Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
LXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Sequamur illū igit̉ eciā nos. varios ſiquīdem languores habemꝰ aīaꝝ. et hij ſūt qͥbꝰprīcipalit̓ vult mederi Acced amus ergo adeum et indulgenciā pcc̄orū p̄cemur Nlā eciānūc dabit ille. ſi nos intelligimꝰ poſtulare Nunc vero ſiqͥdem habuerimus aliquamcorꝑis paſſionē. omnia facimꝰ negociamurvt in reliquū egretudine liberemur. aīa veronoſtra tam male ſe habente diſſil̓amus ſemꝑdifferimus Proptei̓a ne corꝑis qͥd lāguoribus liberamur. qm̄ maxime neceſſaria ſūtſuꝑflua eſſe ducimus. que vero pene diſſimilando. hec oīo neceſſaria iudicamus. et fōtēip̄m incuratū relinquētes maloꝝ riuulos purgare conamur. qm̄ malorū que ſūt in corporemalicia anime eſt cauſa Exficcemus igit̉tem malorū. et cūcta cōtinuo languoꝝ fluenta ficcabunt̉ Nec quia doles ipē cum peccas age te ſecurū. ſed ꝓpt̓ hocip̄m maxime īgemiſce. quia ſentis de pcc̄is dolorē Hocenim ſit quia peccata mordeant. ſꝫ qꝛinſenſibilis eſt aīa que peccat Eſt ergo primum bonum nichil oīo peccare Secundumvero. poſt peccatū ſentire qd̓ cōmiſeris atqꝫlugere. Si autem neqꝫ hoc habuerimꝰ. qualiter deprecabimur deum. et remiſſionempectatoꝝ petemus de qͥbus nichil oīo curamꝰCum em̄ ipē ille qui deliquit ne hoc qͥdē ip̄mqd̓ peccauit ſtudeat agnoſcere. Pro qͥbusdeum delictis rogabit que ad huc cōmiſiſſeſe neſcit. Nec vero ignorans. quonamnoſſe poterit diuini beneficij largitatē Sollicite igit̉ ꝓp̓a delicta conſidera vt diſcas qͦrūaccipias veniam: atqꝫ ita ip̄i beneficio gtusexiſtas. dolere em̄ qꝛ peccaueris. magisindignari atqꝫ iraſci facit deum ꝙͣ illud ipſū qd̓ ante pcc̄aueras ꝓpter hec ergo omniaſic deum p̄cemur ut eciā nrā iūgamus: volūtatem videlicet at ſtudiū et deſiderium bonūIta em̄ eciam breui tꝑe poterimꝰ a malisnos obſident liberari. et tūc ſaltem vbinamfuerimꝰ addiſcere ac digna ꝑfrui libertateHec criſoſtimus. Pracio.Omine ih̓u xpē qui tanꝙͣ ſtudioſusmedicus circueundo queſiſti egrotātes. ac corporū et aīarū ſanaſti infirmitates. ſana me queſo interius et exteīꝰvarijs liborātem infirmitatibus. Trahe mepoſt te vt te ſequar. de vicijs ad virtutestrāſmigrādo. decalogū obſeruādo. pacificealijs habitando. pcc̄a humilit̓ confitendo;diuina iudicia formidādo. Educ̄ me de lacūmiſerie et de luto fecis dirige greſſus meo̓sin viam ſalutis: vt in p̄ceptis tuis ꝓficiantet ad beatam patriā feſtinēt: ac ſine inpedimento me ꝑducāt. Amen.lxxx..j De vocacione mathei et eius cōnuiuio.Capitulum triceſimum primum.T p̄teriret dn̄s iheſus venit ad mare galilee. vbi vectigalia maxime de rebusmare deductis ſoluebāt̉. Etvidit ibi non tam corporis mentis et miſerantis intuitu hoīēm ſciꝫ matheum: et leui an̄ vocacionem dictus eſt alphei filiū. ſedētē ī domoad theoloneū. id eſt ad curam et diſpenſacio vectigaliū thelos em̄ grece vectigal īt̓p̄tat̉latine. Sedebat quippe ideſt ꝑtinaci animolucris nhiabat: ſeſio em̄ moram in lucroconſequendo notat Et ait illi ih̓s. Seq̄reme. Quaſi diceret ei iam ſede. ſꝫ āmodoſequere. non lucra non ſecularia negocīa.me: et affectu cordis et officio corꝑis affectu oꝑis. Matheum autē talibus occupatūvocauit. vt de grā dei nullus deſperet: quatūcūqꝫ vilibus occupatus fierit. Qui ſtatimſurgens a theoloneo ī ſedebat et de amoe̓terrenorū ad deſideriū ſuꝑnorū relictis oībꝰſcilꝫ ſuis et eciam alienis ex rapina collcīs.celiquit em̄ eciam ꝓpria raꝑe ſolebat aliena. qꝛ ſcd̓m criſoſtimū. theoloneū eſt rapinaꝑmiſſa. ſecutus eſt ſine aliqua dilacioētam greſſu ꝙͣ affectu ſicut diſcipulus mgr̄mſicut viator ducem ſuum. ſicut ſeruus dn̄m̄ſicut ouis paſtorē ſuū: funē p̄cidens ſoluens ſcd̓m iheronimi cōſiliū Secutus ē quidem fine dilacione. diuina potencia ītus operante. accēdēte docēte Qui em̄ exteriꝰ vocauit vt mox ſeq̄retur intꝰ accendit traxit. etmodū decuit Vn̄ ihero. Fulgor ip et maieſtas deitatis occulte eciā ī facie r̓lucebᵗ hūana vidētes ad ſe trahe̓ potea̓t ī pͥmo aſpectuSi em̄ in magnēte lapide hec vis dicit̉ vtferrū trahat qnͣtomagis dn̄s oīm creaturaꝝad ſe trahere poterat quos volebat Vbi et criſoſtimꝰ Sicut vidiſti vocātis virtutē ita addiſce vocati obedienciā Neqꝫ em̄. reſiſtit neqꝫ vacillauit. ſed protinus paruit et nec inꝓpriam domū abire rogauit. vt ſuis hec intimaret Nec criſoſtimꝰ Letus igit̉ dominūſequens et gratus exiſtens et diſcipulosip̄ius in domo ſua recepit. et cōuiuij magniapparatū eis exhibet. cōgruam celeſtis beneficij vicem xp̄o repēdens. vt illi redderetrena qui ei ſemin auerat ſpūalia. et accōmodaret tꝑalia. a quo ex pectabat bona perpetua Cōuiuiū quidē exhibet magnū id eſt exmagna deuocione et delectacōe mētis. aduentu et pn̄cia tāti hoſpitis Et tam magnūvt de reliquis reficiant̉ angeli in celis. quiagaudium eſt angelis dei ſuꝑ vno peccatore