contra felicitatē iniquoꝝ Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo orat in ꝑſona perfectorum vt liberent̉ ab impijs et ꝑſecutoribꝰ ſuperbis qui diuinā ſcientiā et ꝓuidentiaꝫ circaiſta inferiora negant. hortat̉qꝫ minus ꝑfectosvt patientiā habeant cum malos florere et bonos affligi vident qꝛ deus vindicaturus eſt inmalos et remuneraturus bonos. Et ideo bene poſt pſalmū p̄miſſum in quo agit̉ de chriſti reſurrectōne ponit̉ iſte in quo narrat̉ de iudiciaria ptāte qꝛ in reſurrectōne data eſt ei ẜmꝙ homo ptās ſuper omnē creaturā celi ⁊ terreSnīa in ſpeciali: contra blaſphemos ergo qͥputant deū nō vindicare premittit. d. Deus)eſt (vltionum) et vindictarū ipſe (dn̄s noſter)ieſus chriſtus in cuius ſeruitio viuimꝰ. habetenim in ptāte vlciſci ſe de quibꝰ voluerit et qn̄voluerit. q. d. nō putabat̉ a quibuſdā vindicaturus in malos ſed vtiqꝫ vindicabit in eos ethoc debet nobis valere ad tolerandos maloset vere vindicabit qꝛ ip̄e (deus vltionū libere)et fiducialiter (egit) tꝑe infirmitatis carnis qꝛnulli peꝑcit et ꝑſonas nō accepit. In templodocuit tanquā ptātem hn̄s et eiecit vendenteset ementes. Qui ergo iudicandus non peꝑcitiudicaturus nō ꝑcet nec iudicaturo reſiſti poterit cum iudicando nō fuit qui reſiſteret. Unde cōuerſus ad dn̄m ait.Exaltare qui iudicas terrā: redde retributionē ſuperbis.Exaltare) reſurgendo ⁊ aſcendēdo. Uel (exaltare) .i. in potentia et virtute appare (qui iudicas terrā) .i. iudicaturus es hoīes habitantesin t̓ra (⁊ redde retributōꝫ) ⁊ vindictā ſeu viciſſitudinē quam meruerūt nō humilibꝰ ⁊ penitentibus ſed (ſuꝑbis bonos opprimentibꝰ ⁊ pctāſua defendētibꝰ nec volentibꝰ tuis obedire mādatis. Hoc aūt nō eſt audacia iubentis ſed ꝓphetia p̄dicentis qd̓ chriſtus erat facturus nōenim ideo facturus erat chriſtus qꝛ ꝓph̓a p̄dixerat: ſed ideo ꝓpheta p̄dixit qꝛ chriſtus facturus erat. Ideo dico redde. qꝛ.Uſquēquo pctōres dn̄e: vſque qͦ peccatores gloriabunt̉.Uſquequo) .i. vſqꝫ ad quem terminū (pctōres dn̄e) erunt et in pctīs ſuis durabūt et quādiu ꝯcedet̉ eis licentia peccandi hoc enī graue eſt ꝙ incorrigibiles ſunt. pctōres aūt vocatgrauioribꝰ pctīs irretitos ⁊ vſquequo peccatores) nō ſolū peccabūt ſed (gloriabunt̉) in falſafelicitate vel de pctīs ſuis. vnde potius deberent erubeſcere ⁊ cōfundi nō ſufficit eis peccare ſed etiam de pctīs ſuis gloriant̉ et exultantſuꝑbiendo in cordibꝰ ſuis. nec ſufficit eis peccare et gloriari ſed ⁊ alios ad ſil̓r peccandū volunt allicere. Unde ſequit̉.Effabunt̉ et loquent̉ iniquitatē: loquētur omnes qui operant̉ iniuſticiā.Effabunt̉) .i. extra p̄ abundantia fabunt̉ arroganter et prauas efferent cogitatōnes (et loquentur iniquitatē) .i. late ⁊ manifeſte iniquaopera p̄dicabunt publice mala ſuadentes (loquent̉) iſta nō boni ⁊ ſapientes ſed (om̄es quioperant̉ iniuſticiā) et mala. Qui ergo male loquitur ſignū eſt ꝙ male operet̉ ex abundantiaenim cordis os loquit̉. Et vbicūqꝫ cōſcientiavulnerata fuerit ibi in ore facile peccat̉. Et exponit quam iniuſticiā operant̉. Nam.Ppl̓m tuū dn̄e humiliauerūt: et hereditatem tuam vexauerūt.Ppl̓m tuum) o (dn̄e) ſcꝫ iuſtos in quos volunt ſuꝑbire (humiliauerūt) p̄dicti ip̄m ꝯculcādo et vilificando et determinat ppl̓m dicēs(et hereditatē tuam) ſcꝫ fideles qui ſunt ppl̓usqueꝫ elegit dn̄s in hereditatē ſibi (vexauerūt)et moleſtauerūt affligendo et vitā eoꝝ ad amaritudinē ꝑducendo. Semꝑ dei ppl̓us humiliatur et deſpicit̉ ac tribulationibꝰ opprimit̉ etmoleſtat̉ omnes enim qui pie volunt viuere inchriſto ꝑſecutionē patiunt̉.Uiduam et aduenā interfecerūt: et pupillos occiderūt.Uiduā auxilio mariti deſtitutā (⁊ aduenāſid eſt peregrinū auxilio notoꝝ carentē (interfecerunt ⁊ pupillos) defenſione parentū deſtitutos (occiderūt) morti tradendo vel ip̄oꝝ ſubſtantiā auferendo et alias nocendo hos deustuetur et precipit adiuuari et ideo manus crimen cōmittunt. Quanto enim aliquis magishumilis ⁊ preſidio indigens fuerit tanto magis ille qui opprimit deum offendit. Uel myſtice per viduā ſignificant̉ illi quibꝰ mundusvel error mortuus eſt. per aduenaꝫ hi qui nonquerūt hic manentē ciuitatē ⁊ per pupillos illos qui ſunt ſine pr̄e diabolo et ſine matre cōcupiſcentia.Et dixerūt nō videbit dn̄s: nec intelliget deus iacob.Et) ad tumulū huiꝰ mali (dixerūt) quaſi blaſphemantes (nō videbit dn̄s) .i. nō cognoſcet̉vel attendet. nec aduertet vt ſciat facta noſtraaut ſi videbit nec intelliget) .i. nō apponet cordi vt curet ſumendo de nobis pena (deus iacobꝫ .i. chriſtianoꝝ ⁊ fideliū vicia ſupplantanfiuꝫ de quo nō deberent hoc dicere. hec dicūtmali qꝛ modo tacet deus nō vindicando ⁊ pu