Glo. ordi.¶ Prouer. Ca.XXIX NNico. de lyra

ſiue iraſcat̉ ſiue rideat: nō inue pͦniet requiē. Uiri ſāguinū ode drūt ſimplicē: iuſti aūt queruntqiF īpatiētia impellente.a animā eiꝰ. Totū ſpiritū ſuū ꝓ sa Fleſus enim in pn̄ti ſe vlciſci nō deſiderat.fert ſtultꝰ: ſapiens differt ⁊ re­ hſeruat in poſteꝝ. Prīceps qͥ li­ ibent̓ audit verba mēdacij oēsbminiſtros habet īpios. Pau­ 1ꝑ et creditor obuiauerūt ſibi:vtriuſqꝫ illuminator eſt dn̄s. nſ virga eqͥtatꝭ virga regni tui.Rex qui iudicat in ꝟitate pauna ſſedes tua deꝰ in ſeculum.peres. thronꝰ eiꝰ in ęternū fira ſ vultis in virga veniā ad vos an in ſ. m.mabitur. Uirgā atqꝫ correctio oa ſ ppl̓us dei.tribuit ſapiētiā: puer aūt qͥ di­ paſſine correctione. Un̄ ſubdit̉: Cum prophetia defecerit.mittitur volūtati ſuę cōfūdit aa § eccl̓iam. F nomen dei blaſphematur in gētibumatrē ſuā. In multiplicationerimpiorū multiplicabuntur ſcelera: et ruinas eorū iuſti vide­ sbunt. Erudi filium tuū ⁊ refrigerabit te: ⁊ dabit delitiaſ animę tuę. Cuꝫ ꝓphetia defeceritvdiſſipabit̉ ppl̓us: qui vero cu­ xſtodit legē beatꝰ eſt. Seruꝰ verbis nō pōt erudiri: qꝛ qd̓ dicisd intelligit et rn̄dere cōtēnit. Ui 3diſti hominē velocē ad loquendū: ſtulticia magis ſperāda eſt§ quod debuerat rationi ſubiugari.e qͣꝫ illiꝰ correctio. Qui delicate aa Fcorpꝰ. I rationis.a puericia ſua nutrit ſeruū ſuūa § in adoleſcentia. b ſ laſciuū indomabipoſtea ſentiet eū contumaceꝫ.f Uir iracūduſ prouocat rixas: bet qui ad indignādū facilis ē: cerit ad peccata procliuior Sūperbū ſequitur humilitaſ: ⁊ hu fmilem ſpiritu ſuſcipiet gloria.¶ Conſenſu etiam.s Qui cum fure participat odit ſꝫanimam ſuā: adiurantem au­ ia ſnolite timere eos qui occidunt corpus: animam autem occidere non poſſuntdit: et non indicat. Qui timetˣI ſpes autem non confundit.hoīeꝫ cito corruet: qͥ ſꝑat ī dn̄o n̄a Iin celum.ſb̓leu̓abit̉. Ul̓ti reqͥrūt faciē prī ocipis: ⁊ iudiciuꝫ a dn̄o egredit̉ ꝑſingl̓oꝝ. Abomināt̉ iuſti viꝝ ī­ 4piū: ⁊ abominant̉ īpij eos qͥ in

Totū ſpūm ſu. ꝓ.īpatiētia īpellēte: totꝰſpūs foras ꝓrūpit: quēnulla intus diſciplinaſapiētie cōcludit. Sapiens differt et reſeruat īpoſteꝝ. leſus enī in preſens ſe vlciſci nō deſiderat: qꝛ etiā tolerās parci optat: ſed tn̄ iudicanda oīa in iudicio nonignorat. hec dicit .ſ. antiqua trāſlatio. Totaꝫiram ſuā ꝓfert impiꝰ.Sapiēs aut diſpēſat ꝑꝑtes: qꝛ ſtultꝰ ad vltionē ſuā ire ꝑturbationeſuccendit̉: Sapiēs autē paulatim ea maturitate cōſilij extenuat etrepellit. b Pauper⁊cͣ. pauper eſt humilisauditor: creditor p̄dicator: qui verbi pecuniam cōmittit: qui obuiant ſibi cum in vnā pietatis gratiā cōueniūt:vtriuſqꝫ illuminator ēdominus: quia nec iſtepredicat: nec ille creditſine dei munere. Und̓:Sine me nihil poteſtisfacere. c Cū ꝓphetia.cū ſacerdotis eruditioceſſauerit: ſoluet̉ continno diſciplina diuīe legis: qͣ ad beatitudinispͥmia ꝑtingere debuerat. d Uidiſti hominem ⁊cͣ. Graue qͥdē vitiū ſtulticie: ſed non leuius verboſitatis. Nāſepe contingit: vt idiota aliquis citiꝰ verbacorrectionis accipiat:qͣꝫ qui ſua q̄ nouit: velnoſſe putat magis iactat: qͣꝫ alioꝝ moita audiat. e Qui delicate. Alia trāſlatio pulchre. Qui d̓litiat̉ a puericia ſua ſeruus erit:nouiſſime aūt cōtriſtabitur. Sero enī maloꝝpenitet qͥ in tenera etate noluit. f Uir iracundꝰ prouocat rixas.Ianua omnium vitioruꝫ iracundia: qꝛ clauſa virtutibus intrinſecus dabitur quies: aꝑta ad omne facinus armabitur animus.g Qui cum fure participat odit animā ſu.non ſolum a peccato:ſed etiaꝫ a conſenſu abſtinere docet ſapientiane audiat a diſtricto indicel. Si videbas furēcurrebas cū eo ⁊cͣ. Nōenim fur ſolū: ſed et ille reus qui furi conſcius querente poſſeſſore nō iudicat: ⁊ ne metu perſone potentiorisſe excuſet. addit: Quitimet hominē☞ Uerba

Siue iraſcatur. ipſe ſapiens ſtultū acriter ariguēdo.b Siue rideat. ip̄m dulciter monēdo. c Nō inuenietrequiē .i. ſtulti emendationē: ⁊ ſic ꝑdit laborē. d Uiriſanguinū .i. effuſores multi ſanguinis. e Oderūt ſimplicē .i. ſine plica doloſitatis incedentē. f Iuſti auteꝫquerūt aīam eius .i. eius vitā ſaluare. ſicut iſmael ⁊ ſocijeius interfecerunt godoliā ⁊ plures alios ſimplices Hiere. xlj. Iohanna vero filiꝰ charee ⁊ alij qͥ cū eo erāt querebant vitā eius ſaluare Hiere. xl. g Totū ſpūm ſuūꝓfert ſtultus: quia neſcit aliquid celare. h Sapiensdiffert. vſqꝫ ad tēpus oportunū. i Prīceps qͥ libent̓au. ver. men .i. adulatiōis ⁊ detractiōis. k Omnesminiſtros hꝫ īꝑios. qꝛ querētes ſibi placere de talibꝰ ſeruiunt ei. ſicut patet de Saule qui adulationibꝰ ⁊ detractionibꝰ doech ⁊ alioꝝ ſimiliū ꝑſequebat̉ dauid iuſtuꝫ.l Pauꝑ ⁊ creditor obuia. ſibi. tūc enī ſibi obuiāt proprie qn̄ creditor liberaliter ſibi cōmodat in ſua pauꝑtate. m Utriuſqꝫ illu. eſt dn̄s. qn̄ diuiti inſpirat volūtatem ſubleuandi pauperē: et pauꝑi orare ꝓ diuite.Rex qui iudicat ī ve. ⁊cͣ. ſicut patet de throno dd̓:de quo dicit psͣ. lxxxviij. Et thronꝰ eiꝰ ſicut ſol in ꝯſpectu meo ⁊cͣ. o Uirga atqꝫ cor. tri. ſa. diſpoſitiue: ſꝫ deꝰeffectiue pͥncipaliter: ⁊ pedagogus et doctor mīſterialit̓.Puer aūt qui di. ⁊cͣ. que vaga eſt ⁊ ad inſolētias ꝓna. q Confundit matrē ſuā. quia de fatuitatibꝰ eiuspatitur erubeſcentiā. r In multiplicatione īpio. ⁊cͣ.vt patet .j. Macha. vbi d̓r ꝙ multiplicatis impijs declīauit populus ad ritū gentiliū. s Et iuſti ruinas eoꝝ videbunt. quia matathias et filij eius ruinas eoꝝ vider̄t.t Erudi filiū tuū ⁊ refrigerabit te. i. cōſolabit̉ te.v Cum prophetia defecerit diſſipabitur ppl̓s. ſicut patet de populo iudeorum qͥ diſſipatus eſt per orbem terrarum: eo ꝙ abiecerit a ſe doctrinā ꝓpheticam xp̄i ⁊ apoſtolorū et alioꝝ doctoꝝ. x Qui vero cuſ. legē beatꝰ ē.in ſe. Mat. xix. Si vis ad vitā īgredi: ſerua mādata.Seruus cōtumax ⁊ rebel. ꝟbis nō pōt erudiri. cuiꝰcauſa ſubdit̉: Quia qd̓ dicis ⁊cͣ. et patet. z Uidiſti hominē velocē ad loquendū ⁊cͣ. lingua enī eo ꝙ ſita ē in lubrico male corrigibilis eſt a multiloquio: ⁊ ꝑ cōſequensa ſtulticia: ſicut dictum eſt ſupra. In multiloquio pctm̄nō deerit. a Qui delicate a puericia nutrit ſer ſu. ⁊cͣ.hoc patet. ij. Reg. xix. de ſiba ſeruo miphiboſeth quemꝯtēpſit et mēdaciter accuſauit: fuerat tn̄ ſatꝭ delicate nutritus in domo ſua ⁊ in domo patris ſui Saul a iuuētute. b Uir iracūdus ꝓuocat rixas. qꝛ ꝓnus eſt ad inferendū iniurias ex quibus oriunt̉ rixe. c Et qui ad indignandū facilis eſt. ex leui cauſa. d Erit ad peccataꝓcliuior. quia pͥncipiū omnis pctī eſt ſuꝑbia. e Suꝑbum ſequit̉ humilitas: ſicut patet. iij. Reg. de adonia qͥelatus in ſuperbiā voluit regnare. f Et humilē ſpiritu ſuſ. gl̓ia .i. honor in publico exhibitꝰ. ſicut ptꝫ de Salomone humiliter ſe tenente: qͣꝫuis dauid decreuiſſet ip̄ꝫpoſt ſe regnare: ⁊ gl̓iam regni obtinuit Adonia deiecto.Qui cū fure ꝑticipat. Iſta ꝑticipatio fit nouem modis. Uno modo p̄cipiendo ſeruo vel ſubdito ꝙ furet̉. ſecūdo cōſulēdo furtū ſibi nō ſubdito. tertio ꝯſētiēdo: itaqꝫ furtū nō fieret ſine cōſenſu ſuo. quarto adulando raptori vel furi vtpote cōmēdādo eū de ꝓbitate ſi fieret tale factū. ⁊ ex hoc inducitur ille ad faciendū. quinto modo latronem vel eius latrocinium receptando. ſexto furto ipſius participando: vtpote partem ipſius accipiendo. ſeptimo tacendo quando videt fieri furtum quod loquendo vel exclamando poterat impedire. octano ſe nōopponendo vel īpediendo quando ad hoc tenet̉: ſic̄ iudex vl̓ cuſtos terre. nono qn̄ pꝰ furtū factū īquirit̉ d̓ ip̄ovt inuēiat̉: ⁊ aliqͥs ſcit ⁊ nō īdicat. vn̄ ꝟſus: Iuſſio ꝯſilium ꝯſēſus palpo recurſuſ. Participās mutꝰ: nō obſtāsnō māifeſtas. h Odit aīaꝫ ſ. qꝛ qͥlibet iſtoꝝ fac̄ pctm̄⁊ tenet̉ ad reſtitutionē. i Adiurātē au .i. inqͥrētē furtūſub pena excōicatiōis vl̓ alio mō. k Et nō īdi. iſte ē nonꝰ modꝰ ꝑticipādi cū fure p̄dictꝰ. l Quitimet ho. timore mūdano. m Cito corruet. a rctītudīe iuſticie.n Qui ſpe. ī do. ſub. ad ſtādū ꝯſtāter ꝓ veritate.o Multi reqͥrūt fa. pͥncipis. deſiderātes eiꝰ familiaritatē ⁊ aſſiſtētiā. p Et iudiciū a dn̄o egredit̉ ſin. qꝛ diſcernit ītētiōes eoꝝ .ſ. vtꝝ hͦ faciāt amore boni cōis vl̓ ꝓprij. q Abomināt̉ iuſti viꝝ īpiū ⁊cͣ. qꝛ ſic̄ ſil̓itudo ē cādilectiōis: ita diſſil̓itudo cā odij ⁊ abomīatiōisUerbum

G.

C

Iob̓ .15. a

D

Ioh .22. d