QueſtioXXVIII

A y 114

vnit̉ cognoſcenti ẜm ſuā ſil̓itudinē. ſed amor facit ꝙ ip̄ares q̄ amat̉ amāti aliqͦ mō vniat̉ vt dictū eſt. vn̄ amor eſtmagis vnitiuus qͣꝫ cognitio.Ad ſcd̓m ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ amor cauſet mutuā inheſionē .ſ. vt amans ſit inamato. ⁊ ecōuerſo. qd̓ .n. ē in altero ꝯtinet̉ in eo. ſꝫ nō pōtidē eſſe ꝯtinēs ⁊ ꝯtentū. ergo ꝑ amorē nō pōt cauſari mutua inheſio vt amatū ſit in amāte ⁊ econuerſo. ¶ Pre. nihil pōt penetrare in interiora alicuius integri niſi per aliqua diuiſionē. ſꝫ diuidere q̄ ſunt ẜm rē ꝯiuncta non ꝑtinet ad appetitū in qͦ eſt amor. ſꝫ ad rōnem. gͦ mutua inheſio nō ē effectus amoris. ¶ Pre. ſi ꝑ amorem amās eſt inamato ⁊ econuerſo. ſequet̉ ꝙ hoc mō amatū vniat̉ amanti ſic̄ amās amato. ſꝫ ip̄a vnio ē amor vt dictū ē. ergo ſeqͣt̉ꝙ ſꝑ amās amet̉ ab amato. qd̓ pꝫ eſſe falſum. nō ergo mutua inheſio ē effectus amoris. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓ d̓r. i. Io. iiijQui manet in charitate in deo manet ⁊ deus in eo. charitas aūt eſt amor dei. ergo eadē rōe quilibet amor fac̄ amatū eſſe in amāte ⁊ econuerſo. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ iſte effectusmutue inheſionis pōt intelligi ⁊ qͣꝫtū ad vim apprehenſiuā. ⁊ qͣꝫtū ad vim appetitiuā. Nā qͣꝫtū ad vim apprehenſiuā amatū d̓r eſſe intamāte inqͣꝫtū amatū immorat̉ in app̄henſione amantis. ẜm illud Phil̓. i. Eo ꝙ habeam vos incorde. Amās vero d̓r eſſe in amato ẜm apprehenſionē. inqͣꝫtū amās non eſt ꝯtentus ſuꝑficiali apprehenſione amati. ſed nitit̉ ſingula q̄ ad amatu ꝑtinēt intrinſecus diſquirere. ⁊ ſic ad interiora eius ingredit̉. ſic̄ de ſpūſancto qui ēamor dei. d̓r. i. ad Corin. ij. ꝙ ſcrutat̉ etiā ꝓfunda dei. Sꝫqͣꝫtū ad vim appetitiuā amatū d̓r eſſe in amante ꝓut eſt ꝑquandā complacētiā in eius affectu. vt vel delectet̉ in eoaut in bonis eius apud pn̄tiam. vel in abn̄tia ꝑ deſideriūtendat in ip̄m amatū ꝑ amorē ꝯcupīe. vel in bona q̄ vultamato eius ꝑ amorē amicitie. non quidē ex aliqͣ extrinſeca cā. ſicut cū aliquis deſiderat aliquid ꝓpter alteꝝ. vel cūaliquis vult bonū alteri ꝓpter aliquid aliud. ſꝫ ꝓpter complacentiā amati interius radicatā. vn̄ ⁊ amor d̓r intimus.⁊ dicunt̉ viſcera charitatis. Ecōuerſo aūt amās ē in amato. aliter quidem ꝑ amorē ꝯcupīe. aliter ꝑ amorē amicitieAmornāqꝫ ꝯcupīe nō requieſcit in qͣcunqꝫ extrinſeca autſuꝑficiali adeptione vel fruitione amati. ſed q̄rit amatuꝫꝑfecte habere. qͣi ad intima illius ꝑueniēs. in amore veroamicitie amās eſt in amato inqͣꝫtū reputat bona vel mala amici ſic̄ ſua. ⁊ voluntatē amici ſic̄ ſuā. vt qͣi ip̄e in ſuoamico videat̉ bona vel mala pati ⁊ affici. ⁊ ꝓpter hoc ꝓprium eſt amicoꝝ eadē velle ⁊ in eodē triſtari ⁊ gaudere. ẜmph̓m in. ix. ethi. ⁊ in. ij. rheto. vt ſic inqͣꝫtū q̄ ſunt amici eſtimat ſua. amās videat̉ eſſe in amato. qͣſi idē factus amato.inqͣꝫtū aūt econuerſo vult ⁊ agit ꝓpter amicū ſic̄ ꝓpter ſeip̄m. qͣi reputās amicū idē ſibi. ſic amatū eſt in amante.Pōt aūt ⁊ tertio mō mutua inheſio intelligi in amore amicitie ẜm viā redamationis inqͣꝫtū mutuo ſe amāt amici. ⁊ ſibiinuicem bona volūt ⁊ oꝑant̉. ¶ Ad i. ergo dd̓. ꝙamatū ꝯtinet̉ in amāte inqͣꝫtū eſt imp̄ſſum in affectu eiusꝑ quādam complacentiā. econuerſo ꝟo amās ꝯtinetur inamato inqͣꝫtū amās ſequit̉ aliqͦ mō illud qd̓ eſt intimumamati. nihil .n. ꝓhibet diuerſo mō eſſe aliquid ꝯtinēs ⁊ cōtentū. ſicut genus continet̉ in ſpē ⁊ econuerſo. ¶ Ad. ij.dd̓. ꝙ rōis apprehenſio p̄cedit affectū amoris. ⁊ ideo ſicutrō diſquirit ita affectus amoris ſubintrat in amatū. vt exdictis pꝫ. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ illa rō ꝓcedit de tertio mō mutue inheſionis qͥ nō inuenit̉ in quolibet amore.

Ad tertium ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ extaſis nō ſit effectus amoris. Extaſis .n. qͣꝫdamalienatōeꝫ importare videt̉. ſꝫ amor nō ſꝑ fac̄ alienationēſunt .n. amātes interdū ſui cōpotes. ergo amor nō fac̄ extaſim ¶ Pre. amans deſiderat amatū ſibi vniri. magisergo amatu trahit ad ſe qͣꝫ etiā ꝑgat in amatū extra ſe exiens. ¶ Pre. amor vnit amatū amanti. ſic̄ dictū ē. ſi ergoamās extra ſe tendit vt in amatū ꝑgat. ſequit̉ ꝙ ſꝑ plꝰ diligat amatū qͣꝫ ſeip̄m. quod pꝫ eſſe falſum. nō ergo extaſisē effectus amoris. ¶ Sed ꝯͣ eſt qḋ Diony. dic̄. iiij. ca. dedi. no. ꝙ diuinꝰ amor extaſim facit. ⁊ ꝙ ip̄e deus propteramorē eſt extaſim paſſus. cū ergo quilibet amor ſit q̄damſil̓itudo ꝑticipata diuini amoris. vt ibidem d̓r. videtur ꝙquilibet amor cauſet extaſim. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ extaſim patialiquid d̓r cū extra ſe ponit̉. quod quidem ꝯtingit ⁊ ẜmvim apprehenſiuā. ⁊ ẜm vim appetitiuā. ẜm vim apprehēſiuā aliquis d̓r extra ſe poni. qn̄ ponit̉ extra cognitionemſibi ꝓpriā. vel qꝛ ad ſuꝑiorem ſublimat̉. ſicut homo dumeleuat̉ ad comp̄hendenda aliqͣ q̄ ſunt ſupͣ ſenſum ⁊ rōnēd̓r extaſim pati inqͣꝫtū ponit̉ extra connaturalē apprehenſionem rōis ⁊ ſenſus. vel qꝛ ad inferiora deprimit̉. puta cūaliquis in furiā vel amentiā cadit d̓r extaſim paſſus. ẜmappetitiuā vero ꝑtem d̓r aliquis extaſim pati qn̄ appetitusalicuius in alteꝝ fert̉ exiens quodāmō extra ſeip̄m. primāquidem extaſim facit amor diſpoſitiue. inqͣꝫtū .ſ. farit meditari de amato. vt dictū eſt. Intenſa aūt meditatio vniꝰabſtrahit ab alijs. Sed ſcd̓am extaſim facit amor directeſimpl̓r quidem amor amicitie. amor aūt ꝯcupīe nō ſ impliciter ſed ẜm quid. Nā in amore ꝯcupīe quodāmō fert̉amans extra ſei p̄m. inqͣꝫtū .ſ. nō ꝯtentus gaudere de bonoquod habet. querit frui aliquo extra ſe. ſed qꝛ illud extrinſecū bonū querit ſibi habere. nō exit ſimpl̓r extra ſe. ſed talis affectio in fine infra ip̄am ꝯcludit̉. ſed in amore amicitie affectus alicuius ſimpl̓r exit extra ſe. qꝛ vult amico bonum ⁊ oꝑat̉ bonū. qͣi gerēs curā ⁊ ꝓuidentiā ip̄ius ꝓpterip̄m amicū. ¶ Ad .i. ergo dd̓. ꝙ illa rō ꝓcedit de prima extaſi. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ illa rō ꝓcedit de amore ꝯcupīe qui nōfacit ſimpl̓r extaſim. vt dictū eſt. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ille quiamat intantū extra ſe exit inqͣꝫtum vult bona amici ⁊ oꝑatur. nō tn̄ vult bona amici magis qͣꝫ ſua. vn̄ nō ſequit̉ ꝙalteꝝ plus qͣꝫ ſe diligat.Ad quartum ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ zelus nō ſit effectus amoris. zelus .n̄. eſt ꝯtētionis principium. Un̄ d̓r. i. ad Corin. iij. Cum ſit inter voszelus ⁊ contentio ⁊cͣ. ſed ꝯtentio repugnat amori. ergo zelus non eſt effectus amoris. ¶ Pre. obiectum amoris ēbonū qd̓ ē cōmunicatiuū ſui. ſꝫ zelus repugnat cōmunicationi. ad zelum .n. ꝑtiuere videt̉ ꝙ quis nō patit̉ ꝯſortiuꝫin amato ſicut viri dicunt̉ zelare vxores qͦs nolūt haberecōmunes cū ceteris. ergo zelus non eſt effectus amoris.¶ Pre. zelus nō eſt ſine odio. ſic̄ nec ſine amore. d̓r .n. inpͣs. Zelaui ſuꝑ inimicos. nō ergo dꝫ dici magis effectusamoris qͣꝫ odij ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ Diony. dic̄. iiij. ca. de di.no. ꝙ deus appellat̉ zelotes ꝓpter multū amorē quem hꝫad exn̄tia ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ zelus quocūqꝫ mō ſumat̉ ex intētione amoris ꝓuenit. manifeſtū eſt .n. ꝙ qͣꝫto aliqͣ ꝟtus ītenſius tendit in aliquid. fortius repellit omne contrariūvel repugnās. Cum igit̉ amor ſit quidā motus in amatūvt Augꝰ. dic̄ in li. lxxxiij. q. Intēſus amor q̄rit excludereoē id qd̓ ſibi repugnat. aliter tn̄ hoc ꝯtingit in amore ꝯcu-

E 2