mina. Hec intus varijs ſeminibꝰ fecundaſti:circūquaqꝫ multiplici ſpecie decoraſti. Herbis virentibꝰ veſtiſti campos: diſtinxiſti collesfloribꝰ ⁊ ſiluas ramoꝝ folijs. Fatigato requiēpreꝑaſti: eſtuanti vmbras arboꝝ et ad ociumreceſſus ameniſſimos. Sitiēti fontes lucidoseſurienti baccas: omnis generis ⁊ refectionisquā multiplicis alimenta. Quā ml̓tiformibꝰanimantibꝰ terrā ⁊ pelagus impleſti: et circūfuſos tractus aeris: qͥs cūcta dinumeret. Hecomnia pedibꝰ hominis ſubieciſti vſqꝫ ad oblectationes varias amaſti hominē. Nec me minus: ideo qꝛ cū multis: quin et ſingularia quedam tribuiſti mihi. Tu corpus hoīs pre cunctis creaturis tuis adornaſti: tu membra miriſordinibꝰ collocaſti. Os illi imperioſum ac ſerenum ſpiritūqꝫ tui capacē ⁊ ꝯtemplatorē celeſtium ſtatuiſti. Addidiſti artes innumeras: qͥbus hec vita foret ornatior: eterne quoqꝫ viteſpem dediſti. O ſtendiſti viam qua gradiendūforet: aperuiſti aditus in tabernacula tua: monuiſti quid cauendū atqꝫ vnde declinandū ſitDeputaſti comitē ꝑpetuuꝫ ac ducem: greſſusom̄s ē ſpecula ꝯtemplatus es: ⁊ errores meosobſeruaſti. Cadentē ſuſtentaſti: labentē firmaſti: errantē direxiſti: ꝓſtratū ſuſtuliſti: ſuſcitaſtimortuū. Miſeratus es labores meos: totiensvbi nō miſcd̓ia ſed odio dignus eram. Et quibus meis meritis tam multa tam grandia gratis ⁊ indignus hec accepi. Pro his omnibusquid tibi retribuerim vides: verūtamen miſerere iterū: et ſuccurre qꝛ ſine te morior. Ingratitudinū mearū ne reminiſcaris amplius: ſedſaluam fac animā meā: nil iam de ꝓprijs viribus ſperantē. Gloria pr̄i.Octes mee in merore tranſierūt: et terroribꝰ agitant innumeris: conſcientiacōcutit inſomnē ⁊ male mihi eſt. Sōnus meus illuſionibꝰ varijs iurbat̉: non mihiquietem afferens ſed laborē. Signū peſtiferieuentus ꝓhibe dn̄e ⁊ occurre: qm̄ aduentantis mortis eſt indiciū. Dies meos in amaritudinibꝰ exegi ꝯſumpſerūt me cure immortaleset anime mee litigio exaſperatus ſum. Corꝑismei ſarcina defeſſus ac curuatus ingredior etterrā inuitus aſpicio. Intus et extra mihi ipſeſum moleſtus: vtrobiqꝫ hoſtes domeſticos inueni qͥ me peſſundederūt. Perſecutoribꝰ alienigenis patuit ingreſſus: et muroruꝫ cuſtodiadeiecta eſt. Et ego ſomno grauis atqꝫ incautꝰinter tenebras noctis opp̄ſſus ſum. Nulla mihi ſpes ſalulis nullū p̄ſidiū aliunde: ſed in miſcd̓ia tua dn̄e ſperabo. Succurre accelera feropem: et miſerere mei. Gloria.Ircūuallarūt me inimici mei ꝑurgentes me cuſpide multiplici. Obtorpuiinfelix et cōtremui vehemēter: horrormortis ſuꝑaſtitit mihi. Incubui infelix in baculum meū ⁊ dixi ecce ꝑferam nec ſuccumbāNon reſpexi ad orientē nec vnde debuerā auxiliū expectaui nec ſicut dignū fuerat ſperaui.Propterea firmamentū cui innixus eram medeſtituit repēte: et ego ꝓnus in terrā ſum ꝓſtratus. Agnoui cadens quā debiliter ſtetiſſem: p̄dones inſultauerūt corruenti. Spoliarūt mediuitijs ml̓tis queſitis mihi de longinquo: tabe et cruore deformauerūt me. Uulneribꝰ grauiſſimis confecerūt me ſemianimē ⁊ nudū reliquerūt me in deſerto. Caput ⁊ pectus meumtranſfixerūt ſed ſubter p̄cordia mea debachati ſunt acerbius. Illic vulnus ſitu putruit: illicvite mee metus: illic dn̄e manus tuas adhibevelociter. Uiuis enim ſaluator mi: ⁊ hec aſpiciens ex alto tacuiſti et paſſus es qꝛ ego ꝓmerui. Miſereberis fortaſſe nec patieris in finē:qm̄ tu ſolus potens es p̄ſcribere leges mortiIp̄e arcebis carnifices ab interitu meo: qm̄ inte ſpes mea magna eſt: ip̄e ſaluuꝫ me faciēs demanibꝰ impioꝝ. Gloria.Ogitabā ſtare dum corrui: ve mihi qꝛduriter nimis alliſus ſum. Quo ⁊ vnde redactus ſum: horreſco dum memini ⁊ ꝯtremiſco grauiter. Sperabā de viribusmeis: et mihi quedā magna ꝓmiſerā. Sōniamihi fingebā ⁊ gaudeba: nunc deluſus exꝑgiſcor cum lachrymis. Securus in ꝑiculis fuiletus in erūnis medijs portuꝫ in tempeſtatibꝰputaui. Circūſpexi per nebulas: ſecutus ſumtranſuerſas ⁊ tortuoſas viuendi vias ⁊ felicitermulcentes. Noſti qm̄ tū ſemꝑ mihi fueras finis ſed ad te ꝑ meip̄m venire credēs retroceſſiꝑ inextricabiles amfractꝰ. Sentio nūc inſidias vbilibet piget erroris tam longeui: nec ꝓpterea ſubſiſto vbi ſit requiēs. Odio mihi ſum etago cūcta cum faſtidio vim patior ⁊ aliud nōlicet. Nouū ꝓpoſitū mos vetuſtus oppͥmit: etcū recta placuerūt relabor ad ſolita. Quotiēsiam oſcitans ad vomitū redij ⁊ ſubinde ſtomachās dici quouſqꝫ hec ⁊ quis erit finis. Iuſtūſuppliciū animi inſolētis ſcio qd̓ me ꝑdidit: nihil eraꝫ ⁊ ſuꝑciliū erexi. Agͦſcens nullā hoīmfiduciā niſi ī deo et ſi parū video illuceſcat clarius. Aufer a me dn̄e p̄ſumptōis ſpm̄ ⁊ humilitatē tribue placetē tibi. Ne qn̄ extollar incōſulte ⁊ mihi de me mētiar ſꝫ ꝑſeuerē in tremoretuo. Limus et vmbra tenuis ſum et fumꝰ anteimpetū ventoꝝ ita mihi videor videri. Ita mihi videar ſemꝑ ⁊ in hac opinione ꝑmaneā ſo
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten