Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
Ir
Einzelbild herunterladen
 

AAoF Ae S axonia Cartipſteꝝ igdee Leclifſin qtqꝫ dodnC Inſnibi linVM 49Vndamētūaliud ponerenemo poteſtvt ait Apl̓sp̄t̓ id quodpoſitū eſt qd̓eſt xp̄us ih̓sCum dicatAūguſt̓.deus eſt resſūme ſufficiens. et homo eſt res ſūme deficiēs: et talē bonū deꝰeſt. vt nemini deſerēti bene ſit. idcircocūqꝫ cuinā defectuū ſuoꝝ euadere ſpū reꝑarideſiderat: neceſſe ē ei vt a fūdamento p̄dicto recedat: qꝛ ī eo omnimoda remedia ſuisneceſſitatibus inueniet. Primo itaqꝫ pcc̄orcupiēs pcc̄orū ſuoꝝ ſarcinā deponere. et adreqͥem aīme ꝑuenire; audiat deū pcc̄ores inuitantē ad veniā. et dicentē. Venite ad meom̄s qui laboratis ſcꝫ labore viciorū oneratieſtis ſcꝫ ſarcina peccatorū: et ego refitiā vosſcꝫ ſanando ac refouēdo; et īueniētis reqͥemaīabus veſtris et hic et ī futuro Audiat ergoegrotus piū et ſollicitū medicū; et veniat adip̄m ꝓfundā cōtricōnem ac ſollicitā ꝯfeſſionem. et ſtudioſū ꝓpoſitū ſemꝑ declinādi amalo et faciendi bouū. Scd̓o pcc̄or ſꝫ iam inxpō fidelis effectus tamꝙͣ ip̄i penitenciamrecōciſiatus ſtndeat diligētiſſime medico ſuoadherere. et ſuā familiaritatē acqͥrere. eiusfanctiſſimā vitā recogitādo. omni qua poteritdeuocōne. Caueat tamen ꝓuide. ne curſorieip̄am vitā legendo trāſeat: ſed ſeriatī aliqͥdde ea diem accipiat: in quo ſabbatū delica pie meditacōnis xpō qͦttidie celebrādo accogitaciones et affectiones oraciones et laudes totūqꝫ opus dei ad illud reducēdo in ipōdelectetur a tumultū exterioꝝ et mūdanoꝝ impedimētoꝝ reqͥeſcere ſuauiter obdormire. etad illud vbicūqꝫ fuerit velud ad certū et piūrefugiū cōtra vicōſas hūane īfirmitatis varietates cōtinue dei famulos impugnātes ſeperecurrere. Sepius tamē recurrat ad p̄cipuaxp̄i memoralia videlꝫ ad īcarnacōnē. natīuitatē. circūciſionē apparicōnem. pn̄tacōem intēplo. paſſionē. reſurrectionē. aſcenſionemſpūſſancti effuſionē. aduentū ad iudiciumcauſa ſpecialis recordacionis excitacōis acſpūalis recordacōnis ac cōſolacōnis. Sic eciam ip̄am vitā xp̄i legat vt mores eiꝰ ꝓpoſſeimutari ſtudeat Parū em̄ deſt ſi legerit: niſi et imitatꝰ fuerit. Vn̄ Bernh̓dn̄s Quid tibiꝓdeſt piū ſaluatoris nomē lectitare in librisniſi habere ſtudeas pietatē in moribꝰ. Vndeet criſoſtimus. Qui legēs de deo velt inueīredeum. feſtinet viuere digne deo: ip̄a cōuerſacio bona ſit qͣſi ſāpada luminis an̄ oculoscordis eiꝰ viā veritatis aꝑiēs. Iſta vita inſūmo deſiderio debꝫ eſſe pcc̄ori: ꝓpt̓ multaPrimo ꝓpt̓ remiſſionē pcc̄orū em̄ feceritde ſe iudiciū ſe ꝯfeſſionē accuſando iuſticiam penitēciam volūtariā aſſumēdo: ſolliciteambulās deo ſuo. p̄dicto modo meditādopurgat̉ non modicū a ſordibꝰ pcc̄oꝝ. Deusem̄ cui adheret ignis ꝯſumēs: ē purgacōempcc̄oꝝ faciēs. Scd̓o ꝓpter ſui illuminacōemIlle em̄ cui aſſiſtit lux eſt ī tenebris lucens.cuiꝰ lumine illuſtratus docet̉ ordinare diſponere vitā ſuā ad xp̄m et celeſtia. ad ſeip̄m acꝓximū terreſtria. Tercō ꝓpter grāꝫ lacrimaꝝ. valde neceſſariā pcc̄ori. in hac valle miſerie. ꝙͣ xp̄s eſt fōs ortoꝝ puteus aqͣrumviuuenciū. ꝯſueuit pcc̄oribꝰ ſibi adherētibusdonare. Quarto ꝓpter reꝑacōnem lapſuumqͦttidianorū. de qͥbus ſemꝑ reuelat dominꝰſibi adherētes. Iuxta illud. fac̄ ſerpētem eneum et pone eum ſigno. qui ꝑculſus aſpexerit viuet. Quinto ꝓpter dulcē et deſiderabilem deguſtacōnem: quā in ſe habet Iuxͣillud. Guſtate et videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Sexto ꝓpter cognicōꝫ paterne maieſtatisque ip̄m ſolū haberi poteſt. Iuxͣ illud. nemo nouit patrē filius et cui filius volueritreuelare. Septīo ꝓpter ſecurū exitū ab hacvita ꝑiculoſa: fidelis namqꝫ peccator.do cotidie ſuſcipit xp̄m in hoſpicō cordis ſuiet lectulum floridum ſuaues meditacōneseidem p̄parando; econuerſo poſt mortē reqͥreturet ſuſcipiet̉ a criſto: vt ſicut cōſueuit et cōcupiuit ſemꝑ et in eternū ſit ipſo. Nec vitaeſt vita bona et irrigua: peccatores ſibi adherentes mūdans et renouans: et eos ciuesſanctorū. et domeſticos dei faciens. Eſt amabilis et dulcis ad cōſeruādum: em̄ habetamaritudinē cōuerſacio illius nec tediū conuictus ipſius. ſꝫ leticiā et gaudiū Eſt delicōſa et ſuauis: cetera hanc non ſapiūt faſtidiens exercicia. aliꝙͣdiu pio corde fueritfrequētata. Eſt paſcens et reficiens. Namſcd̓m. Ambroſium. Qui domicilio xp̄m recipit in terno: maximis delectacōibus exuberancium paſcit̉ voluptatū Eſt cōſolatoria ſolitario. et quidā optimus comes iugis iocūditatis ſolacijqꝫ et cōfortacōnis: ac turris fortitudinis a facie imimici. et a tribulacōne ettemptacōne peccatoris. Hec eſt vitā planaet facilis ad ꝯtemplādum creatorem de quanullus excuſare ſe p̄t ſicut de ꝯtemplacōne ſūme maieſtatis. ad quā nemo raptim poteſt