cum nouū) de nouitate recreatōnis: de myſterio redemptōis de ꝓmiſſione eterne hereditatis: et cum exultatiōe p̄dicate mandatū nouū.Qui vult cantare hoc canticuꝫ diligat eternavt fiat nouus. vetus enī homo canticū vetus ⁊veteris teſtamenti cantat de terrenis. nouꝰ aūthomo canticū nouū et noui teſtamēti cātat deſpūalibꝰ. hoc cāticū eſt pacis charitatis et vnitatis ⁊ ideo declarans vbi ⁊ a quibꝰ debet cantari hoc canticū ſubiūgit (laus eius) ⁊ ei grataeſt (in eccl̓ia ſctōꝝ) .i. in ſociētate catholicoꝝ etꝯgregatōe fideliū. hec enī laus cantāda eſt ineccīa catholica ⁊ a ſctīs qͥ ſunt iſrl̓. Un̄ ſubdit.Letet̉ iſrl̓ in eo qui fecit eū: et filie ſyonexultēt in rege ſuo.Letet̉) ſcꝫ ſpe licet hic multa patiat̉ (iſrl̓) i.ppl̓s h̓ videns deū ꝑ fidē nō in auro neqꝫ in argento nec in vanitatibꝰ huiꝰ mūdi ſed (in eo qͥfecit eum) nō ſolū pͥmo ſed ⁊ ſcd̓o .ſ. creando inoꝑbꝰ bonis vt fiat iſrl̓ ab ip̄o enī eſt leticia nr̄aqͥ nos fecit felices ⁊ filie ſyon idem qd̓ iſrl̓. i. filie eccl̓ie ſcꝫ anime fideles deū ꝑ fidē ꝯtempltes (exultēt in rege ſuo) nō in terreno ſed celeſtinō in mortali ſed eterno ſcꝫ dn̄o nr̄o ieſu chriſto qͥ eſt creator ⁊ recreator ac rex noſter qꝛ ip̄efecit et refecit ac regit nos. Et.Laudent nomen eius in choro: in tympano et pſalterio pſallent ei.Laudent) ſcꝫ fideles (nomen eius) id eſt deum regem ſuum ( in choro) .i. in cōcordia fideiac morum bonoꝝ ⁊ virtutum. Quia ſicut inchoro cantantiū quiſquis voce diſcrepaueritoffendit auditum et ꝑturbat chorum ſic quiſquis eſt diſcors in ſocietate ſanctoꝝ ⁊ diſſonatꝑturbatōne prauoꝝ moruꝫ offendit dominicum auditum. non enī placet deo in diſcordialaus vel ſacrificiū. (in tympano) vbi coriū extenditur .i. in carnis mortificatōe vicijs ſe crucifigendo (et pſalterio) .i. impletōne celeſtiumpreceptoꝝ et ſpirituali operatōne (pſallent ei)vt nō ſola vox ſonet ſꝫ et manus cōſonet ⁊ verbis facta cōcordent. Talis enī modulatio eſtdeo acceptabilis vbi eſt conſonantia vocis etoꝑis. ideo aūt pſallantQuia beneplacitum eſt dn̄o in populoſuo: et exaltabit manſuetos in ſalute.Qui beneplacitū eſt) et cōplacet modo (domino in populo ſuo) ſpecialiter ab eo electo qͥolim dixerat penitet me feciſſe homineꝫ: venitenī pro impijs mori: peccata dimittere: vitameternam ꝓmittere: auerſum cōuertere: pugnātem adiuuare: vincentē coronare. (et) ideo (exaltabit in iudicio (manſuetos) et humiles patienter oppreſſiones ꝓ deo ſuſtinentes (in ſalutem) eternam ſed ſuꝑbos humiliabit in mortem eternam. Omnis enī qui ſe exaltat humiliabitur et qui ſe humiliat exaltabit̉. In futuro itaqꝫ exaltabit manſuetos et ideo.Exultabunt ſancti in gloria: letabunturIn cubilibus ſuis.Exultabunt) hic (ſancti in gloriaſ .i. in teſtimonio bone cōſcientie quia hec eſt gloriā noſtra. vel (in gloria) bonoꝝ operuꝫ quia gloriaeſt bonoruꝫ actuum frequens laudatio. Sedgloria ſtultoꝝ eſt popularis terrena et tranſitoria quia om̄is gloria carnis quaſi flos feni. dequa gloriā (letabuntur) nō in applauſu ⁊ fauore populari nō in diuitijs et delitijs nō in ſpectaculis et fabulis ſꝫ (in cubilibꝰ ſuis) .i. in cōſcientijs et in cordibus ſuis quia omīs gloriafilie regis ab intus. Et merito exultabūt quiahabent tam bonum dn̄m qui dat peccantibꝰgr̄am et immeritis vitam eternaꝫ. Sed ne ſuperbiendo et ſibi placendo offendant oculosdei qui iſta donauit.Exultationes dei in gutture eoꝝ: et gladij ancipites in manibꝰ eorum.Exultatōnes dei) nō ſui erunt (in gutture)vel faucibꝰ (eorum) .i. in lingua et voce. Sicenī letantur in cubilibꝰ et gutture .i. in corde etvoce vt nō ſibi tribuant ꝙ boni ſunt ſed deo aquo acceperunt quod ſunt et ſperant id quodnondum ſunt (et gladij ancipites) .i. ex vtraqꝫparte vel bis acuti .i. ſermo dei qui acutus eſtveteri et nouo teſtamento vnde ſumunt quodp̄dicant. vel qꝛ ſermo ipſe tꝑalia et eterna promittit: erunt (in manibus) .i. in poteſtate (eoꝝ)vt dicant vbi velint et cui velint nō timeāt poteſtatem: nō cōtemnant pauꝑem ⁊ cuilibet miniſtrent ꝓ captu ſuo. Et hocAd faciendam vindictā in natōnibꝰ: increpationes in populis.A faciendam vindictaꝫ in natiōnibꝰ) id eſtad hoc vt illo gladio bis acuto occidant peccatores vt ſic viuificentur ⁊ nobis incorꝑentur qui nos ſibi prius incorꝑabant. ſcd̓m illd̓Ego occidam et ego viuere faciā. Et ne putetur gladius ſanguinem fundens determinatſubdens id eſt ad faciendas (increpationesin populis) vel obiurgationes et correctiones. Accipe et tu gladium bis acutum increpa amicum tuum dicens. Qualis homo es:qui mundum diligis et dimittis eum a quo factus es. Qui terrena concupiſcis ⁊ celeſtia nōamās. Qui vicijs adheres et virtutes contemnis. Cū ceperit erubeſcere et cōpungi feciſti