Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

tate eterna. hoc eſt ẜm a te longe receſſerūtrecede ab eis. (qm̄ irritauerūt te dn̄c) .i. ad iracundiā et vindictā ꝓuocauerunt peccatū ate recedēdo quē placare debuerūt penitēdo.Et letentur om̄es qui ſperant in te: ineternum exultabūt et habitabis in eis.Et) ecōtrario (letent̉) in pn̄ti (oēs qui ſperant in te) i. qui ſic oꝑant̉ vt a te ſperent mercedē. cuiuſmodi ſunt iuſti et boni. primūdem iuſtoꝝ gaudiū eſt in ſpe poſtmodū verocrit in re. vn̄ adiūgit on̄dens merito letentur. qꝛ. (ineternū) tꝑaliter (exultabunt) infuturo accepta hereditate laudātes bn̄ficijs (et) .i. qꝛ (habitabis in eis) ſicut in templotuo. Felices chriſtū merebunt̉ habere hoſpitē qꝛ eſt eterna exultatio templū deifiēt iuſti erit gaudiū eoꝝ ip̄e incola eoꝝ.Et gloriabunt̉ in te om̄es qui diliguntnomē tuū: qm̄ tu bn̄dices iuſto. Et) interim (gloriabunt̉) in hac ſpe poſiti(in te) ſolo (qui diligūt nomē tuū) dn̄s esvel honorē tuū ſeu noīs tui et merito (qm̄ tubn̄dices iuſto) qꝛ qͥcqͥd boni hꝫ a te habꝫ. veltūc (gloriabunt̉ in te) videndo fruēdo (oēs diligūt nomē tuū) dn̄s es tanqͣꝫ poſſidētes hereditatē ſcꝫ te et hn̄tes ad fruenduꝫ qd̓diligūt. q. d. quicūqꝫ diligit dn̄m gloriabiturin dn̄o (qm̄ tu bn̄dices iuſto) hec eſt bn̄dictiogloriari in deo habitari ab eo. Stude ergovt iuſtus ſis vt tūc bn̄dici merearis. Etqꝛ vocatio meritoꝝ nr̄oꝝ ſꝫ miſcd̓ie bn̄uolentie dei eſt ſubiungit.Dn̄e vt ſcuto bone voluntatis tue coronaſti nos. Dn̄e vt ſcuto bone volūtatis tue) .i. noſtra iuſticia ſꝫ tua diuina bona volūtate quanos vocaſti tanqͣꝫ ſcuto (coronaſti nos) inſenti circūuallando nos aduerſus ſeua iacula inimici et ꝓtegendo nos a malis ex omniꝑte circūituꝫ ad modū corone dando victoriā de tentatōibꝰ coronabis in futuro debonis eternis qꝛ corona ꝯſueuit dari victoribus. Scutū enī dicit̉ a greco ſcutui qd̓ iocūdum ſignificat et duo facit. qꝛ ſi ponit̉ antecorpus ꝓtegit ſi ſuꝑ caput coronat. ſic diuina bona volūtas nos ꝓtegit in pn̄ti ab om̄imalo quantū ſcit nobis expedire et coronatin futuro corona glorie eterne qꝛ qͦs ꝓtegēsadiuuat remunerās coronat.Or̄o.MPie dn̄e qui attriti cordis gemitum priusqͣꝫ ꝓferatur intelligis effice nos qm̄s templūparacliti vt mereamur ſcuto celeſtis beniuolentie coronari. Per do.Oratio vere penitentis dei miſericordiam implorantis et alios ſuo exemplovt ſil̓r peniteant exhortantis. pͣs. vi.Omine ne in furore tuo arguas me: neqꝫ in ira tuacorripias me. Auctor pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus talis eſt in finē in carminibꝰ psͣ dauid octā.Hoc eſt psͣ ille qui dicit̉ psͣ eo monet adbene oꝑandū dirigens nos in finē .i. in chriſtum qui eſt meta et ꝯſummatio totius agonis attribuitur Dauid i. penitenti iam fortimanu facto timenti octaua ſcꝫ die iudicijque poſt hoc tꝑs qd̓ ſeptē diebꝰ voluit̉ eſt futura. in carminibꝰ .i. in gemitibꝰ pnīe quibꝰdeus tanqͣꝫ carminibꝰ delectat̉. Materia: vera ꝯgnitio et deploratio peccatoꝝ. Intentiomonere hoīes ad penitentiā ſalutarē ſperemiſſionis oīm peccatoꝝ. Snīa in generaliꝓph̓a in iſto psͣ in ꝑſona vere penitentis clamat ad dn̄m veniā de cōmiſſis poſtulās erumnasqꝫ ꝓprias quibꝰ afflictꝰ ingemiſcit narrans Poſtqͣꝫ dictū eſt de eterna hereditate intendit nūc penitentes male agentes inuitarevt ſuo exemplo ſtudeāt eam pnīam recuperare. Snīa in ſpeciali. In ꝑſona ergo penitentis metuentis in iudicio puniri orat dicens Dn̄e ne in furore tuo) .i. in ira grauiori que parcit (arguas me .i. quaſi in inferno damnandum cōuincas. (neqꝫ in ira tuayminus graui que vindictam petit (corripiasme) .i. quaſi in purgatorio caſtigandū reprehendas. ſed hic ſeca: hic vre: hic ſana me neibi opus ſit qꝛ horrendū eſt incidere in manus dei. Furor vel ira in deū cadit quitrāquillitate iudicat. ſꝫ dicit̉ iudiciū quo malis talis videbit̉. q. d. ne punias me ẜm rigorem iuſticie tue vt iudex iratus ſed ẜm dulcorem miſcd̓ie tue vt pr̄ benignus. vnde ſequitur ſed potius.Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſum: ſana me dn̄e qm̄ cōturbata ſunt oſſa meaMiſerere mei) miſeri odn̄e) in hac vita etmiſericorditer ꝑcute vt medicus. et qꝛ miſericordia debetur miſeris ſuā miſeriā inſinuatdicēs. opus eſt (qm̄ infirmus ſum) naturaet vicio fragilis et ꝓnus ad peccandū. et ideoiuſticiā ſuſtinere valeo (ſana me dn̄e) miſericordiā qui medicus es ac ꝯforta et robora (qm̄) memoria peccatoꝝ (conturbata ſuntoſſa mea) .i. etiā robor fortitudo aīe mee. q.d. ꝑuenit īfirmitas vſqꝫ ad interiores ſenſus