Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

GGlo. ordi.OPſalmus CXI. VIINico. de lyra

a ſid eſt finis: nō pōt em̄ ab aliquo cōp̄hendib F eſt. F ad intelligentiā archanorūeſt numerus. Suſcipie̓ns man­ aſuetos dominus: humiliās aūt oa F cōtrarios māſuetis.b F vel incipite.a peccatores vſqꝫ ad terrā. Pre­ da Augꝰ. te prius accuſa: inde deū lauda.cinite domino in confeſſione:ſ poſt cōfeſſionē ſequāt̉ oꝑa. b ſ vbi manꝰoce̓ ſequit̉: ita vocē laudis ſequāt̉ operpſallite̓ deo noſtro in cithara. e5 cui deo. qui cōtegit ſcripturāincitet ad querēdū. Pgurisīcramētis vtis hr̄. I ne timeas de oꝑta: qꝛ īde parat. p.b Qui operit cęlū nubibus: ⁊ pa­ 5F ecce fructus pluuie.rat terre pluuiā. Qui producita § ⁊ ī excelſis ſeculi: qͥ magis amāt diuitiasb F temporalia.in moͣntibus fęnu̓m: ⁊ herbam§ p̄dicatoribꝰ. b § vel pecoribꝰ .i. gregibꝰ doini: quas ꝑ homines paſcit .i. ꝑ p̄dicatores.ſimplicibus eccleſie.ſeruitu̓ti hominū. Qui dat iuFpabulum diuini verbi.dmentis eſcam ipſorum: ⁊ pullis ia § corui gētiles nigri ī peccatis.b quaſi iunēta paſcit et pul. ſed nō habet v⁊cͣ.coruorū inuocātibꝰ eū. Non in kaAug i. ī ſuꝑbia. de equo eī altior incedit hō⁊eruix eiꝰ vere indicat ſuꝑbiā: rapidus ē etiā īcurſu. F vel potētatū. b F beneplacitū.fortitudine equi volūtatē habe mſ vel tabernaculis viri.ebit: nec in tibijs viri beneplaci­ 8ſ quaſi in ſuperbis ⁊ hereticis et in cōpoſitisiō eſt beneplacitū deo. ſed.tū erit ei. Bēneplacitū eſt dn̄o ꝑa §in his qͥ timent ⁊ ſperāt: iudas penitꝰ timuit: ſꝫ nō ſperauit in miſericordia: qͥ timeteū: ſpelacatūret: ⁊ ab ip̄o ad ip̄m fugiat: ab irato adf ſuꝑ timētes eum: ⁊ in eis qͥ ſpe­ qrāt ſuꝑ miſericordia eiꝰ.a ſ laus dei. b §. i. de reꝑatione celeſtis hierl̓mquā illi p̄dixerūt: ⁊ ꝓ ea deū laudauerūt.6Alleluia aggei et za̓charię.collauda quia ex multis4 Iconſtas¶AudaCXLVII r

GiPrecinite. Caſ. Scd̓o ex p̄dictꝭ qͣſi adhucaherētes. increpat: ⁊ īpellit oſtēdēs vn̄ poſſintintelligere: ſi humiles ⁊ nō ſuꝑbi. Q. ⁊ vt ītelligere valeatis p̄cinite ⁊cͣ. b Qui ope. celūCaſ. Memorat oꝑa ꝑ q̄ ptās oſtēdit̉. Ad hocem̄ q̄dā obſcura ī ſcpͥturis voluit eē: vt haberētſerui dei qͥd interp̄tādoinfluerēt ſuper aures ⁊corda hoīm excipiētiumde nubibꝰ dei ſaginā leticie ſpiritualis.c Seruituti ho. Predicatoribꝰ qͥ hoībꝰ ſeruiunt. vn̄ apl̓us ait: Nosaūt ſeruos vr̄os ꝑ ieſuꝫxp̄m. Hi ſemināt ſpiritūalia: ⁊ recipiūt ab excelſis ſeculi fenū ⁊ herbaꝫ:id eſt tꝑalia. Augꝰ.Oīa em̄ q̄ dant̉ eccl̓ie adiuitibꝰ fenū ſunt.d Et pul. Augꝰ. Iudeiqͥ ſe ſolos iuſtos oēs gētes dicebāt pctōres. Etvere pr̄es nr̄i corui. nosaūt nō ſic remanemꝰ: tn̄recte pulli coruoꝝ dicimur ⁊ ſumꝰ. coruꝰ nō inuocat: nos vero dimiſſiinuocamꝰ. Caſ. Puli coruorum dicunt̉ roreveſci: ⁊ bn̄ficio etatis ignorāt paternas eſcas .i.fetores cadauerū. ſic filij paganoꝝ innocētes qͥinuocāt. e In tibijsviri .i. īcōpoſito habitup̄ſumptuoſi ⁊ audacis.Per virū em̄ audacē p̄ſūptorē notat. In tibijslotat̉ſſus īcpoſitIn tibijs viri. Vel ẜmaliā lr̄am in tabernaculis viri .i. ī cōuenticulishereticoꝝ bn̄placitū eritei. Nota ꝙ nō ait in tabernaculis dei: ſꝫ viri. ꝑhoc deſignās audaciamhereticorū. Et tabernacula. Augꝰ. Quia eſtet tabernaculū dei .i. eccleſia: aqͣ ſe diuidētes heretici ibi ſibi tabernacula poſuerūt. Un̄ pulluscorui forte ī eccl̓ia carēstꝑali honore ait: Elegiabiectꝰ eſſe in domo deimei magꝭ qͣꝫ habitare intabernaculis pctōrū. Augꝰ. nō em̄ extra eccleſiā facit ſibi tabernaculū: ī qͦ nō ſit bn̄placitū deo. f Suꝑ ti. ⁊cͣ. Timori ſpem cōiunxit:a qꝛ nō valet timor ſine ſpe venie. Iudas em̄ timēs ſed deſperās laqueo ſe ſuſpēdit. Qui gͦ timet deū ſperet ⁊ ī eo: placabis āt eū ſi ſperes īmiſericordia eiꝰ atqꝫ de cetero ita peccare caueas vt d̓ p̄teritꝭ dep̄ceris: vt tibi dimittant̉.Alleluia ag. Psͣ. iſte facit amoreꝫ futurehierl̓ꝫ. Aggei ⁊ Iacharie d̓r: qͥ ī captiuitatē reꝑationē hierl̓m ꝓphetauerūt: q̄ vt Hieremiasp̄dixit poſt. lxx. annos facta ē .i. poſt volubilitatē totiꝰ tꝑis: qd̓. vij. diebꝰ agit̉ CXLVIIAAuda hierl̓m. Caſ. Totꝰ hic psͣ. potēh tiā dei p̄dicat. Primo dicit bona future hierl̓m. Scd̓o dicit quę bona hic dātur ſanctis. ibi: Qui emittit. Lauda hieruſalem dominū. Augꝰ. in captiuitate adhuc cōſtitutus ꝓpheta videns beatū populū eterneI hieruſalem

miſericordiā. d. a Suſcipiēs mā. do. i. filios iſrl̓ de babylone educēs qͦ inter babylonios erant humiles ⁊ māſueti nō reddentes iniurias ꝓ iniurijs.Quarto tāgit eiꝰ iuſticiā. d. b Humiliās aūt pec .i. babylonios ī peccatꝭobſtinatos. c Uſqꝫ ad terrā. ꝑ cyrū ⁊ dariū qͥ ꝓ magna ꝑte babylonis populū occiderūt ⁊ babylonē deſtruxerūt: ita ꝙ facta eſt inhabitabilis hoībꝰ ſicut dictū eſt. sͣ. psͣ. cxix. d Precinite. Hic ꝯn̄r adducit rōnes diuine laudis ex bn̄ficijs collatis generaliter: ⁊ primo īcitat ad dei laudē. d. Precinite domino ī ꝯfeſſione .i. in laude oris. e Pſallite deonr̄o in cithara. q. d. nō ſolū ē laudādus vocibꝰ humanis: ſed etiā muſicis inſtrumētis qͥbꝰ vtebant̉ leuite cātores. ſcd̓o ſubdit̉ bn̄ficiū cōiter a deo p̄ſtitū.cū d̓r: f Qui oꝑit ce. nu. ⁊ ad qͥd ſubdit̉: g Etparat ter. plu. vt fecūdet̉ ad terrenafcētiū ꝓductionē. iō ſubdit̉: Qui ꝓducit ī mō. fe. ⁊ her. ⁊cͣ. ⁊ qͣliterdeſeruiat on̄dit d. h Qui dat iu. eſ. ip. iumēta dicūt̉ qͣſi iuuamēta: vt eqͥ ⁊ muli ⁊ cameli ⁊ hmōi aīalia qͥbꝰ vtit̉ hō ī vecturis ⁊ agriculturꝭ ⁊ hmōi: ⁊ ſicterrenaſcētia q̄ ſūt eſca iſtoꝝ aīaliū cedūt ī ſeruitutēhoīm. Et qꝛ deꝰ nō ſolū ꝓuidet iſtis aīalibus ſꝫ etiāalijs ⁊ auibꝰ. iō ſubdit̉: i Et pul. ⁊cͣ. Iſido. dicitꝙ corui nō mīſtrāt cibū pull̓ ſuis donec videāt eosnigreſcere plumis: qꝛ tūc r̄cognoſcūt eoſ tāqͣꝫ ſuos:ſed anteqͣꝫ habeant plumas nigras nutriūt̉ rore celeſti: ⁊ ſic dicunt̉ a deo nutriri. ꝑ hͦ aūt ꝙ dicit̉:k Inuocā. eū. nō ē intelligēdū ꝙ iſta īuocatio ſitꝑ aliquā recognitionē ī pull̓ exiſtentē: ſꝫ qꝛ vnaq̄qꝫres ꝑ appetitū naturalē tēdit ad ſuā ꝑfectionē: ⁊ ſicdicūt̉ īuocare deū a quo recipit̉ oīs ꝑfectio ⁊ oē bonū. Nō ī for. eqͥ. hͦ eſt in eqͥtibꝰ de ſua fortitudine cōfitētibꝰ magis qͣꝫ de deo. m Volūtatē ha. i.nō placēt ſibi. n Nec ī ti. vi. hͦ eſt ī peditibꝰ ī ſuorobore cōfidētibꝰ magꝭ qͣꝫ ī deo. o Bn̄placitumerit ei. qꝛ tales frequēter debellant̉ a paucis ⁊ malearmatis: ita ꝙ victoria magis apparet facta virtutediuina qͣꝫ hūana: ꝓpter qd̓ ſubdit̉: p Bn̄placitūeſt do. ſu. ti. eū. ⁊ iō nō cōfidūt d̓ ꝟtute ſua ſꝫ diuina.q Et ī eis qͥ ſpe. ⁊cͣ. qꝛ nō p̄ſumūt d̓ ſua iuſticia: ſedde dei miſericordia. ⁊ iō talibꝰ frequēter dat̉ victorialicet ſint pauci ⁊ qͣſi inermes: ⁊ de hoc habent̉ exempla multa in libris Reg. Iudith ⁊ Machabeoꝝ: q̄p̄pter breuitatē omitto: ⁊ qꝛ ſūt ſatis nota.CXLVIMoraliter. minū qm̄ borLaudatē do. Iſte ps.eſt īuitatio generalis ad dei laudē ex eiꝰ bn̄ficijs: qͦrū aliqͣ ſūt corꝑalia ⁊ hic ſunt ſpiritualiter exponenda. Dicit̉ igit̉. Laudate dn̄m qm̄ bonꝰ ē p̄s. ſcꝫip̄m deuote cātātibꝰ: qꝛ ſic mētes eoꝝ eleuant̉ ī deū.Deo noſtro ſit iocūda decoraqꝫ laudatio .i. cuꝫdeuotione mentis ⁊ mūdicia corporis. Edificanshierl̓m dn̄s j i. eccl̓iam ſuā. Diſꝑſiones iſraelis.i. populi xp̄iani ad quē nomē iſrl̓ eſt trāſlatū vt frequēter eſt dictū. Cōgregabit. in eccl̓ia militāteꝑ fidē: ⁊ in triūphāte ꝑ aꝑtā viſionē. Qui fanatcōtritos corde. ſue paſſionis virtute. Et alligatcōtritiones eorū. virtute ſacramētoꝝ q̄ ſunt aīe medicine. Qui numerat multitudinē ſtellarum l. t.electorū quorū ē certꝰ numerꝰ apud ip̄m. Et oībꝰeis noīa vocat ſ .i. premia ẜm merita parat. Magnus dn̄s ⁊cͣ. qꝛ virtus eiꝰ ⁊ ſapientia ſunt infinite. Suſcipiēs māſuetosdn̄s. ad ſuā gloriā. Humiliās aūt peccatores vſqꝫ ad terrā .i. vſqꝫ ad infernū qͥ a doctoribꝰ eē d̓r ītra terrā. Precinite dn̄o in cōfeſſione. ſcꝫ laudis. Pſallite deo nr̄o in cithara ſ. i. in fide trinitatis eo ꝙ eſt figure triangularis. Qui operit celū nubibꝰ .i. eccleſiā militantē enigmaticis reuelationibꝰ. Et parat terre pluuiā .i. doctrinā hoībꝰ. Qui ꝓducit in montibꝰ fenū) id eſt in doctoribꝰ virorē bonorū exemplorū. Et iumentis eſcamip̄orum id eſt ſimplicibꝰ doctrinā ẜm capacitatē eorū. Et pullis cornoruꝫinuocantibꝰ eū id eſt filijs gentiliū venientibꝰ ad baptiſmū. Nō in fortitudine equi volūtatē habebit. id eſt iudei indomiti cuiꝰ fortitudo fuit noticia legis et ꝓphetarū: quā dn̄s nō approbat in iudeis obſtinatis eo ꝙ ꝑuertunt ip̄am. Nec in tibijs viri .i. tyranni etiā baptizati. Beneplacitū eſtdomino ſuper timētes eū. timore filiali. Et in eis qui ſperant ⁊cͣ. ſpe formata charitate.CXLVIIAuda hieruſalē. Huic psͣ. p̄mittit̉ ꝓ titulo in aliquibus biblijs: Alleluia aggei ⁊ zacharie: quod videt̉ appoſitum ab aliquo tranſlatore ſeu expoſitorē: eo ꝙ videbat̉ ſibi ꝙ psͣ. iſte eſſet quedam laus ꝓ reedificatione templi et ciuitatis hieruſalem: quod factū fuit temporibus aggei ⁊ ęaharie ꝓphetarū ad hoc populū exhortantium: ſed in hebreoſnulluspenitus

V

a. Coꝝ .4. b

Met. 27. a