Queſtio.XLV

ad timorem vero ſequit̉ deſperatio. ideo .n. aliquis d̓ſperatqꝛ timet difficultatē q̄ eſt circa bonū ſperādū. ¶ Ad. i. ergo dd̓. ꝙ rō ſeq̄ret̉. ſi bonū ⁊ malū eſſent ob̓a nō hn̄tia ordinē ad inuicē. ſed qꝛ malū hꝫ aliquē ordinē ad bonū. ē .n.poſterius bono ſicut priuatio habitu. iō audacia q̄ inſeqͦt̉malū eſt poſt ſpem. q̄ inſequit̉ bonū. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ⁊ ſibonū ſimpl̓r ſit prius qͣꝫ malū. tn̄ fuga ꝑ prius debet̉ malo qͣꝫ bono. ſicut inſecutio ꝑ prius debet̉ bono qͣꝫ malo. ⁊ iōſicut ſpes eſt prior qͣꝫ audacia. ita timor eſt prior qͣꝫ deſperatio. ⁊ ſicut ex timore nō ſꝑ ſequit̉ deſperatio. ſed qn̄ fuerit intēſus. ita ex ſpe nō ſꝑſequit̉ audacia. ſed qn̄ fuerit vehemens. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ audacia lꝫ ſit circa malū cui coniunctum eſt bonū victorte ẜm eſtimatōneꝫ audacis. tn̄ reſpicit malum. bonum ꝟo adiunctū reſpicit ſpes. ⁊ ſil̓r deſperatio reſpicit bonū directe qd̓ refugit. malū ꝟo adiunctuꝫ reſpicit timor. vn̄ ꝓprie loquēdo audacia nō ē ꝑs ſpeiſed eius effectus. ſic̄ nec deſperatio ē ꝑs timoris. ſed eiꝰ effectus. ⁊ ꝓpter hoc etiam audacia principalis paſſio eē pōtAd tertiuꝫ ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ defectus aliquis ſit cā audacie. Dicit .n. ph̓s inli. de ꝓbleumatibus ꝙ amatores vin ſunt fortes ⁊ audaces. ſꝫ ex vino ſequit̉ defectus ebrietatis. gͦ audacia cauſat̉ex aliquo defectū. ¶ Pre. ph̓s dicit in. ij. rheto. ꝙ inexꝑtiꝑiculoꝝ ſunt audaces. ſed inexꝑientia defectus quidam ē.gͦ audacia ex defectu cauſat̉. ¶ Pre. Iniuſta paſſi audaciores eſſe ſolent. ſicut etiam beſtie cum ꝑcutiunt̉. vt d̓r iniij. ethi. ſed iniuſtum pati ad defectum ꝑtinet. ergo audacia ex aliquo defectu cauſat̉. ¶ Sed contra eſt quod ph̓sdicit in. ij. rheto. ꝙ cā audacie eſt cum in fantaſia ſpes fuerit ſalutarium vt ꝓpe exiſtentium. timendoꝝ autem aut n̄entium. aut longe entium. ſed id quod ꝑtinet ad defectuꝫvel ꝑtinet ad ſalutarium remotionem. vel ad terribiliumꝓpinquitatem. ergo nihil quod ad defectum ꝑtinet eſt cāaudacie. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicut ſupra dictum eſt. audacia conſequitur ſpem ⁊ contrariat̉ timori. Unde quecunqꝫ nataſunt cauſare ſpem. vel excludere timorem. ſunt cauſa audacie. Quia vero timor ⁊ʳ ſpes ⁊ etiam audacia cum ſintpaſſiones quedam conſiſtunt in motu appetitus. ⁊ in quadam tranſmutatione corporali. dupliciter poteſt accipi cāaudacie. ſiue quantum ad ꝓuocationem ſpei. ſiue quantum ad excluſionem timoris. vno modo quidem ex parteappetitiue motus. alio vero modo ex parte tranſmutatōiscorporalis. Ex parte quidem appetitiui motus qui ſequit̉apprehenſionem ꝓuocat̉ ſpes cauſans audaciam ꝑ ea quefaciunt nos eſtimare ꝙ poſſibile ſit adipiſci victoriam. velſecundum ꝓpriam potentiam. ſicut fortitudo corporis. experientia in periculis. multitudo pecuniaruꝫ. ⁊ alia hmōiſiue ꝑ potentiam aliorum. ſicut multitudo amicoꝝ. velquorumcunqꝫ auxiliantium. ⁊ precipue ſi homo confidatde auxilio diuino. vnde illi qui ſe bene hn̄t ad diuina audaciores ſunt. vt etiam phūs dicit in. ij. rheto. timor autemexcludit̉ ẜm iſtum modum ꝑ remotionem terribiliū apꝓpinquantium. puta quia homo non hꝫ inimicos. qꝛ nullinocuit. qꝛ non videt aliquod ꝑiculum imminere. illis .n.vident̉ maxime pericula imminere qui alijs nocuerunt.Ex parte vero tranſmutationis corporalis cauſat̉ audacia ꝑ ꝓuocationem ſpei. ⁊ excluſionem timoris. vel ex hisque faciunt caliditatem circa cor. vn̄ phūs dicit in li. de ꝑtibus aīaliū. ꝙ illi qui hn̄t ꝑuū cor ẜm qͣꝫtitatē ſunt magis audaces. ⁊ aīalia hn̄tia magnū cor ẜm qͣꝫtitatē ſunt timida. qꝛ calor natural̓ nō tantū pōt cale facere magnū cor

ſicut ꝑuū. ſicut ignis nō tantū pōt cale facere magnam demū ſicut ꝑuā. ⁊ in li. de ꝓbleumatibus dicit. ꝙ hn̄tes magnum pulmonem ſanguineum ſunt audaciores ꝓpter caliditatem cordis exinde conſequentem. ⁊ ibidem dicit ꝙvini amatores ſunt magis audaces ꝓpter ca ilditatem vini. vnde ⁊ ſupra dictum eſt. ꝙ ebrietas facit ad bonitatemſpei. caliditas .n. cordis repellit timorem. ⁊ cauſat ſpem ꝓpter cordis extenſionem ⁊ amplificationem. ¶ Ad i. ergodd̓. ꝙ ebrietas cauſat audaciam non inquantum eſt defectus. ſed inquantum facit cordis dilatationem. ⁊ inquantum etiam facit eſtimationem cuiuſdam magnitudinis.Ad. ij. dd̓. ꝙ illi qui ſunt inexperti periculorū ſunt audaciores non ꝓpter defectum ſed ꝑ accidens. inquantumſcꝫ ꝓpter inexperientiam neqꝫ debilitatem ſuam cognoſcūtneqꝫ pn̄tiam periculorum. ⁊ ita ꝑ ſubtractionem cauſe timoris ſequit̉ audacia. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ſicut phūs dicit inij. rheto. Iniuſtū paſſi reddunt̉ audaciores. quia eſtimātꝙ deus iniuſtum paſſis auxilium ferat. ⁊ ſic pꝫ ꝙ nullusdefectus cauſat audaciam niſi ꝑ accidens. inquantum ſcꝫhabet adiunctam aliquam excellentiam. vel verā. vel eſtimatam. vel ex ꝑte alterius vel ex ꝑte ſui.Ad quartum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ audaces non ſint ꝓmptiores in principio qͣꝫ inip̄is periculis. Tremor .n. ex timore cauſat̉ qui contrariat̉audacie. vt ex dictis pꝫ. ſed audaces quandoqꝫ in principio tremunt. vt phus dicit in lib. de ꝓbleumatibus. ergonon ſunt ꝓmptiores in principio qͣꝫ in ip̄is ꝑicul̓ exn̄tes.¶ Pre. Per augmētum obiecti auget̉ paſſio. ſicut ſi bonum eſt amabile. ⁊ magis bonum eſt magis amabile. ſedarduum eſt obiectum audacie. au gmētato ergo arduo augmentet̉ audacia. ſed magis fit arduum ⁊ difficile periculum quando eſt preſens. ergo debet tūc magis creſcere audacia. ¶ Pre. ex vulneribus in flictis ꝓuocat̉ ira. ſed iracauſat audaciam. Dicit n. phūs in. ij. rbeto. ꝙ ira eſt auſiuum. ergo quando iam ſunt in ip̄is periculis ⁊ percutiūtur. videt̉ ꝙ magis audaces reddant̉. ¶ Sed contra eſtquod d̓r in. iij. ethi. ꝙ audaces p̄uolantes ſunt ⁊ volantesante pericula in ip̄is autem diſcedunt. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ audacia cum ſit quidam motus apperitus ſenſitiui. ſequit̉ apprehenſionem appetiue ꝟtutis. ꝟtus autem ſenſitiua nōeſt collatiua. nec inquiſitiua ſingulorum que circumſtantrem. ſed ſubitum habet iudicium. Contingit autem qn̄qꝫꝙ ẜm ſubitam apprehenſionem non poſſunt cognoſci omnia que difficultatem in aliquo negocio afferunt. vn̄ ſurgit audacie motus ad aggredienduꝫ periculum. vnde qn̄iam experiunt̉ ip̄m periculum ſentiunt maiorē difficultatem qͣꝫ eſtimauerunt. ⁊ ideo deficiunt. Sed rō eſt diſcurſiua omnium que afferunt difficultatem negocio. ⁊ ideofortes qui ex iudicio rōnis aggrediunt̉ pericula. in principio vident̉ remiſſi. qꝛ non paſſi. ſed cum deliberatione debita aggrediunt̉. qn̄ aūt ſunt in ip̄is periculis. nō experiūt̉aliquid improuiſum. ſꝫ qn̄ꝫ minora illis que p̄cogitauerunt. ⁊ ideo magis ꝑſiſtunt. Uel etiam qꝛ ꝓpter bonū virtutis pericula aggrediunt̉. cuius boni voluntas in eis ꝑſeuerat quantacunqꝫ ſint pericula. audaces autem ꝓpter ſolam eſtimationem facientem ſpem ⁊ excludentem timorēſicut dictum eſt. ¶ Ad .i. ergo dd̓. ꝙ etiam in audacibusaccidit tremor ꝓpter reuocationem caloris ab exterioribꝰad interiora. ſicut etiam in timentibus. ſed in audacibusreuocat̉ calor ad cor. in timentibus autem ad inferiora.¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ obiectum amoris eſt ſimpl̓r bonum. vnde