Druckschrift 
Tertia pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus acreplicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Pſalmus IIII Nico. de lyra

a§ adhuc miſerere vt cepta ꝑficiantur.g Miſerēre mei: et exaudi oratio­ aa § qui vti ratiōe debent: vel ade non dei.nem meam. Filij hominum vſaſ vel in aduētu filij pn̄ti veritate ceſſat errorqꝫqu̓o graui corde: vt quid dili­ 5a Aug. de terrenis ⁊ q̄ vana ſūt vultꝭ eſſe beati.gitis vanitatem: et queritꝭ mena ſ ꝙ vana ſunt ſcitote: et quid ſequaminiReuocatos exemplo ſuis vanis chriſti exemplo vocat ad bonos mores.d dacium? Et ſcitōte quoniam miaſ Sanctū ſctōꝝ ſuſcitādo et ad dextrā collocando ad quē ab amore mūdi cōuerti debetis.rificauit dominus ſanctum ſuū: s§ per eum.e dn̄s exaudiet me cuꝫ clamauero hvel iraſcimini moribꝰ: et ne ducatis ad actū.vobis de p̄teritis pctīs: et vlteriꝰ nolite peccat ad eū. Irāſcimini ⁊ nolite pecca­ i§ labijs.Aug. dicite ne ſitis de illis. populus hic labme h. c. a. e. l. eſt a me.s re: q̨̄ dicitis ī cordibꝰ vr̄is: ⁊ in cu fI. i. ī cordibꝰ vr̄is cōpūgimī dolore pnīe: et qͣſiſtimulis excitare vos ad videndā lucē xp̄i ſetbilibus vr̄is cōpungimini. Sa­ Ra ſ non enim hic recipietis.crificate ſacrificiuꝫ iuſticię: ⁊ ſpē­ oſed.rate ī domino: multi dicūt: quis pa I hoc illi: ſed iam ſignatū .i. impreſſum rationiqͣ ei ſimiles ſumus. vt ſigillum cere.hoſtendit nobis bona. Signā­ qi tum eſt ſuper nos lumen vultusa ſ et ꝑ hoc. I intꝰ ſunt vera ⁊ certa bona q̄ mali nō vidēt. de qͥbꝰ recte ſubdit: a tꝑe frumēti.ktui domine: dēdiſti lęticiam in rſꝫ illi.Aug. qͥ nō vidēt regnū celoꝝ in ſe eſa gce ijahis mutiplicati ſunt: nō inveritate: ſed ī multiplici diſtractione ⁊ erūna: nō in ſimplicitate coris querūt ſimplex bonū de quo bonus exultat.corde meo. A frūctu frumenti visaliud eſt dei panis qui de celo deſcendit.aquia aum dei qd̓ letifi. c. h. aliud oleum dei deiud viniquo impingua. in. o. c. m.ni et olei ſui multiplicati ſunt.

Ia Miſerere. Miſertꝰ de iuſticia ⁊ dilatatiōe. iteꝫmiſerere ꝯtra miſerias huius vite. h Orationē. de petēdis bonis: ⁊ cū ita de me filij hominū.c Diligitis. Caſ. Uoto amplexamini queris labore vana idola ⁊ mendacia q̄ nō deus: vel terrena que nō faciūt qd̓ ꝓmittūt. d Et ſcitote. Propoſito nouo hoīe: vetereꝫiubet exuere. Auguſti.Nota. ⁊ in initijs poni vtdicta cū viſione q̄ in cordeeſt ꝯiungat: ita hic. Vt nolite diligere vana. Et ſcitote. Sed diaplaſma ſic coniungi vetat. Diaplaſmaẜm Hiero. ſꝑ. Hebrei ſela:id eſt ſemꝑ in ꝯfirmatiōep̄cedentis partꝭ. Simpſalma .i. cōiunctio pſalmi.e Dominus exaudi. Derequie: ita ⁊ vos: ⁊ iō clamate: ſic digni auditu.Iraſcimini. ſi motꝰ ſurgit animi qͥ nō eſt in poteſtate: nō ei ꝯſentiat ratio.Caſ. Motꝰ animi ī potteſtate nr̄a non eſt: ſed deigr̄a temperare poſſumus.qd̓ ergo cōſuetudinis eſtꝑmittit. qd̓ culpe ꝓhibet.Hier. hoc docet apoſtolꝰ.ſol nō. o. ſ. i. u. vt pctm̄ ſitoīno vel leuiter iraſci. iuſticia autem iraꝫ celeri penitudine mitigare.In cordibꝰ. Augꝰ. Dehis que tractatis ī corde:que nouit deꝰ .i. d̓ ꝯſenſu:⁊ de his que voluitis ī cubili .i. delectatione carnisin qua captiua verſat̉ rō.vt fera in cubili. Cōpungimini ꝑ penitentiaꝫ. Velcubilia ſunt cogitationesferociū. Caſ. Uenial̓ eſtira q̄ nō ducit̉ ad effectū.Diapſalma. Sacrificate. Caſ. Depoſito veteri homine nos ī ſacrificiū iubemur offerri: qꝛ certi de bonis. Aug. Sacrificiumiuſticie ſpūs ꝯtribulatuſ.vt ſe puniēs mactet deo vl̓opera iuſta poſt penitentiaꝫ: quod notat diapſalma: vt de veteri vita tranſeatur ad nouā: ⁊ ſic ſperate bona. Sed quia vix eſt qui diligat interiora bona. ſubdit: multi dicūt qͥs oſtēdit nobis bona. futura de quibus dubitāt ⁊ deſperāt. ad qd̓ reſpondens oſtendit breuiter que bona ſunt querenda.h Signatum eſt. Augꝰ. Hoc lumen eſt totum etverū homīs bonū: quo ſignatur vt denarius imagine regis. Homo cum factum eſt ad imaginemdei quam peccando corrupit: ſed renaſcēdo ſignatur. vnde ſicut redditis ſuam imaginem ceſari: ſicanimā deo: lumine vultus eius illuſtratā ⁊ ſignatam. i Lumē. Augꝰ. Lumen .i. lumīoſus vultus: ⁊ illuminās nos: imago qua cognoſceris. Caſ. Uel crux nobis impreſſa eſt in ſignū regisnoſtri. que eſt lumē vul. qꝛ ī talibus radiat deus.Imago creationis ratio. Recreatiōis gr̄a. Similitudinis tota trinitas.In corde. Non foris in vanis ſed intꝰ vbi habitat deus: querendaeſt leticia.l Fructu. Caſ. Quia putāt in his cōſummatumbonum. Hec tria tanqͣꝫ vſibus humanis magꝭ accōmoda pro omnibus diuitijs ponit.☞ In pace

a Miſerere ⁊cͣ. ī fut̉o ſic̄ feciſti ī p̄t̓ito. bn̄ficiū eī obtētū p̄ſtat fiduciā adaliud obtinēdū. b Filij ho. h̓ ꝯn̄r dd̓ adu̓ſarios ſuos alloqͥt̉ ꝓ iniqͣ ꝑſecutiōe. ⁊ pͥmo arguit eos d̓ pctīs iā ꝑpetratꝭ. ſcd̓o īducit eos ad deſiſtēdūab īchoatꝭ. ibi: Iraſcimī. t̓tio ad exercēdū oꝑa eqͥtatꝭ. ibi: Sacrificate. Circa pͥmū dic̄ ſic: Filij ho. i. rōnabil̓r ⁊ iuſte viuētiū: qͣles fuer̄t abraā: iſaac ⁊iacob: ex qͥbꝰ deſcēder̄t ſaul ⁊ viri eiꝰ. c Uſqꝫgra. cor. i. aggͣuati ex pctī ꝯſuetudīe. d Diligiva .i. tāto affectu āhelatꝭ ad me vane ꝑſeq̄ndū. ſic̄eī medicīa d̓r vana q̄ fruſtrat̉ fine ītēto .ſ. ſaītate:vt hr̄ ex. ij. phyſi. ita ꝑſecutio ſaul̓ ꝯͣ dd̓ d̓r vana: qꝛfruſtrabat̉ ītētio ꝑſeq̄ntiū ītēdētiū caꝑe dd̓ ⁊ occidere. e Et q̄. mē. In hͦ tāgit dd̓ cāꝫ ſue ꝑſecutionis ī ꝑte: qꝛ aliqͥ adulatores ⁊ detractores peſſimiadīueniebāt mēdacia ꝯͣ dd̓ dicētes ſauli: ꝙ dauidq̄rebat eū occidere. ꝓpter qd̓ dd̓ dixit ſauli de ſpelunca exeūti. j. Reg. xxiiij. Quare audis ꝟba hominū loquētiū. dauid q̄rit malū aduerſuꝫ te. eccehodie viderūt oculi tui ꝙ tradiderit te dn̄s ī manu mea in ſpelūca ⁊cͣ. Trāſlatio vero Hiero. iuxtahebraicū hꝫ. Filij viri vſqꝫ qͦ inclyti ignomīoſe diligitis vanitatē q̄rētes mēdaciū ⁊cͣ. ⁊ ad eūdē intellectū reducit̉. cū enī d̓r: Filij viri .i. hoīm ꝟtuoſoꝝ: abraam: iſaac ⁊ iacob. Et ponit̉ hic ſingulareꝓ plurali .ſ. viri ꝓ viroꝝ. ſicut Exo. viij. d̓r. Venitmuſca gͣuiſſimā .i. ml̓titudo muſcaꝝ. Uſqꝫ qͦ inclyti .i. vos qͥ deberetis eſſe inclyti moribꝰ ſicut eſtisinclyti ex parētibꝰ. Ignominioſe diligitꝭ vanitatem .i. affectatis me ꝑſeqͥ vane: vt ſupra expoſituꝫeſt: qd̓ eſt vobis ignominioſum. vn̄ dixit dd̓ ſauli.j. Reg. xxiiij. Quē ꝑſeq̄ris rex iſrl̓ quē ꝑſequerꝭ.canē mortuū ꝑſeq̄ris ⁊ pulicē vnuꝫ. q. d. hͦ eſt tibivalde ignominioſum. Querētes mēdaciū: exponat̉ ſicut ſupra. f Scitote qm̄ mirificauit .i. mirabilē fecit. g Sanctū ſuū .i. meip̄m quē fecitmirabilē: vocādo de gregibꝰ ad regni iura per ſamuelem vngēdo me in regē: ⁊ me liberādo freq̄nter mirabili mō de ſaule ⁊ exercitu ſuo. vocat autēſe dauid ſctm̄ nō iactāter: ſed gͣtant̓. hͦ attribuensdeo qͥ ſctīficauit ip̄m. In trāſlatione Hiero. iuxtahebraicū habet̉: Miſericordē ſuū. qꝛ virtꝰ miſericordie pollebat in dauid: qͣ ſauli manibꝰ eiꝰ tradito pluries peꝑcit: vt ptꝫ .j. Reg. xxiiij. ⁊ .xxvj.h Exaudiet me ⁊cͣ. in ꝑicul̓ futurꝭ ſic̄ in p̄teritꝭ.Iraſcimini. Hic ꝯn̄ter dauid inducit aduerſarios ſuos ad deſiſtēdū a pctīs inchoatꝭ. Circa qd̓ſciendū ꝙ pctm̄ inchoat̉ in cogitatiōe ⁊ manifeſtatur in locutiōe: ⁊ ꝯſūmat̉ in oꝑatiōe. dicit igit̉ aduerſarijs ſuis: Iraſcimini ⁊ nolite peccare .i. iraꝫquā ꝯtra me accepiſtis nolite ī oꝑe ꝯſūmare.k Que dicitꝭ in cordibꝰ vr̄is. cogitādo me ꝑſeqͥ.l Et ī cubilibꝰ vr̄is .i. in tentorijs ⁊ locis ſolitarijs ꝯtra me tractatꝭ. m Cōpungimini. ꝑ ꝯtritionē ⁊ cōpunctionē a ꝓſecutiōe taliū deſiſtatꝭ. Intrāſlatiōe Hiero. iuxta hebraicū habet̉: Loqͥminiin cordibꝰ vr̄is ſuꝑ cubilia vr̄a ⁊ tacētē: ⁊ ī eundēſenſuꝫ reducit̉. q. d. qͥ cogitatꝭ ꝯtra me ſolitarij. nōſolū deſiſtatis ab oꝑe: ſed etiā a manifeſtatione ꝑlocutionē cū alijs. n Sacrificate. Hic ꝯn̄r inducit aduerſarioſ ad oꝑaiuſticie: cuiꝰ ſūt due ꝑtes .ſ. declinare a malo: ad qd̓ induxit ꝑte p̄cedēti: etfacere bonū. ad qd̓ inducit ī hac ꝑte. dicēs: Sacrificate ſacrificiū iuſticie:id eſt exercete oꝑa iuſticie iuſte viuēdo cū ꝓximo: qd̓ eſt ſacrificiū acceptūdeo. o Et ſperate ī dn̄o. de recipiēdo ꝓ talibꝰ p̄miū: ſed qꝛ poſſet aliqͥsq̄rere q̄ ſunt iſta bona oꝑa iuſticie. iō in ꝑſona taliū ſb̓dit dicēs: p Multi dicūt ⁊cͣ. ⁊ h̓ eſt pͥncipiū ꝟſus ī Heb̓. ⁊ ī trāſlatione Hiero. iuxta hebraicū. ꝙ āt iſta q̄ſtio nll̓a ſit: ⁊ ꝙ ꝑ igͦnorātiā iuſticie p̄dicte nullꝰ excuſetur apctō. on̄dit dicēs: q Signatū ē ⁊cͣ. lumē eī naturale ītellectꝰ hūani qd̓ ēq̄dā imp̄ſſio dīni lumīs: eo ꝙ hō ẜm ꝑtē ītellectiuā ē ad imaginē dei: ſufficient̓ on̄dit q̄ ſint oꝑa iuſticie: qꝛ ſic̄ prīa pͥncipia ſpeculabiliū ſt̓ ꝑ ſe nota:ita ⁊ oꝑabiliū ex qͥbꝰ pn̄t deduci ꝯcluſiōes ī luīe natural̓ rōnis: ꝓpt̓ qd̓ digētes q̄ legē n̄ hn̄t natural̓r ea q̄ legꝭ ſūt faciūt: ip̄i ſicit apl̓s Ro. ij. Cū ēbi ſūt lex qͥ on̄dūt opꝰ legꝭ ſcpͥtū ī cordibꝰ ſuis. r Dediſti le. h̓ īcipit ꝟreo. ⁊ trāſlatiōe Hiero. iuxta heb̓. vbi dd̓ reſumit ꝯfeſſionēſus ſeq̄ns ī hdediſti leticiā ī corde meo. nōlaudis dīne.ſalmi ꝯſūmatiōe. dicēspl̓i iſrl̓ ab īfeſtatioſolū de liberatiōe mea de māu ſaullibne philiſtinoꝝ: qͥ venerāt ad occidſtāduꝫ bonaeoꝝ: qͥbꝰ ꝑ ſaulē debellatꝭ ⁊ fugatꝭ:ce fructꝰ terreunt̉ alia terrenaſcētia. tn̄ in hebreo nō eſt olei: nec īſue. iō ſubdit̉:fructu frurta hebreIn pace.

gͣ

Eph̓. 4. ſ