Videt ꝯdēpnatum. et inuocat regem. O admiranda latronis cōuerſio. Iudei crucifigiūtqui nouerunt legem et ꝓphetas. et tu latrovnde talia philoſopbaris. Hec criſoſtimusSed clemens oculus tuꝰ ꝯ domine ih̓u reſpexit ſuꝑ eum. et vocaſti ipm̄ īterna vocacione ad penitenciam. Quis nō debet in te ſperare. te laudate et benedicere et amare. cū itade facili peꝑciſti ei q̄ tam male conſumpſeratvitam ſuam. Reſpira ergo nunc in ſpem venie q̄cūqꝫ peccatrix aīa. ſi tamen pacientis ꝓte dn̄i tui non horres ſeq̄ veſtigia Sed ne ꝓcraſtines vſqꝫ ad horā mortis exemplo huiꝰlatronis penitere. et inuenire locum dnō. Etſi enim optimum ſit et ſalubre ꝯſilium de-miſericordia dei q̄rere refugium. totum tam̄hominem ex ea pendere ſtultiſſimum eſt ſolacium. quia mi ſericordia et veritas in eo obuiant ſibi. O pater clementiſſime. rogo teego miſer dignus infernali ſupplicio. vt ſismemor mei in regno tuo. ego enim domine.latro ſū peſſimus. qui me et multos in aīa occidi. ſed tu dn̄ē miſericordiſſīe memento meiin bonum. Ecce adoro te quem latro adorabat. et oro ſicut ille orabat. Nemēto mei domine. dum veneris in regnum tuum. Recōgnoſce in me domine hanc oracionem ſicut recognouiſti eam in latrone. ſuſcipe hanc a ſeruo ſicut ſuſcepiſti eam a famulo tuo memēto mei de regno ſicut fuiſti memor illiꝰ deligno. Dic igitur dic queſo domine dic ſeruotuo. loquere ad cor meū dic aīe mee. hodiemecum eris in ꝑadiſo. et ego ꝯfortatus deſiderabili tua promiſſione fide ꝑmaneā in tuafide et dilectione. Inſplendore fidei et ꝯfeſſionis tue tecum ſim ꝑ tuam graciam ſpūs vnꝰet ſic tecum ero in paradiſo. ſi videlicet ī terra amoris tui delicias guſtem. quibꝰ in ꝑadiſo reficis ſpūs beatoꝝ. vere enim guſtare detuo amore eſt tecum eſſe. et fac me ita viuerevt aliqn̄ cum tue pietati placuerit dicas aīemee. hodie mecum eris in celo. Terciū v̓būfuit. cū ut matrem et diſcipulum inter anguſtias poſitos aliqͣliter ꝯſolaretur conmēdauitmatrem ſolacio deſtitutam ac meſtā et quaſimorientē diſcipulo ⁊ diſcipulum matri. dicēsmatri mulier ecte filius tuus. hoc eſt qͥ locofilij tui tibi debet obſequi et affectione ꝯiūgiquaſi diceret ei. uſqꝫ modo fui obſequiū tibiet tui curam habui. ſed de cetero iſtum derelinquo tibi qui erit loco mei. et diſcipulo eccemater tua. hoc eſt cui reuerenciā ⁊ ſeruiciumdebes ⁊ filius mrī. qͣi dice̓t ei deputo te ad eiꝰobſequiū et curā loco mei Hoc terciū verbumcriſti fuit maxime ſollicitudīs et pietatis. eoꝙ in tantis doloribus ꝯſtitutus matris meſtiſſime curam geſſit. et ei de mīſtro ꝓuid it.In quo docuit nos cōpati ꝑntibꝰ nrīs afflictis et in nccībus ſubuenire: ac eis quado indigent curam et debitum obſequiū impēdere.et in quocunqꝫ ſtatu ſimus parentes quantumbono modo fieri poteſt honoa̓re Qd̓ prius mādauit dicens honora patrē et matrem. hocnunc ſuo exemplo docuit. et fecit qd̓ faciendꝫāmonuit Pro ſe em̄ matri ꝙͣ moriens relinquebat. alterū qd̓ āmodo filiū ad eius curamet obſequium ꝓuidebat In hoc āt ꝙ iohānimatrem cōmendauit magna oſtenditur dignitas iohannis et quanto eum honore hōrauit Et vt dicit Ihero. pudicicia virgīs nullidiſcipulorū rectius ꝙͣ virgini cōmēdata eſtvt eſſet ad inuicem grata ſocietas et floridꝰaſpectus; necnon et venuſtus cōuerſandi vernans alt̓natim pudiciciarū ſplendor decoratus Et ex illa hora quam diu vixit maria accepit eam iohannes in ſuam ſcilicet matremſcd̓m quoſdam: ſed congruencius ſubaudit̉in ſuam curā ⁊ ſollicitudinem. quam de ceteroſpecialiter de ea gerebat qꝛ quicquid ei neceſſarium erat ad ipſius curam ꝑtinebat Traditdn̄s matri iohannem ꝓ ih̓u ſeruum pro dn̄odiſcipulū pro magiſtro hominē pro vero deofilium zebedei pro filio dei nepotē ꝓ filio ſuoqui erat totum ſuum gaudium ac vita ſua etſolacium Que mutacio ipſam intus cruciat:ac matri amarior omnibus doloribus corꝑeepaſſionis exiſtit et cetera corda humana licꝫſaxea licet ferrea ſcīdit Quis em̄ ſine ſingultu audiet eum hec verba dicentem non dixitei mater ſꝫ mulier; ne matris dolorē ampliusexcitaret Vnde Criẜ. hic mouendo queſtionēſic dicit. O bone iheſu qͥ matrē tuam dulciſſimam que ita diligenter te nutriuit reuerētertractauit ⁊ dulciter lactauit adeo indulciteralloqueris Sed vt dictum eſt non vocauit eāinrēm. ſꝫ cōmuni nomine. ne pro mater̄ni nominis ſi expͥmeretur. et vehementis amoristeneritudine āggrauaret̉ v̓ginis animus: acvidens filij paſſionem et audiens matris nōmen doleret amplius. tunc em̄ non erat tēpꝰipſam dulciter alloquendi nec matris nomēexprimendi. qꝛ ſi criſtus dulcius ſibi locutusfuiſſet forte cor virgīs crepuiſſet Stās autēdn̄s in cruce faciem verſus occidentē tenebatſed maria et iohannes verſus orientē ad xp̄ifaciem reſpiciētes iugiter lacrimas fūdebantVnde non ſtetit btā virgo ſub cruce ad aqͥlonem vt quidam fabulantur ſed contra faciemfilij ad occidentem. aliquantulum tn̄ declinasad auſtrū Monſtratur em̄ locus et a fidelibꝰveneratur: vbi cū alijs mulieribus ipſa ſtetitContemplare et tu dn̄m tuum. vt mouearis