diuine theorice vacare cōtēdit. ¶ UenerūtNNico. de lyra¶ Dlo. oroi.¶ Sapien. Ca. VII
a Uenerunt mihi omnia bona apariter cum illa: ⁊ īnumerabi vſopera illius. b § p̄ſidēte ī oībꝰ ſapiētia.lis honeſtas ꝑ manꝰ illiꝰ: et lętatus ſum ī oībus: quoniā antecedebat me iſta ſapientia: ⁊ d̓a §alias bonorū.ignorabā quoniā hōrum oīm eFal̓s quoniā.§ qꝛ ſpūs diſcipline effugilā aīam nō intro. ſa.fictū: ⁊ in malimater eſt. Quā ſine fictiōe di fQue ſocietas luci ad tenſ que eſt cōtraria largitati ſapientie.ebras:dici: et ſine īuidia cōmunico: sa ſ quia pudica: pacifica: modeſta: plena miſericordia: et fructibus bonis.⁊ honeſtatē illius nō abſcona I quanto quiſqꝫ ꝓfundius diſcit tanto prodiora cognoſēdo. Infinitꝰ em̄ theſaurꝰ ē ho hde: Dos aūt dixi amicos: qꝛ omnia quecūqꝫagnoſcētes .ſ. p̄cepta ⁊ volūtatē dei. Un̄udiui a patre meo nota feci vobis.minibus quo qui vſi ſunt: participes facti ſūt amicitię dei:ꝓpter diſciplinę dona comen 1a Iiudicia.dati. Mihi aūt dedit deꝰ dice̓ uire ex ſententia: ⁊ p̨̄ſumere digna horū q̨̄ mihi dant̉: quoni nam ipſe ſapientię dux eſt: et ſaoa § qꝛ ſapiētes corrigit vt nemo p̄ſuI poteſtate.pientium emendator. In maͣ pnū em̄ illius ⁊ nos ⁊ ſermōesnoſtri: ⁊ oīs ſapientia ⁊ opeꝝImorum.bſcientię diſciplinā. Ipſe enim adedit mihi horū quę ſūt ſcien rtiā verā: vt ſciam diſpoſitionēsorbis terrarū: ⁊ virtutes ele tmētorū: initiū ⁊ cōſūmationēv⁊ medietatē tēpoꝝ: viciſſitudi xnū ꝑmutatiōes: ⁊ cōſūmatio ynes tēporū: ⁊ morū mutationes: diuiſiōes tēpoꝝ: anni curꝫſus: ⁊ ſtellaꝝ diſpoſitiōes: na pͦturas aīalium: ⁊ iras beſtiaꝝ: qvim vētoꝝ: ⁊ cogitatiōes ho 8minū: differētias ꝟ̓gultoꝝ: ⁊ gͦvirtutes radicū: ⁊ quęcūqꝫ ſūt habſconſa ⁊ improuiſa didici.Oīm enī artifex docuit me ſaia §quia ꝑ ipſam veritatis cognitio dat̉.piētia. Eſt eī in illa ſpūs intel k§ ſanctificans omnia. b Multhtishtisesatias darc§ vniens bmligētię: ſanctꝰ multiplex: unic n§ viuus eſt ſermo dei et efficax: ⁊ penetraor om. gla. ancipiti ⁊cͣ.c ſ diſertas facit linguasVerpīfantiuſubtilis: modeſtꝰ: diſertus mō ᵍ
M16. QA.a Uenerūt mihihi om. bo. Hoc exꝑtus ſalomō qͥ ptēs a deo ſapiētiāregni ſublimitatēdiuitias ⁊ gloriaꝫcum illa meruit.Quicūqꝫ aūt xp̄iꝑcipit noticiā: omniū pariter h̓ virtutū habet gratiā⁊ in futuro vitaneternā. ¶ Proceſu meditationis ītelligit ſe tm̄ ꝓfeciſſe: vt priore ſententiam poſterioricōparando ignorātiam putet. Sicioh̓es ait: Ego neſciebā euꝫ: Sed qͥme miſit baptizare in aqͣ ille mihidixit: Suꝑ quē videris ſpm̄ .ſ. deſcēdētē ⁊ manētē: h̓ ēqͥ bapticat. Sic ⁊ſtelle in cōparatione ſol̓ minime lucere vident̉. Unde ⁊ ſol: qꝛ ſolus īdie īter aſtra luceat: ſic noīat̉. Ipſſapiētie dux. Dpater incarnati flij cui dedit omnopoteſtatē in celo ⁊in terra. b Ipſe em̄ ⁊cͣ. Raba.De ſalomone dicit ſcriptura: Deꝰdedit ſapīam ſalomoni ⁊ prudētmultā nimis: ⁊cedebat ſapiētiaꝫoīm orientaliū etzyptiorū: ⁊ eratīpientior cūctishoībus: ⁊ diſputauit de lignis a cedro vſqꝫ ad hyſopū: ⁊ de iumētis:⁊ volucribꝰ: ⁊ reptilibꝰ ⁊ piſcibꝰ:⁊ veniebāt de cūctꝭ populis ad audiendā ſapīam ſalomonis. Noſtervero pacificꝰ deivirtus d̓r: ⁊ dei ſapiētia: cui oīa nuda ⁊ aꝑta: diſcipulis etiā dat myſterioꝝ ſuorū intelligentiā: vt hiſtoriāallegoriā: tropologiā: anagogē: ītelligāt: Ipſe eniil. om. ho. ve. ī. h.mū. quē qͥ ſequit̉nō ambulat ī tenbris. c Eſt eī⁊cͣ. Rab. Vt Eſaias oſtēdit oīa dona ſpūſſancti: ī himanitate ſaluatori exiſtunt: in queſunt oēs theſauriS ſapiēti-
tria. lumē naturale intellectꝰ: ⁊ lumē diuinū ſuꝑ infuſum. ⁊ ſpecies intelligibiles. Lumē vero naturale intellectꝰ nō habet contrariū ⁊ multo minꝰ diuinū. ſil̓r nec ſpēs intelligibiles: qꝛ ſpēscōtrariorū in intellectu nō ſunt cōtrarie: ⁊ hoc mō lumē ſapientie create pōt dici inextinguibile ſicut ⁊ incorruptibile.a Uenerūt aūt mihi oīa bona pariter cū illa: qd̓ ptꝫ. iij. Regꝭ.iij. vbi dicit̉ ꝙ ſalomō petēdo ſapīam a dn̄o nō ſolū illā obtinuit: ſed etiā cū illa diuitias ⁊ honores ſuꝑ oēs reges.b Et īnumerabilis honeſtas ꝑ ma. il. i. ꝑ oꝑa ip̄ius qͣ ꝑ manꝰdeſignant̉: eo ꝙ manꝰ eſt organū organorū. iij. de anima.c Et letatꝰ ſū. iūgat̉ ſic lr̄a: qm̄ ip̄a ſapīa antecedebat me in oībus oſtendēdo qualiter agere deberē. d Et ignorabā. anteqͣꝫ ip̄am haberē. e Qm̄ oīm bonoꝝ mater eſt. ſed ipſa habita hoc cognoui. ideo p̄mittit̉: Venerūt aūt mihi oīa bona pariter cū illa. ſicut filie cū matre. f Quam ſine fictione didici. adeo a quo ip̄am deuote poſtulani. iij. Reg. iij. ⁊ a nathanº ꝓpheta cui fui traditꝰ ad erudiendū. ij. Reg. xij. g Et ſine inuidiacōico. verbo ⁊ ſcripto. Nā oēs reges ⁊ ſapiētes deſiderabāt audire ſapientiā ſalomonis: Scripſit etiā multa ad noſtrā inſtructionē. vū̄ ⁊ aliqͥ eius libri ſunt in canone cōputati. h Infinitus em̄ theſaurus eſt .i. inapp̄ciabilis: vt p̄dictū eſt. i Quoqui vſi ſunt. oꝑa ſapientis exercēdo. k Participes facti ſūtamicitie dei. tāqͣꝫ cōformes ei in operibꝰ ſuis: q̄ cōformatas cauſa eſt dilectioniccle. xiij. Oē aīal diligit ſimile ſibi ⁊cͣ.Propter diſcipline dona cōmēdati .ſ. deo cuiꝰ ſunt vere diſcipuli. m Mihi aūt dedit deus dicere ex ſententia ⁊cͣ. .i. loqͥad honorē dei ⁊ edificationē ꝓximi ẜm gratiā a dn̄o mihi datā. n Quoniā ipſe ſapiētie dux eſt .i. actor eiꝰ. o Et ſapientiū emen. dona ſua in ipſis ꝓpter vſū bonū augmētando.p In ma. n. il. ⁊ n. ⁊ ſer. no. ⁊cͣ. qꝛ nullū bonum: ſine eo agerepoſſumꝰ. nec etiā loqͥ nec cogitare. q Ipſe em̄ dedit. Declarata p̄cioſitate ſapientie. hic ꝯn̄r ſalomō oſtēdit qualiter eū direxit ī actibus vite cōtēplatiue. ⁊ primo quātū ad cōtēplationērerū naturaliū. ſcd̓o ſuꝑnaturaliū. ibi: Eſt em̄ in illa. Circa primū dicit: Ipſe em̄ dedit mihi horū q̄ ſunt. in natura: r Sciētiam verā. ſine admixtione falſitatis q̄ a deo nō pōt eſſe. ſciētiavero de talibꝰ acquiſita frequēter habet aliqua falſa admixta:vt dictū eſt. sͣ. s Vt ſciā diſpoſitionē orbis terrarū. quantūad ſitū corporū celeſtiū ⁊ elemētariū. t Et vir. ele. quātū adea que poſſunt fieri ꝑ virtutes eoꝝ. v Initiū ⁊ ꝯſūma. ⁊ m.tem. Diuidit̉ em̄ annus in quattuor tꝑa .ſ. ver: eſtatē: autūnū:⁊ hyemē: ⁊ qd̓libet iſtorū habet certū principiū mediū ⁊ finem.x Uiciſſitudinū ꝑmutatiōes .ſ. de calore in frigus ⁊ ecōuerſo⁊ de die in noctē ⁊ hmōi. y Et cōſummationes temporū: q̄libet em̄ res generabilis habet certā ꝑiodū tꝑis in qua augmentat̉: decreſcit: ⁊ tandē corrūpit̉. z Anni c. ꝑ menſes hebdomadas ⁊ dies. a Et ſtel. diſ. quātū ad ſitū planetarū ⁊ eorūcurſū: ⁊ ſimiliter octaue ſpere ī qͣ ſūt ſtelle fixe. b Naturasaīaliū. quorū ſpēs ⁊ mores ſūt valde diuerſi. c Et iras beſt.nā aliq̄ ſunt alijs ferociores. d Uim. v. naꝫ aliqͥ ſunt ſereni.alij ꝓcelloſi ⁊ aliqͥ egrotatiui: ⁊ aliqͥ ſanatiui. e Cogitationes hoīm. q̄ poſſūt cognoſci dupliciter. Uno mō ꝑ certitudinē⁊ hͦ modo cognoſci nō poſſunt niſi diuina reuelatiōe: ꝓpter qd̓hec cognitio nō ꝑtinet ad cōtēplationē q̄ eſt rerū naturalium.Alio mō poſſūt cognoſci ꝑ cōiecturā ex ſignis exterioribꝰ. ⁊ ſicſapientes hoīes de cogitationibꝰ aliorū frequēter cōiecturant:⁊ de tali cogitatione loquit̉ hic ſalomō. f Differentias virgultorū .i. arborū quarū ſūt multe ſpecies ⁊ varie virtutes: ⁊ alique creſcūt in regiōibꝰ calidis. aliq̄ ī frigidis.Et virtutes radicū. diuerſarū herbarū. h Et quecūqꝫ ſūt abſconſa.ſicut virtꝰ ꝑ quā magnes trahit ferrū eſt abſcōſa hoībꝰ lꝫ videant effectū. Noticia iſtorū ⁊ ſupradictorū ſaltē ꝓ magna partedata fuit ſalomoni ꝑ infuſionē: vt dictū ē. .sͣ. ideo ſubdit:i Oīm eī arti. ⁊cͣ. iō potuit docere ſalomonē effectuū ſuorū naturā. k Eſt eī in illa. Hic ꝯn̄r oſtēdit ſalomō qualiter ſapiētia direxit eū in ſuꝑnaturali contēplationē. Et diuidit̉ in duasꝑtes. nā primo declarat virtutē increate ſapiētie. ſcd̓o qualiterdirigit in ſuꝑnaturali cōtēplatione. ibi: Et ꝑ natiōes. Circa primū dr̄. Eſt ei in illa .ſ. ſapīa increata de qͣ immediate ante dixit:Oīm eī artifex ⁊cͣ. l Spūs ītel. ſanctꝰ .ſ. formaliter ī ſe ⁊ effectiue alia ſanctificās: m Multiplex. ī donis: n Unicus. inſe ꝓpter qd̓ apl̓s. j. Coꝝ. xij. enumeratis varijs ſpūſſācti donisibdit: Hec aūt oīa oꝑat̉ vnꝰ atqꝫ idē ſpūs diuidēs ſingulis ꝓut vult. o Subtilis .i. penetrās oīa ſua ꝟtute. vn̄. j. Coꝝ. ij.d̓r: Spūs oīa ſcrutat̉ etiā ꝓfūda dei. p Diſertꝰ effectiue. naꝫfacit diſerte loqͥ etiā ī oī idiomate: vt ptꝫ Act̉. ij. de apl̓is.tiue. nā hoīes fac̄ mobiles ⁊ agibiles adobilishi filij dei ſūt.ſequēdū inſiſuū: Ro. viijui ſpū dei agūī̉Incōinqui.
Pi. Re. 3. 6
Ioh̓ .1. d
Mat .28. 9
3. Re. .4. 5
C
Ioh̓ 1. a
Coloẜ. 2. 9
hh 2