omnium cū iſtis diſcipulis. quaſi vnus ex eisNonie tibi videtur rediſſe ad pͥmordia hūilitatis. Sed et in alio attēde humilitatem eiꝰquia nō eſt dedignatus hos diſcipulos infei̓oris gradis Nō em̄ erant iſti de apl̓is ſed dealijs minoribꝰ diſcipulis. ⁊ tn̄ familiariter iūgit ſe ipſis. v adit et loquitur cū eis. Non ſicfatiunt elati. qui nolunt niſi p̄cipuis viris ābulare et ꝯuerſari. Itē in alio relucet hic ſuahumilitas. Nā ſi cōſideres elatos. videbis ꝙnoſunt v̓ba ampulloſa ſpargere iter paucosquia ea perdita exiſtimarēt. nec illos dignosea ſuſcipere reputarēt. Sed dominꝰ etiā cū duobus loquitur archana ſua. Non vilipenditpaucos: nec etiam vnum. ſicut fecit loquendocū ſamaritana iuxta puteū Tercio ꝯſidera dn̄ibenigītatē. ⁊ vide qūo diſcipl̓os ſuos īſtruᵗ acſermonibꝰ cōſolatur et reficit. inducēs eos adcredēdum ⁊ dicēs O ſtulti ⁊ tardi corde ad credendū. et cetera. Quaſi diceret̉ nob̓ O ſtultiet tardi ad credēdum: o ſtulti ⁊ tardi ad īquirendū p̄cepta et voluntatē dei. o ſtulti et tardiad implēdū intellecta et faciendū ea. Hūiliēꝰergo nos vt ſacrā ſcripturam inquiramꝰ. et ſecundum eam viuamꝰ Humiliemꝰ etiam nosad tolerāciam paſſionum. vt participes paſſionis xp̄i effecti ſimus ſocij reſurectiōis ⁊ gl̓eip̄iꝰ Qui em̄ nō compatitur nō intrabit ī gloriam illam. quā etiam precedit mandatorūinquiſicio et implecio. Vnde beda. Hoc nobis in loco non vllam ſcripturam interpretandi ſed gemīa noſ ipſos humiliandi neceſſitasīcumbit: qui neqꝫ in ſcripturis qͣntū oportetedocti. neqꝫ ad implenida q̄ nouimꝰ quantumdecet ſumus intēti. Nam ſi moyſes et omnesꝓphete criſtum locuti ſunt. et hunc per anguſtiā paſſionis in gloriam ſuam intraturū ꝑdixerūt: qua ratione gloriantur ſe eſſe criſtianos. qui iuxta virium ſuatu modulum nequeſcripturas qualiter ad criſtum pertineant iueſtigare. neqꝫ ad gloriam quam cū criſto habere cupiunt per paſſiōes tribulacionum deſiderant attingere. Nec beda. Xp̄s enim per paſſionem et morte tāquam per portam anguſtāintrauit in gloriam ſuam. oſtendēs nos ꝑ inuitas tribulacōes ītrare in regnū dei. Delirantergo et fatui ſunt qui ſine pati ⁊ tribulacōibꝰp̄ſumūt ītrare in gl̓am alienam. cū criſtꝰ ſinhis non intrauerit ī gl̓am ſuam Si oportebatmulta pati illum cuius naturaliter eſt regnummulto magis nos qͦrū non eſt regnum niſi degracia oportet per multas tribulaciones ītrare ī regnum celorū Exemplū habeꝰ de omnibꝰcaris ⁊ electis xp̄i. q̄ omnes ꝑ viam paſſiōisvolūtarie venerūt ad regnū d̓i. Nirū quippeeſſꝫ ſi qͣs ītrare nollet portā per ꝙͣ rex ſuꝰ ītraſſꝫVnde Bernhardus. Caput noſtrum per paſſiones et anguſtias celum intrōire videmuset nos membra eius nobis alia itinera ſomnianius. Monſtruoſa res eſt ſi per vnū foramencaput trāſice videmus. per aliud corpus. Pudeat ſub ſpinato capite membra fieri delicata.Nec Bernh̓. Hereditas quipp̓e tranſit ad heredes cū ſuo onere ⁊ honore deus aūt hereditatibt̄ītudinis et̓ne adiunxit onus ideſt toleranciāpaſſionis. et cū iſto onere habuit eam criſtusqꝛ vt hic dicit̉ oportuit jp̄m pati et nc̄ intrarein regnum dei. habuerūt eam apl̓i. qꝛ perſeutionem ꝓ chriſto vt ipē eis predixerat ſuſtinuerunt. habent eam omnes fideles q vt dicitApl̓s. Omnes qui pie volunt viuere in criſtoih̓u ꝑſecutionē pacient̉ Qui ergo vult aſſequieternam beatitudinem et nullam pati tribulationem videtur ꝙ velit eſſe et chriſto dignioret apoſtolis ſanctior. et cunctis fidelibus melior Et cum appropinquaret caſtello quo ibanttunc ipſe dominus finxit ſe longius ire. vt ſcilicet eorū augeret deſiderium. vt inuitaret̉ abeis ⁊ teneret̉ Vn̄ Bernb̓ Simulabat ſe longius irs nō qꝛ volebat. ſed volebat audire manenobiſcū qm̄ adueſperaſcit Hec Bernh̓ In hoctamen nulla falſitas fuit quia ſicut aliquid p̄tfingi verbis ita et factis Primū at̓ ſit ſi falſitate vt patet in parabolis teſtamenti noui et veteris quibus aliquid fingitur verbis ad vericatem aliquā conueniencius deſignandā et eod̓modo hic xp̄s finxit ſe longius ire ad deſignadam a cordibꝰ eorū ꝓpter fidei defectū Vn̄ Auguſti. Qd̓ nō ad mendaciū ꝑtinet. nō om̄e qd̓fingimꝰ mendaciū ē. ſꝫ qn̄ id fingimꝰ qd̓ nihilſitͣt Cū aat fictio nrā fext̉ ad aliqͣm ſigͥficacōꝫn̄ ē mēdaciū ſꝫ aliqͣ figa̓ vei̓tcatis Sic at̓ dcā Itaec̓ fingunt̉ q̄ fcā ſū mendacō ad aliꝙͣ rē ſigͣndāh̓ Augꝰ. Ipi at̄ deſiderātes adhuc audire ip̄mcoegerūt illū factis ſcꝫ maībꝰ trāhendo vt maneret. ac v̓bis et rōibus alliciendo obnixe vogauerūt dicētes Mane nobiſcū qm̄ adu̓eſperaſcit et inclinata eſt dies ſcꝫ ad ꝯgaſum. Qūoexemplo ſcd̓m Gregꝭ colligit̉ ꝙ pereg̓ni non ſolū ad hoſpiciū inuitādi ſṫ ſꝫ etiā trahēdi Quilibet morti aꝓpinquans. et ad veſperū ſeu octaſum vite tendens. ꝯgruenter etiā poſſꝫ hoc v̓būdice̓. et dominū ad manendū ſecū corde et oxeinuitare. Tandem intrauit cū illis et recūbenscū eis. accepit panē et bn̄dixit ac fregit et porrigebat illis. Conſpice bene quomodo ad corūinuitationē et coactionē benigne cū eis intrat.menſam ponunt: cibos offeruat: panes accipit; ac benedicens eos: manibus ſacratiſſimis frangit et porrigit illis. Faciens in hocſicut ante paſſionem quando adhuc inter eosconuerſabat̉ ſeu mnorabat̉. facere conſueuera.