¶ Alo. ordi.Nico. de lyraPſalmus CXI.V

§cōcludit laude. § quaſi qm̄ oīa ita ſe habēt.a Laudationem dn̄i loquetur os aa ſ et meo exēplo. b F cōnerſi ad deū. c. §. i. hō.meū: ⁊ bn̄dicat omnis caro noa ſ et hoc in preſenti. b F id eſt in futuromini ſancto eiꝰ in ſęculū ⁊ ī ſęcu­ dblum ſęculi.Alleluia.qui de alijs ſatagis ſta mecuꝫ inNaude dei.Auda anima CXLV eperfecte.mea dominū: laudabo fa § eterna quio.io.ere vitaſic laudabo ibē pſallā vb̓ſemꝑ exs: ⁊ ideo nō ſēꝑē hō ⁊ alijsꝑfecte pſallit: ſed in eternoeſſe non ſic: ſed pſamo qͣꝫdiu fuered dn̄m ī vitā mea: pſallāꝫ deo meo ga 5 vos alij maxime in nouiſſimis tēporibus peſitI vos autem puſilli qui nonduꝫ. vl̓. i. etiā diomine ſperetis. Etſperatis: intervooc eſt quod ait.a ſunt: in deo non inqͣꝫdiu fuero. Nōlite confidere h

VVLaudationē dn̄i. Caſ. Expoſitis omnidus ſequit̉ breuis ꝯcluſio: qua cōcludit ꝙnon poteſt explicari. b Alleluia. Caſ.Uox iſta quaſi muſica ſalutaris tanqͣꝫ armonia celeſtis que non ſolū homines: ſedetiam angelos delectat laudē dei exprimens: q̄ ꝯgruhuic pſal. p̄ſcribit̉vbi vir iuſtus. Exhortat̉ animaꝫ adlaudē dei: qꝛ in aduerſis aliquandovelit nolit ꝑturbatur anima. vndeſupra. Quare triſtis es aīa mea: etquare conturbasme. ſed vt auferatei ꝑturbatiōeꝫ ſuggerit gaudium delp̄e: ſi nō ī re. Spera in deo q. a. c.Aug. Hac ſpe erecta aīa deū laudatCXLV.hic¶ Caſ. Primo ſibi quaſi omnibusconſulit laudarene in vanis ociet̉:et qͣſi acquieſcensꝯſilio aſſerit ſe laudaturū ibi vbi poterit plene. Secūdo alios monet nō ſperare in homīe. ibi: Noliteconfidere. Tertio docet omneꝫ ſpeꝫ in omnipotentē ponēdā. ibi: Beatus. c Lauda aīa mea. Sed querit̉ a quo ⁊ cui hͦ conſulit̉. Si dicitur caro conſulere anime: nonvidetur hoc eſſe veꝝ. cū a meliori ⁊ a digniori ſoleat inferiori dari conſiliū. Caro aūtinferior eſt aīa. Augꝰ. Anima enī licetvituperata quia peccatrix: tamē melior dicitur per naturā corpore laudato ī ſuo genere: qꝛ ſpūal̓ natura preſtat corporee quāmouet: regit: ſenſificat: capit: ⁊ ipſa infinita vicina eſt ſubſtātie dei. Sic auꝝ vituperatū: qꝛ ſordidū p̄eſt plūbo in puritatē laudato: ſic ⁊ malꝰ hō optimo equo. Nō dat̉gͦ ꝯſiliū aīe a carne qͣꝫuis domita valde etpacata: que tn̄ mortua eſt ꝓpt̓ pctm̄. Necetiā īmortalis cōſulit aīe: qꝛ ſꝑ infra aīameſt: ſꝫ ſuꝑior ꝑs aīe .ſ. mēs q̄ cogitat ſapīaꝫdiuinā illi inherēs: ⁊ in illā ſuſpirāſ: videtquaſdā ſui ꝑtes perturbari motibus ſcl̓i ⁊cupiditate terrenoꝝ ad exteriora rapi. vnde ad interiora ⁊ ſuꝑiora reuocat eā. Se gͦẜm ſēſualitatē exhortans dic̄: Lauda anima m. d. Quid eī tibi placet in hͦ ſcl̓o? diuiſa ꝑ tot ſcl̓ariū reꝝ amores colligi te ad auctorē: hic tibi pax ⁊ ſecuritas. Deīde reſpōdet aīa mēti qͣſirauataalēs deſiſtere vt dignūboita: h̓ in morte laudaboqꝛ corpus aggrauataninā: ⁊ terrena inhabitatio ſenſuꝫ deprimit multa cogitantē. hices paſcit: vita īfuturo. ⁊In vita mea. Caſ. Cū ei ꝑfecte inheſero a quo ſeparari vt mō fit morseſt: ſꝫ ſpes cōſolat̉: in qua quodāmodo viuēs laudat.Ediu. Nō ꝙ aliqn̄ nō ſit:qꝛ ī eternū erit. ⁊ iō ꝟe diu. f Nolite ꝯfi.Caſ. Scd̓a ꝑs dato ꝯſilio ⁊ affirmato vbiplene poterit: quaſi lōge remotos: ⁊ interīdū mala ſūt qͥbꝰ turbat̉ anima: monet nonſperare in homine ſed in deo.¶ Augꝰ. Uel quaſi in fine ſeculi mente poſitus: cito finienda docet non amare proeternis: quaſi et meo exemplo: nolite confidere.S In filijs

a Laudationē. Hic ex p̄dictis bn̄ficijs cōcludit pſalmiſta deū ab omnibꝰ hōibus eſſe laudādū. ⁊ pͥmo incipit a ſeip̄o. dicēs: Laudationē dn̄i loquet̉ os meū.⁊ ſcd̓o alios ad idē inuitat. b Et bn̄dicat oīs caro .i. oīs hō qui frequēter inſcriptura caro nominat̉: ẜm ꝙ d̓r. sͣ. pſal. lxxvij. Et recordatꝰ eſt qꝛ caro ſūt ⁊cͣ.Gen. vj. Nō ꝑmanebit ſpūs meus in homine in eternū: quia caro eſt. c Nomini ſancto eius .ſ. dei a quo omnis ſanctitas deriuat̉.In ſeculum ⁊ in ſeculū ſeculi .i. eternaliter. vbicūqꝫ eīfit talis replicatio huius dictiōis ſeculum: eternitas deſignatur: ſaltē a parte poſt ẜm doctores hebreoꝝ. Senſusautē litteralis huius pſal. eſt etiā moralis: vt pater ex dictis. ꝓpter qd̓ non oportet aliā moralitatē addere: nec inconſimilibus.CXLIIIIMO2AlI LEr. ⁊alios excitat ad dei laudem.Exaltabo te. In hoc psͣ. dd̓ ſeSenſus moralis eſt vt bonꝰ p̄latꝰ ꝑ dauid figuratꝰ adlaudandū deū excitet ſe primo: ⁊ conſequēter ppl̓m xp̄ianum. Quantū ad pͥmū in eius ꝑſona d̓r: Exaltabote deꝰ meꝰ rex. id ē quātū potero te laudabo. deꝰ enī exaltari nō poteſt in ſe cū ſit magnitudinis infinite. Perſingulos dies bn̄dicā tibi ⁊c̄. ſicut ꝑ ſingl̓os dies tua beneficia recipio. Magnus dn̄s ⁊ laudabilis ni. id ē vl̓tra omnē virtutē creata īproportiōabilit̓. Generatio.Hic ꝯn̄r ponit̉ alioꝝ excitatio ad laudādū. cū d̓r: Gensratio ⁊ generatio lauooꝑa tua. id ē omnes homīesp̄ſentes ⁊ futuri lain oꝑibuſ tuis nature ⁊ gratie:quia ſunt eis materidis. Et ponitur hic futurū indicatiui modi ꝓ optatiuo ẜm hebraicū modū. cū dicitur:Laudabit. id eſt laudet. ⁊ ſic in ſequētibꝰ exponat̉.Magnificentiā gl̓ie ſctītatis tue lo. . orādo ⁊ docendo. Et mirabilia tua narrabūt. .ſ. alijs eos ad tuā laudē inducēdo. Et virtutē terribiliū tuoꝝ dicēt. in peccatoꝝ punitiōe: vt in diluuij inundatiōe: ⁊ ſodomorū ſubuerſione ⁊ ſic de alijs: vt audientes terreant̉ ⁊ a peccatis retrahant̉. Memoriam abūdātie ſuauitatis tue. ſcꝫ in beneficijs creationis recreationis gubernationis et glorificationis. Exultabunt. id ē exultent. ⁊ ꝑ hoc ſignificat̉ p̄dicatio ꝓcedens ex corde deuoto. Et iuſti. tua exultabūt. psͣ. lvij. Letabitur iuſtus cū viderit vin. ⁊cͣ. Miſerator ⁊ miſericors dn̄s. Peccata relaxādo. Patiens. ſpenitētiā expectādo. Et multū miſericors. ſpenas debitasminuendo. Suauis dominꝰ vniuerſis. ſattingēs a fine vſqꝫ ad finē fortit̉ ⁊ diſponens omnia ſuauit̉. dās eis inclinatiōes ad bonū ẜm ſue nature modū.Confiteant̉ tibi. Hic īuitat̉ generaliter oīs creatura ad dei laudē. cū dicit̉:Cōfiteant̉ tibi dn̄ę. cōfeſſione laudis. Omnia opera tua. nā habentiaintellectū laudare pn̄t deū ꝓprie: ⁊ intellectu carētia large: inqͣꝫtuꝫ in eis relucetbonitas cręatoris: et quia ſunt intelligentibus materia diuine laudis. ideo ſubditur: Et ſancti tui benedicāt tibi. Gloriā regni tui dicēt ⁊cͣ. ſcꝫ docendovt audientes te diligāt. Et potentiā tuā loquent̉. vt te timeant.Vt notam faciant ⁊cͣ. repetitio eſt eiuſdeꝫ ſententie ad maiorē expreſſionē.Regnūtuū ⁊cͣ. id eſt eterne durationis ⁊ magne extenſiōis ſcꝫ ad omnia. Fidel̓ dominus ⁊cͣ. nam implet ꝓmiſſa. Et ſctūs in omnibꝰ oꝑibus ſuis. nā ordinatip̄a ad declaratione ſue ſctītatꝭ. Alleuat oēs qͥ corruūt ⁊cͣ. qꝛ qͣꝫtū ē exparatus ē cadentes in peccatū releuare. Oculi omniū. ſcꝫ bono.In terant dn̄e. Iſpe formata charitate. Et tu das eſcam illoꝝ. ſcꝫ euchariſtieIn tꝑe oportuno. qd̓ eſt tp̄s gratie. Aperis tu manū tuā. tua largitate.Et imples omne animal bene. j. Per animal quod dicit̉ a ſenſu intelligiturhabēs dei ſenſū. ⁊ omnis talis benedictiōe dei replet̉. Iuſtꝰ do. in oībꝰ vijs ſuis. nā vniuerſe vie dn̄i ſūt miſericordia ⁊ veritas. Et ſctūs ī omnibꝰ ope .ſ.exponat̉ vt priꝰ. Prope ē dn̄s oībꝰ inuo. eū ⁊cͣ. qꝛ velociter exaudit veraciterdep̄cantes. Cuſtodit dn̄s oēs diligētes ſe. ſa malo mortalis culpe. Et omnes peccatores. ſcꝫ obſtinatos. ¶ Diſꝑdet. ſpena gehenne. Cetera patent exdictisCXLVAuda anima. Huic psͣ. ꝓ titulo p̄ponit̉ Alleluia: quod ſignificat laudatē deū: vt dictū eſt. sͣ. ¶ Circa materiā huiꝰ psͣ. ꝯſiderādū ē ꝙ ex decurſuveteris teſ. patet ꝙ qͣꝫdiu filij iſrl̓ ꝯfidētiā habuerunt in dn̄o bn̄ fuit eis:quādo aut diffidētes de diuino auxilio recurrer̄t ad humanū: malū fuit eis. vr̄⁊ ſedechias rex ꝯfidēs de adiutorio regis egypti ꝯtra regē babylonis fuit capt⁊ exoculatꝰ ⁊ ciuitas hierl̓m deſtructa ⁊ populus captiuatus: vt hr̄. iiij. Reg. etij. Paral̓. in fine: multa etiaꝫ alia exempla poſſent ad hoc adduci de ſcriptura: ſꝫpropter breuitatem omitto: quod conſiderans auctor huius pſal. qui ẜm hebreos ignoratur. in hoc pſal. declarauit ꝙ non de hominibus ſed de deo ē ꝯfidēdū.Et diuidit̉ in duas partes: quia primo pſal. laudat deū ẜm huiꝰ pſal. titulū. ſecūdo deſcēdit ad ꝓpoſitū. ibi: Nolite. ¶ Circa pͥmū dic̄. Lauda aīa m. do. q. d. nō:laudēt eū labia mea tm̄ ſicut illoꝝ. de quibꝰ dicit̉ Eſa. xxix. Populꝰ iſte ore ſuo⁊ labijs ſuis gl̓ificat me. cor aūt eius lōge eſt a me. f Laudamea.id eſt in vita preſenti qͣꝫdiu durabit.Pſallam deo meodeſtfuturo. laus enim diuina non tollit̉ a ſāctis ꝑ mortem: ſꝫ malite ꝯfidere. Hic ꝯn̄r deſcēdit ad ꝓpoſitū: ⁊ on̄dit pͥmo ꝙ conſbus eſt fugienda. ſecūdo ꝙ ꝯfidētia in deo ē āplectēda. ibp̄mū dic̄: Nolite ꝯfidere in pͥn. qͥ ſūt pͥncipalēs ⁊ potētioonēd

7

.jͣ. xi.