Schatzes 9700 Talentean haarem Gelde, aufserdem da-selbst noch an ungemünztem Goldund Silber, zu Weihgeschenken,Festgerät u. s. w. verarbeitet, 500,und 40 Talente Goldes an der Sta-tue der Athene. Vgl. Isokr. 8, 126,15, 234. — 6 r αυτήν — βασιλεύς]Perdikkas II., welcher 01. 81, 2—91, 3 = 455 — 411 über Make-donien regierte, νπήκουε ist nichtbuchstäblich zu nehmen. Perdikkaswar durch seine treulose Politik imLaufe des peloponnesischen Kriegeseiner der gefährlichsten GegnerAthens. Zwar gemeinsame Inter-essen führten beide zusammen, al-lein das Verhältnis ward von jenemebenso, oft gebrochen als geschlos-sen. Ähnliche Übertreibungen 7,12. 11, 16. — ώσπερ — ’Έλλησι]Arist. Pol. 1, 5 διό φασιν οι ποιη-ταί „βαρβάρων <>’ ‘'Ελληνας άρ-χειν εικός“, ως ταντό φύσει βάρ-βαρον καί δονλον ον. Enrip. Iph.Aul. 1400 βαρβάρων ’ δ' ‘'Ελληναςάρχειν εικός, άλλ’ ον βαρβάρους,μητερ,‘Ελλήνων, το μεν γάρ δον-λον, οι δ ’ ελεύθεροι. — αυτοί]Vgl. zu 1, 2 und unten § 30. —μόνοι d’] eine den Rednern indiesem patriotischen Zusammen-hang sehr geläufige Hyperbel. Fürden Gedanken vgl. Hör. od. II, 20:invidiaque maior etc. (schon vonRehdantz verglichen).
25. έπί μέν δή — ίδίοις] Diese