Icut olim mana habuit delectamentum etomnē ſaporem ſuauitatis: ſiccarmen huius libri habet omne ſpūale documentū et eſtꝯuertibile ad omnē ſenſum cuiuſlibet intentionis. Cum in choro canit̉: tūc ſunt verbaeccleſie deū laudantis. Cū a iuſtis caniturtunc ſunt verba gr̄as agentis. Cum a peccatore recitatur: tūc ſunt verba veniā deprecantis. Cum ꝓ defunctis decantat̉: tūc ſunt verba aīe de ſupplicio ad deū clamātis. Et quocunqꝫ ſe intentio canentis ꝯuertit: mox ſe ſenſus huius libri affectui canentis ꝯformabitCum bn̄dicente bn̄dicit. cū maledicēte maledicit. bn̄dicit mēbra chriſti: maledicit mēbra diaboli. Utile aūt et ſalubre eſt intelligenunqͣꝫ ceſſamus decantare. Auget qͥppe Ccuotionē intelligentia et dum intelligit̉qd̓ cantatur: mens ꝑ intellectū obligata nōeuagat̉. Itellectus qͣꝫ cantantiū menti chriſtum in ſingulis pſalmis facit pn̄tem. quemdum intellectu et ore decantant ꝓculdubioattentius amāt. Dum cogitas pſalmos chriſtus in mente tua eſt Dum ore decantas chriſtus in ore tuo eſt. Dum meditarꝭ pſalmos:hunc ex meditatōe capies fructū / vt in ipſistibi vtrūqꝫ occurrat teſtamentuꝫ. Pſalmorūdeuotio pn̄tiam chriſti conciliat. Angelorūꝯgratulationē generat. ignitos mentis affectus ſuſcitat/ mala purgat / demones ſuꝑatgladio ſpūs qd̓ eſt verbū dei: qꝛ deuotioneꝫpſallentiū ſuſtinere nō pn̄t. Pſalmoꝝ radices nō in terra ſed in celo fixe ſunt: qꝛ ibi eſtchriſtus qui oīm pſalmoꝝ materia eſt et intentio. Ibi eſt cōuerſatio eccleſie que chriſticorpus eſt que etiā ꝑmaxime pſalmoꝝ partēꝯtinet. Deuotionē ſ pallendi docet apl̓s cumdicit. pſallā ſpū pſallam et mente. Deuotōnipſallentiū ꝯgratulatōeꝫ angelicā adeſſe docet pſalmiſta qui ait. In cōſpectu angeloruꝫpſallam tibi. Ꝙ pſallentibꝰ admiſceri ſanctiangeli ſoleāt manifeſtat pſalmiſta vbi ait. preuenerūt principes .i. angeli ꝯiuncti pſallentibus. Unde cauendū eſt ne ꝓpter noſtrā deſidiam angeli recedant. Si enī boni ſpūs ſe anobis elongauerint: impetū maloꝝ quis ſuſtinebit? Cauendū eſt ne etiā maledictōꝫ incurramus ꝓphete dicentis. Maledictus oīsqui opus dei facit negligenter. Dignū quippe eſt vt mens nr̄a cōcordet cū voce qn̄ ad diuinum opus aſſiſtimus. et cū diligentia a p̄ſentibꝰ vniuerſis qͥſqꝫ ſe retrahat et diuinisinhereat vt celeſtia ei dona reuelentur. Nihilenī eſt in hac mortali vita: in quo poſſimus familiarius inherere deo qͣꝫ in laude diuina. Pſalmoꝝ deuotio ſpiritui ſancto mentem p̄parat: et oīm gr̄aꝝ dona meret̉. UndeGregoriꝰ. Spūs dei ꝓphetaꝝ mentibꝰ nonſemꝑ preſto eſt qͣtenus cū ſpm̄ ꝓphetie nō habent: ſe hūc cognoſcant ex dono dei haberecū habent. Un̄ ꝓph̓a Heliſeus cū de futurisrequiſitus eſſet et ꝓphetie ſpm̄ ſibi deeſſe cōgnouiſſet: pſalteriū ſibi fecit applicari vt ꝓphetie ſpūs ad eū ꝑ laudē pſalmodie deſcēderet:atqꝫ eius aīm de futuris repleret. Uox etenīpſalmodie cū ꝑ intentōꝫ cordis agit̉: ꝑ hancom̄ipotenti deo ad cor iter ꝑatur. vt intentementi: vel ꝓph̓ie miſteria: vel ꝯpunctōis gratiā infundat. Un̄ pͣs. xlix. ſcriptū eſt. Sacrificium laudis honorificauit me: et illuc iterquo oſtendam illi ſalutare dei. In ſacrificioigitur diuine laudis fit ad ieſum iter oſtenſionis: qꝛ dum ꝑ pſalmodiā cōpunctio infunditur via nobis in corde fit: ꝑ quā in fine adieſum ꝑuenitur. hec Gregor. Nullus itaqꝫmortaliū p̄t vel verbo explicare: vel aīo comprehendere pſalmoꝝ virtutē: ſi non ſuꝑficielabioꝝ tm̄ ſꝫ intenta mente et puro corde indiuina laude canant̉. In pſalmis enī inuenies ſi intente nō celeriter ꝑſcruteris tam intimam orōem qualē nō poteris ꝑ te ip̄m vllatenus excogitare. In pſalmis inuenies intimam ꝯfeſſionē peccatoꝝ tuoꝝ: et integrā deprecatōꝫ diuine atqꝫ dn̄ice miſericordie. Inpſalmis inuenies p̄ſidium cōtra aduerſitatēoīm reꝝ que tibi accidūt: et intimā gr̄aꝝ actionem de omnibꝰ. In pſalmis ꝯfiteris infirmitatem tuā atqꝫ miſeriā: et ꝑ hoc ꝓuocabisdei miſericordiā. Oēs enī virtutes in pſalmis reperies: ſi a deo merueris vt tibi pſalmorum virtutem reuelet. Et ideo nō eſt tibiopus vt ꝑ diuerſos libros aīo diffundaris.in pſalterio ſolo vſqꝫ ad obitum vite habesmateriā legendi ſcrutandi et docendi. In qͦinuenies ꝓpheticos / euangelicos / apl̓icos etoēs diuinos libros ſpūaliter ac intelligibiliter ex ꝑte tactos atqꝫ deſcriptos. et priorē atqꝫſecundū aduentū dn̄i ibi ꝓphetatos. Incarnationem qͦꝫ ac paſſionē reſurrectionēqꝫ atꝫaſcenſionē dn̄i: et omnē virtutē diuinorū inpſalmis inuenies ſi intima mente ꝑſcruteriset ad medullā intimi intellectus ꝑ dei gratiāꝑueneris. Unde de laude pſalmoꝝ et ſalutaribus eoꝝ effectibꝰ ſic dicit Augꝰ. Alia ſuntque ꝓphete tradūt alia que hiſtorici. Lex qͦꝫalia ꝓuerbioꝝ: et alia cōmonitio. PſalmorūLAE5.1KO S147.SI.1E:DIISSIDCRI