Glo. ordi. ¶ AobCa.XXXVIII¶ Glo. ordi.
a ſ etiā tu. bẜꝑ incarnationē electos illumīata Nunqͥd poſt ortū tuū pręcepiſti§ futurū in qͦ erit ꝑfectio.b diluculo: ⁊ on̄diſti aurorę locuꝫ ba § reprobos damnat.ſuum? Nunqͥd tenuiſti cōcutiēsextrema t̓rę: ⁊ excuſſiſti īpios ex dI fecerat d̓ luto ſignaculū: nūc ecōuerſio. r. v. l. ſ.d ea? Reſtituet̉ vt lutū ſignaculū:eͦ ⁊ ſtabit ſic̄ veſtimentū. Auferet̉ gs ab īpijs lux ſua: et brachiū excel h-a §al̓s cōfrīget̉. bb § vt ego ꝓpt̓ hoīeꝫ retrahēdūh ſū cōteret̉. Nunqͥd ingreſſus es ⁊in infernum.a I hec ſunt ꝓfunda maris.i ꝓfundum maris: ⁊ ī nouiſſimisa ſad ſingula loca electoꝝkabyſſi deambulaſti? Nn̄qͥd aꝑte
ſeeSLQn̄ erūpebat. q. de. v. p. Uulua praue cogitationis adoleſcētia ē: de qͣ dicit̉: Senſus ⁊ cogitatio humani cordis: pronaē in malū ab adoleſcētia ſua. Solus aūt dn̄s hoſtijs mare cōcludit: qꝛ prauis motibꝰ cordis clauſtra inſpirate formidinisobijcit. ¶ Cum ponerē nu. v. e. Tumultuoſū cogitationibuscor noſtrū nube veſtitur: qꝛ ne in eternam quietē pure conſpiciat: inquietudinis ſue cōfuſione tenebratur. ¶ Etcaligine il. q. p. in. ob. Quia a contēplādis ſublimibus adhuc teneris ſenſibus ſue infirmitatis ligat̉. Circūdedi illud. t. m. Terminis ſuis dn̄s hͦmare circūdat: qꝛ cor noſtrum adhuccorruptionis ſue moleſtia ⁊ cura turbulentū ſub menſura contēplationishumiliat: vt licet plus appetat: vltratamē qͣꝫ ſibi cōceditur non aſcendat.Uel qꝛ illicitos motus cordis reſpicit⁊ in qͥbuſdaꝫ eos a ꝯſenſu ꝓhibet: inqͥbuſdā etiā a delectatione reſtringit.nimirū furēti mari termīos imponit.vt nequaqͣꝫ in opere exeat: ſed intra ſinum mentis tēptationū ſubmurmurans ſe vnda collidat. ¶ Poſui etiaꝫve. ⁊ ho. Per hoſtia virtutes: per vectem robur charitatis accipimꝰ. Hecitaqꝫ hoſtia ſcꝫ virtutes mare ſeuiensdiſſipat: niſi ea ex occulto mentis oppoſita charitas aſtringat̉. ¶ Hucuſqꝫvenies ⁊ non ꝓ. Quia dū electus quiſqꝫ: ⁊ temptat̉ vitijs: ⁊tamē facere mala ſuggeſta renitit̉: quaſi mare clauſum tenet̉.Qd̓ ⁊ ſi intus tumultuoſis cogitationū fluctibꝰ mētē ꝑemit.ſtatuta tamē bene viuēdi litora nō excedit. a Nūqͥd poſtortū tuū p̄ce. di. Alle. Subaudis vt ego: ortꝰ diuinitatꝭ chriſti an̄ ⁊ poſt non habet: ortus vero humanitatis habet: ꝑ hūcortū locū ſuū aurora cognouit: qꝛ cognouit eū diluculū. Uelaurora a tenebris in lucē vertit̉ diluculi. Uel aurore nomineeccl̓ia deſignat̉. Vel qꝛ aurora noctē qͥdem p̄teriſſe nunciat.nec tn̄ diei claritatē integrā oſtētat: qꝛ ⁊ q̄dam iam q̄ lucꝭ ſūtagimꝰ: ⁊ tn̄ in qͥbuſdā adhuc tenebrarū reliquijs nō caremꝰ.h Et oſtēdiſti au. lo. ſuū. Locꝰ aurore eſt ꝑfecta claritas viſionis īterne. Locū ſuū aurora cōſiderat: qn̄ ſancta eccl̓ia adꝯtēplādā ꝯditoris ſpeciē flagrat. Bene autē poſt ortū locumꝓpriū aurore oſtēdiſſe ſe ꝑhibet: qꝛ future retributiōis beatitudinē pͥuſqͣꝫ ip̄e ꝑ corpꝰ īnoteſceret: ī paucoꝝ mēte ꝯtinuit.c Nūqͥd tenuiſti ⁊cͣ. Extrema terre dn̄s tenuit: qꝛ in fine ſeculoꝝ ad deſtitutā iā ⁊ alienigenis regibꝰ ſubditā ſynagogāvenit. Atqꝫ ex illa impios excuſſit: qꝛ fidei p̄dicamēta renuētes: etiā a carnalis ſacrificij gl̓ia repulit. Uel extrema terre tenuit: qꝛ legis doctores deſeres ⁊ excutiēs .i. fortiter damnāspiſcatores ſūpſit. Recte autē extrema terre cōcuſſit ⁊ tenuit:qꝛ cum infirma corda humiliū pio timore terruit: neqͣqͣꝫ ea diſtricto iudicio dereliquit: ⁊ qꝛ extrema iudee in apl̓is tenuit:ex ea īpios excutit: qꝛ ſcribas ⁊ phariſeos īpietatꝭ ſue meritoexigēte reprobauit. Un̄ adhuc ſequit̉: d Reſtituet̉ vt lutūſig. Dn̄s plebē iſraeliticā lutū reperit: quā obſequijs gētiliuꝫdeditā ī egypto ſeruiētē lateribꝰ īuenit: quaꝫ dū cognitionisſue ſcīa īpleuit dū ī ꝓph̓ia clauſū ꝯtinuit: qͥcqͥd de ſe veritas īfine reuelauit: qͥd aliud qͣꝫ ſeruandi myſterij ſignaculū fecit?Sꝫ dū poſt diuīa ſecreta plꝰ terrā qͣꝫ veritatē dilexit: ad lutuꝫegypti redijt. Lutū ſe poſt ſignaculū ī ocl̓is ꝟitatꝭ exhibuit:cu ꝑ impietatis maliciā accepti verbi myſteria ꝑdidit ⁊ terrena ſapere elegit. e Et ſtabit ⁊cͣ. Groſſiora veſtimēta cū induta fuerint: qꝛ induētꝭ mēbris bn̄ applicata nō inherēt ſtare referūt̉. Iudea igit̉ circa noticiam veritatis ſtetit: qꝛ ſeruire ſedn̄o on̄dit: ſed adherere ei ꝑ charitatꝭ ītelligētiā noluit. Ubiaꝑte ſubdit̉: f Auferet̉ ab impijs ⁊cͣ. Quia dū credere veritatē renuūt: cognitionē legꝭ ī ꝑpetuū amittūt. Scriptū ē enīExceca cor ppl̓i huiꝰ: ⁊ aures eoꝝ aggraua. Et qꝛ de oꝑibꝰ legis ſe extulerūt. ſubdit̉: g Et brach ⁊cͣ. Excelſū brachiū cōterit̉ qn̄ p̄dicata fidei gr̄a: ſuꝑbia legis oꝑatio reprobat̉. poſſunt ⁊ aliter hec oīa dici vt ſequit̉: Cōcutiens extrema ⁊cͣ.Allego. res ꝯcuſſa huc ⁊ illuc agit̉: ſic iudea fuit per alios dicēs qꝛ bonꝰ ꝑ alios n̄: ſꝫ ſeducit turbas. Ul̓ terra ē eccl̓ia cuiꝰextrema dn̄s ſub antixp̄o ꝯcutit: ⁊ tn̄ tenēs nō deſerit: a qͣ tūcipij cadēt qͥ ſpecietenꝰ intus ſūt: ⁊ qͥ ſignaculū ſūt: dū fidelesvident̉ ad lutū qd̓ an̄ fuerūt redeūt. Et ſtabūt: id ē in maloꝑſiſtēt. Sicut veſtꝭ .i. breui tꝑe: qꝛ cito veteraſcūt. Ul̓ ſtare
vt veſtis d̓r: vt nō poſſit ſtare mōſtret̉: qꝛ veſtis induta ꝑ corpꝰtenſa videt̉: exuta cōplicat̉: ita qͥ in eccl̓ia ſtat: exutꝰ iacet abiectus: hec aūt obſcura iā aperit dū dicit: ¶Auferet̉ lux ⁊cͣ. id ēſimulata vel vera fides quam male viuendo tenuerāt. ⁊ tunc:¶ Grachiū. eius .i. antichriſtꝰ ip̄e ꝯteret̉. Vel hoīes ſaltē in extremis timore ꝯcutit. ⁊ ꝯuerſos tenet⁊ īplos motꝰ ab eis excutit: ⁊ culpe vindicta mors comitat̉: in qͣ homo qͥ eratſignaculū ⁊ imago dei lutū fit. Et hoclutū vſqꝫ ad reſurrectionem ꝑdurabitvt veſtis exuta ⁊ inanis a ſpiritu. hͨ pena ſpecialis ē ſuꝑbie: ſꝫ qꝛ cōis ideo ꝓpriū eiꝰ addit̉Lux tollit̉ .i. gl̓ia vite ⁊ celſituocordis ꝯterit̉: ſꝫ in morteiuſtis ē lux. hͨ Nūqͥd ingreſ. es. Acſi diceret. Vt ego qͥ n̄ ſolū mare .i. ſecilū ꝑ aſſūptā carnē ⁊ aīaꝫ petij: ſꝫ etiā ꝑeā ſpōte ī morte poſitā vſqꝫ ad vltimūinferni. qͣſi ad maris ꝓfundū deſcēdi.i Et ī nouiſ. ab. de. Sicut aqͣꝝ abyſſus nulla nr̄a viſione cōp̄hēdit̉: ita occulta inferni nulla a nobis cognitiōisſenſu penetrāt̉. In nouiſſimis gͦ abyſſidn̄o deambulare: ē in loco ſue dānationis nil ſue retētionis inuenire. Deambulare qͥppe ē nō ꝯſtricti ſed liberi.k Nunqͥd aꝑte ⁊cͣ. Porte mortis poteſtates ſūt aduerſe: qͣs deſcēdēs dn̄saperuit: qꝛ eoꝝ fortitudinē moriēdo ſuperauit: q̄ appellatiōe alia tenebroſa hoſtia vocāt̉: qꝛ dū ꝑ occupatiōis ſue tenebras nō vidēt̉: deceptis mētibꝰ viaꝫ mortisaperiunt: q̄ tenebroſa hoſtia dn̄s videt: qꝛ īmundoꝝ ſpirituuꝫfraudulētā maliciā ⁊ reſpicit ⁊ p̄mit: ⁊ nos videre facit vt caueamus. Vel tenebroſa hoſtia dn̄s videt: cum clauſtra inferni penetrans crudeles ſpūs ꝑculit. ¶ Mora. Vel in ꝓfundū .i. corda prauoꝝ etiā deſperatiſſimoꝝ deꝰ intrat ⁊ cōpūgit. ⁊ vitia qͣſi fluctꝰ calcat: vn̄ ꝯfeſſio naſcit̉: ⁊ porte .i. cogitationes prauedn̄o aperiunt̉: ⁊ ſic ītrat: ⁊ hoſtia .i. latētia mala qͥbꝰ deſtructꝭvirtꝰ dilatat pͥus anguſtos q̄ latēdo cōſiderāda ē: qꝛ aduerſisp̄ſſa latet: ſꝫ deꝰ videt. Ul̓ ꝯſidera qͣꝫ lati ſunt iuſti: ⁊ deſine dete gl̓iari: ſꝫ ad id qd̓ dictū ē ſupra ī alia ſnīa reuertamur: ⁊ dicamus: qꝛ id̓o hͦ addit̉: qꝛ poſt mortē ⁊ reſurrectiōeꝫ eiꝰ eccl̓ia creuit. Un̄ ait:☞ NūquidNico. de lyraa Nunqͥd poſt. Hic conſequenter oſtendit̉ īmenſitas diuineſapientie ⁊ poteſtatis in aere. cum dicitur: Nunquid poſt ortūtuum precepiſti diluculo: vt appareret ſic ordinate in aere ẜmdiſpoſitionē tuam. b Et oſtendiſti aurore locum ſuū: vt ſicappareat in diuerſis locis ẜm varium ortū ſolis in eſtate ⁊ hyeme ⁊ temporibus medijs. Dicitur autem diluculum principiūdiei quando primo incipit lux ſolis apparere. Aurora ꝟo quādo lux ſolis procedēs irradiat vapores exiſtentes in aere in orientali parte. omnia iſta premiſſa ſunt ad oſtendendū inſufficientiam ip̄ius iob ad comprehenſionem diuinorum operum. etper cōſequens ꝙ non ſit idoneus ad diſputandū cum deo.c Nunquid tenuiſti. Hic cōſequenter oſtenditur īmenſitas diuine ſapientie ⁊ poteſtatis in quibuſdam effectibus diuinis inelementis. ⁊ primo in terra dicens: Nunquid tenuiſti concutiens extrema terre: id eſt faciēs terremotum tua virtute in quocōcutiuntur exteriores partes terre. d Et excuſſiſti impiosex ea. quia aliquando terremotus fit a deo ad punitionem impiorum. e Reſtituetur vt lutum ſignaculum. lutum enī diuiſum cito renuit̉. ſic ſi aliquādo per terremotū ſit aliqua ſciſſura. ceſſante terremotū recluditur. f Et ſtabit ſicut veſtimentuꝫ. quod ſtat in integritate ſua poſtqͣꝫ eſt excuſſū: ſic ⁊ terra poſt talem cōcuſſionem per terremotū. g Auferetur abimpijs lux ſua. quia aliquādo pereūt in terremotū: vt p̄dictuꝫeſt. h Et brachium excelſum cōfringetur: id ē poteſtas ſuꝑborum qui aliquādo in terremotū opprimuntur.i Nūquid ingreſſus ē ꝓfundum. Hic oſtendit̉ ꝓpoſitum ineffectibus qui fiunt in aquis. cum dicit̉: Nūquid ingreſſus esprofundum maris: ad videndum ea que ibi latitant.k Et in nouiſſimis abyſſi deambulaſti: id eſt in remotiſſimispartibus oceani vbi nullus vnqͣꝫ nauigauit. Nunquidaperte ſunt tibi porte mortis: id ē inferni: qui a ſāctis deſcribūtur eſſe ſub aquis in inferioribus terre.Et oſtia
Gen̄ 3.d
Allego.
Popealſt
jEſa. 6. c.
Allego.
l