Glo. ordi.Pſalmus CXLIIII¶ Nico. de lyra

a ¶ Incōp̄hēſibiliſ cogitatiōe vl̓ loco. § ideo nōpōtes laudem finire.a et magnitudīs eiꝰ nō ē finis. Ge gͦa ¶ AugAugꝰ. ędicerꝭdicerꝭū miſi59repetitī īfinitiiti naſcunl̓ generī in p̄ſenfilij dei: ⁊ generatio qua filij reſurrectiōis. vn̄ dit̉ in generatiōe cū ſederit filiꝰ homīs .i. reſurrectione.neratio et gēneratio laudabita § primꝰ locꝰ laudib § ſcd̓us locꝰ laudis.l o̓ꝑa tua: ⁊ pōtentiā tuā ꝓnūciaI tertiꝰ locꝰ laudis. § alij magnificētiā maieis tue: ⁊ ſctītatē tuā loquēt̉. bquartꝰ loclaudis.būt. Magnificētiā gl̓ię ſctītatisds locus laudis.tuę loq̄nt̉: ⁊ mirabiliā tua narraea §ſextꝰ locꝰ laudis. 5 Augꝰ. Nō tm̄ blādit̉:minat̉. blādit̉ vt exhortēt̉: minait̉ vt terreaorrigb F vel metuendoꝝ.dbūt. Et virtutē terribiliuꝫ tuoꝝ tnt: cū talē eſſe laudabuſeptimꝰ locꝰ laudis. Focuiꝰ nō ē finis: ſꝫ narnt.rabidicēt: ⁊ magnitudinē tuā narra sa §octatiſ locus laudis. § nō ē oblitꝰ: nos oblitos eū: ⁊ō oblitꝰ facit nos reminiſci ſui.ebūt. Mēmoriā abūdātię ſuaui­ ha § foris. Fintꝰ ea pleni. b§ nonꝰ loc5 quā mēores tui accipiūt a te. §nō aadis.gtatꝭ tuę erūctabūt: ⁊ iu̓ſticia tuaa § quaſi hec predicta laudent et annūnt: eꝙ de his laudant et exultant tu feciſti: īritorū bona tua ſunt: que ꝑ miſericordiam eis preantur.h exultabunt. Miſerator ⁊ miſeri­ n§ repetit de miſericordia.cors dn̄s: patiēs ⁊ multū miſerif cors. Suauis dn̄s vniu̓ſis: ⁊ mi§ qꝛ facit ſolē ſuuꝫ oriri ſuꝑ bo⁊ malosmōi: ⁊ in hoc ꝙ exn̄ omnpectat et moritas eſt. nō eiꝰ: ſed ī tua oꝑafacit. ꝙ ſi punitin ſeratiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Cō­ sa § ī cōfeſſiōe opeꝝ ſctī īſpiciētes bn̄dicūt te:eī dicēt gl̓iam re. qͣꝫ potēs deꝰ qͥ hͦ fec̄ ⁊ cōtinen fiteāt̉ tibi dn̄e oīa oꝑa tua: ⁊ ſantocti tui benedicant tibi. GloriamvI in regno.regni tui dicent: ⁊ potentiā tuā ẜ

Gęneratio ⁊ generatio. Caſ. ſcd̓o oēs ꝑfecturos laudeꝫdei nouē modis ꝓmittit. b Opera tua. Augꝰ. Si ī magnitudine deficimus: vel de operibus laudemus operantem: de conditis ꝯditorē: de creaturis creatorē. Caſ. Nouem ſūt opera: potētia: magnificentia: ſctītas: mirabilia:virtus terribiliū: magnitudo: memoria: iuſticia: que poſt explicabūtur ex his quaſi locis et ſeminibusomnis laus trahitur: ad quem modum omnia argumenta de paucitate locoꝝ ſumuntur. c Et potentiam. Augꝰ. Nō enī oꝑa laudāt niſivt virtutē operātis annūcient: ſedquidā eloquēteſ creaturā laudantcreatoris obliti. ſancti vero laudatores ſi opera amant ⁊ laudāt magis operatorem ⁊ ꝓpter hec illummant. Augꝰ. Si in rebus factisſentit̉ aliqua ſpecies: vtilitas: virtꝰ⁊ laudat̉: magis in illo qͥ fecit. Sopera laudas: ⁊ te qͥ es dei opꝰ. Etoccurrit illud: Nō te laudet os tuum: ne arrogās videaris: ſed non ēarrogātia qꝛ deum in te: nō te laudas. d Et virtutē. Augꝰ. Si nōminaret̉. nulla eſſet correctio: ſi vero non blādiretur nulla eſſet exhortatio. Eſt itaqꝫ amabilis et terribilis. Dicent ergo virtutem diſciplinantis et punientis ſi predicat regnū eternū: nō tacent ignē eternū.e Suauitatis. Augꝰ. Ipſe ꝑ abūdantē ſuauitatē ſuā priꝰ memor noſtri eſt nos vocādo: gratia ſua nospreueniendo: inde nos eius.f Eructabūt. dicit nō māducabūtAugꝰ. Māducat qui diſcit: eructat qui docet: hoc tn̄ eructuat qd̓māducat: hͦ memoria qꝛ valde dulcis māducāda ē ⁊ eructuāda. Sicergo māduca vt ructes. g TuaAuguſ. Nemo deo tribuat: quiaeſt: ⁊ ſibi tribuat: qꝛ iuſtus eſt. Melius enī eſt qd̓ ſibi vult tribuere ꝙͣilli. Totū ergo illi da. in totū ipſuꝫlauda. h Miſerator ⁊ miẜicorſ.Caſ. Tertio latius explicat q̄ ſecūdo breuiter ꝓpoſuit: quaſi merito īhis laudabūt: qꝛ miſe. ꝑtes laudisponunt̉ hic que ſuꝑius: ſꝫ nō ſingule pn̄t explicari: quis enī oꝑa vl̓ potentiā eiꝰ plene explicaret? Aug.Miſerator ⁊ miſe. quibꝰ iā veniamdedit. i Patiēs. his quibꝰ nōddedit: ſꝫ expectat vt det. Caſ. Miſera. Ab operibꝰ incipit: vt miſeretor dicat̉ dū cadētes reſtituit. Miſericors. natura etiā dū creatPatiens. hͦ ſumit̉ de ſecūdo locō laudis: ſcꝫ de potētia quā laudat: nō ꝙ terras ſuſpendit: maria coercuit: ſtellis celoepinxit ⁊cͣ. ſed quia tolerat peccātes vt cōuertant̉. k Suauis. de magnificētia ſumitur: quia nil magnificentius qͣꝫ ſuaueꝫ eſſe guſtantibus⁊ miſericordiam omnibus operibus ſuis impedere: nō autē his que diabolus facit: ea enī potius dānat. l Et miſerationes eius. Augꝰ. Si enim tollas opera tua mala: etnon in te remaneant niſi opera eius: non te dimittet miſeratio eius: Si autem tu non dimittas opera tua: erit eiꝰ ſeueritas in opera tua. cum dicet: Itē maledicti in igneꝫ eternum. m Cōfiteantur tibi domīe omnia opera tua. Auguſti. Laudent: ſicut ea que non habent ſenſum laudandique ſunt materia laudis: quia dū inquiris inuenis magnavim in eis que a deo. n Et ſancti tui benedicant tibi.Caſ. Omne quod eſt cōfitetur: vel ꝑ ſe vel ꝑ ratiōales creaturas. Uel ſancti: id eſt angeli et homines. hoc de ſanctitate. ipſa eſt enim ſanctitas dei vt ei ſancti debeant confiteri.o Gl̓iam regni. Caſ. De mirabilibꝰ ergo ſumit̉. Ꝙ. qͣꝫ mirabil̓ eī qͥ fec̄ celū ⁊ terrā: ⁊ diuerſis bōis īpleuit.☞ Vt notā

omni laude. a Et magnitudinis eius nō eſt finis. qꝛ poteſtaseius non eſt determinata ad aliquē certū effectū: ſed omni factopōt ſemꝑ maius facere. b Generatio. Hic ꝯn̄r dauid alios addei laudē excitat: ⁊ primo excitat patres veteris teſtamēti. ſcd̓onoui. ibi: Cōfiteant̉ tibi. t̓tio oēs ī cōi. ibi: Alleuat dn̄s. ¶ Circapͥmū dic̄: Beneratio ⁊ generatio lau. ⁊cͣ. i.laudet: Hebrei eī ꝓ optatiuo vtūt̉ futuro īdicatiui modi. ꝑ hoc aūt qd̓ dicit̉ hic:Generatio ⁊ generatio. intelligit̉ generatio fideliū veteris teſtamenti que p̄ceſſitcaptiuitatē babylonicā: ⁊ generatio queſecuta eſt vſqꝫ ad chriſtū. c Et potentiā tuā ꝓnunciabūt. qua eduxiſti hebreos potent̓ de egypto: vt ptꝫ ī Exo. ⁊ etiād̓ captiuitatē babylōica: vt hr̄ Eſdre. j.d Magnificentiā gl̓ie ſan. tue lo. quaꝫon̄diſti ī datiōeſctē legꝭ. e Et mirabiliatua naͣr. que tūc virtute diuina apparuerūt: vt hr̄ Exo. xix. f Et virtutē terri.tuo. di. i. iudicia tua terribilia in aꝑtiōeterre et deuoratiōe chore ⁊ alioꝝ ſibi adherētiū in rebellione: Nu xvj. ⁊ in alijspunitionibꝰ terribilibꝰ. g Et magnitudinē tuā narrabūt. quā oſtēdiſti in rebellione Og regis baſan: ⁊ Seon regis ammorreoꝝ. hͨ Memoriā abūdātie ſuauitatis tue. qua pauiſti eos manna in deſerto: ⁊ potaſti eos aquis ꝓductis de ſaxo duriſſimo. i Eructabūt .i. de cordedeuoto ꝓferēt ⁊ narrabūt. k Et iuſticia tua. qua chananeos de terra ꝓmiſſioniſ eieciſti ⁊ filios iſrl̓ ibi habitare feciſti.l Exultabunt .i. cū exultatione deuotareferet hec ⁊ p̄dicta oꝑa tua. m Miſerator. qͣꝫtū ad effectū. n Et miſericorsdn̄s. qͣꝫtū ad affectū. o Patiēs. qꝛ nōſtatī infert punitionē ꝓ pctīs: ſꝫ aliqn̄ differt etiā ꝑ totā vitā pctōrꝭ: qd̓ videt̉ hominibꝰ nimis differre. iō ſubdit̉: p Etmultū miſericors. tn̄ totū bn̄facit ẜm ordinē ſue ſapiētie. q Suauis dn̄s vniuerſis. qꝛ oībꝰ creaturis dat eſſe qd̓ ē deſideratiſſimū hominibꝰ ẜm ſe: licet aliqn̄ratione mali adiuncti efficiat̉ aliquibustedioſū: ⁊ cū hoc aliquibꝰ dat viuere: vtvegetabilibꝰ. ⁊ vltra hec ſentire animalibus: ⁊ vltra p̄dicta intelligere hominibꝰet angelis. r Et miſeratiōes eius ſuꝑomnia oꝑa eiꝰ. qꝛ diffuſio ſue bonitatisad omnē creaturā modis p̄dictis nō ꝓcedit ex aliqua obligatiōe ſeu debito exparte dei: ſed ex mera bonitate ⁊ pietateipſius. s Confiteant̉. Hic conſequenter dauid incitat fideles noui teſtamenti ad laudē dei. dicēs: Cōfiteant̉ tibi dn̄eoīa oꝑa tua .i. laudēt te ẜꝫ ſuū modū: qꝛ⁊ ſi irrationabilia ⁊ inſenſibilia non laudent deum ꝓprie eo ꝙ carent ītellectu bonū qd̓ habet in deū referēte: tn̄ laudantdeū inqͣꝫtum ſūt materia diuine laudis ītelligibilibus creaturꝭ.t Et ſctī tui .i. fideles noui teſtamēti tibi ꝯſecrati ꝑ ſacramentanoui teſtamenti q̄ ſūt efficacia ad ſāctificationē: nō ſic aūt erāt ſacramēta legalia q̄ apl̓us appellat infirma ⁊ egena. ad Gal̓. iiij.v Benedicāt tibi. ꝓ patribꝰ veteris teſtamēti: eo ꝙ in ipſis cōpletum eſt myſterium chriſti. x Gloriā regni tui di. i. p̄dicabūtgl̓iam regni celeſtis: quod fecerūt apl̓i alijqꝫ diſcipuli per orbemdiſperſi. patres aūt veteris teſtamēti annūciauerūt gl̓iam regniterreni. Deut̓. xxviij. Si audierꝭ vocē dn̄i dei tui ⁊cͣ. Sequit̉: Faciet te dn̄s deꝰ tuus excelſiorē cūctis gētibus q̄ ꝟſant̉ in terra. ⁊Eſa .j. Si volueritis et audieritis me: bona terre comedetis: tn̄ iniſtis promiſſionibꝰ et cōſimilibꝰ intelligebant̉ bona ſpūalia pͥncipaliter promiſſa: vt frequēter dictū eſt. sͣ. qꝛ tn̄ ppl̓s rudis illanon capiebat: ideo patres veteris teſtamenti illa tācebant que ꝑpatres noui teſtamenti ſunt aperte p̄dicata.Et potentiā tuam loquentur .i. oſtendent ꝑ miracula doctrinam euangelicaꝫ confirmantia: ẜm quod dicit̉ Mar. vl. Illi autem profecti predicauerunt vbiqꝫ dn̄o cooꝑante ⁊ ſermonē cōfirmante ſequentibus ſignis.Ut notā

Pro .27. a

Hat .25. d