VGio. ordi.¶ Canti. Ca. VINico. de lyra
ſingulis mēdris. §dignꝰ qͣri a § quē diligo.deſiderabil̓. Talis ē dilectꝰ meꝰ: aI qͥ ſecreta ſua mihi aꝑit. et cui ego ſecreta cora et ipſe eſt amicus meꝰ filię hierudis mei aꝑio. a § qͣntū ad incōprehēſibilitatē.b ſalem. Quō abijt dilectꝰ tuus o ba I fecunditate. b § quantum ad gratiam.pūcherrima mulierum: qͦ decli 5a § quicunqꝫ ſine conſortio eccleſie chriſtumnauit dilectus tuus? Et quęrē equerit nō inter filias debꝫ cōputari.mus eum tecum. Ca. VIs¶ Neſcio qͦ abierit. ſcio quo declinauerit.Ilectus meus deſcēditquem ipſe fecit.Lin hortum ſuū ad areoa ſmaxime. I quid ibi gerat: oſtdit. vt p. b F bonis operibꝰ delectꝭlam aromatum: vt ibi paſcatur sa Locum habitationis in me preparato.d in hortis: et lilia colligat. Egō diʰa Apud ſe locum mihi preparet receptionis.lecto meo: et dilectus meus mi ka Fīter deſideria ſancta caſtraruꝫ mentiū. § voluntate vel deſiderio quo me quere hi qui paſcitur int̓ lilia. Pulchra1a I voce q̄ alios ad querendū mutuis collocutionibus excitas. b F exteriore decore bonoꝝ operū.es amica mea: ſuauis et decora Ra F non miꝰ qͣꝫ illa pͥlitiua eccl̓ia .ſ. apoſtoli eterā de iuds. Ij q ad litnō ſubito militāsin caſtris iugiter conuerſattſicut hierl̓m: te̓rribil̓ vt caſtrorū hͦa I in vno.oqꝫ cornu: in lateribꝰ diuerſis gͣdiū: per charitatē vnita et nurqͣꝫinbus ꝓcuratterrupta. b ſ tue mentꝭ infirmā contēplations acies ordinata. Auerte oculos ꝙIa maieſtate et eſſentia.h tuos a me: qꝛ ipſi me auolare fe-
a Filie hierl̓m. Pro decore carminis variant̉ ꝑſone colloquentiū: ſed eadē chriſti eccleſia notat̉ et noīe ſpōſe: ⁊ nomine filiaꝝ: cū ad patriā celeſtē ſuſpirat filia: cū nihil niſi deūcurat audire vel loqͥ ſpōſa d̓r: b Quo abijt. Audita qͣlitate dilecti: de qͣ q̄ſierant filie hieruſalem. addunt aliā queſtionem: quia enumeratis tot laudibus quis audiens non concupiſcat et hoc in vnitate ſancte eccl̓ieinquiri oportet: in qualiū corde potiſſimum et in quo genere cōuerſationis dn̄s ſolet inueniri. Quoabijt nō relīquēdo eos ī qͥbꝰ eratſed vbi alios aſſociet et poſt aliosetiam alios inuitet: et ſic abire: etdeclinare d̓r ad modum cādele: q̄cum accenſa ſit multas alias circūquaqꝫ accendit: ipſa tamē nihil patiens detrimēti. Quo abijt. Gregoriꝰ. Sciendū ꝙ deꝰ qͥ vbiqꝫ eſt.in loco ē: ſed localis nō ē. locale d̓rqd̓ circumſcribit̉ ẜm ꝑtes loci ſupra et infra: ante ⁊ retro: dextera ⁊ſiniſtra. cū vero angeli et humaneanime locales circumſcribi nō poſſunt: longe minꝰ illa incomprehenbilis ſubſtātia. Maior ꝟo agnitioque in preſenti de deo haberi pōteſt ẜm ſola opera: qꝛ qd̓ altiꝰ eſt incarne poſſumꝰ mirificētiam operūdei ſubtiliter attendere. Quo.Licꝫ deꝰ cōmuni mō omnibꝰ rebꝰinſit: preſentia: potētia: ſubſtātia:tamē familiari mō d̓r ineſſe .i. ꝑ gratiam illis quibꝰ oꝑa ſua videnturmirabiliora: qui licet plenā dei noticiam nō habeant: tn̄ mirificentiāppeꝝ dei acutiꝰ ꝯſiderāt. Ca. VIIlectus meꝰ. Deſcendit irigans fonte baptiſmi: de¶ alto veniēs in humili poſitos viſitauit: vt nos ſurſum aſcenderemus: dn̄s in mōtem deſcēditMoyſes ī mōtē aſcēdit. Cū dixiſet: deſcēdit in hortū: addit qͣlit̓ ſitidem hortꝰ ꝯſtitutꝰ qͣ fruge fecūdꝰcum dic̄ ad are. aro. Hortꝰ eccleſia: hortꝰ q̄libet fidelis aīa. Areola ē mēs fidlelis: q̄ diſciplīa rectefidei edocta: qͣſi eqͥs lateribꝰ hīcinde ē cōpoſita: et qͣſi ſolerti foſſoriocreberrime reuerſata: et a ſuꝑfluisgͣminibꝰ expurgata. Reſpōdet pijs ſanctoꝝ deſiderijs: acfructuoſis operibꝰ eū delectari: ac ꝑfectos qͦſqꝫ caſtimonievirtutibus ad eterne gaudia colligere. Lilia colligit. dumad ꝑfectoꝝ meritoꝝ candorē ꝑuenientꝭ educit ⁊ ad celeſtiaregna ꝑducit. d Ego di. ⁊cͣ. Hūc ꝟſiculū appōit exaggerādo ſtimulū īmēſe charitatꝭ: qꝛ interiꝰ exardeſcit. Quaſi Inme deſcēdit. ī me poteſ hr̄e formā eiꝰ quē querꝭ. e Pul. esami. Hactenꝰ vox eccl̓ie dn̄m ſuū laudātꝭ ⁊ q̄rentꝭ qͥ qm̄ ſuis amatoribꝰ nō longe ē. ſequit̉ qͥdn̄deat: et declaratſe illis loq̄ntibꝰ affuiſſe: ⁊ qͥd loq̄iudiſſe: deuotionēqꝫatione. f Terribilis.erga ſe remunerat digna illoꝝ laQuia ꝑ vnitatē charitatꝭ c.acta: nullū locū aꝑit ꝑ maluꝫdiſcordie hoſtibꝰ .i. herecicꝭ vl̓ īmūdis ſpiritibꝰ. Caſtra romanoꝝ terribilia erāt: qꝛ totū mūdū p̄mebāt: ſꝫ nō erāt ſuauia: qꝛ verā pacē nō habebāt. In eccl̓ia nec terror ſuauitatēnec ſuauitas terrorē aufert: q̄ ī terra celeſtē vitā agit: ⁊ barbaros diuerſaꝝ nationū aīos ad ſuū ritū trahere ſatagit: q̄tn̄ qꝛ necdū faciē dilecti quāmaxīe q̄rit cernere meret̉. ſubſeq̄nter audit Auerte oculos: qͣi oculos colūbinos tibi dedi:qͥbꝰ ſemitas iuſticie diſcerneres: ſꝫ tn̄ ī tꝑe tue ꝑegrinatiōisneq̄as me ꝑfecte cogͦſcere. Nō eī videbit me hō ⁊ viuet. neq̄ras ī via p̄miū: qd̓ tibi ī patria reẜuat̉. g Auerte oculos.Nō a deſiderio cognoſcēdi deſiſtas: ſꝫ d̓ cognoſcēdi facultate ne p̄ſumas. Un̄ d̓r: Magnitudīs eiꝰ nō ē finis. h Auolare. Quo intētius me agnoſcere q̄ris: eo intētius me incōprehenſibilem eſſe intelligꝭ: ⁊ non ē tua culpa ſi me non cognoſcꝭ: ſed ē infirmitas humane conditionis.☞ Capilli
Labia eius. ſunt virtus reſeruatiua ſecretorum quibꝰ loqͥturſanctis et prophetis. ideo ſubditur: Lilia diſtillātia myrrhamprimam: quia verba domini ſunt munda ⁊ a corruptione peccati preſeruatiua. Manus eius. ſunt eius potentia oꝑatiua. Tornatiles auree. vel ẜm hebreos rote auree. Per figuram enī circularem annulorum intelligitur ꝑfectiooperuꝫ diuinoꝝ: Deutro. xxxij. Dei ꝑfecta ſunt opera. Venter eius. eſt occultatio diuinoꝝ iudicioꝝ. vn̄ de homine occulto communit̓ d̓r ꝙ non pōt ſciri quidhabeat ī vētre. Eburneꝰ. Eſt eī ebur frigidū ⁊ albū: qꝛ ꝯſideratio occultatiōisiudicioꝝ dei īcutit frigꝰ timorꝭ a peccato retrahentis Prou̓. xv. Per timoreꝫdomini recedet omnis a malo: et ſic aīacandidat̉ et deſiderio vite celeſtꝭ ornat̉.ideo ſubdit̉: Diſtinctus ſapphyris. Eſtenim ſapphyrꝰ coloris celeſtꝭ. Crura illius. ſunt eius virtus qua ſuſtentat oīa.Et baſes auree: ſuppoſita diuina ſeu ꝑſone Species eiꝰ vt libani. Electꝰ vt cedri: quia pulchritudo eiꝰ ē ſumme delectabilis: et altitudo incomp̄henſibilis.Guttur illiꝰ ſuauiſſimū. et totꝰ deſiderabilis: quia infinite bonitatꝭ. a Taliseſt dilectus ⁊cͣ. q. d. corde credo et ore cōfiteor ꝙ iſtū debeo ſuꝑ omnia diligere.b Quo abijt. Hic ex predictis orit̉ queſtio: ꝟe eī penitētes ⁊ ꝯfitētes ſūt adiuuandi erga deum a perſonis ꝑfectis: iōquerit̉ in ꝑſona eoꝝ: Quo abijt dilectꝰtuꝰ. quaſi dicāt: parati ſumꝰ te iuuare inreconciliatione ad ip̄m. ideo ſubditur.Et q̄remꝰ ⁊cͣ. Iſta tn̄ lr̄a: Quo abijt ⁊cͣ.referēda ē ad tempus captionis arce ꝑphyliſteos et trāſlationis eiꝰ ad terrā illoꝝ: tūc enī dicit̉ deꝰ abijſſe de terra iſrael eo ꝙ ꝓpitiatoriū ſuꝑ arcā exiſtēs locꝰdei dicebat̉. c O pulcherrima mu. i.omniū gentiū tēpore deſponſatiōis tuecum deo ꝑ legꝭ ſuſceptionē. Quo abijt.repetitio eſt eiuſdē ad maiorē exp̄ſſionē.d Quo declinauit. hoc refertur ad tēpus reductionis arce in bethſames: nōopere humano: ſed diuino. .j. Regꝭ. vj.Et queremꝰ eū tecū. hͦ refert̉ ad tp̄s īqͦ Dauid deuotꝰ iuit cū ſacerdotibꝰ ⁊ lelitꝭ ad reducendū ſolennit̓ et deuote arcaꝫ dn̄i in hieruſalē. ij. Regꝭ. vj.Ilectꝰ meꝰ. Hic ꝯn̄r deſcribituramor ſpōſi ⁊ ſpōſe ꝓ tꝑe Dauidvſqꝫ ad chriſtuꝫ. Et diuidit̉ in qͣttuor ꝑtes: qꝛ pͥmo tangit̉ tp̄sipſiꝰ Dauid. Scd̓o Salomonis. ibndi ī hortū. Tertio tēpus regū ſequentiū vſqꝫ ad captlonicā. ibi: Neſciui. Quarto tp̄s poſt captiuitatē p̄dj. ibi: Reuertere. Prīaē gratiaꝝactio. ſcd̓o eiuſin duas: qꝛ pͥmo ponit̉ ſpōſe recōcidem cōmendatio. ibi: Pulchra es. Circa primum ſciendū ꝙ reducta arca in hierl̓m ꝑ Dauid vt predictū ē qͥ ibi inſtituit ſacerdotes er leuitas ad laudandū deū. j. Paral̓. xvj. apparuit benignitas dei ⁊ eiꝰ reconciliatio erga populū iſrael: ꝓpter qd̓ regͣtiās ſpōſa dic̄: Dilectꝰ meꝰ deſcedit in hortū ſuū .i. ītra tabernaculū qd̓ tētēdit Dauid ad collationē arce. ij. Regꝭ. vj.Vtibi paſcat̉ in hortis. i delectet̉ in ſacrificijs et oblationibꝰ ex fide et deuotione oblatis: ſic̄ de ſacrificio Nōe dicit̉. Gen̄. viij.Odoratuſqꝫ ē dn̄s odorē ſuauitatꝭ. hͨ Et lilia colligat .i. miniſtros mūdos ad ſuū miniſteriū applicet. i Ego dilecto meoid ē ip̄i ſoli ſeruire volo. k. Et dilectꝰ meꝰ mihi. Neceſſitatibꝰmeis ſubueniendo. l Pulchra es. Hic conſequent̉ ſponſusſponſam commendat ex gratitudine dicta. dicēs: Pulchra esamica mea .i. ad pulchritudinē priſtinā reſtituta. m Suauis.ex deuotione mentꝰ. n Et decora. ex honeſtate ꝯuerſationis.o Sic̄. hie. q̄ fuit electa ſpālit̓ ī locū diuī cultꝰ: ⁊ ſil̓r ppl̓s iſraelelectꝰ fuit ad colēdū deū p̄ ceterꝭ gētibꝰ. p Terribil̓ vt ⁊cͣ. qꝛ tēpore dd̓ ī ppl̓o iſrl̓ ⁊ ī hierl̓ꝫ viguit militia. q Auerte. ⁊cͣ. ītelligit̉ ꝑ oppoſitū ⁊ ē modꝰ loquēdi amātiū ad exp̄ſſionē amormutui: ſic̄s dic̄ aliqn̄ ſpōſe p̄dilecte. Uade n̄ curo d̓ te: ꝑ hͦīe: ſic̄ aliqn̄ d̓ puero albo ⁊ groſozeſtū īſus ꝙ diligit eā īd̓r: Ecce puer maurulꝰ: īſino ꝑ oppoſitū eiꝰ pulchritudinē.Aliter etiā
I
A
Exe .13. d
Pꝰͣ. 144 1