Druckschrift 
2,1 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioLXVIII

difficultas. vt .ſ. rōneꝫ aſſignent qͣre quedā ꝟtutes dicātur dona oēs. qͣre alique cōputant̉ inter dona.computant̉ inter ꝟtutes. vt patet de timore. Un̄ alij dixerunt dona a ꝟtutibꝰ eſſe diſtinguenda. ſꝫ non aſſignauerunt conuenientē diſtinctionis cām. .ſ. ita cōis eſſetꝟtutibꝰ. nullo donis. aut econuerſo. Conſiderantes enī aliqui inter ſeptē dona qͣttuor ꝑtinent ad rōeꝫſcꝫ ſapīa ſcīa. intellectus conſiliū. tria ad vim appetitiuā .ſ. fortitudo. pietas timor. poſuerūt dona perficiebant libeꝝ arbitriū ẜm eſt facultas rōnis. ꝟtutes ve ẜm eſt facultas voluntatis. qꝛ inuener̄t duas ſolasꝟtutes in rōne vel in intellectu .ſ. fidē. prudentiā. aliasꝟo in vi appetitiua vel affectiua. Oporteret aūt ſi hec diſtinctio eſſet conueniēs oēs ꝟtutes eſſent in vi appetitiua. oīa dona in rōne. Quidā ꝟo ꝯſiderantes quodGrego. dicit in. ij. moral̓. donū ſpūſſancti qd̓ in mente ſibi ſubiecta format prudentiā. tꝑantiaꝫ. iuſticiā fortitudinē. eandē mentē munit ꝯͣ ſingula teptamenta ſeptē dona. dixerūt ꝟtutes ordinant̉ ad bn̄ operāduꝫ.dona ꝟo ad reſiſtendū tēptationibꝰ. Sꝫ nec iſta diſtinctio ſufficit. qꝛ etiā ꝟtutes temptationibꝰ reſiſtūt inducētibꝰ ad peccata ꝯtrariant̉ ꝟtutibꝰ. vnūquodqꝫ enī refiſtit naturaliter ſuo ꝯtrario. qd̓ p̄cipue patet de charitatede qua dr̄ Canti. viij. Aque multe potuerūt extīguere charitatē. Alij ꝟo ꝯſiderātes iſta dona tradunt̉ inſcriptura. ẜm fuerūt in xp̄o. vt patet. Eſa. xi. Dixerūt ꝟtutes ordinant̉ ſimpliciter ad bn̄ oꝑanduꝫ. ſed dona ordinant̉ ad hoc vt ea ꝯformemur xp̄o. p̄cipue quā ad ea paſſus ē. qꝛ in paſſione eiꝰ precipue hmōi dona reſplenduerūt. Sꝫ hoc etiā videt̉ ſufficiens qꝛipſe dn̄s precipue nos inducit ad ſui ꝯformitatē ẜm humilitatē māſuetudinē Matth. xi. Diſcite a me. qꝛ mitis ſum hūilis corde. Et ẜm charitatē Io. xv. Diligaris inuicē ſic̄ dilexi vos. Et he etiā ꝟtutes p̄cipue ī paſſione xp̄i reſplenduerūt. Et ad diſtinguenduꝫ dona aꝟtutibꝰ debemꝰ ſequi modū ſcripture loquendi. in nobis tradunt̉ quidē ſub noīe donoꝝ. ſed magis ſub nomine ſpūuꝫ. Sic enī dr̄ Eſa. xi. Requieſcet ſuꝑ ſpūsſapīe intellectus ⁊cͣ. Ex quibꝰ ꝟbis manifeſte dat̉ ītelligi. iſta ſeptē enumerant̉ ibi ẜm ſunt in nobis ab īſpiratione diuina. inſpiratio aūt ſignificat quandā motionē ab exteriori. Eſt enī ꝯſiderandū ī hoīe ē duplexprincipiū mouēs. vnū quid ē interius. qd̓ ē. aliud aūtexteriꝰ. qd̓ eſt deꝰ. vt ſupra dictū ē. etiā phūs dic̄ hocin. ca. de bona fortuna. Manifeſtū ē aūt omne qd̓ mouet̉. neceſſe ē ꝓportionatū motori. hec ē ꝑfectio mobilis inqͣꝫtuꝫ eſt mobile. diſpoſitio qua diſponit̉ ad hoc bn̄ moueat̉ a ſuo motore. Quanto igit̉ mouens ē altior. tanto neceſſe ē mobile ꝑfectiori diſpoſitione eiportionet̉. ſicut videmꝰ ꝑfectius oportet eſſe diſcipl̓mdiſpoſitū ad hoc altiorē doctrinam capiata doctore.Manifeſtū eſt aūt ꝟtutes hūane ꝑficiūt hoīeꝫ ẜm natus eſt moueri rōneꝫ in his interius vel exteriꝰagit. oportet igit̉ ineſſe hōi altiores ꝑfectiones ẜm qͣs ſitdiſpoſitus ad hoc diuinitus moueat̉. iſte ꝑfectiōesvocant̉ dona. non ſolū qꝛ infundunt̉ a deo. ſed qꝛ ẜm ea diſponit̉ vt efficiat̉ ꝓmpte mobil̓ ab inſpiratione diuina. ſicut dr̄ Eſa. l. Dn̄s apperuit mihi aurē. ego aūtcontradico. retrorſum abij. Et phūs etiā dicit in. c.bona fortuna. his mouent̉ in ſtinctū diuinū expedit conſiliari ẜm rōneꝫ hūanā. ſed ſequent̉ interiotem inſtinctū. qꝛ mouent̉ a meliori principio qͣꝫ ſit ratio

hūana. hoc ē quidā dicunt dona ꝑficiūt hoīeꝫ adaltiores actus qͣꝫ ſint actus ꝟtutum. Ad. i. dd̓.hmōi dona noīant̉ qn̄qꝫ ꝟtutes ẜm cōeꝫ rōneꝫ ꝟtutis.hn̄t tn̄ aliquid ſuꝑueniens rōni cōi ꝟtutis. inqͣꝫtuꝫ ſuntquedā diuine ꝟtutes ꝑficientes hoīeꝫ inqͣꝫtuꝫ eſt a deomotus. vn̄ phūs in. vij. ethi. ſupra ꝟtutem cōeꝫ ponitquandā virtutē heroycā vel diuinam. ẜm quā dicunt̉ aliqui diuini viri. Ad. ij. dd̓. vitia inqͣꝫtum ſunt ꝯͣ bo rōnis contrariant̉ ꝟtutibꝰ. inqͣꝫtuꝫ aūt ſunt ꝯͣ diuinūinſtinctū contrariant̉ donis. idē enī ꝯtrariat̉ deo et rōnicuius lumē a deo deciuat̉. Ad. iij. dd̓. diffinitio illadat̉ de ꝟtute ẜm cōeꝫ modū ꝟtutis. vn̄ ſi volumꝰ diffinitionē reſtringere ad ꝟtutes ꝓut diſtingunnt̉ a donisdicemꝰ hoc qd̓ dr̄ quā recte viuit̉. intelligendū eſt derectitudīe vite accipit̉ ẜm regulā rōnis. ſil̓r aūt donuꝫprout diſtinguit̉ a ꝟtute infuſa. pōt dici id qd̓ dat̉ a deoin ordīe ad motionē ipſius. qꝛ .ſ. facit hominē bn̄ ſequētem ſuos inſtinctꝰ. Ad. iiij. dd̓. ſapīa dr̄ intellectualis ꝟtus ẜm ꝓcedit ex iudicio rōnis. dr̄ aūt donū ẜm oꝑat̉ ex inſtinctu diuīo. Et ſil̓r ē dicendum de alijs.Ad ſecundū ſic procedit̉Uidet̉ dona ſint neceſſaria hōi ad ſaluteꝫ. Donaenim ordinant̉ ad quandā ꝑfectionē vltra cōeꝫ ꝑfectionem ꝟtutis. aūt eſt hōi neceſſariū ad ſaluteꝫ. vt hmōiꝑfectionē conſequat̉ eſt vltra cōeꝫ ſtatū ꝟtutis. qꝛ huiuſmodi ꝑfectio non cadit ſub p̄cepto. ſꝫ ſub conſilio.dona ſunt neceſſaria hōi ad ſalutē. Pre. Ad ſalutem hoīs ſufficit ſe bn̄ habeat circa diuiua. circahūana. ſed virtutes theologicas ſe hꝫ bn̄ circa diuina. virtutes aūt morales circa hūana. dona ſunthōi neceſſaria ad ſalutē. Pre. Grego. dicit in. ij. moraliū ſpūſſanctꝰ dat ſapīaꝫ cōtra ſtulticiā. intellectūtra hebitudinē. conſiliū cōtra p̄cipitationē. fortitudinemcōtra timorē. ſcīam cōtra ignorantiā. pietatē contra duriciā. hūilitateꝫ cōtra ſuꝑblaꝫ. ſed ſufficiens remediuꝫ pōiadhiberi ad oīa iſta tollenda virtutes. dona ſuntneceſſaria hōi ad ſalutē. Sed cōtra inter dona ſummuꝫvidet̉ eſſe ſapīa. infimū aūt timor. vtrūqꝫ aūt hoꝝ eſt neceſſariū ad ſalutē. qꝛ de ſapīa dr̄ Sap̄. vij. Neminē diligit deꝰ niſi qui cum ſapīa inhabitat. Et de timore dicit̉Ecc̄. i. Qui ſine timore ē non poterit iuſtificari. etiamala dona media ſunt neceſſaria ad ſalutē. Rn̄. dd̓.ſicut dictū eſt. dona ſunt quedaꝫ hoīs ꝑfectiones quibꝰ diſponit̉ ad hoc bn̄ ſequat̉ inſtinctū diuinū. vn̄ inhis in quibꝰ ſufficit inſtinctus rōnis ſed ē neceſſariusſpūſſancti inſtinctus conſequēs eſt neceſſariū donum autem hoīs eſt ꝑfecta dupliciter a deo. Primo qui naturali ꝑfectione. ẜm .ſ. lumen naturale rōnis. Alioaūt quadā ſuꝑnaturali ꝑfectione virtutes theologicas. vt dictū eſt ſupra. Et qͣꝫuis hec ſecūda ꝑfectio ſitmaior qͣꝫ prima. tn̄ prima ꝑfectio ꝑfectiori habet̉ abhoīe qͣꝫ ſecūda. prima habet̉ ab hoīe qͣſi plena poſſeſſio. ſecūda aūt habet̉ quaſi īperfecta. imꝑfecte enī diligimus cognoſcimꝰ deū. Manifeſtū ē aūt vnūquodqꝫqd̓ ꝑfecte hꝫ naturā vel formā aliquaꝫ aūt virtutē. pōtſe ẜm illā oꝑari. tn̄ excluſa oꝑtione dei. qui in natura volūtate interius oꝑat̉. ſed id qd̓ ꝑfecte hꝫ naturamaliquam vel formam aut virtutem. non poteſt ſe operari niſi ab altero moueatur. Sicut ſol quia eſt perfectelucidus. per ſeipſum poteſt illuminare. luna autem inqua eſt imperfecte natura lucis. non illuminat niſi