eſt vſqꝫ ad mortē ⁊ nō ꝓpter me tm̄ ſed etiaꝫꝭ ꝓpter inimicos meos) liberatione ⁊ glorificatōne mea ꝯuertendos ſi volunt corrigi vel confundendos ſi māſerint obſtinati (eripe me) vtcito reſurgā et aſcendens ſpiritū ſanctū mittā.dicendo libera orauit ꝓ occulta liberatōne inanima quam ſemꝑ habent ſancti licet occidātur ſubiūgendo eripe me orat ꝓ manifeſta ẜmcorpus vn̄ inimici quidā ſunt ꝯuerſi ⁊ quidaꝫconfuſi. et debes eripere qꝛ.Tu ſcis improperiū meū ⁊ confuſionēmeam et reuerentiā meā.Tu ſcis improperiū meuꝫ) qd̓ fit in verbis.i. qͣꝫ turpia ⁊ iniurioſa verba mihi intulerunt(et ꝯfuſionē meaꝫ) que ex improperio mihi eſtẜm illoꝝ opinionē ⁊ quam mihi imputauerūt(et reuerentiā meaꝫ) .i. ignominiā ſcꝫ qͣꝫ ignominioſe me tractauerūt. q. d. quāta ꝓ tuo amore ſuſtinui et quare ſint mihi iſta tu noſti. hecenim omnia non ꝓ ſuo reatu ſed ꝓ nobis ſuſtinuit vt in talibꝰ nos inſtrueret et ſuo exēplo in retributōnes et in ſcandalum.confortaret. Et etiā ideo eripe me qꝛ.In ꝯſpectu tuo ſunt omnes qui tribuſant me: improperiū expectauit cor melum et miſeriā.In ꝯſpectu tuo ſunt om̄s qui tribulant me.i. inimici mei. q. d. ſicut ſcis meaꝫ innocentiaꝫita noſti eorū maliciā et potes eis iuxta meritaſua retribuere qꝛ tantū ſcelus cōmittunt te preſente ⁊ vidente. Timeant gͦ om̄s qui alios tribulant qm̄ in ꝯſpectu dei ſunt cuius vindictāeuadere nō pn̄t. Et ne videret̉ tribulari tāquāingratꝰ ⁊ nolens ꝯtinuo adiecit (improperiū)coꝝ in dictis (expectauit) qꝛ hec futura p̄uiditet p̄dixit ⁊ ad hec venit (cor meū) et voluntasqꝛ volūtarie ſuſtinuit (et miſeriā) eoꝝ in factisnō ſuam. In illis enī erat miſeria in ipſo autēmiſcd̓ia qui eoꝝ miſeriā miſeratus dixit paternoſce illis ⁊cͣ.Et ſuſtinui qui ſimul cōtriſtaret̉ et nonfuit: et qui cōſolaret̉ et nō inueni.Et ſuſtinui) .i. expectaui attendendo (qui ſimulꝭ) .i. ſil̓r ſicut ego (ꝯtriſtaret̉) de tanta multitudine et compateret̉ mecū de cecitate nō credentium (et nō fuit) aliquis (et) expectaui (quicōſolaret̉ me) credendo et ꝓficiendo: nam quiꝓficit ꝯſolatur medicū (et nō inueni) aliquemMulti enī ſcꝫ diſcipuli et mulieres cōtriſtatiſunt carnaliter et de morte carnis eius: ſolusꝟo dn̄s ꝯtriſtatꝰ eſt ſpiritaliter et de morte aīeex hoc vicꝫ ꝙ oēs ꝑmanebāt in infidelitate vn̄nō ait qui ꝯtriſtaret̉ ſed qui ſimul .i. ſil̓r ſcꝫ ſpiritaliter contriſtaret̉. Magna qͦꝫ illi ꝯſolatioeſſet ſi quos in ſe credentes inueniret: qd̓ quianō inuenit quaſi cōquerendo ingemiſcit. vnde adhuc ſubiungit.Et dederunt in eſcam meam fel: et in ſiti mea potauerunt me aceto.Et dederūt in eſcam meā fel qͣſi illud tanqͣꝫ eſcam cōmedere deberē (et in ſiti mea) quafidem et ſalutē eoꝝ deſideraui (potauerūt meaceto) cum felle mixto: hoc facto mores ſuosamariſſimos indicantes. fel et acetū adhuc ineſcam et potū corꝑis chriſti ponunt et chriſtoofferūt qui veritati reſiſtunt ⁊ euangelio ꝯtradicūt: et qui male viuendo ſcandalū eccīe inferunt. Grauius enī peccant qui ꝯtemnunt incelo reſidentē qͣꝫ qui crucifixerūt in terra ambulantē: et maius peccatuꝫ eſt chriſtū traderepeccatoribꝰ membris qͣꝫ crucifixoribꝰ iudeis.Et qꝛ malā eſcam ⁊ malū potū dn̄o dederuntmerito in his puniti ſunt. vn̄ et ſequit̉.Fiat menſa eoꝝ corā ipſis in laqueū: etFiat menſa eoꝝ) ſcꝫ ſcriptura ſacra quā adaīaꝝ refectionē parauerat eis deus (corā ip̄isin laqueū) qꝛ ex ip̄a ſua lege capiuntur a chriſtianis et ꝯuincunt̉ errare. (et in retributōesvt mala recipiāt ꝓ malis: et qui ꝑ legem peccauerunt ꝑ legē puiniant̉. (et in ſcandalū) ruinevt nō intelligāt inibi dn̄m nunciatū et ſic ruant de pctō in peccatū et tandē in infernū. dicit aūt hoc nō optando ſed ꝓphetiſando nō vtfiat ſed qꝛ fiet. Cū ergo audimus dici per ſpm̄dei talia euentura malis adhuc in illis hoc intelligamus vt nos talia deuitemus. Ad lr̄ametiā Menſa iudeoꝝ facta eſt coram ip̄is in laqueum: qꝛ eis paſchale ꝯuiuiū in hierl̓m celebrantibꝰ fuerūt a romanis circūcluſi et ſicutaues illaqueati (et in retributionē) ſcꝫ penarūꝓpter mortē chriſti debitaꝝ (et in ſcandalū) qꝛdeſerentes pacis auctorē rixas ſibi ꝯcitāt.Obſcurentur oculi eorū ne videant: etdorſum eoꝝ ſemꝑ incurua.Obſcurentur oculi eoꝝ) interiores (ne videant et agnoſcant veritatē et verū ſolem ſcꝫdiuinitatē ſub fragilitate latentem. Quia enīſuperbierūt ceci facti ſunt. (et dorſum eorumſemꝑ incurua) .i. ſtatuꝫ mentis ad terrena curuari et in inferioribꝰ flecti ꝑmitte. hoc enī ſemper ſubſequēs eſt vt ſi oculus mētis ſupernolumine priuetur et ſuꝑna nō videat ſtatim animus ad ea que retro ſunt appetenda inclineiet de inferioribꝰ cogitet. Reuera obſcurati ſūtoculi eoꝝ quia ſunt in ſua infidelitate excecatiet dorſum eoꝝ eſt incuruatū vt gentibꝰ ſeruin 4