Nico. de lyra¶ Glo. ordi.¶ Sapien. Ca.X

a pereūtibꝰ impijs liberauit fuaa ſ de celo. b § quinqꝫ ciuitatū regionē.gientē: deſcendente igne ī pe̓n­ 8tapolim: quibus in teſtimoniūnequicię fumigabunda conſtatea §oſtēderūt .ſ. ꝙ in inferno dānate anime ſinefructu penitentie in eternū ardebunt.deſerta terra: ⁊ in certo tēpore ffructus habētes arbores: ⁊ īcre gdibilis animę memoria ſtans fi hgmentū ſalis. Sapientiam em̄ ip̨̄tereuntes non tm̄ in hoc lapſi kſunt vt ignorarent bona: ſed et iinſipientię ſuę reliquerūt hominibus memoriā: vt in his q̨̄ pec mcauerunt nec latere potuiſſent.Sapiētia aūt hos qui ſe obſer­ na Fin quiete eterne pacis ꝑpetuo cōſeruabit.a uāt: a doloribus liberabitr Hęc 8a Fiacob.b Feſau.aūt ꝓfugum irę fratris iuſtuma I in meſopotamīamdeduxit ꝑ viās rectas: ⁊ oſtēditᵖilli regnū dei: ⁊ dedit illi ſciētiāsa ſditauit. h§ quos in paſcendis ꝯuibus ſuſtiniſanctorū. honeſtauit illū in la­ tboribꝰ: ⁊ cōpleuit labores illiꝰ. va §laban et filiorū eius.In fraude circūuenientiū illū. xilli affuit: ⁊ honeſtū fecit illum. 3Cuſtodiuit illū ab inimicis: ⁊ a aa § cōtra laban ⁊ filios eius: vel cōtra eſau.ſeductoribus tutāuit illum. Et oa § quando luctatꝰ eſt cū angelo.certamē forte dēdit illi: vt vinceca ſ expertus in neceſſitatibus.ret: ⁊ ſcirēt qm̄ oīm potentior ēa §a fratribus. b Fioſeph.b ſapiētiaˣ Hęc venditū iuſtū non da § cū accuſaret̉ de adulterio.dereliquit: ſed a pctōribus libeea §carceris.rauit eū: deſcēditqꝫ cū illo in fō fueam: ⁊ in vinculis non dereli ga §ꝑ expoſitionē ſomniorū. b5 principatumquit illū: donec afferret illi ſce̓a I egypti.ptrū regni: ⁊ potētiā aduerſus ꝑeos qui eum deprimebāt: ⁊ mē idaces oſtendit qui maculaue­ krunt illum: ⁊ dedit illi claritatēa F iſraeliticur§ patriar charum.eternā. Hęc populū iuſtum ⁊ ſe 1men ſine querela liberauit a naͣ ma I egyptijs.a F in luto ⁊ latere.tionibus: quę illum deprimea §moyſibāt. Intrauit in aīam ſerui dei: 8a § pharaonē et alios principes.ſtetit contra reges horrendos p

manētes. In ſtatuā ſalis verſa alios fallit. Un̄: Mementote vxorisloth: ne .ſ. tāqͣꝫ fatui negligamus:ſꝫ prudēter caueamꝰ. a Hec aūt⁊cͣ. Iacob fugiēseſau fratrē ſuū venit ad laban auūculū ſuū: ⁊ in itinere ꝑ ſomniū vidit ſcalā erectam⁊ ā gelos dei aſcēdētes ⁊ deſcēdentes: ⁊ ip̄m dn̄m innixū ſcale dicentēſibi: Ego ſū deusabraā patris tui:⁊ deus iſaac: terrā in qͣ dormis dabo tibi et ſeminituo. Veniēs aūtmeſopotamiā: lyam ⁊ rachel duxitpro quibus oueslaban diu pauit.Qui eū mercedeſua fraudulēter pͥuare voluit. Sꝫ ꝑſapientiā dei pͥuatus eſt laban ⁊ iacob ditatus: cummultis oꝑibꝰ redijt. Myſticevero hec ad martyres ꝑtinent: qͦschriſti miſericordia a ꝑſecutoribliberauit: confortans eos gr̄a ſprituſſāctie fiture merctādē victis hoſtibꝰ: ad regnū celorū ꝑduxit ad laudē ⁊ gloriā noīsſui. b Hec venditū. Rab. Myſtice ſapīa dei martyres de ꝑſecutionibꝰ eripuit: ⁊ exaltauit ī regno celeſti. Vn̄ cū xp̄ovēturi ſūt iudiceshoſtiū ſuorū.Hec populuꝫ.Raba. Myſtice.Liberat deus electos ſuos a ꝑſecutoribꝰ: ⁊ ꝑ miraculoruꝫ coruſcationē terret aduerſarios: dat ſapiētiācui non poſſūt aduerſarij reſiſtereUn̄ corā regibꝰ eprīcipibꝰ aſſiſtūtintrepidi fiducialiter lobū d̓riū ꝑimia regnipetuo delaudes liberatorſuoH Qm̄ ſa.

a A pereuntibꝰ impijs liberauit fugientē. de ciuitate ſodomorū: vt hr̄ Gen̄. xix. b Deſcēdente igne. ſulphureo:c In pentapolim. ſic vocabat̉ illa regio: eo ꝙ erāt ibi qͥnqꝫ ciuitates q̄ fuerūt ſubuerſe a dn̄o. d Quibus in teſtimoniū nequicie .i. vitij ꝯtra naturā quo erāt infecti.e Fumigabūda cōſtat deſerta terra. nā facta ē inhabitabilis: ⁊ inde ſurgit fumꝰ ⁊ fetor quaſi intolerabilis in teſtimoniū dānatiōis priorū habitantiū. f Et in certo tꝑe fructꝰhabentes arbores .i. p̄ter ſolitū curſum nature in teſtimoniūꝙ habitatores illiꝰ terre peccauerāt ꝯtra naturā: dicit̉ etiaꝫꝙ ibi ſunt arbores pulchros fructꝰ habētes exteriꝰ qui cummanu tangunt̉ incinerant̉: ⁊ fetor exalat ex eis ī teſtimonium dicti vitij ⁊ dānationis. g Et incredibilis aīe .i. vxoris Loth q̄ fuit incredibilis angelo p̄cipienti ne reſpiceretpoſt tergū ſuū. ⁊ accipit̉ hic aīa ꝓ toto cōiūcto ſicut Exo .j.Oēs anime que egreſſe ſunt de femore iacob. h Memoria ſtans figmentū ſalis: verſa em̄ fuit vxor loth in ſtatuamſalis Gen̄. xix. vt poſteri memores eſſent ſue incredulitatisad euitandū eā. vn̄ dicit ſaluator Luce .xvij. Memores eſtote vxoris loth. Cōſequēter oſtēdit malū illorū qͥ diuina ſapientia caruerūt. cū dicit̉: i Sapiētiā em̄ p̄tereūtes .i. ip̄amhabere negligētes. k Nō tm̄ in hͦ lapſi ſunt. vt ignorarētbona .ſ. virtutū q̄ ſunt vere hoīs bona: qꝛ faciūt hoīem ſimpliciter bonū. l Sed ⁊ inſipientie ſue reliquerunt hoībꝰnemoriā: ꝑ ſuā punitionē: ſicut dictū eſt de ſodomitis ⁊ vxore loth. m Vt in his que peccauerunt ⁊cͣ. ad hoc em̄ fecitdeꝰ ꝑ punitionē eorū peccata manifeſta vt alij terrore penea talibꝰ arcerent̉. n Sapientia aūt hos qui ſe obſeruant.ꝑ ſanctā cōuerſationē ⁊ deuotā orationē. o A doloribusliberauit: vt ptꝫ in exemplis dictis ⁊ etiā dicendis. p Hecaūt ꝓfugū. Hic ponit̉ quintū exemplū de iacob cuꝫ d̓r: Hecaūt ꝓfugum ire fratris iuſtū .ſ. iacob: qui iuſtus fuit ⁊ ī meſopotamiā iuit fugiens irā eſau fratris ſui: Gen̄. xxvij.q Deduxli ꝑ vias rectas. morū: r Et oſtēdit illi regnūdei: qn̄ vidit ſcalā: cuiꝰ ſūmitas tangebat celū ⁊ dn̄m innixūſcale: Gen̄. xxviij. Tūc em̄ habuit reuelationē de ſuꝑna hieruſalē: ꝓpter qd̓ euigilās dixit: Nō eſt hic alind niſi domusdei ⁊ porta celi. iō ſubdit̉: s Et dedit illi ſcientiā ſāctoꝝ:id eſt noticiāſanctis angelis quos vidit aſcēdētes ⁊ deſcendētes ꝑ illā ſcalā. t Honeſtauit illū in laboribꝰ .i. reddidit eū inclytū ⁊ diuitē ꝓ laboribꝰ ſuis in cuſtodiēdis ouibus laban: Gen̄. xxx. Ditatuſqꝫ eſt homo vltra modū ⁊cͣ.v Et cōpleuit labores illiꝰ. qn̄ deo ꝓtegente receſſit de meſopotamīa cū vxoribꝰ ⁊ liberis ⁊ diuitijs ſuis. x In fraude circūuenientiū illū .i. laban ⁊ filiorū ſuorū qͥ nitebant̉ eūdecipere mutādo frequēter mercedē ſuā: Gen̄. xxxj.y Affuit illi. multiplicādo greges: qͥ ẜm pactū debebāt calere in mercedē iacob. z Et honeſtū fecit illū. ditādo eūin tēporalibus ⁊ ſpiritualibꝰ diuitijs. a Cuſtodiuit illūab inimicis ⁊ a ſeductoribꝰ tutauit illū .i. a labā ⁊ eius filijsinſequentibꝰ iacob recedētē ad eū ſpoliandū: Ben̄. xxxj.b Et certamē forte dedit illi. cū angelo luctāti: Gen̄. xxxij.c Ut vinceret .ſ. eſau ſibi aduerſante: ad hoc em̄ fuit illa lucta: vt iacob aſſecuraret̉ de eſau quē nimis timebat: ꝓpterqd̓ dixit ſibi angelus: Si ꝯtra dn̄m fortis fuiſti: quanto magis cōtra hoīes p̄ualebis. d̉ Hec venditū iuſtū. Hic ponitur ſextum exemplū de ioſeph. cū dicit̉: Hec venditū iuſtumhiſmaelitis a fratribꝰ ſuis: Gen̄. xxxvij. e Sed a peccatoribus liberauit eū .i. a fratribus ſuis eum occidere volentibus. f Deſcenditqꝫ cū illo in foueam .i. in carcerem regis egypti: Gen̄. xxxix. vnde dicit̉ ibidē: Fuit aūt dominuscum ioſeph: deditqꝫ ei gratiam in cōſpectu principis carceris ⁊cͣ. g Et in vinculis nō dere. eū ⁊cͣ. ſceptrum regni .i.dominationē in regno egypti poſt regē immediate. Gen̄. xlj.hEt potentiam aduerſus eos. qui eum deprimebant ſcꝫphutiphar et vxorem eius quibus ſuperior factus fuit.i Et mendaces oſtendit qui maculauerunt illum. impone̓do ſibi adulterium. nam malicia mulieris fuit detecta.k Et dedit illi claritatem eternam. ſcꝫ bone fame que manet adhuc: et manebit in poſterū ſemꝑ.l Hec populum iuſtum. Hic ponit̉ ſeptimū exemplum demoyſe qui per ſapientiam diuinitꝰ ſibi datam liberauit populū iſrael ab egypti ẜuitute. cū d̓r: Hec ppl̓m iuſtū ⁊cͣ. i. populū iſraeliticū colētē dn̄m. m Liberauit a naͣ. egyptioꝝ.q̄ illū opprimebāt. nimis grauit̓: ī tm̄ ꝙ ꝑducebāt ad amaritudinē vitā eoꝝ: vt hr̄. Exo. j. ⁊ ſubdit̉ modꝰ liberādi cū d̓r:Intrauit .ſ. diuina ſapīa: o In aīam ſerui dei .ſ. moyſi.o Et ſtetit ꝯͣ re. hor .ſ. pharaonē ⁊ principes ſuos.In portētis

18

§Sen. 19. fIucꝭ. 17. g

bi. 27. S

i. 28. cc.

bi. 29. a ſj

r Gen̄. 28 b

Vyſtice.

C

Myſtice

TGen̄. 27. f

Myſtice