¶ Glo. ordi.¶ Pſalmus III¶ Nico. de lyra
a Pſalmus dauid cū fugeret a facie abſalon filij ſui.IIII vt et de nūero diſcipuloꝝ iudas.d Omine quid multipli-cati ſunt qui tribulanta §ecce. b I vt me deprimant.me? multi inſurgunt aduerſumCaſ. nota iterari ml̓ti ꝓ magno nūero. I in reieuidentiaſ ꝟbo.b Fīſidiātes. niſi reſurrctiuū d̓ ſꝑarēt nec iudas traderꝫ: nec illi occiderēS me. Ml̓ti dicūt anīę meę: nō ē ſaʰ§ quetaliibi deū facit.vbū. c. f. gloria: qꝛ ⁊ deꝰ cū il5 Hoīs ſuſcepo qͥ ſuſcepit. § ad ſil̓itudinē iudicꝭ vel oratorꝭ vl̓e lus ip̄i ī deo eiꝰ. Tu aūt dn̄e ſuſce̓dmedici. a §dit augēdo. b §in reſurrectiōe.Xctſ ī celo. c.mētē q̄ tāta paſſiōe nō deponit̉ptor meꝰ eſ: gl̓iā mea: ⁊ exaltāſ ca-aſ cordis q̄ deo ſonat. b §clamor ꝓpt̓ vim intēiōs: vt de moyſe exauditus eſt clamor tuus.e pu̓t meū. Uoce mea ad dn̄m clā Pa §. i. d̓ me ī qͦ hitat: vl̓ d̓ ſua iuſticia. b ſ qꝛ erāſctūs mōs. vn̄: Et erit ī nouiſſis die. m. d. in ꝟ. ⁊cͣmaui: et exaudiuit me d̓ mōte ſā h5 qꝛ ſpōte mortē ſuſcepi. doxvi.xvi.paſſiōi mmiſi. ⁊ ſōnꝰ .i. mors ſubſecutadormitiōtrāſit̉ ad ſōnū. b 5 ī qͦ. F īiurijs. cſ ī corde t̓re.s cto ſuo. Ego dormiui ⁊ ſoporatꝰ ia Iin regno. vn̄ miſſo ſpū cōfirmat p̄dicatores.ſū: ⁊ exurrexi: qꝛ dn̄s ſuſce̓pit me fſ ⁊ iō. a § qͣnta multitudo crucifixū circūſtetit.h Nō timebo milia ppl̓i circūdātꝭ Ia ¶ Aug. mox.j.vt exurgam.os ē ſcpͥture vt ꝑſordei tribuat qd̓ ībediēdo tue vo50lūtati. tūc enī deꝰ nob̓irgit cū nos eī ſurgimus§ qꝛ dn̄s exurget qd̓do debuit poneri me: exurge dn̄e ſaluū me fac deꝰ odeprecando ponit.§ etiam hereticoskmeꝰ Qm̄ tu ꝑcuſſiſti oēſ adu̓ſāteſ ꝑmihi ſine cā: dēteſ pctōꝝ ꝯtriuiſtia 5oīes hͦ vobis credēdū: inde ꝓ eis or̄o ad dedn̄e ſuꝑ. ꝑ. t. qͥ de te ſperat ſalutē ſit. b.Dn̄i ē ſalꝰ ⁊ ſuꝑ ppl̓ꝫ tuū bn̄dicō tua q
Pſalmꝰ de paſſiōe ⁊ reſurrectiōe xp̄i.Filiꝰ iudaſ a qͦ fugit: cū illo diſcedēte cūceterꝭ in mōtē ſeceſſit. Ul̓ potiꝰ cū mēteꝫeiꝰ ſapīa dei deẜuit: vt totꝰ eēt diaboli: q̄deẜtio fuga ꝓpt̓ celeritatē d̓r: vn̄ qd̓ facefac citius: cui xp̄ſpacē exhibuit vt ⁊dd̓ filio iniqͦ. vnd̓pax pr̄iſ d̓r: Iudaſꝟo vt abſalon ſuſpenſus interijt.Propōit duas ꝑteſ oppoſitaſ. Uoxxp̄i qͣſi admirātiscū ad ſaluādū venit dn̄e qͥd.Omīe qͥdCmus po.¶Caẜ. Prhis qͥ breuit̓ d̓ paſſiōe ⁊ reſurrectiōefac̄ ꝯͣ eos ⁊ maxīepaganos qͥ gl̓iammaieſtatꝭ n̄ putātad hūilia poſſe diſcēdere. c Ml̓tidicūt. Augꝰ. Ul̓ hͦdic̄ vnuſqͥſqꝫ qͥ a vtijs ⁊ cupiditatibꝰīpugnat̉. d Dicut n ē ſalus. Coaceruatione vitioꝝſurrepit d̓ſperatioſanitatꝰ: qͣi vitijs īſaltātibꝰ aīe. Uelēt diabolis ⁊ angelis eiꝰ ꝑ ſuggeſtioneſ. e Suſceptorī xp̄o. Caput. xp̄mvl̓ mētē q̄ ẜuit līdei. Percuſſiſtioēſ. Recte ī p̄deſtinatiōe d̓r d̓ diabolo ⁊ āgel̓ eiꝰ. Suꝑpo. Hoc ē vnūqueꝫ nr̄m. Augꝰ. Ul̓hͦ loqͥt̉ eccl̓ia ⁊ caput eiꝰ int̓ ꝓcellasꝑſecutionū ꝑ totūorbē ꝯſtituta. Ml̓ti dicūt. Xp̄ianumnomē extīguer̄ cupiētes. ¶ Nō ē ſalꝰ. Al̓r n̄ ſꝑarēt delere eccīaꝫ late pullulātē. Suſceptor. qꝛ ī xp̄o ſuſcepta ⁊ cū eoexaltata. Caput. Ip̄m qͥ pͥmꝰ aſcēdit ī celūf De mōte. ixp̄o audit or̄o eccl̓ie. Ul̓ d̓ iuſticia dei. g Dormiui ⁊. ẜꝫ illd̓: Exurge amortuis ⁊ illuīabit tibi xp̄s. h Milia.Gētes q̄ nomē xp̄i conāt extīguere. i Eurge. O caput xp̄e ī cuiꝰ reſurrectōe ſalꝰ ēk Qm̄ tu ꝑ. iā regnāte eccl̓ia īimici ꝯfuſiōe ꝑcuſſi ſūt. l Dēteſ cō. Verba .ſ. maledica vl̓ pͥncipes ī īteritū fiūt. Ergo creditehoīes ꝙ dn̄i ē ſalꝰ: et o dn̄e bn̄dictio tua ſitſuꝑ ppl̓ꝫ tuū. Voce mea. Hec mihi merito:qꝛ voce mea. Qui bonꝰ ē ⁊ bona petit: voce ſua clamat. Qui bonū petit ⁊ ī vitijs manet: clamat aliēa voce .i. vite ſue nō ꝯcordāte. Ego dormini. Finis rei: vn̄ ꝓponit nō timēdū. Ego cū pōdere qͣſi ſeuiūt illi: ſꝫ nōdormirē niſi vellē. Ul̓ dormiui ꝯſētiēdo. ſoporatꝰ male oꝑādo: exurrexi pctā d̓ſerēdoQm̄ tu ꝑ. Augꝰ. Nō retro pēdet. Nō p̄tērea ſaluū fac̄ qꝛ ꝑcuſſit: ſꝫ īde ꝯtriti ſūt dētes: qꝛ ꝑcuſſit .i. maledica ꝟba ī irritū ducta ſūt: vl̓ dētes ſūt: qͥ qͦſdā d̓ numero ſanctorum precidunt ⁊ malis incorporant.In finē pſal.
Omīe qͥd mltipli. Iſte ē pͥmꝰ psͣ. int̓ hn̄tes titl̓os: vt pꝫ ī hebraico ⁊ ī trāſlatꝭone Hier. iuxͣ hebraicū. Et ē titulꝰ eiꝰ tal̓. psͣ dd̓. cū fugeret a facie abſalō filiſui In qͦ titl̓o apꝑet auctor psͣ .ſ. dd̓ ⁊ materia eiꝰ. qꝛ ī illa fuga dd̓ corā dn̄o ſehūiliauit flēs oꝑto capite ⁊ nudis pedibꝰ īcedēs vt hr̄. ij. Re. xv. ⁊ iniurias ſibi illatas a ſemei ꝟbis ⁊ fct̄īs patient̓ ſuſtinēs: vt hr̄. ibidē. xv. ⁊ orauit dn̄m vt reſpiceretafflictiōeꝫ ſuā: ⁊ ītellexit a dn̄o ſe exauditū. Et d̓ iſtꝭ fecit hūcpsͣ. ⁊ pl̓es alios vt patebit. jͣ. Igit̉ diuidit̉ psͣ iſte ī tres ꝑtesqꝛ pͥmo deſcribit̉ ml̓titudō ꝑſeq̄ntiū. ſcd̓o dei aſſiſtētꝭ adiutoriū vl̓ p̄ſidiū ibi. Tu āt dn̄e. Tertio adu̓ſarioꝝ ext̓miniū. ibi:Qm̄ tu ꝑcuſ. Circa pͥmū dic̄: dn̄e qͥd ml̓ti. ⁊cͣ. qꝛ ſic̄ d̓r. ij. Reg.xv. Facta ē ꝯiuratio valida .ſ. ꝯͣ dd̓: ppl̓uſqꝫ ꝯcurrēs augebatcū abſalō. Et ſb̓dit̉ ibidē: Ueīt gͦ nūciꝰ ad dd̓ dicēs: Toto corde vniu̓ſus ppl̓s iſrl̓ ſeqͥt̉ abſalō. b Ml̓ti dicūt .i. d̓ aīa meac Nō ē ⁊cͣ. Ad cuiꝰ ītellectū ſciēdū ꝙ bethſabe vxor vr̄ie fuitneptꝭ achitophel: ⁊ ꝓpt̓ hͦ fuit pͥncipal̓ ꝯſiliariꝰ abſalō ī rebellion ꝯͣ dd̓ pr̄eꝫ ſuū: ⁊ ad īducēdū ppl̓m ad ip̄iꝰ dd̓ ꝑſecutiōꝫ dicebat ꝙ dd̓ erat ip̄i deo odioſus ꝓpt̓ adulteriū cū bethſabee ⁊homicidiū viri ſui vrie. iō ppl̓s iſrl̓ cepit vulgarit̓ dicere de dd̓Ei qͥ furatꝰ ē ouē ⁊ īterfecit paſtorē: poterit eē ſaluatio. q. d. nōOuē āt vocabāt bethſabee: qꝛ ſic vocat̉ ī ꝑabola nathā ꝓph̓eij. Re. jrē aūt vocabāt vriā qͥ ip̄aꝫ nutrierat: vt ī eadēꝑabola. ⁊ ẜm hͦ dicebat dd̓: Ml̓ti dicūt aīe mee: n̄ ē ſalꝰ ip̄i īdeo eiꝰ. Sꝫ qꝛ dd̓ ꝑ r̄uelationē ītellexit deū reſpexiſſe hūiliationē ſuā ⁊ audiſſe eiꝰ orōnē. iō ſb̓dit: d Tu āt dn̄e ⁊cͣ. vbi īcipitſcd̓a ꝑs ī qͣ d̓ſcribit̉ aſſiſtētia dīni adiutorij. cū d̓r: Tu āt dn̄e ⁊cͣꝓtegēs me ī ꝑſecutiōe abſalō. e Gl̓ia m. ⁊cͣ. qꝛ vidit ſe rediturū ad gl̓iaꝫ regni ſui ⁊ exaltationē: vn̄ erat fugitiuꝰ. iō ſubdit̉:f Uoce m .ſ. cordis ⁊ oris. g Ad dn̄m cla. ī ꝑſecutōe abſalō.h Et exaudiuit me d̓ mō. i. de mōte ſiō ī qͦ erat tab̓naculū adqd̓ arca dn̄i fuerat reportata d̓ p̄cepto dd̓ ꝑ ſadoch ⁊ abiatharſacerdoteſ: vt hr̄. ij. Re. xv. ⁊ ibi fiebāt ſacrificia ⁊ orōes ꝓ ip̄odd̓. Ul̓ alit̓. De mōte ſctō ſuo .i. d̓ celoꝝ hītacl̓o. ad hͦ eī fiebātorōes ⁊ ſacrificia ī mōte ſiō: vt exaudirent̉ ī celo. ſic̄ hr̄. iij. Re. īorōe ſalomōis: Tu exaudies ī celo ⁊cͣ. i Ego dormi. ⁊cͣ. ſopor āt ī ſacra ſcpͥ. ura accipit̉ ꝓ magna triſticia. vn̄ Gen̄. lxv. d̓rde iacob qͥ fuerat nimis triſtꝰ: ⁊ ꝯtinue d̓ ioſeph quē credebatmortuū nūciauer̄t ei dicēteſ: Ioſeph filiꝰ tuꝰ viuit: ⁊ dn̄at̉ ī totat̓ra egypti. qͦ audito iacob qͣſi d̓ graui ſōno euigilās ⁊cͣ. ⁊ ſic loquit̉ dd̓: Ego dormini ⁊ ſoporatꝰ ſū. qͣi abſorptꝰ p̄ triſticia d̓ afflictiōe ſua ⁊ ppl̓i occaſiōe ſui ⁊ malicia abſalō filij ſui. k Eexurrexi. a tali triſticia. l Quia dn̄s ⁊cͣ. ī ſua ꝓtectōe. iō ſb̓dit̉. m Nō timebo ⁊cͣ. exn̄tꝭ cū abſalō. nͨ Circūdātʸ me. intētio eī erat abſalō ⁊ ppl̓i qͥ cū eo erat ſic obſide̓ dd̓ ī aliqͣ ciuitate ꝙ n̄ poſſet aliqͣlit̓ euādē. vn̄. ij. Reg. xvij. cū dixiſſet chuſi dedd̓ ꝙ ſi vrbē aliquā fuerit īgreſſuſ: circūdabit oīs ppl̓s iſrl̓ ciuitati illi funes: ⁊ trahemꝰ eū ī torrētē: vt n̄ reꝑiat̉ nec calculꝰ qͥdē ex ea. Sb̓dit̉: Dixitqꝫ abſalō et oēs viri iſrl̓: meliꝰ ē ꝯſiliuꝫchuſi ⁊cͣ. o Exurge dn̄e ⁊cͣ. victoria eī quā habuit de abſalōfuit magꝭ ꝟtute dīna qͣꝫ hūana. pͨ Qm̄ tu ꝑcuſſiſti. Hec ē tertia ꝑs ī qͣ d̓ſcribit̉ adu̓ſarioꝝ ext̓miniū. cū d̓r. Qm̄ tu ꝑcuſſiſti.Abſalō eī ⁊ ppl̓s qͥ erat cū eo ꝑſecuti fuer̄t dd̓ ſine cā iuſta ex ꝑte ſua: ſꝫ moti fuer̄t ꝓpria malicia. ¶ Dētes ⁊cͣ .ſ. achitophel ⁊alioꝝ qͥ d̓tractiōibꝰ ſuiſ mordebāt dd̓ dicēteſ: Ei qͥ rapuit ouē ⁊īterfecit paſtorē poterit eē ſaluatio? qͣi dicerēt n̄. ſic̄. sͣ. allegatūē. dētes at iſtoꝝ fuer̄t ꝯtriti: qꝛ achitophel ſe ſuſpēdit: vt hr̄. ij.Re. xvij. ⁊ magna ꝑſ ppl̓i ī bello cecidit: ⁊ alia ꝑs d̓bellata ⁊ ꝯtrita fugit: vt hr̄. ij. Re.xviij. q Dn̄i ē ſalꝰ. hͨ d̓r ꝯtra illd̓ qd̓ dicebat ppl̓s: Ei qͥ rapuit ouē ⁊ ꝑcuſſit ⁊cͣ. qꝛ ſibi dictū fuerat a dn̄o ꝑ nathā ꝓph̓aꝫ d̓ pctō illo: dn̄s trāſtulit pctm̄ tuū. ij. Re. xij. vl̓qꝛ magꝭ ꝟtute dīna qͣꝫ hūana fuerat dd̓ ſaluatꝰ a ꝑſecutiōe abſalō ⁊ ppl̓us qͥ erat cūdd̓. ⁊ iō ſb̓dit̉: Et ſuꝑ ppl̓m ⁊cͣ. vl̓ hͦ dixit dd̓ ī fine huiꝰ psͣ. īp̄cādo ppl̓o ſuo ml̓tiplica.tionē bonoꝝ ſpūaliū ⁊ tꝑaliuꝫ: q̄ frequēter in ſacra ſcpͥtura ꝑ bn̄dictionē deſignant̉.Myſtice ꝑ abſalō pr̄is ꝑſecutorē ītelligit̉ qͥlibꝫ tyrānꝰ apoſtatās a fide: ꝑſeq̄ns xp̄mpr̄eꝫ ſuū ī mēbris ſuis: qͣl̓ fuit Iulianꝰ apoſtata. ſꝫ qͣꝫtūcūqꝫ tal̓ ptāte ⁊ ml̓titudīe ſibiadherēte fulciat̉: tn̄ finalit̓ deijcit̉: et freq̄nt̓ ī pn̄ti: ſic̄ Iulianꝰ apoſtata fuit occiſus aſctō Mercurio ad hͦ ꝑ gl̓ioſā ꝟginē miſſo: ⁊ ſꝑ ī futuro niſi pēiteat an̄ mortē. ⁊ ad hācMO2A. Lꝫ iſte psͣ expōi poſſꝫ myſtice d̓ ꝑſecutiōe ecclDn̄e qͥd ml̓. ⁊cͣ. Psͣ. III (ſnīaꝫ p̄t facil̓r huplicari.Fr.ſtata a fide. tn̄ ad pn̄s expōat̉ d̓ xp̄o cuiꝰ figura fuit dd̓ ꝑſecugͦ ī ꝑſona xp̄i hoīs dicat̉ ad pr̄eꝫ. Dn̄e qͥd ⁊cͣj. nā ſacerdoū incribſurrer̄t: ⁊ ad hͦ turbā ppl̓i ꝑſuaſer̄t. Mat .xxvij. Ml̓iMat .xxvij. dixerūt ironice d̓ eo ꝯfidit ī deo: liberet eū niō n̄ ēUoceilli ſalꝰ ī deo eiꝰ. Tu aūt. iō moriēs dixit Lu. xxiij. ⁊oſſit illū ſaluū facemea. Heb̓. v. Qui ī diebꝰ carnis ſue p̄ceſ ſupplicatōetre a morte: cū clamore valido ⁊ lachrymis offerēs:ſt ꝓ ſua reuerentia.Ego dormiui. ꝑ mortē ī carne hūana.Et reteſtate diuīa. Nō timebo milia po . tūc eī dixit. dataihi oīs ptā⁊ ī terra. Qm̄ tu ꝑcuſſi. ⁊cͣ.principes enim iudeictam mortis chriſti per exerimcitū romanū.ini qui erant in iudea: monitu āgeli trāſierūt in regrippe: qͥrat romāis: ⁊ ibi fuerunt ſaluati vt in hiſto
I