Glo. ordi.¶ Canti.Ca. VII Nico. de lyra
aute ſecula diſpoſui. bſ exultabor in cruceus pargex palma. c ſ et per hoc: quaſifugitiuos ītraham.a Dixi: Aſce̓ndā in palmā ⁊ app̄hēʰa Iomnes ſaluādos: quoꝝ.rruli ri iepoTrr ilipi nidt dtiictrina nulla ꝓfeciſb I ꝑ hoc idemam aſcēdiſſet.bdā frūctꝰ eius. Et e̓rūt vbera tua ē§dulces nō vt edere. b F nō ſolum os: ſed etiādor oris tui .i. fama predicationis alliciet: ⁊ inui-ibit ad guſtum.ſicut botri vineę: et odor oris tui fa F ip̄m p̄dicatiōis officium quā vbera cōtinentſicut odor malorū: guttur tuū ſi 8I vox eccleſie.dcut vinū optimū. Dignū dilectoa ſet dignū precōnibus vt Paulo. b Fattritibus vt Auguſtinmeo ad potandū: labijſqꝫ ⁊ dentia §mihi adhortanti credite. F que bus illius ad ruminandum. Egō iI conuerſa ſum ⁊ non alij.dilecto meo: ⁊ ad me ꝯuerſio eiꝰ. ka § ergo: qꝛ ſū certa ꝙ cōpūcta iudea ī fine obediet tu adiuua. b ſ ab occl̓to cordiſ: ī qͦ ꝯtēplabarte ī eos qͥ adhuc a pͥncipio arādi ⁊ excoledi ſunt.g Ueni dilecte mi: egrediamur in 1a ſaſſidua predicatione. b Fin illis iam legitime viuendum iuſtruendiin agrum: cōmoremur in villis. ina F ſtudioſius laboremus etiā in quiibuſdam cōt apoſtolus ī galathis. Miniori enim cira ager indiget qͣꝫ vineMāne ſurgamꝰ ad vineaſ: videa ꝑI in aliquo initio fidei ⁊ cōfeſſionis. b laorioſius excolendi. c§ qꝛ multociens floremnon ſequitur fructusmus ſi floruit vine̓a: ſi flōres fru 8ſi exercēt opera ne fides ocioſa inueniaturb F ſibi qui in fide: ⁊ recta operationē prefecerūtetiam deſiderium patiendi ꝑapiuntctus parturiūt: ſi floruerūt mala aa I tenerā doctrinā: vt per hanc creſcant pueri.k pūica. Ibi dabo tibi vbera mea. r
a Dixi. Aſcen. Quaſi diceret: Et ꝙ tales habet doctores: tam diſcrete p̄dicātes: nō eſt tui meriti: ſed eſt donūmeū qꝛ aſcēdi in palmā .i. dedi eccl̓ie augmentū virtutuꝫdonec ad ꝑfectū veniat. ⁊ apprehendā fructꝰ eius .i. itacōfortabo et multiplicabo virtutes ī eis vt nullo modopoſſint decidere: donec ad maturitatem ꝑueniant. et ꝑ hoc vberatua erunt ſicut botrꝰ cypri: qꝛ illiqui parua norūt ſi beniuole nunciāt: interdū potiore ſapiētia debriabunt̉. Dixi. Quaſi inſiſtendū eſt ad ꝯuerſionē iudeoꝝ: qꝛ tāpulchra cōiunctio eſt ſecutura: etqꝛ ꝓ eis maxime paſſus ſuꝫ: quiaeos ſaluādos ꝓuiderā.b Fructꝰ crucis pōt dici reſurrectio et aſcēſio aduētus ſpūſſanctiet ſalus mūdi: et ꝑ hͨ doctores ſūtdebriati ⁊ confortati. c Et odor oris. Odor malis: guttur vino cōparat̉: qꝛ mala ex nouitate:vinū ex vetuſtate laudē ꝯſequit̉.Ita p̄ſtat pn̄s allocutio eccl̓ie ip̄ifamē: quā de illa pōt audientiumſermo diſſemīare. Odor in gutture: vox pn̄tis doctrīe. In odore fama abſentꝭ deſignat̉: et ideovino illa ꝓpt̓ flagrantiā virtutūhec mal̓ ob ſuauitateꝫ abſentꝭ fame cōꝑat̉. d Dignū dile. Verbuꝫ qd̓ in ore meo dilectꝰ poſuit:tāte ē ſublimitatis ꝙ nō ꝑ aliumqͣꝫ ꝑ ip̄m ſponſū mūdo debuit p̄dicari: qꝛ nō eſt aliꝰ inuētus qͥ ſolueret librū: et ab illo ſuſceperuntalij: chriſtꝰ qͣſi potauit: qꝛ docētediuinitatē: cito in ꝑfectiōe ſcīe ꝓfecit: et libēter paſſionē ſuſtinuit:membra non eodē modo. Dumſponſus laudat guttur ſpōſe: illaintelligēs in gutture verbū ꝑ qd̓ſalus dat̉ mūdo deſignari ex magno amore verbū diſpenſare volens rapit verba ab ore ſponſi: ille vino optimo eā comꝑauit: hecſubiecit: dignū di. m.e Ruminandū. Nō ita facile adpotādū. qd̓ ille prius potās alijsporrexit: ſed cum labore ⁊ ſtudiomeditandum. f Ego. totū ſtudium mee ſeruitutis et deuotiōisad ipſum refero: et in preſenti vita ne laborādo deficiaꝫ adiuuat:⁊ in fine ſecū ad gaudia recipiet.Ego prius exul. a deo ab om̄i errore ad eū ꝯuerſa ſum:vt ciuis et domeſtica: et ip̄e priꝰ hūano generi iratus adme eſt ꝯuerſus: naturā mee mortalitatꝭ indutꝰ. g Ueni. Qui aſſumptā ꝓ me humanitatē in celo locaſti: ꝑ preſentiā diuine gratie viſita me: vt in agrū mundi ſemē verbi tui poſſim ſpargere: et villas cohabitatiōis in vnā fidem ꝯſtituere. Ueni di. Eccleſia vidēs ꝙ nec ad beneoperandū vel egrediendū ꝑ ſe ſufficit: nec ī bono ꝑſiſtere: vel auditores qͣꝫtū ꝓfecerīt diſcernere: īplorat auxiliū. In agro chriſtiani. ī villa pagani: in vineis eccl̓ie:in floribꝰ fides: ī fructibꝰ ꝟtutes: ī malis punicis martyriū deſignat̉. In his ſingl̓is ſpōſa dilecti ſui pn̄tiam querit h Mane. qꝛ nox infidelitatꝭ trāſijt: et lux fidei apparet: ꝓcedēs ex matutīa reſurrectiōe xp̄i: ab ip̄o manereſurrectiōis laboremꝰ tu inſpirādo: et ego p̄dicando.i Uideamus. vt ego qui pedagogus ſum ꝑuulorū poſſim diſcernere eos qui acquiſiti ſunt quō ſe habeāt qͣꝫtūꝓficiāt: vt qualiter nutriendi ſunt intelligā. Nō eſt intuendū ſi vinee ſtorent: ſed ſi flores ad partū fructuū cōualeſcant: quia mirū non ē: ſi quis bona inchoet: ſꝫ valde mirabile eſt: ſi intentione recta ī bono opere perſeueret. k Ibi .i. vbi ad videndum vineas: et mala ſi floreant venerimus in tuū obſequiū: ⁊ facta ⁊ dicta mēoꝝpredicatorū exhibebo ad ſimilitudinem ſedule nutricis.☞S Mandragore
ſcꝫ caſtitatis. Duo vbera tua .i. duo teſtamēta ex quibꝰ ſuggit̉ lacqͦ nutriunt̉ et augmētant̉ filij in xp̄o generati. j. Petri. ij. Quaſimodo geniti infantes rōnabiles ſine dolo lac̓ ꝯcupiſcite vt in eocreſcatis in ſalutē. Collū tuū .i. fides formata charitate q̄ cōiūgitcorpꝰ ſponſe capiti ſuo xp̄o. Eph̓. j. Ip̄m dedit caput ſuꝑ oēm eccleſiā. Huiꝰ aūt capitꝭ naſus ē iudiciū diſcretionis qͦ ī pn̄ti diſcernit fideles ab īfidelibꝰ: ſic̄ naſus diſcernit int̓ odores fetidos ⁊ ſuaues. Oculi ꝟo ſūt xp̄i virtꝰ cognitiua qͥbꝰ reſpicit fideles ſuos eos apꝓbādo. Ioh̓. x. Ego cogͦſco oues meas:qͥ dicunt̉ fideles. Sic̄ piſcine qꝛ plene ſūtaquis miẜicordie. Caput tuū .i. huiꝰ capitis ſūmitas q̄ ē xp̄i diuinitas: ex qͦ capitefluit ſenſus et motꝰ vite ſpūalis: pͥmo inhūanitatē xp̄i: ⁊ ꝯn̄r ad oīa mēbra eccl̓ie.iō ſubdit̉: Sicut carmelus. qͥ eſt mōs fructibus plenꝰ. Come huiꝰ capiti ſūt apl̓i qͥpͥmo adheſerūt xp̄o capiti: qͥ dicunt̉: Sic̄purpura regꝭ: qꝛ ꝓ amore regꝭ xp̄i fuerūtſuo ſanguīe rubricati ꝑ palmaꝫ martyrij.Ex p̄dictis ꝯcludit̉: Ꝙͣ pulchra es. interius ꝑ fideꝫ. Et qͣꝫ decora. exteriꝰ ꝑ honeſtatē. Chariſſima .i. p̄cio maximo redēptaſcꝫ ſanguīe xp̄i p̄cioſo. Illud em̄ chariſſimū d̓r qd̓ maximo p̄cio emit̉. In delitijs.qꝛ paſſio xp̄i aperuit portā delitiaꝝ ꝑadſi ſponſe ſue. Statura tua aſſimilata ē pame. in rectitudine iuſticie: ⁊ altitudine cōtemplatōis deuote. Et vbera tua botris.ꝓpter abundantiā lactis ad nutritionē filiorū chriſti ⁊ eccl̓ie. a Dixi aſcendaꝫ.Hic ꝯn̄r d̓ſcribit̉ pulchritudo ſpōſe qͣꝫtūad ꝑfectos ſpecialiter. de qͥbus dicit ſpōſus: Dixi aſcendā .i. aſcendere faciaꝫ ꝑfectos in eccleſia. b In palmā .i. in cōtēplationis altitudinē. c Et apprehendam .i. apprehendere faciam: ſicut ſuprafrequēter expoſitū eſt in ſimili. d Fructus eius .i. dulcedinē q̄ ſentit̉ in cōtēplationis altitudine: ſicut palma fructꝰ ſuosfacit in ſūmitate. e Et erūt vbera tuaſicut botri vinee. ex abūdantia lactis ſacre doctrine. Cōtemplatiui em̄ in ꝯtēplatiōe hauriūt que poſtea ꝑ doctrinā effundunt: ſicut ptꝫ de paulo poſt eiꝰ raptū: etde multis alijs doctoribus. f Et odororis tui .i. fame doctrine. Un̄ paulꝰ apl̓usij. Coꝝ. ij. Per nos odorē ſue noticie manifeſtat ī om̄i loco: qꝛ chriſti bonus odorſumus ⁊cͣ. et ad idē ꝑtinet qd̓ ſubditur:g Guttur tuū. in quo formant̉ p̄dicatiois verba. h Sicut vinū optimū. inebrians amore diuino mentes fideliū: ⁊ hͦē vinū germinās ꝟgines. Tach̓. ix. Et qꝛ hͦ ē valde placidū deo.iō ſequit̉: Dignū dilecto meo ⁊cͣ. iō ꝯcludit ſpōſa: i Ego dilecto meo. ꝑ amorē inhereo. k Et ad me ꝯuerſio eiꝰ. ꝯſolādo mein tribulatōibꝰ. l Ueni dilecte. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ fidei xp̄i dilatatio q̄ pͥmo fuit ī hierl̓m: ⁊ inde deriuata ē ad alias ꝑtes orbis: ſicut p̄dictū fuit Eſa. ij. De ſion exibit lex: et verbū dn̄i de hierl̓m.ꝓpt̓ qd̓ etiā dixit xp̄s apl̓is Actꝭ .j. Eritis mihi teſtes in hierl̓met ī om̄i iudea atqꝫ ſamaria ⁊ vſqꝫ ad vltimū terre: ⁊ hoc ē qd̓ petit ſpōſa hic: Ueni dilecte mi: egrediamur ī agrū: ꝑ diffuſioneꝫ fidei ī orbe terraꝝ. m Cōmoremur ī villis. edificādo eccl̓ias inciuitatibꝰ ⁊ villis. n Mane ſurgamꝰ ad vineā .i. ad ꝯuertēdūgentilitatē ex qͣ ꝓ maiori ꝑte ē eccl̓ia xp̄i q̄ d̓r eiꝰ vinea: ſic̄ tꝑe veteris teſtamēti ſynagoga dicebat̉ dei vinea: Eſa. v. Uinea dn̄i exercituū domus iſrl̓ eſt. ⁊ d̓r: Mane ſurgamꝰ ad vineā: qꝛ ī pͥmitiua eccl̓ia iudeis excecatꝭ ꝑ īfidelitatē: gētilitas ē illuminata ꝑ fidem. Ro. xj. Cecitas ex ꝑte ꝯtigit in iſrl̓: donec plenitudo getiuꝫītraret ⁊cͣ. o Uideamꝰ ſi floruerit vinea. Hic accipit̉ ſi ꝓ qꝛ: qꝛgentilitas floruit verbū dei gaudenter accipiēdo. Actꝭ. xiij. Audientes aūt gētes gauiſe ſunt ⁊ glorificabāt verbū dn̄i. p Siflores fructus ꝑturiūt. ſi ꝓ quia: qꝛ gētes nō ſolū verbū dei audierūt: ſed etiā bonoꝝ operū fructus fecerūt. q Si florueruntmalapunica. ꝑ malapunica granis rubicūdis plena: intelligiturplenitudo martyrū in primitiua eccleſia. r Ibi dabo tibi vbera mea .i. doetrinam vtriuſqꝫ teſtamēti ad tuam gloriā ordinabo.Mādragore
gͣ
D
gg 2