Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

illis: qꝛ neſciūt quid faciunt Qualis eſt hicqͥ in omnibꝰ p̄ſſuris ſuis nec ſemel os ſuū apuit. vt a̓ querele a̓ excuſacōis a̓ cōminacōisa̓ maledictōnis v̓bum adu̓ſus maledictos canes illos ꝓferret. ſꝫ nouiſſime verbū benediccionis qͣle a ſeculo non ē auditū ſuꝑ inimicosſuos effudit Quid hoc viro manſuēciꝰ qͥd benignius aīa mea vidiſti Et iteꝝ In oībꝰ hijscōſidea̓ illud dulciſſimū pectꝰ quā tranqͥlitatēẜuauit pietatis Non ſuā attēdit īiuriā nonvenam reputat. nō ſentit cōtumelias: ſꝫ ip̄ispociꝰ a qͥbꝰ patitur ille cōpatit̉. a qͥbꝰ vulnerat̉ ille medet̉; vitā ꝓcurat a qͥbꝰ occidit̉ Cūqͣ mētis dulcedine tū qͣ ſpūs deuocōe in qͣ caritatis plenitudīe clamat pr̄ ignoſce illis Ecceego dn̄e tue maieſtatis adorator non tui corꝑis īt̓fector tue mortis venerator nō tue paſnoīs deriſor tue mīe ꝯtēplator nō infirmitatis ꝯtēptor int̓pellat ꝓ me tua dulcis hūanitas cōmēdet me prī tuo tua īeffabilis pietasDic igit̉ dulcis dn̄e pr̄ ignoſce illi Nec ancelmꝰ O clemētiſſīe dn̄e ꝙͣta ē paciēcia tua. ſꝑinſidiati ſūt tibi et ꝑſecuti ſūt te ⁊ tuos. ꝓdicioſe te ceperūt ⁊ malicioſe te crucifixerūt. etmō petis vt ignoſcat̉ illis Dn̄e ih̓u pr̄ mīaꝝoro te vt fic̄ tu peꝑciſti tuis crucifixoribꝰ ⁊ rogaſti ꝓ eis fac̓ vt amore tui parcā ego cūctisin mala faciētibꝰ et tu dn̄e parcere dignerisoībꝰ iniqͥtatibꝰ meis ⁊ prī tuo ī ꝯſpcū gl̓e tueme miſerū ꝯmēdare. ſepe eī dn̄e te offēdo: etꝙͣtū ī me ē pcc̄is meis crucifigo tamen dn̄e tuſcis qꝛ ī te credo et te dn̄:in meū et deū veꝝ cōfiteor a qͦ veniā pcc̄oꝝ poſtulo īꝑtiri mͥ miſero ⁊īdigno Scd̓m v̓bū fuit ad latronē penitētē ⁊cōfitentē cū dixit mēcū eris ī ꝑadiſo Nō intelige de t̓reno ꝑadiſo vel orto voluptatis vn̄ adā ē expulſꝰ nec de ꝑadiſo angelico. vel celoēpyreo qꝛ ad illū ante xp̄m nēo aſcēdit: ſꝫ delībo ſcōꝫ et ſinu abrahe ad qͣꝫ aīa criſti ⁊ latnis deſcēdit vel ī ꝑadiſo id ē ī fruicōis gauoioet fruicōe bt̄a ꝙ hūerūt ſcī prēs in lībo cū adeos deſcēdit xp̄i aīa ⁊ eadē die dn̄dit illuc aīahuiꝰ latroīs fcā ꝑticeps btē frui ōis Vel inꝑadiſo id ē ī reqͥe qd̓ ē eē cū xpo vel hodie ei̓smecū. qd̓ ē eē in ꝑadiſo qꝛ vbi ē xp̄s q̄ ē ꝑ adiſꝰ ibi ē ⁊ ꝑadiſus ſicut vbicūqꝫ ē papa ibi dicit̉ eſſe romana curia Vn̄ ancelmꝰ Credodn̄ecredo cte. ꝙ vbi tu vis et vbi tu es ibi ē ꝑadiſus. ⁊ eē tecū hoc ē eē in ꝑadiſo qm̄ venerabil̓ille cōfeſſor et glorioſꝰ martir tecū fuit ꝑ totūillud hodie et pꝰ ea oī tꝑe O ꝙͣ btm̄ ē eē tecūO ꝙͣ bt̄ ſūt illi: q̄ tecū ſūt Illi vero ſūt in ꝑadiſo. vere ſūt in reqͥe qui tecū ſūt fide ⁊ dileccione Hec ancelmus Hoc etiā dicēs magnamconſolacionem dedit penitētibus et pcc̄a ſuacōfitētibꝰ nā reuera hodie ⁊ cotidie ita acciditquia qui deuote ⁊ pure confitetur peccata ſuaſtatim cum domino eſtin paradiſo per gratiam⁊ poſtea ei̓t ꝑ gl̓am vel ē ī ꝑadiſo id ē ī qͥdamr̓qe ⁊ ſecui̓tate ſue ꝯſciē qͥa ſecura mens quaſiiuge ꝯuiuiū Ecce ꝙͣ liberal̓ imo ꝙ ꝓdigꝰ hodie fcūs ē xp̄us. quia latroni regnum cruciēxo celū damnato paradiſū ꝓ breui peticōe eſtlargitus Hiſericordia obtulit qd̓ miſeria diſtulit Hoc verbū ſcd̓m. magni amoris ⁊ gracieac conſolationis fuit. in quo chriſtus nobisexemplū ꝑfecte ſpei et fiducie reliqͥt. vt nullus de venia pcc̄orum qͣntumcūqꝫ enormiū necdū in vita imo nec in mortis articulo deſperae̓debeat. cū iſte latro qui nichil boni fecerat. ſꝫſuo teſtimono mortis ſupplicio dignus eratveniā ꝯſecutus fuerit Et hoc rōnabiliter. nāipē ſolum de corde et lingua iuuare ſe potuit.quoꝝ vtrūqꝫ deo ꝑfcīſſie obtulit cor qͥdē ī ꝑfcā ꝯtͣcionē. linguā in pura et v̓a ꝯfeſſione etideo nō miꝝ ſi veniā impetrauit Sed exemplolabo ſū pllnmus .iſtius latrōis nullus debꝫ ſuā penitenciā differre vſqꝫ ad mortē. qꝛ puilegia paucorū nōfaciūt lege cōmunem et pauci ſunt qͥ in mortēbatoet ero fiduit illevere peniteāt. Nam ſicut monſtruoſū eſſeit ꝙlupus caudā ouis haberet. ita monſtruoſū vinoſte in me dominidet̉ ꝙ vitā mala bono fine claudat̉ Euolaragnoiuſti eam inuit iſte latro ꝓpter fidei meritū et crucis quodāmodo martiriū ac nobis ꝯuerſionis et penitēcie r̓liqͥt exemplū Vn̄ Ihe̓o criſtus de cruce latronē in paradiſū intulit. et ne qͥs aliqn̄ꝯu̓ſionē ſerā putaret fecit homicidij penā marecum etis in ꝑaditiriū Vn̄ ⁊ Ambroẜ pulcerrimū aūt dat̉ aſtedeaibili tia ꝑctande ꝯu̓ſionis exemplū ꝙ tācito latrōi vemā r̓laxat̉ ⁊ vberior ē grā ꝙͣ p̄catio. Sꝑ enimoms tue tauum fiplus dn̄s tribuit ꝙͣ rogat̉ Ille enim rogabatRſſc team ero ijvt memor ſui eſſet dn̄s cū veniſſꝫ in regnū ſuūa anotis duj d̓dn̄s aūt ait amēdico tibi hodie metu eris inm etua piobparadiſo Vita ē enim ēe cū criſto qꝛ vbi xp̄usibi r̓gnū Cito igit̉ ignoſcit dn̄s qꝛ ille cito cōuertit̉ Vn̄ eciā augꝭ Dixiſti latroni hodie mecū ei̓s in ꝑadiſo vt deſit locus d̓ſperationis qͥparcis vt oſtendas fructum penitencie fontemiſericordie celeritatem indulgēcie Tu eximſaluas latronem ſe ipſum accuſantem te ip̄mexcuſantem miſericordiam inuocantem ⁊ blaſphemiantē ſociū increꝑantem Vnde et CriſoO res mirāda Nō abrahe data ē ꝓmiſſio ꝑadiſi nō prībꝰ nō ꝓphetis ſꝫ p̓o latrōi diʳ hodie mēcū ei̓s in ꝑadiſo. Credidit abrahā deo n̄ſub tl̓i ꝯdicōe pōito ſꝫ de celo loquēti Credidᵗyſaīas ſꝫ ſedēti ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊ eleuātū Credidit ezechicl. ſed ei quem ſuper cherubin cōtemplatus eſt Credidit moyſes ſed de medioignis loquenti. Sed iſte vidit ſaluatorem nōin regͣli throno ſꝫ in pena ſociatū latronibꝰ Videt in cruce pendente ⁊ orat qͣi in celis ſedente