QueſtioLXXXI
mouet oīa nnēbra ad actuꝫ. vn̄ pctm̄ qd̓ ſic a primo parētein poſteros ⁊ periuat̉ dicit̉ originale. ſicut pctm̄ qd̓ ab aīaderiuat̉ ad mēbra corꝑis d̓r actuale. ⁊ ſicut peccatū actuale qḋ ꝑ mēbū aliqd̓ cōmittit̉ nō ē peccatū illius mēbriniſi inqͣꝫtū ill ud mēbꝰ ē aliquid ip̄ius hoīs ꝓpter qd̓ vocatur peccatū humanū. ita peccatū originale non ē peccatū huiꝰ ꝑſone. niſi inqͣꝫtū hec ꝑſona recipit naturā a primo parēte. vi ī ⁊ vocat̉ peccatū nature. ẜm illud Ephe. ij.Eramus natura filij ire. ¶ Ad. jͣ. ergo dd̓m ꝙ filius dicitur nō portare peccatū patris. qꝛ non punit̉ ꝓ peccato patris niſi ſit ꝑticceps culpe. ⁊ ſic eſt ī ꝓpoſito. deriuat enimꝑ originē culpa a patre in filium ſicut ⁊ pctm̄ actuale perimitationē. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ⁊ ſi aīa nō traducat̉. qꝛ virtus ſeminis nō pōt cauſare aīam iōnalem. mouet tū adip̄am diſpoſitiue. vn̄ ꝑ virtuteꝫ ſeminis traducit̉ hūananaīa a parēte ī ꝓlem ⁊ ſimul cū nat̉a nat̉e infectio. ex hocenī fit iſte qͥ naſcit̉ ꝯſors culpe primi parētis ꝙ naturamab eo ſortit̉ ꝑ quādā generatiuā mouuā. ¶ Ad. iij. dd̓mꝙ ⁊ ſi culpa nō ſit actu ī ſemine. eſt tn̄ ibi virtute hūanenat̉e quā ꝯcomitat̉ talis culpa. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ ſemenē principiū generatiōis q̄ ē ꝓprius actꝰ nat̉e eius ꝓpagationi deſeruiēs. ⁊ ideo magis inficit̉ aīa ꝑ ſemē qͣꝫ ꝑ carnem iā ꝑfectā q̄ iam determinata ē ad ꝑſonam. ¶ Ad. v.dd̓m ꝙ illud qd̓ ē ꝑ originē nō ē increꝑabile ſi ꝯſidereturiſte q̄ naſcit̉ ẜm ſe. ſꝫ ſi ꝯſideret̉ ꝓut refert̉ ad aliqd̓ principiū. ſic p̄t eſſe ei increpabile. ſic̄ aliqͥs qͥ naſcit̉ patit̉ ignominiā generis ex culpa alicuiꝰ ꝓgenitoꝝ cauſatam.Ad ſecunduꝫ ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ etiā alia pctā vel ip̄ius primi parētis vl̓ ꝓximorū parētū traducāt̉ in poſteros. pena enī nunqͣꝫ debet̉ niſi culpe. ſꝫ aliqui puniūt̉ iudicio diuino ꝓ peccato ꝓximorū parentū. ẜm illud Exo. xx. Ego ſum deus zelotes viſitās iniquitatē patrū ī filios ī tertiā ⁊ qͣrtā generationeꝫ.iudicio etiā hūano ī crimine leſe maieſtatis filij exheredātur ꝓ peccato parētū. ergo etiā culpa ꝓximoꝝ parentumtrāſit ad poſteros. ¶ Pre. magis pōt trāſferre ī alterū idqd̓ hr̄ aliqͥs a ſeip̄o qͣꝫ id qd̓ hꝫ ex alio. ſicut ignis magispōt calefacere qͣꝫ aqua calefacta. ſꝫ hō trāſfert in ꝓlem ꝑoriginē pctm̄ qḋ hꝫ ab Adā. ergo multo magis peccatuꝫqd̓ ip̄e cōmiſit. ¶ Pre. ideo ꝯtrahimꝰ a primo parēte peccatū originale. qꝛ in eo. fuimus ſicut in principio naturequā ip̄e corrupit. ſꝫ ſil̓iter fuimus in ꝓximis parētibꝰ ſicut ī quibuſdā nature principijs ⁊ ſi ſit corrupta pōt adhuc magis corrūpi ꝑ peccatu. ẜm illud Apoc̄. vlt̓. Qui īſordibꝰ ē ſordeſcat adhuc. ergo filij ꝯtrahunt peccata ꝓximoꝝ parentū ꝑ originē ſicut ⁊ primi parētis. ¶ Sꝫ contra. bonū eſt magis diffuſiuū ſui qͣꝫ malū. ſꝫ merita ꝓximoꝝ parentū nō traducūt̉ ad poſteros. ergo multo minꝰpeccata ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ Augꝰ. hāc queſtionem mouet inEnch. ⁊ inſolutā relinq̇t. ſꝫ ſi quis diligēt̉ attēdat impoſſibile ē ꝙ ali qͣ peccata ꝓximoꝝ parētū vel etiā primi parētis p̄ter primū ꝑ originē traducāt̉ cuius rō eſt. qꝛ hō generat ſibi idē in ſpecie. nō aūt ẜm indiuiduū. ⁊ ideo ea q̄ directe ꝑtinent ad indiuiduū ſicut perſonales actus ⁊ q̄ adeos ꝑtinēt. nō traducunt̉ a parētibus in filios. nō enimgrāmaticꝰ traducit ī filiū ſcientiā grāmatice quam ꝓprioſtudio acquiſiuit. ſꝫ ea q̄ ꝑtinent ad naturā ſpeciei traducunt̉ a parētibus ī filios. niſi ſit defectus nat̉e. ſicut oculatus generat oculatum niſi nat̉a deficiat. ⁊ ſi nat̉a ſit fortis etiā aliqͣ accidētia indiuidualia ꝓpagant̉ in filios ꝑtinētia ad diſpoſitionē nature. ſicut velocitas corꝑis. boni-
tas ingenij et alia hmōi nullo modo eo q̄ ſunt pure ꝑſonalia. vt dictū eſt. Sicut autē ad ꝑſonā ꝑtinet aliqͥd ẜmſei pͥam ⁊ aliquid ex dono gr̄e. ita etiā ad naturam pōt aliquid ꝑtinere ẜm ſeip̄am .ſ. qd̓ cauſat̉ ex principijs eius.⁊ aliquid ex dono gr̄e. ⁊ hoc mō iuſticia originalis ſicut inprimo dictū ē. erat quoddā donū gr̄e toti humane nature diuinitꝰ collatū in primo parēte qd̓ quidē primus hōamiſit primū pctm̄. vn̄ ſicut illa originalis iuſticia traducta fuiſſet ī poſteros ſimul cū nat̉a. ita etiam inordinatiooppoſita. ſꝫ alia peccata actualia vel primi parētis vel aliorū nō corrūpūt naturā qͣꝫtuꝫ ad id qd̓ nature ē. ſꝫ ſolumqͣꝫtū ad id quod ꝑſone ē. id ē. ẜm ꝓnitatē ad actū. vn̄ aliapeccata nō traducunt̉. ¶ Ad. j. ergo dd̓m ꝙ pena ſpirituali ſicut Augꝰ dicit ī epl̓a ad Auitū. nunqͣꝫ puniunt̉ filijꝓ parētibus niſi cōmunicent in culpa vel ꝑ originē vel ꝑimitationē. qꝛ oēs aīe īmediate ſunt dei. vt dicit̉ Ezech.xviij. ſꝫ pena corꝑali interdū iudicio vel hūano puniūturfilij ꝓ parētibus inqͣꝫtū filiꝰ eſt aliquid patris ẜm corpꝰ.Ad. ij. dd̓m ꝙ illud qd̓ hꝫ aliquis ex ſe magis pōt traducere dūmodo ſit traducibile. ſꝫ pctā actualia ꝓximorūparentū nō ſunt traducibilia. qꝛ ſunt pure ꝑſonalia vt dictum ē. ¶Ad. iij. dd̓m ꝙ primū peccatū corrūpit naturaꝫhumanā corruptiōe ad naturā ꝑtinēte. alia vero peccatacorrūpūt eā corruptione ꝑtinente ad ſolā ꝑſonam.Ad tertium ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ peccatū primi parētis nō trāſeat ꝑ originem inoēs hoīes. mors enī eſt pena ꝯſequēs originale peccatū.ſꝫ nō oēs qui ꝓcedūt ſeminaliter ex Adā morient̉. illi enīqui viui reꝑient̉ in aduētu dn̄i nūqͣꝫ morient̉. vt videt̉ ꝑhoc qd̓ d̓r. jͣ. Theſſa. iiij. Nos qui viuimus nō p̄ueniemꝰin aduētu dn̄i eos qui dormierūt. ergo illi nō ꝯtrahūt originale peccatū. ¶ Pre. nullꝰ dat alteri qd̓ ip̄e nō hꝫ. ſedhō baptizatus nō hꝫ pctm̄ originale. ergo nō traducit ipſum in ꝓlem ¶ Pre. donū xp̄i ē maius qͣꝫ peccatū Ade.vt apl̓s dicit Roma. v. ſꝫ donū xp̄i nō trāſit in oēs hoīes.ergo nec pctm̄ ade. ¶ Sed cōtra ē qḋ apl̓s dicit Roma.v. Mors in oēs ꝑtrāſijt in quo oēs peccauerunt. ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ ẜm fidē catholicā firmiter ē tenēdū ꝙ oēs hoīesp̄ter ſolū xp̄m ex adā deriuati pctm̄ originale ex adā ꝯtrahunt. alioquin nō oēs indigerēt redēptione q̄ eſt ꝑ xp̄m.qd̓ ē erroneū. ratio aūt ſumi pōt ex hoc qd̓ ſupra dictū ē.ſcꝫ ꝙ ſic ex pctō primi parētis traducit̉ culpa originalis īpoſteros ſic̄ a volūtate aīe ꝑ motionē mēbroꝝ traduciturpeccatū actuale ad mēbra corꝑis. manifeſtū ē aūt ꝙ peccatū actuale traduci p̄t ad omnia membra que nata ſuntmoueri a voluntate. vn̄ ⁊ culpa originalis traducitur adoēs illos qͥ mouent̉ ab adā motione generatiōis. ¶ Adjͣ. ergo dd̓m ꝙ ꝓbabilius ⁊ ꝯuenientius tenet̉ ꝙ oēs illiqͥ ī aduētu dn̄i reꝑient̉ morient̉. ⁊ poſt modicū reſurgēt.vt in tertio plenius dicetur. Si tn̄ hoc verū ſit qd̓ alij dicunt ꝙ illi nūqͣꝫ morient̉. ſicut Hieronymꝰ narrat diuerſoꝝ opiniones in qͣdam epl̓a ad Mineriū de reſurrectiōecarnis. dicendū eſt ad argumentū ꝙ illi ⁊ ſi non moriantur. eſt tn̄ in eis reatus mortis. ſed pena aufertur a deo qͥetiam peccatoꝝ actualium penas cōdonare pōt. ¶ Ad. ijdd̓m ꝙ peccatū originale ꝑ baptiſmū aufertur reatu inqͣꝫtum aīa recuꝑat gratiā qͣꝫtum ad mētē. remanet tn̄ peccatū originale acta inqͣꝫtū ad fomitē. qui eſt inordinatioꝑtiū inferioꝝ aīe ip̄ius corꝑis ẜm ꝙ hōgenerat ⁊ nō ẜmmentē. ⁊ ideo baptizari traducūt peccatuꝫ originale. nonenī parētes generāt inqͣꝫtum ſūt renouati ꝑ baptiſmum
N 4