¶ Glo. ordi.¶ Pſalmus¶ AdditioI
I ſed. 3qꝛ nihil horū poterūt aſſequi.tas ex repetitiōe. c 5 Cedūtb5 Caſ.obil̓ firgeſtiōibus: qꝛ ſunt ſine humore gratie dei.a rabūt̉. Non ſic īpij non ſic: ſꝫ tan pa § qͥ prius cōglutinatus in adā an̄ pctm̄ oleo manāte a capite xp̄o: nūc aūt arefactus eſt. b § ad ſimilitudinē. §. i. ſuꝑbia: qꝛ inflat ⁊ petit alta.bqͣꝫ puluis quē proijcit ve̓ntus aa ⁊ dr veut jcet. quod planius repetit neqꝫ pec.2 vel. proijcit. bn̄ dicit eis tolli qd̓ ſuꝑbi amin cō. ⁊cͣ. b F nō ſurgūt in fide a peccatis.c facie terrę. Ideo non reſurguntqa § penitus infideles. F vel impij ſunt qͥ cū reſurent nō iudicabunt̉: qꝛ iam iudicati. peccatores.qui non in conſilio vt iudicent: ſed iudicabūtb § falſi fideled impij in iudicio: neqꝫ peccatores da ſ non reſurgunt cū ſanctis: qꝛ deus diligit ope-ra iuſtorum: non imꝑiorum.ξin conſilio iuſtorum. Quōniamea ſ vt ſuā et approbat.nouit dominus viam iuſtorum:§ pro nō nouit: ſed planius dicit̉: qꝛ hoc eſt neſciri quod perire: et ſciri manere et eſſe.⁊ iter impiorum peribit.
Augꝰ. qͥd ꝑ ſingl̓a. a Nō ſic. Hic d̓ vltiōe iniqͦꝝ adu̓ſis terret. hoꝝ formido gratiora fac̄ p̄miſſa. bA facie ter. Augꝰ.Stabilitatꝭ eterne: qꝛ vt hͨ terra nutrit ⁊ ꝯtinet hoīeꝫ ita illa interiorē. c Ideo nō reſurgūt. Quia ꝓijcit ventꝰ .i. iō qꝛ datiſūt in reprobū ſenſū: iō nō reſurgūt pͥma reſurrectiōe. vt ſe iudicēt. In ꝯſilio: vt volūtates dei ſuis p̄ferāt. Vel ī ꝯſilio .i. ī cōcordi ml̓titudīe iuſtoꝝ. Impij idolatre vl̓ apoſtate. Peccatores falſi xp̄iani. vl̓ iō nō reſurgūt īfut̉o vt iudicēt vl̓ vt iudicati ī ꝯſilio .i. īcollegio iuſtoꝝ qͥeſcāt. e In ꝯſi. AugIn et̓no bono qd̓ ſeqͥ ꝯſiliū fuit ſcīs. Ul̓ī ꝯſi .i. ī iudicio: vt cū eis iudicēt: qꝛ iudiciū in ꝯſilio ē: qꝛ diu̓ſa pctā diuerẜ pēispunient̉: ⁊ ex hͦ ſil̓itudīe d̓r. Reſurgūt.Due reſurrectiōes. Aīe a pctīs in pn̄ti.Corꝑis a morte ī futuro: qꝛ fiet īpaſſibile ⁊ īmortale. d In iudicio. In iudicio qͣttuor erūt ordīes. Alij iudicabūt ⁊non iudicabunt̉: vt ꝑfectiſſimi. Alij neciudicabūt nec iudicabunt̉: vt dānati infideles. Alij iudicabunt̉ ⁊ ſaluabūt̉ vtmediocriter boni. Alij iudicabunt̉ ⁊ pereūt vt fideles mali. f Qm̄ no. id eſtnō reſurgūt h̓ in aīa: qꝛ deꝰ nō approbatoꝑa eoꝝ: nā iuſtoꝝ tm̄. 8 Pſalmꝰ¶ Nico. de lyratibꝰ deū oīa cooꝑāt̉ ī bonū ⁊cͣ. a Nōſic impij. Hic ꝯn̄r dictū p̄miū a ꝑuerſisdoctoribꝰ excludit̉: ⁊ ſcd̓o rō huiꝰ redditur. ibi: Qm̄ nouit. Circa pͥmū d̓r: Nōſic impij: qꝛ ꝑuerſis doctoribꝰ pͥmo denegat̉ vita gr̄e: ⁊ ſcd̓o vita gl̓ie. iō replicat̉.b Nō ſic ⁊cͣ. cōparat̉ aut doctor ꝑuerſus pulueri ꝑ ventum deiecto: qꝛ doctor ꝑuerſus ad fingēdū errores ⁊ ꝑiculoſas nouitates: ꝑ ventū ſuꝑbie ⁊ inanis gl̓ie impellit̉: et ſic pͥmo deijcit̉ ī foueā culpe: ⁊ poſtremo ī fouea gehēne. ꝓpter qd̓ ſubdit̉: c Iōnō ⁊cͣ. licet enī in iudicio extremo oēs generalit̓ reſurgāt: tn̄ doctores ꝑuerſi ⁊ eoꝝ ſequaces nō reſurgēt ad ſuā exaltationē: ſꝫad maiorē ſui dep̄ſſionē: qꝛ tūc deijcient̉ in foueā gehēne in aīaſil̓ ⁊ corꝑe. Et qꝛ n̄ ſolū dānabunt̉ ꝑuerſi doctores: ſꝫ etiā doctrine ip̄oꝝ imitatores ꝑ mala oꝑa. iō ſubdit̉: d Neqꝫ ⁊cͣ. ſic enīdebꝫ ſcribi: ī ꝯcilio: qꝛ in hebreo ⁊ ī trāſlatione Hiero. acceptaīmediate ab hebraica ꝟitate habet̉: ī ꝯgregatiōe iuſtoꝝ. iſta ātꝯgregatio ē ī beatitudine celeſti: ẜm ꝙ d̓r pſal. xlvj. Principesppl̓oꝝ ꝯgregati ſūt cū deo abraam. e Qm̄ nouit. Hic ꝯn̄trō p̄dictoꝝ reddit̉ .ſ. qͣre gr̄a et gl̓ia ꝑuerſis doctoribꝰ denegat̉et bonis ꝯcedit̉. cū d̓r: Qm̄ nouit ⁊c̄. i. ꝓceſſū eoꝝ ꝑ viā pn̄tisvite nouit noticia approbatiōis. viā aūt ꝑuerſoꝝ nouit noticiareprobatiōis. iō ſubdit̉: f Et iter impioꝝ ꝑibit. qꝛ iter eoꝝ ꝑviā pn̄tꝭ vite īmorte terminat̉ ad dānatione aīe: ⁊ in futuro iudicio ad dānationeꝫ aīe ſimul et corꝑis termīabit̉: et ſic om̄inoperibunt peruerſi abſqꝫ aliqua ſpe redeundi.Osͣ.¶ Incipit expoſitio myſtica ſuꝑ librū pſalmoꝝ.MO2A LILCT. pleniꝰ in expoſitiōe litterali pſalmusBeatus vir qͥ nō abijt. Sicut dixiiſte ꝓlogꝰ eſt huiꝰ libri. factꝰ ab eo qͥ pſalmos a diuerſis cōpoſitos ī hͦ volumīe ꝯgregauit. qͥ fuiſſe credit̉ Eſdras ſcriba: qͥ etiālegē reparauit. In hoc autem pſalmo inducit ad ſtudiuꝫ ſacreſcripture. qd̓ qͥdē ſtudiū diſcipulo ꝯueīt vt addiſcat: ⁊ mgr̄o vtdoceat. Chriſtꝰ autē huiꝰ ſcripture pͥncipal̓ eſt mgr̄. Mat. xxiij.Unꝰ eſt magiſter veſter xp̄s. Et ſic de ip̄o poteſt exponi allegorice pſalmꝰ iſte. fuit enī xp̄s ab inſtāti conceptiōis vir ꝑfectꝰ invirtutibꝰ ⁊ ſcientijs. fuit etiā beatꝰ beatitudine clare viſiōis etꝑfecte fruitiōis. ꝓpt̓ qd̓ de ip̄o bene d̓r: Beatꝰ vir ꝭ. ſil̓r pctm̄ n̄fecit: nec inuētꝰ ē dolus in ore eiꝰ. j. Pe. ij. iō bn̄ ſubdit̉: Quin̄ abijt ī ꝯſilio īpiorū. qͣꝫtū ad malū ꝯſenſū. Et ī via pctōꝝ n̄ ſtetit . qͣntū ad malū actū. Et in cathedra peſtilētie nō ſedit. qꝛmalā doctrinā phariſeoꝝ n̄ approbauit: ſꝫ reprobauit. d. Mar.ci. vij. Irritū feciſtꝭ mādatū dei ꝓpter traditionē veſtrā. ¶ Sedī lege dn̄i volūtas eiꝰ ⁊cͣ. nō ad diſcendū: cū eā ꝑfecte ſciueritab inſtāti ꝯceptiōis vt dictū ē: ſꝫ ad oꝑanduꝫ et docēdū. Actu.j. Cepit ieſus facere ⁊ docere. Et erit tanqͣꝫ lignū qd̓ plātatū eſt ſecꝰ decurſus aquaꝝ. nā ī xp̄o fuerūt oīm fluēta gratiaꝝIoh̓ .j. Uidimꝰ eū qͣſi vnigenitū a patre plenū gr̄a ⁊ veritatis.Quod fructū ſuū dabit in tꝑe ſuo j. nā ī tꝑe pn̄ti dat fructūgr̄e: et fructū gl̓ie tribuet ī futuro. Et foliū eiꝰ nō defluet/ inſcriptura ꝑ folia ſignificant̉ aliqn̄ verba q̄ ī chriſto nō fuerūt defluentia
fluētia: ſꝫ ſtabilia. Mat. xxiiij. Celū et t̓ra trāſibūt: ꝟba aūtmea nō trāſibūt. Nō ſic impij Hic excludūt̉ obſtīati iudeia ſtabilitate tali. iō ſubdit̉: Sꝫ tanqͣꝫ puluis quē ꝓijcit vētus ⁊cͣ. qꝛ ꝑ romanos fuerūt partim occiſi: et partim captiui:partim ꝑ orbē diſperſi. Ideo nō reſurgūt impij in iudicio.ſcꝫ ad ſuā liberationē: ſꝫ ad maiorē danationē. Qm̄ nouit dn̄s viā iuſtorū. ꝑ approbationē. Et iter īpioꝝꝑibit. qꝛ vadit ad eternā dānationē.In pſal. pͥmo Beatꝰ vir. vbi dicit̉in poſtilla. Ꝙͣuis beatꝰ Auguſtinꝰ.Additio. oīm psͣ. ꝓut AuꝘ āt dd̓ ſit actorguſti. ponit: pōt tribꝰ rōnibus cōprobari. Prima eſt: nā cōiter tenet̉ ꝙ dd̓d̓r ꝓpheta anthonomatice ſeu ꝑ excellētia: ſic̄ etiā Paulꝰ d̓r apl̓s eodē mōput ī Glo. pſalterij in ꝓlogo habet̉.Et rō huiꝰ ē: qꝛ dauid reſpectu aliorūꝓphetaꝝ in cōi in duobꝰ excellebat.Primo qꝛ ſine apparitiōe alicuiꝰ figure vel ſigni ſenſibil̓ ꝟitatē ītelligibilēd̓ occultꝭ capiebat ꝑ dīnā reuelationēqd̓ nō ſic ē d̓ alijs ꝓphetꝭ cōiter dictꝭexcepto moyſe qͥ ꝑ quaſdā ſil̓itudinesreꝝ capiebāt diuīa. iuxͣ illd̓ Oſee .xij.In manu ꝓphetaꝝ aſſimilabor. Scd̓oqꝛ alij ꝓphete obſcure et qͣſi ꝑ enigmata dexp̄o ꝓphetauerūt. Un̄ ſuꝑ illudsͣ. xvij. Tenebroſa aqͣ ī nubibꝰ aerꝭ.Glo. Obſcura doctrīa ī dictꝭ ꝓph̓aꝝ.Dauid āt ꝓut d̓r ī gloſa ī ꝓlogo pſalterij d̓ īcarnatiōe: d̓ paſſiōe: de eternagētura xp̄i euidētiſſime diſſeruit. Sꝫꝯſtat ꝙ he due excellētie ꝓphetādi inueniunt̉ in psͣ. qͥ non intitulant̉ ip̄i dauid: ſicut in ip̄is qͥ dauid intitulant̉. In pſalmoenī ſcd̓o .ſ. Quare fremuerūt gentes: qͥ psͣ. nō intitulat̉ ip̄i dauid: exp̄ſſe fit mentio de generatiōe eterna xp̄i. cū dicit. Filiusmeꝰ es tu: ego hodie genui te. Sil̓r de regno xp̄i a deo ꝯſtituto. cū dicit̉: Ego autē ꝯſtitutꝰ ſum rex. Sil̓r etiaꝫ de pluribusalijs xp̄i myſterijs: vt latiꝰ patebit in ſequēti psͣ. tam in poſtilla qͣꝫ in additiōe: ⁊ hͦ ſine apparitiōe alicuiꝰ figure vl̓ ſigni ſenſibilis: ſicut in alijs psͣ. ip̄i dauid intitulatꝭ. Hoc idē ptꝫ in qͣꝫplurimis psͣ. intitulatis filijs chore ⁊ aſaph et alijs: ꝓut ē manifeſtum diſcurrēti ꝑ ſingl̓os. Pari igit̉ rōne aſaph ⁊ filij chore et hmōi deberēt dici ꝓphete ꝑ excellentiā et egregij pſalmiſte iſrl̓ ſicut et dauid: qd̓ eſt incōueniēs ⁊ ꝯtra oēs de hac materia loquentes tā hebreos qͣꝫ catholicos. ¶ Scd̓a rō eſt. nam ſipſalmꝰ certū nō hn̄s titulū: nō debet ip̄i dauid attribui: proutſupponūt opinātes in hac ꝑte ꝯtra beatum Augꝭ. Pari rōneoēs qͥ ſine titulo reꝑiunt̉: nō ſunt dauid attribuēdi: ſed hͦ ē manifeſte falſum. Nā psͣ. ciiij. qͥ incipit. Cōfitemini dn̄o: ⁊ īuocate nomē eiꝰ: ⁊ psͣ. xcv. qͥ īcipit: Cātate do. oīs t̓ra: ſūt ī pſalt̓ioẜm hebraicā ꝟitatē ſine titl̓o: ⁊ tn̄ māifeſtū ē ꝙ eorū actor fuitaral̓. xvj. vbi iſti duo psͣ. cōiūcti attribuūt̉ ipſidd̓: vt ptꝫ. .j.dd̓: vt etiāil. ibidē dic̄: ⁊ pari rōe etiā dicēdū ē d̓ alijs psͣ.titulū n̄ hn̄tiꝙ ſūt ip̄i dd̓ attribuēdi. Tertia rō ē. Nā ſi psͣ.qͥ alteri p̄t̓ dd̓ ītitulat̉ n̄ dꝫ attribui ip̄i dd̓: ꝓut ſupponūt opilugꝭ. pari rōne oēs psͣ. alij a dd̓ ītitunātes ī hte ꝯͣ bNā psͣ. lxxj. qͥ īcipit: Deꝰ iudiciū t. ⁊cͣ. intitulati: ſꝫ hͦ ēilſudd̓: ⁊ tn̄ actor ip̄iꝰ psͣ. fuit ip̄e dd̓: qd̓ patꝫ ex hͦ:lat̉ ſalomnā ī fine ijCōplete ſūt orōnes dd̓ filij iſai: ex qͦ ē mac̄ hūc psͣ. ⁊ n̄ ſalomon. Ridiculoſuꝫ eī eēt apponifeſtū ꝙ dꝫnere ī fine euāg. ẜm Mat. cōpletū ē euāge. ẜm Mar. Sūt etiāq̄dā alia ad hͦ ꝑtinētia: de qͥbꝰ īfra videbit̉ ī additiōe ſuꝑ psͣ.xlj. qͥ īcipit: Quēadmodū deſi. ceruꝰ ⁊cͣ. ¶ In eodē psͣ. pͥmo vbi dicit̉ ī poſtilla: Cōparat̉ aūt doctor ꝑuerſus.Apud dialecticos regl̓arit̓ d̓r: ſic̄ ꝓpoſituꝫAAditlo. de ꝓpoſito ⁊ oppoſitū de oppoſito. An̄ cuꝫdoctor catholicꝰ ligno ſecꝰ decurſus aqͣꝝ plantato a pſalmiſtacōparat̉: merito eiꝰ oppoſitū .ſ. doctor ꝑuerſus n̄ pulueri ſꝫ aliqͦligno ī deſerto ſeu ſiccitate hn̄ti cōparari debuiſſet. vn̄ ⁊ Hiere. .xvij. cū vir ꝯfidēs ī dn̄o ligno ſuꝑ aqͣs trāſplātato ꝯꝑat̉: ibidē hō ꝯfidēs ī hoīe qͣſi myrice ī deſerto ⁊cͣ aſſil̓at̉. Sꝫ rō dr̄ie īter vtrāqꝫ aucͣtē ex ꝑte mat̓ie de qͣ p̄dicte aucͣtes tractant ſumipoſſet. Cōfidēs eī ī hoīe non ē de ſe malꝰ: niſi inqͣꝫtū pͥncipalit̓nō ꝯfidat ī dn̄o. vn̄ ibidē ſubiūgit: Et a dn̄o recedit cor eſEt iō ligno aīato ī ſiccitate degēti aſſimieniēte ī hu: qd̓ admore ī vita ꝑſeuerat. Sꝫ doctor ꝑuerſus ſeu hereticꝰ etiā ſi doctrin
F