Et redde vicinis nr̄is ſeptuplū in ſinueoꝝ: improperiū ipſoꝝ qd̓ exprobraue.runt tibi dn̄e.Et redde vicinis nr̄is) inter quos habitamus vſqꝫ ad ſeꝑationē futurā (ſeptuplū .i. plenam et ꝑfectam vindictā qꝛ hoc numero ꝑfectio et plenitudo ſignificari ſolet: et hoc (in ſinū eoꝝ) nunc in hac vita vt non iudicij penadamnent̉. vel (ſeptuplū) .i. ꝑfectionē doni celeſtis vt ſpū ſancto ꝯpleant̉. et redde eis (improperiū ipſoꝝ qd̓ exprobrauerunt tibi dn̄e)id eſt fac vt ꝓ iniurijs et obprobrijs que fecerunt reddant laudes que eſt glorioſa vindicatio qn̄ deus inimicoꝝ ore laudat̉. et ſic accipitur in bono ⁊ dicit̉ optando. Uel accipitur inmalo: vt (redde ſeptuplū) .i. ꝑfectionē pene infuturo ſcꝫ (improperiū ipſoꝝ) .i. penam ꝓ improperio (qd̓ exprobrauerūt tibi dn̄e) ſanctostuos in quibꝰ habitas affligendo arbitrantesin eis delere nomē tuū de terra et ſic dicit̉ nonmala optando ſed iuſta ꝓnunciando et veraphetiſando. Illis itaNos aūt ppl̓s tuus et oues paſcue tue:cōfitebimur tibi in ſeculum.Nos aūt) quos putabāt ſe ꝑdere (ppl̓s tuus) in te ꝑ baptiſmū regenerati et fide cōgregati (et oues paſcue tue) ſacramentis et doctrina tua paſti et nutriti (cōfitebimur tibij .i. laudabimus te: vt qui gloriatur in dn̄o glorietur(in ſeculū) .i. ꝑſeueranter vſqꝫ in finem ſeculinō delebitur eccleſia vt putat̉ ab hereticis. Ethoc eſt quod ſubdit.In generationē et generationē: annunciabimus laudē tuam.In generationē) pn̄tem ſet generationē) ſuccedentem .i. de generatōne vna in alteraꝫ et inoēm generationē idem qd̓ dixerat in ſeculuꝫ:(annūciabimus) alijs (laudem tuā) que vt taceretur nos delere ⁊ finire conabant̉. Uel (ingeneratōne et generatōꝫ) .i. qͣꝫ diu ſeculū durabit pn̄s et futurū (annuciabimus laudē tuaꝫ)in hoc ſeculo ꝓ alioꝝ inſtructōne et in futuroꝓ debito honore.Oratio.¶ Anticipa dn̄e miſcd̓iam tuā priuſqͣꝫ zelusire tue deſeuiat vt adiuti patrocinijs beatorūquoꝝ ꝓpter te ſanguis effuſus eſt ꝓpiciatōe tuapeccatoꝝ veniā cōſequamur. Per do.Pſalmus de primo aduentu chriſtiſcꝫ in carne et de inceptōne ac ꝑfectōneeccleſie cuius ꝓceſſus et ſtatus hic deſignatur ſub noīe vinee.pͣs. lxxix.Ui regis iſrael intende: qͥ deducis velut ouē ioſeph.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid Titulus eſt. In finem ꝓ his qui cōmutabunturpſalmus pro aſſirijs teſtimoniū aſaph. Et eſtſenſus pſalmus iſte dirigens nos in finem ideſt in chriſtū eſt teſtimoniū aſaph .i. illius partis ſynagoge que credit ⁊ ꝯfitetur chriſtum incarne venturū. ꝓ his qui ꝯmutabunt̉ in melius et ꝓ aſſirijs .i. dirigentibꝰ ſe vt iam nō ſintgeneratio que nō direxit cor ſuū ſed dirigensſe ad chriſtū. Aſſirij enim interpretant̉ dirigētes ⁊ ſunt idem qui cōmutant̉ ⁊ aſſirij. Materia aduentus chriſti in carnē et ꝓceſſus eccl̓ieſub noīe vinee. Intentio monere in melius cōmutari ⁊ ad chriſtū dirigi. Sententia in generali ꝓph̓a in iſto pſalmo in ꝑſona aſaph .i. fidelis ꝯgregatōis precat̉ primuꝫ aduentū chriſtiper quem fit reꝑatio generis humani ⁊ agit devinea que eſt eccl̓ia oſtendens quomō ſit incepta ⁊ ꝑfecta. Snīa in ſpeciali aſaph ergo quiin precedentibꝰ pſalmis ꝓ peccatis ſynagogetrepidus orabat: iam de illius ꝯuerſione p̄ſumit ⁊ teſtimoniū dat de aduentu chriſti quemprecat̉. d. Qui regis iſrl̓) .i. iudeos ſpiritualiter te videntes (intende .i. intentū te prebe regimini ⁊ intentius rege quos regis. rexiſti noſper miniſtrū angelū tuuꝫ iam veni nos regereper te ip̄m (qͥ deducis velut ouem ioſeph) ip̄mſcꝫ ſignificatū ioſeph .i. fidelē ppl̓m de gentibꝰadauctū ꝑieti de circūciſione. Ioſeph enim interpretat̉ augmentū ⁊ mortuo grano frumenti auctus eſt multū ppl̓s dei. primo reductā velut a ſpinis ducit ad caulas fidei tāquā ouesad paſcua ⁊ deducit de bono in meliꝰ et de vitute in virtutē. ꝑ iſrl̓ legem habentes accipe ꝑfectos qui regūt et alios: ꝑ ioſeph rudes et ſimplices. vnde regit̉ iſrl̓ tanquā maior: ducit̉ ioſeph tanquā minor.Qui ſedes ſuper cherubin: manifeſtarecorā effraim beniamin et manaſſe.Qui ſedes ſuꝑ cherubin) .i. qͥ in ſecreto maieſtatis tue ſuꝑ illam penitudinē ſcientie celeſtium virtutū ⁊ poteſtatū reſides (manifeſtarecorā effraim beniamin ⁊ manaſſe). q. d. tu quiangelis es notus appare ⁊ innoteſce hominibꝰmanifeſta te in carne ⁊ huic mundo te videndum prebe faciēs in eis has virtutes qꝛahisſignificant̉ nominibꝰ ſcꝫ eos fructificare ⁊ filios dextere et poſterioꝝ oblitos. Effraim enīinterpretat̉ fructificatio. beniamin filius dextrere. manaſſe obliuio. Illi quippe ſunt idonei