ſiue quantum ad expoſicionem decalogi et legiſdacionem autēticam et nouam. ſiue ꝙͣtūad multiplicem oꝑacionem deificā et miraculorū choruſcacionē mirifica. ſiue quantū adconuerſacionem pacificā et humilimam. ſiueꝙͣtū ad erudicionē ꝑabolica et doctrinā figuratiuam. ſiue quantū ad nutricionē ꝓuidam etbenignam ex paībus multiplicatis. ſiue quātum ad deteſtacionē veridicā oīs ypocriſis ⁊ cerimoniarū. ſiue quātum ad colligacionē geminam duarū naturarū diuine ſcꝫ et humane invno homine. ſiue quantū ad eccleſiaſticā diſpoſicionē et ierarchicā ordinacionē vniꝰ nouiregni ecc̄ie. ſiue quantū ad oſtentacōeꝫ pauꝑrimam et ſeſſionē ſuꝑ pullū aſine. ſiue quantum ad execacionē iudaicā quo ad phariſeoset populi ſeniores ſiue ꝙͣtū ad r̓ſerationē ꝓphecie arcanorū et futurorū ſiue ꝙͣtum ad inſtitucionem mirabilem et īſolitā nouorum ſacram̄torum. ſiue quantū ad tolerāciam amare ⁊ ſalutifere paſſionis. ſiue quantū ad ſuſcitacōeꝫmagnificam et reſurrectionē ſtupidā. ſiue quātum ad cōuocacionem multimodam oīm gencium linguarū populorū Hec em̄ vtiqꝫ verificata ſūt ī hoc homine ſacro ih̓u: que ꝓphetepredixerāt de criſto. ergo ipē eſt verus criſtꝰnec ē alius expectandus Marchus vero apoſtoli petri diſcipulus q̄ in ytalia euangeliū grete ſcripſit. probat de illo felici hoīe qui dcuseſt ih̓us: ꝙ fuit rex et dn̄s oīm. et exedens īpoteſtate et virtute omnem hoīem et omnēcreaturam: qd̓ patet qꝛ non tractat niſi de p̄cipuis et excellencioribus iniraculis eius. et fe̓in quolibet capitulo cōcludit magnitudinempotēcie et virtutis in eo et iſtam cōcluſionemſemꝑ infert in toto euangelio finit dei euāgeliū in aſcenſione eius in celū et ſeſſione a dextris dei: et ꝙ diſcipuli profecti predicauerūtvbiqꝫ dn̄o cooꝑante et ſermonē cōfirmanteſequentibus ſignis Sic ergo patet ꝙ eſt cōcluſio quam marcus in euagelio ſuo intēdit.hominem ſcꝫ ib̓m eſſe et fuiſſe v̓tuo ſū dn̄m ⁊imꝑatorem et regem oīm. Nam in hac cōcluſione finit euangeliū et ipſam interſerit ī ſuoproceſſu quaſi ꝑ totū Hanc aūt cōcluſionemſuo teſtimonio ꝓbat narrādo facta illius hominis et intendendo vnum talem ſylogiſmūIlle homo cuius virtutē ac ptātem extedi vidimus ad omnem ſpm̄ creatū et increatū. ſcꝫad ſpm̄ ꝓpheticū et diuinum ⁊ angelicū et apoſtaticū. et quā extēdi vidimus ad ſanguores ⁊ infirmitates corꝑm. et ꝙͣ extēdi vidimꝰad remiſſionē pcc̄orū et ad infirmitates aīaꝝ⁊ quam extendi vidimus ad totā legē moſaicam et ſabbatū inmutandū. et quā extendi vidimus ad tranſferendum virtutem ⁊ poteſtacem in alterum vt et ille ſimiliter oꝑētur virtuoſe. et quam extendi vidimus ſuꝑ mare etventū et ſuꝑ aque et aeris clementum. et quāextendi vidimus ad mortis vinculū et quotūcūqꝫ viuenciū ſiue hoīm ſiue brutorū. et quāextedi vidimus ad multiplicandū corꝑalemtibum et alimēta panū. et extendi vidimusad diſpenſandū ſuꝑ oēm ſtatum humanum.et quam extēdi vidimus ad reſtituendꝫ auditum et loquele inſtrumentum. et quā extēdividiminus ad illuminandū tā ſpūalem ꝙͣ corꝑalem viſum. et quā extēdi vidimus ad naturā paſſibilem et impaſſibilē cōmutandumet quā extendi vidimus nō ſolum ꝓpinquumſed etiā ad omnē diſtantē locū: dum tn̄ inuēniret fidelem hominē et credulū. et quā extēdi vidimus ad interp̄tandū mandatā legaliaet ſuꝑaddendꝫ ꝑfectionis concilia. et quā extendi vidimus ad regnū et thronū dauid obtinendū iuxta miraculoſum clamorem populiet iuxta teſtimoniū quod fuerat ꝑ ꝓph̓as predictum. et quā extendi vidimus ad cōuincēdum potenuiā et omnem adue̓ſariorū aſtuciāet machinacionē. et quā extēdi vidimus ad p̄cognoſcendum omnē futurorū euentū et totūſeculi decurſū vſqꝫ in finem. ⁊ quā extendi vidimus ad tolerādū ſūme fortiter et magnaiter omne aduerſū: et precipue̓ mortē amariſſimam que ē vltimum terribiliū. et quā extēdi vidimus ad reuoluendum ꝓprium monumentum et inde egrediendum cū tn̄ vere mortuus fuiſſet. et quam extendi vidinmus ad aꝑiendū celum et ad ſedendum ſuꝑ regale ⁊ geuerale glorie ſollū et ad dexterā pr̄is Ille vtiqꝫ hō vere fuit rex virtuoſiſſimus et dominusoīm. Sed homo ille qͥ dictus ē ih̓us habuitcōdiciones p̄dictas. igitur ipſe fuit oīm dn̄set rex virtuoſus. Hanc minorē ſerioſe marcus deducit et quantum ad viginti cōdicōeseius in euangelio ſuo probat. Lucas aūt apoſtoli pauli diſcipulus qͥ in achaie bithinieqꝫ ꝑtibus euangeliū grece cōdidit. intenditiſtam cōcluſionē. ſcꝫ ꝙ homo ille qui dictuseſt iheſus fuit ſaluator hoīm ⁊ medicus aniniarum. qd̓ cōgruebat: qꝛ erat arte medicusVt dicit Iheronimus Hinc ē ꝙ in primo capitulo introducit angelū dicētem. vobis nōmen eius iheſum id eſt ſaluatorē. et zachariam dicentem. ſalutem ex inimicis nr̄is et demanū oīm qͥ oderūt nos et angelum euangeliſantem: natus ē nobis hodie ſaluator: etſymeonē dicentem: viderūt oculi mei ſalutae̓tuum Et vbiqꝫ ꝑ totum euāgeliū ſemper agitde illo homine ſub ratione qua ſaluator eſt etmedicus animarum. Vnde ſolus ipſe narratde maria magdalena et ſolꝰ ipſe ponit ml̓tas