QueſtioCV

qui habet poteſtatē ſuꝑ peccātē. incōueniēter igit̉ mādatur Deutero. xxi. ꝙ pater ducat filiū ſuuꝫ ad ſeniores ciuitatis puniendū. ¶ Pre. dn̄s ꝓhibuit Deutero. vij. vtcū alienigenis nō ſociarent ꝯiugīa ⁊ ꝯiuncta etiaꝫ ſeꝑarētvt ptꝫ. jͣ. Eſdre. x. incōueniēter igitur Deutero. xxi. ꝯceditur eis vt captiuas alienigenarū ducere poſſunt vxores.¶ Pre. dn̄s in vxoribꝰ ducēdis quodā cōſanguinitatis⁊ affinitatis gradus p̄cepit eſſe vitandos. vt patꝫ Leuit.xviij. incōueniēter igit̉ mādat̉ Deutero. xxv. ꝙ ſi aliquiseēt mortuꝰ abſqꝫ liberis vxorē ip̄ius frater eius acciperet¶ Pre. inter virū ⁊ vxorē ſicut ē maxima familiaritas.ita debet eſſe fides firmiſſima. ſꝫ hoc non pōt eſſe ſi matrimoniū diſſolubile fuerit. incōueniēter igit̉ dn̄s permiſitDeutero. xxiiij. ꝙ aliquis poſſet vxorē dimittere ſcriptolibello repudij. ⁊ ꝙ etiaꝫ vlterius eaꝫ recuꝑare nō poſſet.Pre. ſicut vxor poteſt frāgere fidē marito. ita etiā ſeruꝰdn̄o ⁊ filius patri. ſꝫ ad inueſtigandā iniuriā ſerui in dominū vel filij in patrē non ē inſtitutū in lege aliqd̓ ſacrificiū. ſuꝑflue igitur videt̉ inſtitui ſacrificiū zelotipie adinueſtigandū vxoris adulteriū. Numeri. v. ſic igit̉ inconuenienter vident̉ eſſe tradita in lege p̄cepta iudicialia circa ꝑſonas domeſticas. ¶ Eed ꝯtra eſt qḋ d̓r in pͣs. Iudicia dn̄i vera iuſtificata in ſemetip̄a. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ communio domeſticaꝝ ꝑſonaꝝ ad inuicē. vt phūs dicit ī primo politice. ē ẜm quotidianos actus qui ordinant̉ ad neceſſitatē vite. Uita aūt hoīs ꝯſeruat̉ dupliciter. Uno modo qͣꝫtum ad indiuiduū. ꝓut ſcꝫ homo idem numero viuit. ⁊ ad talē vite ꝯſeruationē opitulātur hominis exteriora bona ex quibꝰ homo habet victum ⁊ veſtitum ⁊ aliahmōi neceſſaria vite. in quibus adminiſtrandis indigethomo ſeruis. Alio modo ꝯſeruat̉ vita hoīs ẜm ſpeciem ꝑgenerationē. ad quā indiget homo vxorē vt ex ea generetfiliū. Sic igit̉ in domeſtica cōmunione ſunt tres cōbinationes .ſ. domini ad ſeruū. viri ad vxorē. patris ad filiuꝫ.⁊ qͣꝫtum ad omnia iſta lex vetus cōuenientia p̄cepta tradidit. nam qͣꝫtum ad ſeruos inſtituit vt modeſte tractarētur. ⁊ qͣꝫtum ad labores ne .ſ. īmoderatis laboribꝰ affligerentur. vn̄ Deutero. v. dominus mandauit vt in die ſabbati requieſceret ſeruus ⁊ ancilla tua ſicut et tu. et iteruꝫqͣꝫtum ad penas infligendas. impoſuit enī mutilatoribꝰſeruoꝝ vt dimitterēt eos liberos. ſicut habetur Exo. xxij.⁊ ſimile etiam ſtatuit in ancilla quam in vxorem aliquisduxerit. Statuit etiam ſpecialiter circa ſeruos qui erāt expopulo vt ſeptimo anno liberi egrederent̉ cū oībus q̄ apportauerāt etiā veſtimētis. vt habet̉ Exo. xxi. Mādat̉ etiāinſuꝑ Deutero. xv. vt ei detur viaticū. Circa vxores veroſtatuit̉ in lege qͣꝫtū ad vxores ducēdas vt .ſ. ducāt vxoresſue tribꝰ. ſicut habet̉ Numeri vlt. ⁊ hoc ideo ne ſortes tribuū ꝯfundāt̉ ⁊ ꝙ aliquis ī vxorē ducat vxorē fratris defuncti ſine liberis. vt habet̉ Deutero. xxv. ⁊ hoc ideo vt ille qui non potuit habere ſucceſſores ẜm carnis originemſaltē habeat ꝑ quādā adoptionē. ⁊ ſic nō totaliter memoria defūcti deieret̉. Prohibuit etiā quaſdā ꝑſonas ī cōiugiū ducerēt̉ .ſ. alienigenas ꝓpter periculū ſeditiōis. et ꝓpinquas ꝓpter reuerētiaꝫ naturalē qͥ eis debet̉. Statuitetiā qͣliter vxores iam ducte tractari deberēt. vt ſcꝫ nō leuiter infamarent̉. vn̄ mandat̉ puniri ille qui falſo crimēimponit vxori. vt habet̉ Deutero. xxiij. ⁊ ꝙ etiā ꝓpter vxoris odiū filiꝰ detrimentuꝫ nō pateret̉. vt habet̉ Deutero.xxi. ⁊ etiā ꝙ ꝓpter odiū vxorē nō affligeret. ſꝫ potiꝰ ſcriptolibello eā dimitteret. vt piꝫ Deutero. xxiiij. Et vt etiā maior dilectio īter ꝯiuges a principio ꝯtrahat̉. p̄cipit̉ ꝙ cum

aliqͥs nuꝑ vxorē acceperit. nihil ei publice neceſſitatis iniūgat̉ vi libere poſſit letari cū vxore ſua. Circa filios aūtinſtituit vt patres eiꝰ diſciplinā adhiberēt inſtruēdo eosī fide. vn̄ habet̉ Exo. xij. Cū dixerint vobis filij veſtri. q̄ ēiſta religio: dicētis eis. Uictima trāſitꝰ dn̄i ē. ⁊ ꝙ etiā inſtruerēt eos ī moribus. vn̄ d̓r Deutero. xxi. ꝙ patres dicere debēt. monita nr̄a audire ꝯtēnit. comeſſatiōibꝰ vacat ⁊luxurie atqꝫ ꝯuiuijs. ¶ Ad. j. ergo dd̓m ꝙ qꝛ filij iſrl̓ erāta dn̄o de ſecuitute liberati. ⁊ ꝑ hoc diuine ſeruituti addicti. voluit gͦ dn̄s vt imꝑpetuuꝫ ſerui eſſent. vn̄ d̓r Leuit.xxv. Si pauꝑtate cōpulſus vediderit ſe tibi frater tuus.nō eū opprimes ſe ruitute famuloꝝ. ſꝫ qͣſi mercēnarius ⁊colonꝰ erit. mei enī ſunt ſerui ⁊ ego eduxi eos d̓ terra egypti. nō veneāt ꝯditione ſeruoꝝ. ⁊ ideo qꝛ ſimpliciter ſeruinō erāt. ſꝫ ẜm qͥd. finito tꝑe dimittebant̉ liberi. ¶ Ad ijdd̓m ꝙ mādatū illud intelligit̉ de ſeruo qͥ a dn̄o q̄rit̉ adoccidendū. vel ad aliqd̓ peccati mini ſteriū. ¶ Ad. iij. dd̓mꝙ circa leſiones ẜuis illatas lex ꝯſideraſſe videtur vtꝝ ſitcerta vel incerta. ſi enī eſio certa eēt lex penā adhibuit. ꝓmutilatiōe qͥdē amiſſionē ſerui qͥ mādabat̉ libertati/ donādus. ꝓ morte aūt etiā homicidij penā cū ſeruꝰ in manudn̄i verberātis moreret̉. Si vero lelio non eēt certa ſꝫ aliquā apparentiā haberet lex nullā penā infligebat in ꝓprioſeruo. puta cū ꝑcuſſus ſeruꝰ nō ſtatim moriebat̉. ſꝫ poſtaliqͦs dies. Incertū enī erat vtꝝ ex ꝑcuſſionē mortuꝰ eētqꝛ ſi ꝑcuſſiſſet liberū hoīem ita tn̄ ꝙ ſtatim non moreret̉.ſꝫ ſuꝑ baculū ſuū ambularet. nō erat homicidij reus quicuſſerat etiā ſi poſtea moreret̉. tenebat̉ tn̄ ad impenſasſoluēdas quas ꝑcuſſus ī medicos fecerat. ſꝫ hoc in ſeruoꝓprio locū nō habebat. qꝛ quicqͥd ſeruꝰ habebat ⁊ etiamip̄a ꝑſona ſerui erat quedā poſſeſſio dn̄i. et ideo ꝓ cauſaaſſignat̉ qͣre non ſubiacet pene pecuniarie. qꝛ pecunia illius ē. ¶Ad. iiij. dd̓m ꝙ ſicut dictū ē nullus iudeus poterat poſſidere iudeū quaſi ſimpliciter ſeruū. ſꝫ erat ſeruusẜm quid qͣſi mercēnarius vſqꝫ ad tp̄s. ⁊ ꝑ hūc moduꝫ ꝑmittebat lex ꝙ pauꝑtate cogēte aliquis filiū vel filiā venderet. ⁊ hoc etiā verba ipſius legis oſtēdūt. dicit enī. Siqͥs vēdiderit filiā ſuā ī famulā. nō egrediet̉ ſic̄ exire ancille ꝯſueuerāt. Per hūc etiā nōdū nō ſolū filiū ſuuꝫ ſꝫ etiāſeip̄m aliqͥs vēdere poterat magis qͣſi mercēnariū qͣꝫ qͣſiſeruū. ẜm illud Leuit. xxv. Si pauꝑtate cōpulſus vediderit ſe tibi frater tuꝰ. nō eū opprimes ẜuitute famulorū.ſꝫ qͣſi mercēnarius ⁊ colonus erit. ¶ Ad. v. dd̓m ꝙ ſicutphus dicit in. x. ethi. principatꝰ paternus hꝫ ſolū āmonē/di ptāteꝫ. nō aūt hꝫ vim coactiuā. ꝑ quā rebelles ⁊ contumaces cōprimi pn̄t. et ideo ī hoc caſu lex mādabat vt filiꝰꝯtumax a principibꝰ ciuitatꝭ puniret̉. ¶ Ad. vj. dd̓m ꝙdn̄s alienigenas ꝓbibuit ī matrimoniū duci ꝓpter ꝑiculū ſeductiōis ne inducerēt̉ ī idolatriā. ⁊ ſpēaliter hoc ꝓ hrbuit d̓ illis gētibꝰ q̄ ī vicinio habitabāt. de qͥbꝰ erat magꝭꝓbabile ꝙ ſuos ritꝰ retinerēt. Si qͣ vero idolatrie cultumdimittere vellet ⁊ ad legis cultū ſe trāſferre. poterat ī matrimoniū duci. ſic̄ ptꝫ d̓ Ruth quā duxit Boōꝫ ī vxorēvn̄ ip̄a dixerat ſocrui ſue. Populꝰ tuꝰ ppl̓s meꝰ. deꝰ tuusdeꝰ meꝰ. vt habet̉ Ruth. j. ⁊ ideo captiua nō alit̓ ꝑmittebatur ī vxorē duci niſi priꝰ raſa ceſarie ⁊ circūciſis vnguibꝰ⁊ depoſita veſte ī qͣ capta ē ⁊ fleret patrē ⁊ matrē. ꝑ q̄ ſignificat idolatrie ꝑpetua abiectio. ¶ Ad. vij. dd̓m ꝙ ſic̄ Chryſo. dicit ſuper Mat. qꝛ īmitigabile malū erat mors apudiudeos qui omnia ꝓ p̄ſenti vita faciebāt. ſtatutuꝫ fuit vtde functo filius naſceret̉ ex fratre. qd̓ erat q̄dā mortis mitigatio. nō autem alius qͣꝫ frater vel ꝓpinquus iubeatur