Glo. ordi. ¶ SobNNico. de lyraCa. II

aſ rem minꝰ charāa Cui reſpōdens ſathan. ait: Pel pa §. i. magis chara. b §. i. qͥd ꝑ ſingula oīa.cI exponet ſine dolore vt tm̄ vitā ẜuet īcolumē.lem ꝓ pelle: ⁊ cūcta q̨̄ hābet hoa ſ hͦ ſuſpicabat̉ diabolꝰ de iob qd̓ ſepe videlijs. b 5. i. ſi nō cris eū ideo patiēter fexterioribus qui tirt de vita quam plus dligit mitte me in vitam ⁊ videbis.mo dabit ꝓ aīa ſua. Alioͥqͥn mitcc te manum tuā: ⁊ tange os eius d⁊ carnem: ⁊ tunc videbis ꝙ ī fa­ eciem bn̄dicat tibi. Dixit ergo do sminus ad ſathā: Ecce in manu rtua ē: verūtamē animam illius hye ſerua. Egreſſus igitur ſathanaᵐa Fecce quātitas his duobus pēſanda ſunt fla-zella: leuiant̉ aūt ſi multa ſunt ⁊ non grauia: vl̓ſi grauia: ⁊ non multa.facie domini: percuſſit iob vlce­ k2re peſſimo a planta pedis vſqꝫ 1a F eius. b § auget deſpectionem vt ſe humiliorem prebeat.t ad ꝟticē. Qui teſtā ſaniem arde mrsbat ſedēs ī ſterqͥlinio. Dixit aūt opN4

Pellē ꝓ. Diabolꝰ ꝑ miracula filiū dei: ſꝫ ꝓpter humilia purū hominem putauit.Hūc gͦ iudicans ex alijs qͥ in loco paſtoꝝ aliena dāna ꝯtēnunt: qͣſi nō motum multisſubtractꝰ: qͣſi q̄ extra ſe ſunt. Dolore ꝓprie carnis tēptat: qͣſi ꝓ ſe doleat: qͥ nō ꝓ alijs.Hoc cū fieri petit dicit: deſiderijs: hec ⁊ ꝑ mēbra ꝟbis ⁊ deſiderijs ītulit: ꝑ que dixit:Mittamꝰ lignū in panē eius .i. ꝯfigendo corpori eius ſtipitē trucis adhibeamus.Pellis ꝓ pelle dat̉: qꝛ ſepe dū ictus ꝯͣ oculū venit. manūopponimꝰ vt potiꝰ ī ip̄a qͣꝫ in teneriori vulneremur: hͦ ꝯſuete fieri ſciēs dicit: pellē ꝓ pelle ⁊ cū. q̄ habet ho. qͣſi ideo iobextra ſe tot flagella equanimiter ſuſtinet: qꝛ ne ip̄e feriat̉: pauet: ⁊ cura ſui minꝰ de ſuis ſentit. vn̄ ip̄m ferire expetit: mittemanū tuā qd̓ deꝰ recte ꝑmittit: vt ſepe victus obmuteſcat.h Alioqͥn mitte ma. Moraliter. Sepe diabolꝰ poſtqͣꝫ mētem impugnauit: ad tp̄s ceſſat: vt ſecurā repēte irrūpat: id̓oiterū iob expetit quē deꝰ ei retinendo ꝯcedit. c Tāge oseius ⁊cͣ. Moraliter. Per os ⁊ carnē ītelligit vitā corporalē:ꝑ aīam intelligit rōnem: vt ſuꝑius. Allegorice. Ptāteꝫ ꝑſuos in carnē xp̄i ſathā habuit ſꝫ aīam ſeruat: nō ꝙ nō tēptetſed ꝙ n̄ ſuꝑet. Uel aīam .i. charos ⁊ electos a iure ſuo amittit cū illū occidit a plāta pedis vſqꝫ ad verticē: quia ab exordio mūdi mēbris eiꝰ dura ītulit: ⁊ vſqꝫ ad caput ip̄oꝝ .i. xp̄mſeuiēdo ꝑuenit. d Ecce ī manu tua ⁊cͣ. Sinit nos tēptarivt videamur nobis infirmi ⁊ tn̄ cuſtodit. e Egreſſus ⁊cͣ.Moralit̓. Accepta licētia a plāta .i. a minimis vſqꝫ ad maioiora ꝑueniēs. Om̄ corpꝰ mētis illatis tēptatiōibꝰ lacerat: īad aīam nō ꝑuenit: qꝛ inter delectatiōes qͣs ſuſcipit: intentioreſiſtit: ⁊ deliberatio recti vſqꝫ ad molliciē ꝯſenſus nō inflectitur: ſꝫ ⁊ ille delectatiōes aſꝑitate pnīe tergēde ſūt: qd̓ ē teſta ſaniē radere. Teſta enī rigor ē diſtrictiōis. Sanies fluxꝰillicite cogitatiōis. Vel teſta mortalis fragilitatis quā tenetmanu: qͥ eā ſemꝑ habet p̄ ocul̓: ⁊ ea ꝯſiderata qͣꝫ cito diſſoluēda ē ſaniē radit. Sanies ex vulnere: praua cogitatio ex temptatione: q̄ lꝫ nō ducat̉ ad effectuꝫ: nō tn̄ ē qͣſi paruipēdēda:Un̄: Si qͥs viderit mulierē ad ꝯcupiſcēdā eā ⁊cͣ. Culpa gͦ reſecāda ē: nō ſolū ab oꝑe ſꝫ ⁊ a cogitatiōe. Un̄ hieroboal triturāti ī area angelꝰ apparet: qͥ ſurgens ſacrificat hedū ſuꝑ lapinem. Poſt hoſtiā ius carniū cogitationes ex carnalitate venientes: quas etiā mactat cū carnalitate hieroboal ſuꝑeffudit. Sed quia de victoria bellum orit̉: vt cum cogitatio vincit̉: animꝰ elatione pulſatur. Iob radens ſaniē humilitati ſubſtratus: ſedet in ſterqͥlinio .i. humilia d̓ ſe ſentit:⁊ ad ea q̄ male geſſit penitēdo reſpicit: ne qͣ elatio ſurgat. f Qui teſta. Hiſtorialit̓.Teſta. ex luto fit: ⁊ ſanies corꝑis lutuꝫ ē. Luto gͦ tergebat lutū fragmento vaſis fictilis: vas fictile ꝯfractū ꝯſiderās qͥd ſit in curia tumentis. Quia vero ꝑ ea q̄ circa corpus ſunt inflatur animꝰ fragilitatis humane oblitꝰ: vt fit in honoribꝰ. Iob ex maliscircūſtātibꝰ deſpectionē auget ſuā: ⁊ nō ī terra mūda: ſꝫ in ſterqͥlinio ſedet ꝑpendēs qͣſit ſubſtantia carnis: ⁊ ex fetore loci in fetorem cito redituram carnem ſentit. Quammolliciem ſane carni adhibuit qui vulneri non veſtem vel digitos ſꝫ teſtam amouit.Ideo autem hic a deo premitur iuſtus vt glorioſus remuneret̉: ⁊ oſtenditur quid expeccet iniquus. cum ſic premitur qui a iudice laudatur.¶ Allegorice. Qui teſta. Teſta in manu: chriſti caro ex luto noſtre ſubſtantie: queigne paſſiōis decocta robuſtior ſurrexit. qua ſaniem .i. peccata deleuit. Per carnem⁊ſanguinē peccata carnis notant̉. Sanies putredo ſanguinis: ſignificat peccata vetuſtate peiora. Sedēs ī ſterqͥlinio qꝛ infirma mūdi elegit: ſuꝑbis iudeis ſpretꝭ: ī gētibꝰqͥeſcit .i. penitētibꝰ qͥ ſua mala flendo qͣſi an̄ ſe ſtercora coaceruāt ſe abijciēdo. Sed qͦtot hoībus fecit: multa in mēbris ſuſtinet a carnalibꝰ qͥ qͣſi vxor in ſinu eccl̓ie ſunt ꝑfidē: ⁊ ideo malis moribꝰ ⁊ verbis peius p̄munt: ⁊ qͣſi ad cubile fidei recepti ineuitabiles ſūt. Hi ſūt turba p̄mens ieſum: ſꝫ ſola humilis tāgit. hi ſuadēt mala: vl̓ metu vtpetrꝰ adhuc carnalis: abſit a te dn̄e. vl̓ elatiōe vt ioab filiꝰ ſaruie: a dauid petēs mortem ſemei. Sed deteriores qͥ elatione: vt vxor iobr q̄ ſuꝑba ſuadet viro. g Dixit aūtilli ⁊cͣ. Allegorice. Primaꝫ diaboli tēptationē oſtēdit ī poſſeſſionibꝰ: ⁊ filijs iob factam eſſe. Scd̓am oſtēdit in afflictiōe corꝑis: ⁊ ꝑſuaſione vxoris: ⁊ cōpetenti ordine.Si enī pͥus affligeret̉ in corꝑe: paruipēdiſſet poſtea rerū ablationē. Reſeruat diabolus vxorē: vt ſaltē ꝑ eā vincat: qͥ ꝑ vxorē vicit primū hoīem: ſed ſicut in pͥma tēptatione iob victor extitit: ſic ⁊ in hac victor remanſit. Eodē modo ī chriſto: prius temptat̉in apl̓is: in ꝓpria ꝑſona affligitur: ⁊ ī membris: ⁊ accipitur chriſtus integer. Dixitautē illi vxor ſua ⁊cͣ. Diabolus duobus modis impugnat: tribulatione: vt frāgat.ꝑſuaſione: vt molliat. Uictꝰ ergo de tribulatione recurrit ad artem qua adam vicit:⁊ ad altum ꝑ ſcalam .i. per mulierē que viro vicina ſubrepere nititur: ſꝫ ⁊ hanc nō audit vt p̄poſitam ſed docet vt ſubditā: ⁊ ſic arma tollit hoſti: ⁊ ſūt ei arma virtutis dūerudit. Moraliter. Et ſi in ꝓſperis: magis tn̄ ⁊ inter mala corporis carnalis ſuggeſtio menteꝫ tāgit: hec ē vxor q̄ poſt vulnera male ſuadet iob. Hinc Hieremias: Forisinterficit gladius .i. vindicta exterior ferit: ⁊ domi mors ſimul eſt: qꝛ nec tūc ꝯſcientiatemptationibus munda eſt: ſꝫ ⁊ ſi hec ſuggeſtio bonum fatigat: ⁊ aliquando ad delectationem rapit: mox crubeſcit: ⁊ ſe arguit dicēs. Quaſi vna de mulieribꝰ ſtultis locuta es: ⁊ de conſideratione munerum ſe munit. Si bona ſuſcepimus ⁊cͣ. Cum auteꝫquis videns tot vitia ſe vallantia: magis ſe virtutibus munit: quedam vitia ſub ſpecie virtutum occurrūt: id eſt amici quaſi per conſolationem conueniunt: ſed in contumelias erumpunt: vt īmoderata ira: iuſticia: ⁊ diſſoluta remiſſio miſericordia vult vtderi: ⁊ timor: humilitas: ⁊ effrenata ſuperbia: libertas. Huiuſmodi blāda ſuperficieGincipiunt

fuit fruſtra qͣꝫtū ad intentionē diuināq̄ erat declaratio patientie ſancti iobq̄ ſecuta ē ꝑ hāc afflictionē. a Cuire. ſa. volēs īpetrare corꝑis iob flāgellationē. h Pellem ꝓ pel. i. vitā corporalē alteriꝰ ꝓvita ſua corꝑalituēda ꝯtēnet: etmulto fortiꝰ bona poſſeſſa. qͥ. d̓.eqͣnimiter portauit iob mortē ꝓlis ſue ⁊ amiſſionem bonorū: qꝛadhuc remanetſibi vita et ſanitas corꝑalis ꝓpter q̄ ẜuit tibi.c Alioqͥn mit.ma. tuā. dandomihi ſuꝑ eū maiorē ptātem.Et tange oseiꝰ ⁊ carnē .i. permitte a me tāgiaffligēdo nō tm̄exteriꝰ ſꝫ etiā īterius qd̓ ꝑ tactūoſſis ſignificat̉.e Et tūc vi i. videre facies alios: ſic̄ Geneſisxxij. Nunc cognoui .i. cognoſcere feci de abraā.Ꝙ in faciembn̄. ti. i. manifeſte maledicat blaſphemādo ſubtractaſanitatē corporis ꝓ qͣ ſeruit tibi ī operibus bonis de genere: ſed nō ex intētione. g Dixit ergo dn̄s ad ſathan.ꝯcedēdo ei ptātem: tn̄ temꝑat eam dicens: h Uerū tn̄ aīaꝫ illiꝰ ẜua .i. vitā corꝑalē. Ra. Sa. exponit animaꝫ .i.rōnis vſū ꝑ quē hō differt a brutꝭ aīalibꝰ: ita ꝙ afflictio nō ſit tanta ꝙ auferat rōnis vſum: qꝛ tūc virtus patiētienō haberet in eo locū. i Egreſſus.Hic ꝯn̄ter ponit̉ impetrate ptātis executio. cū d̓r: k Percuſſit iob vlcere peſſimo .ſ. enormi ⁊ doloroſo.l A plāta pedis vſqꝫ ad verticem. qꝛnon ſolū ꝑcuſſit eū enormiter: ſed etiāgeneraliter. m Qui teſta ſaniē radebat. ſolēt aūt vlcera leniri ꝑ vnguēta ⁊ hmōi: ſꝫ hic econuerſo fuit appoſitio duri. n Sedēs ī ſter. ſolet enī dolor mitigari ꝑ amenitatē ⁊ ſuauitatemloci: ſꝫ hic fuit contrarium videlꝫ ſterquilinium. Huius autem potuit eſſeduplex cauſa. Una qꝛ iob erat ita depauperatus ꝙ non poterat habere talia fomēta: quia data fuerat poteſtasip̄i ſathan in omnibus bonis iob: etideo non eſt veriſimile ꝙ ei reliqueritiquid quod eſſet ei ad conſolatiōeꝫ.Alia cauſa qꝛ iob vltra afflictioneꝫſibi datam etiam addebat teſta radendo ſaniem: ⁊ ſedēdo in loco fetido: vtſic citius īploraret dei miſericordiam.o Dixit autem. Hic conſequēter deſcribitur afflicti ꝓuocatio. miſerat enīſathan ip̄i iob vxorem ſuam vt ꝑ eamdeijceret eum in impatiētiā ⁊ blaſphemiā: ſicut eiecit de paradiſo primū hominem ꝑ ſuam vxorem. ⁊ hoc ē qd̓ d̓r:Dixit autem illi vxor ſua ad hoc a diabolo inſtigata.Adhuc tu

S

C

Iret .1.8.

b