parabolas ad pietatē et miſericordia et remiſſionem pcc̄orum ꝑtinentes. ꝑ quod patet ꝙſua intentio principalis fuit probare concluſionem predictam. Intendit igitur probateeam ꝑ talem rationem et ſylogiſmum Homoille cuius ingreſſus et introductio. cuius conuictus et conuerſacio. cuius conatus et recollectio. cuius affatus et erudicio. cuius diſceſſus ꝑ mortem et conſūmacio: cuius regreſſꝰa mortuis et reſurcectio fuit ꝑ modum cuiuſdam ſpūalis antidoti et medicine ſalutaris ōnium hoīm. vtiqꝫ homo iſte cēſendus eſt ſaluator hoīm et medicus animarum. ſed ita fuit de illo homine qͥ dictus eſt ih̓us. ergo ipſefuit ſpiritualis hoīm medicus et ſaluator Minōrem iſtius quantū ad ſex condiciones poſitas in maiori intendit lucas deducere in ſuo eūangelio et probare Primo em̄ probat ꝙ huius hominis introductio et ingreſſus fuit ꝑmodum cuiuſdam ſaluatoris mundi et medici ſpiritualis et tractat de triplici introductione iſtius hominis. prima qͥdem in vterū maternum ꝑ conceptum. ſcd̓a in munidum ꝑ natiuitatem et ortum. tercia ad totum populumcirca annum triceſimū. Scd̓o probat ꝙ hꝰhominis conuerſacio et conuictus cum hominibus. fuit ꝑ modum veri ſaluatoris. etoſtendit qualiter iſte homo ꝑ ſui conuerſacionem et conuictum exemplarem niſus eſt homines medicare et ſaluare deſcribens eum fuiſſe exemplar omnis deuocioīs et latrie: exēplar mititatis et paciēcie. exemplar liberalitatis et beneficiencie. exemplar humilitatiset beniuolencie. exemplar veritatis et exiſtencie cōtra omnem ypocriſim. exemplar omnisꝑfectionis et ſuꝑercellentis vite. exemplarcōpaſſionis et miſericordie atqꝫ clemencie:et ex hijs octo condicionibus patet qualiterſua conuerſacio et conuictus fuit ad medicādum et ſaluandum mundum Tercio probatꝙ illius hominis totalis conatus et recollectōfuit ad ſaluandum homines et tribuendumeis ſpiritualem medicinam. et oſtendit qualiter homo ille conatus ē ad ſalutem vocare ⁊reducere homines ꝑ ſe ip̄m et ꝑ alios ſcilicetꝑ duodecim apoſtolos et ſeptuagnnta duos diſcipulos Quarto probat ꝙ hominis hꝰ affatus et erudicio oſtendit ipſum fuiſſe oīm hominum ſaluatorem. qꝛ tota ſua eruditio ordinabatur ad pellendum pcc̄a et morbos animarum. et ponit plures morales erudicōes ſumme ac commode ad hoīm ſalutem et curacōemſeu remocionem a vicijs ꝑtinentes. Quintoprobat ꝙ illius hominis diſceſſus et cōſummacio ꝑ mortem. fuit vere medicinalis ⁊ veriſaluatoris mundi Vnde introducit eum dicētem. hoc eſt corpus meum quod pro vobis tradetur. et hic eſt ſanguis meus qui pro vobisfundetur et plura alia verba clemencie ſuꝑiꝰdicta Sexto probat ꝙ iſtius hoīs regreſſusad nos et reſurrectio fuit veri ſaluatoris mūdi Vnde oſtendēdo ꝙ ipſe erat vere iſte qͥ oīmgencium erat medicus et ſaluator inducit ꝙſicut ſcriptum eſt oportebat pati et reſurgerecriſtū a mortuis tercia die. et predicare in nomine eius penitenciam ⁊ remiſſionem oīm peccatorum in omnes gentes Iohannes vero qͥin aſya euangelium grete ſcripſit. introducitiſtam concluſionem. ꝙ homo ille qui dictuseſt iheſus fuit vere filius dei. quod non debetintelligi ꝙ ſit filius dei ꝑ adop̄cionem et graciam habens humanam naturam. ymo habēsin ſe vere illum qui ab eterno fuit filius a patre genitus in ſubſtancia diuina. nec debet etiam intelligi ꝙͣ ſit homo ille filius dei ꝑ conuerſionem deitatis in carnem: ſed debet intelligi ꝑ aſſumpcionem carnis a filio dei Hancconcluſionem probat multipliciter et deducit et intendens racionem vnam et vnicum ſilogiſmū ad eam probandam ſic arguit. Homo ille qui ē vere media ꝑſona intrinſeca ī trinitate. et eſt deo equalis in autoritate. et eſtdeo equalis in efficacia et ſalubritate reſpectuhominum. et eſt deo equalis in illa pſu et inmenſitate. et eſt deo equalis in modo oꝑandi et actiuitate. et eſt deo equalis in reficiēdomentem et in cordis ſacietate et gracia: et eſtdeo equalis in inſtruēdo et in vere doctrine claritate. et eſt deo equalis in duracione et eternitate. et eſt deo equalis in honore et gloriaac cultu ſeu latrie et adoracionis dignitate etē deo equalis ymo idem cum prē in eſſencia⁊maieſtate. et eſt deo equalis in beniuolenciaad homines et pietare. et eſt deo equalis indominio et regni ſolempnitate. et ē deo equalis in amicicia et caritate. et ē deo equalis ininſiſtencia mutua in ſe inuicem et intimitateet eſt deo equalis in conferenda grā hominibꝰet influenda ſanctitate. et eſt deo equalis inſapiencia et ſciencie luminoſitate. et ē deo eqlis in beatitudine et eterna felicitate. et ē deoequalis in paciencia et longanimitate; et eſtpatri equalis in proclucendo ſpiritū et in ſpiratiua fecunditate ille vtiqꝫ homo eſt vere filius dei. Nam iſte duodecim condiciones intermedie probāt ip̄m eſſe verum deum. prima vero condicio et vltīa on̄dunt ip̄m eſſe verum deū qͥ eſt filius dei quia hee due ꝓprietates competūt filio Sed homo iſte q̄ dictusē iheſus habuit ſupradictas xix cōdicōes vtmanifeſta exꝑiencia iohannem ⁊ alios diſcipulos edocuit: ergo ipſe vere eſt filius dei