I. p. 9 R.

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΪΣ ΟΛΥΝΘΙΑΚΟΣ A.

47

χαί τής υμετέρας τύχης υπολαμβάνω πολλά τών δεόντωνIx τον παραχρήμ 3 ενίοις άν έπελύλεΐν είπεϊν, ωοτ' εξαπάντων ραδίαν την τον συμφέροντος υμΐν αιρεσιν γε-νέσύλαι.

‘ Ό μεν ονν παρών χαιρός, ώ άνδρες 3 Α3·ηναίοι, μόνον 2ουχί λέγει φωνήν αφιείς, ότι τών πραγμάτων νμίν εκεί-νων αυτοίς άντιληπτέον εατίν, εϊπερ υπέρ σωτηρίας αυ-τών φροντίζετε' ημείς δ 3 ούκ οίδ 3 οντινά μοι δοκοϋμενέχειν τρόπον προς αυτά, έστι δή τά γ 3 έμοί δοκοΰντα,-ψηφίσασ&αι μεν ήδη την βοή&ειαν χαϊ παρασκευάσα-σϋ-αι την ταχίστην, όπως έν&ένδε βοη-9-ήσητε, καί μηπά&ητε ταυτόν υπέρ και πρότερον, πρεσβείαν δε πέμ-πειν, * ήτις ταντ 3 ερεί καί παρέσται τοίς πράγμασινώς έστι μάλιστα τούτο δέος, μή πανούργος ων καί δεινός 3

also deutsch hinter άν γάρ ein ‘als-dann’ eingeschoben werden. — τήςνμετέρας τύχης] nämlich είναι. Vgl.

з, 15. 4, 12. Von dem erwartetenNachsatz: sondern auch, was denStegreifrednern als notwendig bei-fallt, nämlich αχούσαν τες λάβοιτεbiegt D. absichtlich durch diesenEinschub ab. — γενέσθαι.] ώστεist hier fast in die Bedeutung desfinalen ‘damit’ übergegangen: denndas Glück (D. denkt innerlich: Ge-schick) wollte es . . . damit.

2. ό μεν ον v — αφιείς] Asch. 3,130 άλλ ον προνλεγον, ον πρού-οήμαινον ήμΐν οι θεοί φνλάξα-αθαι, μόνον ονχ ανθρώπων φω-ν ας προσχτησόμενοι; Plat. Protag.361 a χαί μοι δοκέί ημών ή άρτιέξοδος τών λόγων ώσπερ άνθρω-πος κατηγορεΐν τε καί καταγελάν,χαί εί φωνήν λάβοι, είπεϊν άν οτι.Personifiziert ist καιρός auch Soph.Electr. 74. — εκείνων, der olynthi-schen. Der Lat. würde herum ge-setzt haben. Das Pronomen ist vonπραγμάτων getrennt, damit νμίν

и. αντοΐς eine bezeichnendere Stel-lung gewinnen. — αντοΐς enthältden Ton: in eigener Person, so dafsIhrselbstinsFeld rücket, nicht durch

Absendung von Söldnerscharen. Vgl.ενθένδε unten u. § 6.9.24. — αύτών,— τών πραγμάτων vgl. 17 βοηθτ]-τέον—τοϊς πράγμασιν. — ονχ οίδ"οντινά μοι δοχονμεν. Der Rednerwill sichtlich im Eingang sich mä-fsigen und möglichst unparteiischsprechen. Wie δοχονμεν hier ge-braucht ist, so verwendet Cicerosein videri. — ήδη, sofort. Dochhat ψηφίαααθαι, wie παραακενά-σασθαι und πρεσβείαν πέμπειν denTon. Dafs παρασχενάσασθαι desObjekts ermangelt, ist nur schein-bar; es ist νμάς αντούς und diesesaus dem betonten ενθένδε, auf wel-ches auch der Finalsatz mit όπωςsich bezieht, zu entnehmen. —πρότερον] Vgl. § 8 u. 3, 4 f. —ταντ’ ερεϊ (Spr. § 53, 7. 8) ‘mitder Bestimmung’.

3. ώς, denn, wie 2, 2. 12 u. ö. —τούτο ίεος] δέος als Prädikat zuτούτο. Eurip. Troj. 240 εί τόδ 3 ήννμίν φόβος. — άνθρωπος unbe-stimmt, wie alles im ganzen Ein-gang (vgl. das folgende τών όλωνπραγμ.), um durch diese Unbe-stimmtheit noch mehr den Eindruckeiner gefährlichen Situation zu er-wecken. — πράγμασι χρήαθαι, die