QueſtioXXVII
aliquod bonū amico. ⁊ qͣꝫtū ad hoc ſaluat̉ ibi rō amicitie.Sꝫ qꝛ illud bonū refert vlterius ad ſuā delectatōeꝫ ⁊ vtilitatē. inde ē ꝙ amicitia vtilis ⁊ delectabilis inqͣꝫtū trahitur ad amorē ꝯcupiſcentie deficit a rōne vere amicitie.¶ Queſtio. XXVII.Einde ꝯſiderandūeſt de cā amoris. Et circa hoc querunt̉ qͣttuor.Primo vtruꝫ bonū ſit ſola cā amoris. Scd̓ovtꝝ ꝯgnitio ſit ſola cā amoris. Tertio vtꝝ. ſil̓itudo. Quarto vtꝝ aliqua alia anime paſſionumAd primū ſic procediturUidet̉ ꝙ nō ſolū bonū ſit cā amoris. Bonum .n. non ē cāamoris niſi qꝛ amat̉. ſꝫ ꝯtingit etiā malū amari. ẜm illudpͣs. Qui diligit iniquitatē odit aīaꝫ ſuā. alioqͥn oīs amoreēt bonus. gͦ nō ſolū bonū ē cā amoris. ¶ Pre. ph̓s dicitin. ij. ethi. ꝙ eos qͥ mala ſna dicūt amamꝰ. gͦ videt̉ ꝙ malū ſit cā amoris. ¶ Pre. Diony. dic̄. iiij. ca. de di. no. ꝙ nōſolū bonū ſꝫ etiā pulchꝝ ē oībus amabile. ¶ Sꝫ contra ēqd̓ Augꝰ. dicit. viij. de tri. Nō amat̉ certe niſi bonū ſolū.gͦ bonū eſt cā amoris ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicut ſupͣ dictū ē. amorad appetitiuā potētiā ꝑtinet q̄ eſt vis paſſiua. vn̄ obiectūeius ꝯꝑat̉ ad ip̄aꝫ ſic̄ cā motus vel actus ip̄ius. oꝫ igit̉ vtillud ſit ꝓprie cā amoris qd̓ ē amoris obiectū. amoris aūtꝓpriū obiectū eſt bonū. qꝛ vt dictū ē amor importat qͣꝫdaꝯnaturalitatē vel ꝯplacētiā amātis ad amatū. vnicuiqꝫ ātē bonū id qd̓ eſt ſibi ꝯnaturale ⁊ ꝓportionatū. vn̄ relinq̄t̉ꝙ bonū ſit ꝓpria cā amoris. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ malū nunqͣꝫamat̉ niſi ſub rōe boni .ſ. inqͣꝫtū eſt ẜm qͥd bonū. ⁊ apprehendit̉ vt ſimpl̓r bonū. ⁊ ſic aliquis amor ē malus inqͣꝫtūtēdit in id qd̓ nō eſt ſimpl̓r veꝝ bonū. ⁊ ꝑ hunc modū hōdiligit iniqͥtatē. inqͣꝫtū ꝑ iniquitatē adipiſcit̉ aliqd̓ honū.puta delectatōeꝫ vel pecuniā vel aliquid hmōi. ¶ Ad. ij.dd̓. ꝙ illi qui mala ſua dicūt nō ꝓpter mala amant̉ ſꝫ ꝓpter hoc ꝙ dicūt mala. hoc .n. qd̓ ē dicere mala ſua hꝫ rōnē boni inqͣꝫtū excludit fictōeꝫ ſeu ſil̓atōeꝫ. ¶ Ad. iij. dd̓.ꝙ pulchꝝ ē idē bono ſola rōne differēs. cū .n. bonū ſit qd̓oīa appetūt. de rōe boni eſt ꝙ in eo quietet̉ appetitus. ſedad rōnē pulchri ꝑtinet ꝙ in eius aſpectu ſeu cognitōe qͥetet̉ appetitus. vn̄ ⁊ illi ſenſus p̄cipue reſpiciūt pulchꝝ q̄maxīe cognoſcitiui ſunt .ſ. viſus ⁊ auditus rōi deẜuientesdicimus .n. pulchra viſibilia. ⁊ pulchros ſonos. in ſenſibilibus aūt alioꝝ ſenſuū nō vtimur nomīe pulchritudinis.nō .n. dicimus pulchros ſapores aut odores. Et ſic pꝫ ꝙpulchꝝ addit ſup̄ bonū quendā ordinē ad vim cognoſcitiuam. ita ꝙ bonū dicat̉ id qd̓ ſimpl̓r ꝯplacet appetitui. pulchꝝ aūt dicat̉ id cuius ip̄a apprehenſio placet.Ad ſcd̓m ſic proceditur.Uidet̉ ꝙ cognitio nō ſit cā amoris. ꝙ .n. aliqͥd q̄rat̉ hoc cōtingit ex amore. ſꝫ aliqͣ q̄runt̉ q̄ neſciunt̉. ſicut ſcīe. cū .n. inhis idē ſit eas habere qd̓ eas noſcere. vt Augꝰ. dicit in li.lxxxiij. q. Si cognoſcerent̉ baberent̉ ⁊ nō q̄rerent̉. gͦ cognitio nō ē cā amoris. ¶ Pre. eiuſdē rōis videt̉ eē ꝙ aliquid incognitū amet. ⁊ ꝙ aliqͥd amet̉ plus qͣꝫ cognoſcat̉ſꝫ aliqͣ amant̉ plus qͣꝫ cognoſcant̉. ſicut d̓s qui in hac vita pōt ꝑ ſeip̄m amari. nō aūt ꝑ ſeip̄m cognoſci. gͦ cognitōnō eſt cā amoris. ¶ Pre. ſi cognitio eēt cā amoris nō poſſet inueniri amor vbi nō ē cognitio. ſꝫ in oībꝰ rebꝰ inuenit̉amor. vt dic̄ Diony. in. iiij. c. de di. no. nō aūt in oībꝰ inuenit̉ cognitio. gͦ cognitio nō eſt cā amoris. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓
Augꝰ. ꝓbat in. x. de tri. ꝙ nullus pōt amare aliqͥd incognitū. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ dictū ē bonū ē cā amoris ꝑ moduꝫobiecti. bonū aūt nō ē ob̓m appetitꝰ. niſi ꝓut ē app̄hēſum⁊ ideo amor requirit aliquā apprehenſionē boni qd̓ amat̉.⁊ ꝓpter hoc ph̓s dicit. viij. ethi. ꝙ viſio corꝑalis ē pͥncipium amoris ſenſitiui. ⁊ ſil̓r ꝯtēplatio ſpūal̓ pulchritudīsvel bonitatis ē principiū amoris ſpūaſis. ſic igit̉ cognitioeſt cā amoris ea rōe qͣ ⁊ bonū. qd̓ nō pōt amari niſi cognitum. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ ille qui q̄rit ſcīaꝫ non oīo ignor ateā. ſed ẜm aliquid eā p̄cognoſcit vel in vl̓i. vel in aliqͦ eiuseffectu. vel ꝑ hoc ꝙ audit eā laudari. vt Augꝰ. dicit in. x. d̓tri. ſic aūt eā cognoſcere nō eſt eā habere. ſꝫ cognoſcere eāꝑfecte. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ aliquid requirit̉ ad ꝑfectōem cognitionis qd̓ nō requirit̉ ad ꝑfectōeꝫ amoris. Cognitio .n.ad rōnē ꝑtinet cuius ē diſtinguere inter ea q̄ ẜm rē ſuntꝯiuncta. ⁊ ꝯponere qͦdāmō ea q̄ ſunt diuerſa vnum altericomꝑando. ⁊ iō ad ꝑfectōeꝫ cognitōis requirit̉ ꝙ hō cognoſcat ſigillatim qͥcqͥd eſt in re. ſic̄ ꝑtes ⁊ ꝟtutes ⁊ ꝓprietates. ſꝫ amor ē in vi appetitina q̄ reſpicit rē ẜm ꝙ in ſe eſtUn̄ ad ꝑfectōeꝫ amoris ſufficit ꝙ res ꝓut in ſe apprehendit̉ amet̉ ob hoc gͦ ꝯtingit ꝙ aliquid plus amat̉ qͣꝫ cognoſcat̉. qꝛ pōt ꝑfecte amari. etiā ſi nō ꝑfecte cognoſcat̉. ſicutmaxīe pꝫ in ſciētijs qͣs aliqui amāt ꝓpter aliquā ſummariā cognitōeꝫ quā de eis hn̄t. puta ꝙ ſciāt rhetoricā eē ſcīaꝫꝑ quā hō pōt ꝑſuadere. ⁊ hoc in rhetorica amāt. Et ſil̓redd̓. circa amorē dei. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ etiā amor naturalisqui ē in oībꝰ rebꝰ cauſat̉ ex aliqͣ cognitōe. nō quidē in ip̄isrebus naturalibus exiſtente. ſed in eo qui naturam in ſtituit. vt ſupra dictum eſt.Ad tertium ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ ſi l̓itudo nō eſt cā amoris. id ē .n. nō ē cā ꝯͣrioꝝ. ſꝫſil̓itudo eſt cā odij. d̓r. n. Prouerbi. viij. ꝙ inter ſuꝑbos ſꝑſunt iurgīa. Et ph̓s dicit in. viij. ethi. ꝙ figuli corrixanturad inuice. gͦ ſil̓itudo nō eſt cā amoris. ¶ Pre. Augꝰ. dicitin. iiij. ꝯfeſ. ꝙ aliquis amat in alio qd̓ eē nō vellet. ſicut hōamat hyſtrionē qui nō vellet eſſe hyſtrio. hoc aūt nō ꝯtingeret ſi ſi l̓itudo eſſet ꝓpria cā amoris. ſic .n. hō amaret inaltero qd̓ ip̄e haberet vel vellet habere. gͦ ſil̓itudo nō eſt cāamoris. ¶ Pre. Quilibet hō amat id qͦ indiget. etiā ſi illud nō habeat. ſicut infirmus ſanitatē. ⁊ pauꝑ diuitias. ſꝫinqͣꝫtum indiget ⁊ caret eis hꝫ diſſil̓itudinē ad ip̄a. gͦ nonſolū ſil̓itudo ſꝫ diſſil̓itudo eſt cā amoris. ¶ Pre. ph̓s dic̄in. ij. rhetori. ꝙ bn̄ficos in ꝓſperitate ⁊ ſalutē amamus. ⁊ſil̓r eos qui circa mortuos ſeruāt amicitiā oēs diligūt. nōaūt oēs ſunt tales. gͦ ſil̓ itudo nō eſt cā amoris. ¶ Sed ꝯͣeſt qd̓ d̓r Eccꝭ. xiij. Omne aīal diligit ſil̓e ſibi. ¶ Rn̄. dd̓ꝙ ſil̓itudo ꝓprie loquēdo eſt cā amoris. ſꝫ ꝯſiderandū eſtꝙ ſil̓itudo inter aliqͣ pōt attēdi dupl̓r. Uno mō ex hoc ꝙvtrūqꝫ hꝫ idē in actu. ſic̄ duo hn̄tes albedinē dicunt̉ ſil̓esAlio mō ex hoc ꝙ vnū hꝫ in potētia ⁊ in qͣdā inclinatōneillud qd̓ aliud hꝫ in actu. ſic̄ ſi dicamus ꝙ corpus graueexn̄s extra ſuū locū hꝫ ſil̓itudinē cū corꝑe graui in ſuo: loco exn̄ti. vel etiā ẜm ꝙ potētia hꝫ ſil̓itudinē ad actū ip̄m.nā in ip̄a potentia qͦdāmō eſt actus. Primus gͦ ſil̓itudīsmodus cauſat amorē amicitie ſeu beniuolētie. ex hoc .n. ꝙaliqui duo ſunt ſil̓es qͣi hn̄tes vnā formā. ſunt qͦdammōvnū in forma illa. ſicut duo hoīes ſunt vnū in ſpē hūanitatis. ⁊ duo albi in albedine. ⁊ ideo affectus vnus tenditin alteꝝ. ſicut in vnū ſibi. ⁊ vult ei bonum ſicut ⁊ ſibi. ſedſcd̓s modus ſil̓itudinis cauſat amorē ꝯcupīe vel amicitiāvtil̓ ſeu delectabilis. qꝛ vnicuiqꝫ exn̄ti in potētia inqͣꝫtum