Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulꝰ eſt pſalmus aſaph. Et eſt ſenſus pͣs iſte attribuit̉ aſaph i. fideli ſynagoge ſeu ꝯgregatōi in cuiꝰ ꝑſona ꝓph̓a loquit̉ chriſtū ſubuenire ſue gentiprecat̉. Materia: lamentabilis dep̄catio fidelium ꝓpter multiplicē ꝑſecutionē maloꝝ. Intentio: exhortari nos ad paſſioneꝫ chriſto etpatīaꝫ ac bonis ꝓximoꝝ letari calamitatibꝰaffligi. Snīa in generali ꝓph̓a ī iſto pſalmo inꝑſona aſaph .i. fidelis ꝯgregatōis deuaſtatōeꝫhierl̓m vel eccl̓ie lamentat̉ humiliter deuote reſtauratōe ip̄ius dep̄cat̉ implorando vicꝫcōtra aduerſarios dei iuſticiā ſuis dei miſcd̓iam vltimo dep̄catōis exauditōe exultans regratiat̉. Snīa in ſpeciali. Aſaphdolēs ſue gēti ip̄iꝰ mala deo exponit ſic. d. C¶Deus venerūt gentes in hereditatē tuaꝫ) .i. inhierl̓m vel in terrā ꝓmiſſionis (polluerūt templum ſanctū tuū) ſimulachra que ibi poſuerunt (poſuerūt hierl̓m in pomoꝝ cuſtodiā) .i.in deſertionē ſicut collectis pomīs cuſtodie .ſ.domus in quibꝰ cuſtodes erant deſerunt̉.Poſuerūt morticina ẜuoꝝ tuoꝝ eſcasvolatilibꝰ celi: carnes ſanctoꝝ tuoꝝ beſtijs terre.Poſuerūt morticina) .i. cadauera) ſeruorūtuoꝝ) qui immundis vti noluerūt (eſcas volatilibꝰ celi) relinquendo ea inſepulta ſcꝫ (carnes ſanctoꝝ tuoꝝ beſtijs terre eſcas poſuerūtet deuorandas dederūt. q. d. tm̄ in viuentes ſed etiā in mortuos ſeuiunt.Eſtuderūt ſanguinē ip̄oꝝ tanqͣꝫ aquaꝫin circuitu hierl̓m et erat ſepeliret.Effuderūt ſanguinē eoꝝ) .i. ſeruoꝝ tuorum(tanqͣꝫ aquā) .i. abundanter et ita viliter quaſiita ſine culpa liceret de ſanguine ſicut de aquaet tm̄ intra muros ſꝫ etiā in circuitu hieruſalē) circūquaqꝫ (et erat qui ſepeliret) ſcꝫcorꝑa occiſoꝝ dum oībꝰ ꝑiculū immineretFacti ſumus obprobriuꝫ vicinis nr̄is:ſubſannatio et illuſio his qui in circuitu noſtro ſunt.Facti ſumus obprobriuꝫ vicinis nr̄is) qd̓grauius eſt qͣꝫ ſi remotis qꝛ hi ſunt aſſidui etin oculis (ſubſannatio et illuſio) facti ſumus(his qui in circuitu nr̄o ſunt) .i. gentibꝰ circa hierl̓em ſunt. q. d. gloria hierl̓em toto orbemirabilis verſa eſt in obprobrium vicinis.Uel pn̄t hec accipi de eccl̓ia ſic. O Deus venerunt gētes in hereditatē tuā) .i. inuaſerūt eccleſiam ꝑſequēdo quā chriſtus acquiſiuit ſanguine ſuo (polluerūt templū ſanctū tuum) ſcꝫip̄am eccīam. Un̄ apl̓s. Templū dei ſanctuꝫeſt qd̓ eſtis vos. quod templuꝫ ꝑſecutores inhis polluerūt qͦs ad negandū chriſtū terrendo vel cruciando coegerūt. Sꝫ hodie magispolluit̉ prauis moribꝰ hoīm qͣꝫ olim occiſoribus martyrū (poſuerūt hierl̓m .i. eandē eccleſiam (in pomoꝝ cuſtodiā) .i. in deſertionē qn̄enī gentibꝰ ꝑſeqn̄tibꝰ in celeſtē menſam ſpūsmartyrū tanqͣꝫ de dn̄ico orto multa et ſuauiapoma tranſierūt eccīa deſerta eſt viſa (Poſuerunt morticina ſeruoꝝ tuoꝝ) .i. ſcōꝝ martyrū(eſcā volatilibꝰ celi) quaſi quicquā eoꝝ reſurrectōni deꝑiret qd̓ exponit dicēs (carnes ſanctorum tuoꝝ) hec ſunt morticina (beſtijs terterre) ad deuorādū (Effuderūt ſanguinē eorūtanqͣꝫ aquā in circuitu hierl̓m) qn̄ in om̄i ꝑteeccleſie cuius circuitus totū orbē eſt abundās ꝑſecutio ſeuiebat ( et erat qui ſepeliret)pre timore ꝑſecutoꝝ vel pre multitudine occiſorum. Facti ſumus obprobriū et terror propter diram mortē (vicinis nr̄is) .i. affectōepinquis iam volētibꝰ credere (ſubſannatio etilluſio his qui in circuitu nr̄o ſunt) .i. deſpicabiles inimicis eccleſie qui ſunt in toto orbe qꝛ eis ſꝫ in conſpectu dn̄i p̄cioſa eſt mors ſanctorum eius. SedUſqꝫ quo dn̄e iraſceris in finem: accendetur velut ignis zelus tuus.Uſqꝫ o( dn̄e iraſceris) nob̓ iraſcerꝭ ne vſqꝫ(in finē) q. d. noli iraſci ī finē ſꝫ tꝑa correptōeꝫne illa tāta tribulatio ꝑſeueret vſqꝫ in fine vſqꝫ (accēdet̉) .i. ardebit (zelus tuꝰ) .i. ira tuatra nos (velut ignis) ſcꝫ totaliter nos cōſumēsſicut ignis cinerat ꝯſumit paleas ita nonextinguat̉ vel mitiget̉. q. d. vtinaꝫ ceſſet ira tuacōtra nos incepta. Ira dei dicit̉ ignis qꝛ tamdiu ardet donec aurū purget̉ ligna incinerētur. Sunt em̄ varie cauſe inflictonis penarū.Un̄ iob dicit varie: peccaui: peccaui: peccauit vt aliqͣtenꝰ puniret̉ peccauit vt tm̄. punitus eſt in ꝑte ad purgationē in ꝑte ad coronam ita de ſctīs alijs. Ne igit̉ iraſcaris nobis qui te nouimus ſed potius.Effunde iram tuaꝫ in gentes que tenouerūt: et in regna que nomen tuūinuocaueruūt.Effunde) .i. effundes vt multa abūdanteret retorquebis (iram tuaꝫ) .i. effectū iuſticie tueet vindictaꝫ (in gentes que te nouerūt) necſcire voluer̄t nec timere vl̓ diligere vt ſicut nosopprimūt tuis virtutibꝰ obruant̉ (et in regnanomen tuū inuocauer̄t) ſꝫ tm̄ noīa idolorūſuoꝝ ſeu demonioꝝ creaturā creatorē:gentes accipit ſubditos. regna ip̄os reges