¶ Prologus
tudinis ⁊ obligatiōe iniqͥtatis video te eſſe. Cogitabat eī gratiā ſpūſſctī vēdere. Tertiꝰ gradꝰ ē ꝓpt̓ rei cognoſcēde diſtātitiā: q̄ diſtātia vno mō accipit̉ ex ꝑte loci: ⁊ hͦ mō heliſeꝰ ꝑ ſpiritū ꝓpheticū diſtās ꝑ magnū ſpatiū vidit. Gieci accipiētemmunera a Naaman ſyro: vt hr̄. iiij. Reg. v. Alio mō accipit̉diſtātia ex ꝑte tꝑis .ſ. p̄teriti vl̓ futuri. Preſens enī tp̄s nō diſtat a nobis. De diſtātibꝰ vero ẜꝫ p̄teritū facta fuit reuelatiomoyſi qn̄ ꝓphetauit de creatiōe mūdi: vt dicit Greg. ſuꝑ Ezechie. De diſtātibꝰ vero ẜm futurū fiūt cōiter reuelationis vphetie: vt ptꝫ intuēti ſacrā ſcripturā: ꝓpter qd̓ ꝓphetia diffinit̉ a Caſſiodoro ſic: Prophetia eſt diuīa īſpiratio reꝝ euētꝰīmobili veritate denūciās. Scd̓o aliqua ſūt remota a cognitiōe nr̄a ꝓpt̓ ꝯditionē cognoſcētis: ⁊ hͦ ꝓpter aliquē cognoſcētis defectū: qͥ ſupplet̉ ꝑ ſpūm ꝓpheticū. Et hͦ mō Ahias ſyloniteſ cognouit vxorē Hieroboā domū ſuā īgrediētē: qͣꝫuiscecus eſſet: vt hr̄. iij. Reg. xiiij. Tertio mō aliqͣ ſunt remota acognitione humana: ꝓpter cognoſcēdi modū: ſicut Salomōhabuit noticiā animaliū ⁊ plantaꝝ: vt habet̉. iij. Reg. iiij. nōꝑ exercitiū ſtudij: ſed ꝑ inſpirationē ſpūſſctī. Circa ſecūdumnotandū ꝙ ad ꝓphetiā ꝓprie dictā requiritur cognitio intellectiua ẜm ꝙ habet̉ Daniel̓. x. Intelligētia opꝰ eſt in viſion. ⁊ ideo ſi alicui ſctō cōicet̉ aliqͥd ad ꝓphetiā ꝑtinēs: abſqꝫ tali intelligētia nō d̓r ꝓpheta: niſi forſitan valde large etīproprie: qd̓ cōtingit triplicit̓. Uno mō ſicut ī viſiōe: ſic̄ Pharao vidit ſpicas. Gen̄. xlj. ⁊ Balthaſar manū ſcribētē ī pariete. Daniel̓. v. ille dormiens: iſte vigilās: neuter tn̄ eoꝝ fuit ꝓpheta: qꝛ viſionē n̄ ītellexit. ſed Ioſeph ⁊ Daniel qui viſiōesintellexerūt. Scd̓o hͦ cōtingit in locutiōe: ſicut Cayphas. Iohan .xj. dixit quid ꝓpheticū. d. Expedit vob̓ vt vnꝰ moriaturhō ꝓ ppl̓o: ⁊ nō tota gēs pereat. Intēdebat enī ſolū dare cōſilium de morte xp̄i ꝙ eſſet expediēs: qͣꝫuis eſſet innocens: neoccaſione ip̄ius venirēt romani ⁊ tollerent locū ⁊ genteꝫ. ſꝫ aſpūſancto factū ē ꝙ hͦ ꝯſiliū ſic ꝓtulit: ꝙ mors xp̄i futura foret ꝓ ſalute ſpūali totiꝰ mūdi ipſo caypha hͦ ignorāte: ⁊ ꝓpt̓hͦ nō fuit ꝓpheta ꝓprie loquēdo: ſicut nec aſina Balaā fui:aīal rationale: qͣꝫuis ꝑ linguā eiꝰ fuerit ꝓlatū verbuꝫ rōnaleangelo linguā illiꝰ mouēte abſqꝫ tn̄ cognitiōe aſine: ſicut plenius dixi ſuꝑ Iohā. Tertio mō ꝯtīgit hͦ in oꝑatiōe .ſ. qn̄ ſpūſſanctꝰ īpellit aliquē ad aliqͥd agendabet ꝓſpeꝝ euentū: qͣꝫuis hō ſic motꝰ hͦ ignoret: ſic̄ I.xj. d̓r de Iey irruit in eū ſpūs dn̄i .ſ. ad pugnādū ꝯtra filios ammon: tn̄ nonfuit ſibi reuelata victoria futura: ⁊ propter hͦ nō dicit̉ ꝓpheta: ſꝫ talis motꝰ vocat̉ ſpūſſctī inſtinctꝰ: qͥ ē caſus ꝓphetie ẜꝫdoctores .i. aliqͥd deficiēs a rōne ꝓphetie: ⁊ talis motꝰ ē ſil̓ismotui ipſiꝰ bene fortunati: qͥ mouet̉ ad aliqͥd bn̄ agēduꝫ ſinetn̄ rōne ⁊ cognitiōe p̄uia: vt hr̄ in libro de bona fortuna. differt tn̄: qꝛ motꝰ bene fortunati eſt a cā naturali .ſ. ab influētiaorbis vl̓ intelligētie motricis: vt dicūt aliqͥ: vel ab vtraqꝫ ſil̓:vt dicūt alij. Motꝰ aūt Iepte ⁊ cōſimiliū eſt a cā ſuꝑnaturaliſ. ex motiōe ſpūs diuini. Iſte tn̄ īſtinctꝰ magis appropinqͣt adrationē ꝓphetie vt videt̉ qͣꝫ duo alij modi p̄dicti. Igit̉ qꝛ adrōnē ꝓphetie vere requirit̉ intelligētia vt dictū eſt: iō ẜm varietate intelligētie accipiunt̉ gradꝰ ꝓphetie: qꝛ ille gradꝰ ē excellentior vbi ceteris paribꝰ ē intelligētia clarior: dū tn̄ ꝓphetie limites nō trāſcēdat: vt magis videbit̉ infra. Primꝰ igit̉gradus eſt qn̄ cū viſiōe alicui cōicata dat̉ viſiōis ītelligētia:ſicut Hieremias vidit ollā ſuccēſam: ⁊ facies eius a facie aqͥlonis: vt habet̉ Hiere. j. ⁊ intellexit ꝑ hoc ſignari exercitumregis Babylonis ventuꝝ ad cōburendū ciuitatē hierl̓m. Secundꝰ gradꝰ ē qn̄ nō fit tal̓ viſio ſeu apparitio: ſed audit̉ voxinſtruēs de aliqͦ ſuꝑnaturali: ſicut. j. Reg. iij. ſamuel audiuitvocē dn̄i ſibi loquētis: nec tn̄ vidit aliqua effigiē ſibi apparentem: qd̓ patet ex hoc ꝙ credidit eſſe vocē heli ip̄m vocatis: vthabet̉ ibidē: ⁊ iſte gradꝰ ꝓphetie eſt excellētior p̄dicto: qꝛ voces ſunt ſigna magis expreſſiua veritatꝭ qͣꝫ figure p̄dicte. Tertius aūt gradꝰ ē qn̄ nō ſolū audit̉ vox īſtruēs: ſꝫ etiā cū hͦ apparet ꝑſona aliqͣ loquēs: ꝓpt̓ qd̓ iſte gradꝰ eſt excellētior p̄dictis. Iſte tn̄ gradꝰ variat̉ triplicit̓: qꝛ ꝑſona īſtruēs ſeu apparēs in aliqͣ effigie aliqn̄ ē hō ſanctꝰ: ſic̄. ij. Mach. xv. hr̄ ꝙ onias iā defūctꝰ apparuit Iude machabeo dicēs ei de Hieremiaꝓpheta ſil̓r apparēte. Hic ē qͥ multū orat ꝓ ppl̓o ⁊ vniuerſa ſācta ciuitate hierl̓m ⁊cͣ. Aliqn̄ ē angelꝰ: de qͦ nō oportet exēplūponere: qi reuelatiōes veterꝭ ac no. teſta. vt cōiter legūt̉ ſic facte. Aliqn̄ aūt ē effigies rep̄ſentās ip̄m deū: ſicut Eſa. vj. d̓rUidi dn̄m ſedētē ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊c̄. Et ſequit̉ ibidē: Et audiui vocē dn̄i dicētis mihi quē mittā ⁊cͣ. Et iſte tertiꝰ gradꝰ ꝓphetie eſt excellētior ſecūdo: ⁊ ſcd̓s pͥmo: ſic̄ deꝰ ē excellentiorangelo: ⁊ angelꝰ hoīe. Cōſiderādū āt ꝙ oēs iſti gradꝰ ꝓphe
tie vere p̄dicti variant̉ duplicit̓: qꝛ tales apparitiones aliquādo fiunt in ſomno: ⁊ tūc vocant̉ reuelatiōes ꝑ ſomnia. aliquādo aūt in vigilia: ⁊ ꝓprie vocant̉ viſiōes. Et iſte ſcd̓s modusqui vocat̉ viſio eſt excellētior altero: qꝛ maior illuſtratio mentis requirit̉ ad hͦ ꝙ ip̄a diſtracta ꝑ oꝑatiōes ſenſuū exteriorūin vigilia capiat ītelligibilē veritatē de ſuꝑnaturalibꝰ qͣꝫ ī ſomno in quo ſenſibꝰ exterioribꝰ qͥetatis aīa magis diſpōit̉ ad capiēdū hmōi veritatē. Ecōtrario aūt ē in cognitiōe accepta vianaturali q̄ accipit̉ ꝑ viā fenſus memorie ⁊ experimēti: vt d̓r. j.Methaph̓. ⁊ id̓o tal̓ cognitio nō pōt accipi in ſomno. Ad illūaūt modū ꝓphetie qͥ fit in ſomno reducit̉ ille qͥ fit in raptu velextaſi: qꝛ ꝓtūc nō eſt vſus ſenſuū exteriorū ſicut nec in ſomno.Quartꝰ aūt gradꝰ ꝓphetie ꝓprie dicte eſt qn̄ ſine apparitionealicuiꝰ figure vl̓ ſigni ſenſibilis capit̉ veritas ītelligibil̓ de occultis ꝑ diuinā reuelationē: ⁊ hoc mō facte ſūt reuelatiōes ip̄idauid: vt d̓r in pͥncipio glo. ſuꝑ pſalmū: vt ſuꝑiꝰ ē allegatū. Etiſte gradꝰ ꝓphetie ē excellētior ceterꝭ p̄dictis: ſicut em̄ ille diceret̉ melioris ingenij ⁊ clarioris: qͥ caperet veritatē cōcluſionū geometricaliū ſine deſcriptione figurarū ſenſibilium qͣꝫ ille qui capere nō poſſet abſqꝫ tali deſcriptione. ſic in cognitioneꝓphetica illa mens videt̉ excellētius diuinitꝰ illuſtrata: q̄ veritatē intelligibilē capit abſqꝫ ſenſibilibꝰ ſignis: cuiuſmodi ſūtfigure ⁊ voces ſupradicte: qͣꝫ illa que capit ſub talibus ſignisſenſibilibꝰ: et ſic patet ſecūdū pͥncipale videlicet varietas graduū ꝓphetie. ¶ Circa tertiū ſciendū ꝙ ſpūſſanctꝰ aliqn̄ tāgitmentē ꝓphete de preſenti tm̄ ⁊ nō de futuro nec de p̄terito: ſic̄Act̉ .x. de nūcijs cornelij dixit ſpūſſanctus petro: Ecce viritres querūt te. Et ſic tūc facta eſt ei reuelatio de p̄ſenti. non tn̄de p̄terita viſiōe cornelij quā vidit angelū ſibi dicētē: Mite viros in ioppen ⁊ accerſi ſimonē ⁊cͣ. quam viſionem Petrus poſtea cognouit per reuelationē cornelij: ſicut ibidem habetur.Sil̓iter nec de deſcenſu ſpūſſancti futuro ſuꝑ corneliū ⁊ eiꝰ amicos verbū Petri audituros: ꝓpter quod Petrus hoc vidēsfuit valde admiratus: quod non fuiſſet ſi precognouiſſet. Aliquando vero ſpirituſſanctꝰ tangit mentē ꝓphete tm̄ de preterito: ſicut moyſi facta fuit reuelatio creationis mundi. cum dixit: In principio creauit ⁊cͣ. Aliquando vero tangit tm̄ de futuro: ſicut Gen̄. xxvij. Iſaac benedicens filio ſuo Iacob cognouit ea que circa eum erant futura: tamē ip̄m preſentē nō cōgnouit: quia credebat ipſum eſſe Eſau: nec conſiliū rebecce p̄teritū quod dederat Iacob pro petitione benedictionis paterne. Aliquādo autē tangit de p̄ſenti ⁊ futuro ſimul: ſicut Gen̄.xlviij. Iacob qui pre ſenectute videre nō poterat manaſſen etep̄hraim p̄ſentes ꝑ ſpiritū ꝓpheticū cognouit: propt̓ qd̓ cācellatis manibꝰ dextrā ſuꝑ iuniorē poſuit: ⁊ qͥd eſſet futurū vtriqꝫ fratri p̄dixit. Aliquādo vero tangit de p̄ſenti p̄terito ⁊ futuro: ſicut Luc̄. j. dicit̉: ꝙ eliſabeth ad ſalutationē marie repleta eſt ſpūſācto: ⁊ exclamauit voce magna ⁊ dixit: Benedictatu inter mulieres: et benedictus fructus ventris tui. Ex qͦ patet ꝙ cognouit per ſpiritum eā habere in vtero p̄ſentialiter deifilium. Sequitur ibidē: Et beata que credidiſti: ſcilicet angelonunciāti tibi cōceptionē xp̄i. Ex quo patet ꝙ fuit illuſtrata demodo cōceptionis preterito: ſimiliter fuit tacta de futuro. vnde ſubditur: Perficientur ea que dicta ſunt tibi a dn̄o. Spiritus enim ſanctus operatur in menntibus hominū ꝓut vult:⁊ ideo nō ſolū modis predictis: ſꝫ etiā alijs pōt eas tāgere: tn̄ille tactus qui eſt de preſenti preterito ⁊ futuro eſt ꝑfectior qͣꝫille qui eſt de duobus tm̄: ⁊ ille qui eſt de duobus qͣꝫ de vnoſolo: ⁊ inter illos qui ſunt de vno ſolo: ille qui eſt de futuriscontingentibus videtur perfectior: quia futura ſūt magis remota a cognitione noſtra qͣꝫ p̄ſentia vl̓ p̄terita: q̄ poſſunt etiaꝫvia naturali cognoſci: licet nō illo modo quo ſpū ꝓphetico cognoſcunt̉. ¶ His p̄dictis deſcēdēdū ē ad quartū pͥncipale: qd̓ē de cōparatiōe dauid ad alios ꝓphetas. Circa qd̓ ſciēdū ꝙdauid pōt cōparari ad ꝓphetas noui teſta. cuiuſmodi fuerūtapl̓i. ⁊ ſic dd̓ nō fuit excellētior ꝓphetaꝝ: qꝛ apl̓i fuer̄t de ſecretis diuīs magꝭ illūiati: ⁊ in maiori plenitudine receperūt gratiā ſpirituſſancti: vt habet̉. ij. ad Coꝝ. iij. ſi autē comparet̉ adꝓphetas veteris teſtamēti: ſic adhuc nō fuit excellētior ꝓphetarū: vt dicit ſctūs Tho. de aqͥno ſcd̓a ſcd̓e: ſꝫ moyſeſ fuit eo excellētior: cuiꝰ rōnē pͥncipalē aſſignat: eo ꝙ fuit ei ꝯceſſū viderediuinā eſſētiā ī pn̄ti vita exiſtēti: ẜꝫ ꝙ dic̄ Augꝰ ad Paulinaꝫd̓ vidēdo deū. Dictū ē āt. sͣ. ꝙ gradꝰ ꝓphētie excellētior ē vbieſt cognitio clarior: ⁊ ſic dicit ꝙ moyſes fuit excellentior ſimpliciter. tamen dauid ẜm quid fuit excellentior: quia plura chriſti myſteria magis expreſſit. Ad hoc etiam inducit rationemſecūdā ex ꝑte denūciatiōis prophetice: qꝛ moyſeſ ꝓphetiā ſuādenūciauit toti ppl̓o iudeoꝝ: nō ſic aūt dd̓ nec alij ꝓph̓e. Tertiā rōneꝫ