33 R.

ΟΛΥΝΘΙΑΚΟΣ Γ.

89

εί γάρ αυτάρκη τά ψηφίσματ* ήν η υμάς άναγκάζειν απροσήκει πράττειν η περί ών γραφεί η διαπράξαα&αι,όντ αν υμείς πολλά ψηφιζόμενοι μικρά, μάλλον <}’ ονδενεπραττετε τούτων, ούτε Φίλιππος τοσοντον νβρίκει χρό-νον · πάλαι γάρ αν ενεκά γε ψηφισμάτων εδεδώκει δίκην,άλλ 3 ουχ οίυτω ταντ’ εχει' το γάρ πράττειν, τον λέγειν 15και χειροτονείν ύστερον ον τη τάξει, πρότερον τη δυνά-μει και κρείττόν εστιν. τοντ 3 ονν δει προσείναι, τά δ 1άλλ 3 υπάρχει' και γάρ ειπεΐν τά δέοντα πάρεισιν, ώάνδρες Ά&ηναίοι, δυνάμενοι, και γνώναι πάντων υμείςόξντατοι τά ρη&έντα' καί πράξαι δε δυνήσεσ&ε νυν,εάν δρ&ώς ποιήτε. τίνα γάρ χρόνον η τίνα καιρόν, ω άν- 16δρες id-S -ηναϊοι, του παρόντος βελτίω ζητείτε; η πό& αδει πράξετε, ει μη νυν; ουχ άπαντα μεν ημών προείληφετά χωρί 3 άν&ρωπος, ει δέ καί ταντης κύριος τής χώραςγενήσεται, πάντων αϊσχιστα πεισόμε-Θα; ουχ ονς, εί πο-λεμήααιεν, έτοίμως σώσειν ύπισχνονμε&α, * οντοι νυν πο-λεμονα ιν; ονκ εχθρός; ονκ εχων τά ήμέτερα; ου βάρ-

wird mit Nachdruck stofsweise undfür sich vom Redner gesprochen,weil auf jedem der Nachdruck ruht,selbst auf υμάς. — γραφείη] ite-rativ. — νβρίκει, zu 4, 5. — ενεκάγε -ψηφισμάτων, wenn es den Be-schlüssen nach ginge. Vgl. 25, 65εμοί μεν γάρ εν εκ ’ αναίδειας οτοιοντος δοκει παν άν ετοίμωςε'ργον ποιήσαι. Xen. Mem. 4, 3, 3φως εί μη ειχομεν, ομοιοι τοΐςτνφ/.οΐς άν ήμεν ενεκά γε τωνημετέρων όφ&αλμών.

15. το γάρ πράττειν — κρείττόνεστιν] πρότερον vom Range. Vgl.Sali. lug. 85 praeposteri homines:nam gerere quam fieri tempore po-sterius, re atqae usu prius est. —■και — di, aber auch, und auch. Vgl.7, 5. 9, 70 u. ö. — πράξαι — ποιή-τε] πράττειν, dem ειπεΐν undγνώναι entgegengesetzt, bezeichnetdie Thätigkeit an sich, ‘ handeln,thätig, geschäftig sein’, mit einem

Objektsaccusativ = etwas betrei-ben, unternehmen, ποιειν die voll-ziehende Thätigkeit, = thun, aus-führen. εάν όρ&ώς ποιήτε, wennihr es recht anfangt. Vgl. 4,20. 9,15.Indefs erscheinen beide Worte häufigals gleichbedeutend nebeneinanderwie 4, 2. 5. 7. 8, 2. 9, 5. 17 u. ö.Ähnlich ist der Unterschied zwischenagere und facere.

16. τά χωρία] S. 1,9. 12. 4,4.— ονχ] erstreckt sich besondersauf πεισόμε&α, das Verbum desHauptsatzes, da der mit μεν ko-ordinierte Satz den untergeordnetenGedanken enthält und tonlos ge-sprochen wird. — ταντης, des Ge-bietes von Olynthos. — ους — σώ-σειν] οίς — βοηίϊήοειν wäre derSache angemessener gewesen: aberdie Athener setzen sich gern aufshohe Pferd. Vgl. unten § 24 zuνπήκοναε. — ονκ εχβ-ρός — τις;]Die Unterdrückung des Subjekts