Quia enim amabant videbant. quia v̓o dūbitabant eum quem videbant non agnoſcebant. Et hoc eſt qd̓ dicit oculi autem eorumtenebantur ne eum agnoſcerent. quia incredulitas eorū et dubietas demerebat̉. ꝙ xp̄scognicionem ſui corꝑis ab eis retardaret Tenebantur oculi eorū veritate non falſitate. ſꝫipſis non valētibus veritatem recipere vel percipere. Vnde non ab ip̄o domino ih̓u ſed ꝓp̓adubitacione tenebantur. Vbi aug. Qd̓ autēait marcus eis ī alia effigie doiū apparuiſſehoc lucas dicit ꝙ oculi eorū tenebantur necognoſcerēt eum. Oculis qͥppe eorū acciderataliqͥd. qd̓ ita manere ꝑmiſſum eſt. vſqꝫ adfractionem panis. Non quia dominꝰ nō poterat tranſformare carnē ſuā vt alia reuera eſſꝫeffigies quā ſolebant intueri. ſꝫ non ita eſtfactum. Nec aug. Et ayt ad illos. qui ſunthy ſermones quos confertis ad inuicem ambulantes et eſtis triſtes. Non querit ex ignorancia. ſed vt ex corū reſponſione incredulitas eorum cōueniencius arguatur. Vt dicitgreg̓. ꝯferebant quidē inter ſe quaſi nō āpliꝰexſpectantes xp̄m viuētē. ſed doloroſi quaſiꝑempto ſaluatore. Et reſpondens cleophas:dixit ei. Tu ſolus perigrinus es in ihrl̓m et nōcognouiſti que facta ſunt in illa hijs diebusHic ſolus. nō facit excluſionem alioꝝ ꝑegrinorum: cum valde multi peregrini et de diu̓ſisꝑtibꝰ veniſſent ī iherl̓m ad diem feſtū paſceſed notat excluſionem cognicionis ab iſto ſicapparente: ſcꝫ noticie mortis ih̓u quā ſolꝰ videbat̉ ignorare: vt ſit ſenſus. Cū. multi peregrini hijs diebus venerīt ī ierl̓m: miꝝ eſt ꝙtu ſolus īter alios ꝑegrinos ignores ea q̄ ſūtnō alijs oībꝰ. Vbi theo. Quaſi dicerꝫ. Tuſolꝰ qͣſi tā ꝑegrinus es et extra ꝯfinia ihel̓mhītās et expers eoꝝ q̄ in medio eiꝰ cōtigerūtvt hec ignores. Vbi et beda. Peregrinū putabāt eum cuius vultū non agnoſcebāt. Sꝫreuera ꝑegrinus erat eis a qͦꝝ nature fragilitate ꝑ̄cepta iā reſurrectioīs gl̓a longe diſtabat. et a qͦꝝ fide vt pote reſurrectioīs eius neſcia manebat extraneus. Et cū nō ex ignorācie ſꝫ vt ex reſponſioē eos argueret de factis īiherl̓m q̄nā eſſēt eos interrogaret dixeruntde ih̓u nazareno; qͥ fuit vir ꝓph̓a potēs ī oꝑreſcꝫ miraculoꝝ/ et ſermone ſcꝫ predicacionis etdoctrine: qūo eſſꝫ traditus in mortē et crucifixus. Vbi beda. Prophetam fatent̉: filiū dei tacēt: vel nondū perfecte credentes. vel ſollicitine īciderent ī manꝰ iudeorū ꝑſeq̄nciū qͥa neſciebāt qͥs eſſꝫ qd̓ veꝝ credebāt celātes. Et ſb̓iūgūt ꝙ ſperabāt ipſū redēpturū iſrl̓. qͣi iā euaneſcerēt ſpes eorū. cuius cauſam ſubdunt.qͥa iā t̓cia dies ab illis factis erat qͣ ſe reſurge̓ptēdixerat: et tamen adhuc diſcipulis nonappareret: licet tercia dies ꝓpe finem eſſet.Et addunt ꝙ quidam ex eis abeuntes ad monumentū terruerunt eos. non de reſurrectiōechriſti quā nunciabant. ſeo de ablatione corporis eius non inuenti quā diſcipuli timebātet ipſe dixit ad eos ex reſponſione eorū arguens ipōs O ſtulti ꝓpter cecitatem intellectus ⁊tardi corde ꝓpter tarditatē affectus ad credendum in his que locuti ſunt ꝓphete de chriſtimorte et reſurrectione Nōne hec oportuit pati chriſtū Tum ꝓpter patris preordinacōemTum ꝓpter chriſti exaltationem Tum ꝓpterhumami generis redemptionē Tum ꝓpter ſcripturarū impletionem: Et ita ſcꝫ ꝑ paſſionemet mortē intrare in gloriam ſuam. ad quā nēoperueniet niſi ꝑ paſſionis viam Et interpretabatur et exponebat illis in omnibꝰ ſcripturisque de ipō erant: inducendo teſtimonia aliquaet aperiendo miſteria quantū ad ꝓpoſitū oſtendendum ſufficiebat: oſtendens eis omnia circa ipſum facta ante fuiſſe p̄dicta Firmitas em̄fidei in eo eſt. quia omnia que in chriſto venerunt predicta ſunt Conſidera hic multiplicemdomini benignitatem et bonitatem Primo qꝛnon potuit eius feruens amor ſuſtinere: ſuosſic triſtari et errare Vere fidus eſt amicus fidelis comes et benignus dominus. Iūgit ſeipſis q̄rit triſticie cauſam. et exponit eis ſcripturas inflammās corda eorū. Sic cōtidie facit nobiſcū ſpūaliter Si em̄ aliqua ꝑplexitatevel accidia grauati pie de ipſo loquimur; ſtatīadeſt confortans corda noſtra et illuminanset etiam amorē ſuum inflammans Optimumem̄ remediū ē cōtra tales ꝑꝑlexitates. loqui dedeo. ſil̓iter etcogitare de ip̄o ꝓpter qd̓ iſtoꝝ diſcipi loꝝ exemplo. cū ꝑ viā incedimus de ſalutiferis loqͥ debemus. vt chriſtū nobiſcū ꝑgentem habeamus. et non ſolum pergentem. ſedetiam nos docentem ſicut iſtis diſcipulis cumquibꝰ ibat ſcripturas apperiebat. Et vniuerſaliter vbiqꝫ bonum eſt loqui de iheſu bonum ēeum in mente ſemper hrē. qꝛ ipē nec obliuiſcit̉eoꝝ qui memores ſunt eius Sicut et hic vidēꝰPromiſit em̄ ꝙ vbi duo vel tres congregatiſunt in nomine eius: ibi eſt in medio eorum.Specialiter autē de paſſione loquētes cōmitatur dominus. quia amplius placet eī recordacio eorum que ipſe pro nobis eſt paſſus. Vn̄ad hoc ſpecialiter monet: dicens Recordarepaupertatis mee ſcilicet cōtra diuicias: et tnͣſgreſſiōis id ē vilitatis ſcꝫ ꝯtra honores: abſinthij et fellis ſtilicet contra delicias Scd̓o confidera bonitatē eius non ſolum ex amore vt dictum eſt ſupra. ſed etiam ex humilitate ꝓfunda Conſpice quomō humiliter vadit doniu-