ad compaciendum Vnde Ancelmus At tu cūnirē et iohāne accedē ad crucē et ꝑfuſū palloe̓vultū iheſu cōminus intuere Quid ergo Tuſine lacrimis amātiſſime dn̄e tue lacrimas videbis Tu ficcis manes oculis. et eius aīamꝑtranſit gladius doloris Tu ſn ſingultū audies dicētem mri mulier ecce filiꝰ tuus et iohāni ecce mater tua Et iterū mulier inqͥt eccefilius tuus. O cōmutacio ꝓ eterno et īconmūtabili deo purū ⁊ corruptibilē hoīem ꝓ naturali et vnico filio ſeruū accepit in filiū O dn̄aqͥ p̄cor cogitatus in te ſuccedebāt̉. cū tā ineſtimabilē cōmutacionem ab ipſo qꝫ ſuꝑ oīa diligebas tibi fieri audiebas Vere tuā aīam ꝑtrāſiuit gladiꝰ doloris. qm̄ tibi amarior extitit oībus doloribꝰ cuiuſuis corporee paſſionisQuicqͥd em̄ crudelitatis inflictū ē corꝑibusmartirū. leue fuit a̓ potiꝰ nichil cōꝑacione ipſius tue paſſioīs q̄ nnimirum ſua inmenſitatetrāſfixit tua penetralia tui beīgniſſimi cordisHec Anſelmus Vn̄ et Auguſ. Natri dn̄s incruce iā anxius oculis et vultū amiuēs de iohamie ait Mulier: ecce filius tuꝰ. Ecce ioh̓esqui ē nepos tuꝰ de cetero reputabit̉ tibi filiꝰet curā habebit tui: et erit ſolaciū tibi fideliſſimū Inde intuitus iohamē. dixit Ecce mr̄tua. ei ſeruias et curā illius habe: eā tibi cōmēdo. ſuſcipe inrēm tua. ȳmo magis ſuſcipeintēm meā. Dū hec pauca diceret illi duo dilecti lacͥmas fūdere nō ceſſabant Tacebantambo illi martires ⁊ pͥ nimio dolore loq̄ nō poterāt. Iſti duo v̓gines audiebāt xp̄m voce loquente rauta. et ip̄m videbant paulatī morientem Amare flebant qꝛ amare dolebat: nāgladiꝰ doloris criſti aīas vtrorūqꝫ trāſibatq̄ magꝭ amabat ſeuerior fiebat in mrē Et iterū Erūctauit etiam os tuū verbū bonū. cū diceres Mulier: ecce filius tuus Cruciat te dn̄eih̓u crux tua ſꝫ non minus mr̄ tua: cruciat tedolor tuus ſꝫ nō minꝰ dolor eius. Non ē miruſi doles et cōdoles ſi pateris et cōpateris bonefili in deſolacione mris. in ſeꝑacione mr̄is. incōmendacione mrīs Nunꝙͣ em̄ te deſeruit nōin inſancia non in adoleſcēcia nō in iuuentutenon in paſſione tua. Nunꝙͣ defuit tibi eiusſolacium ſꝫ nec eius obſeqͥum. Lactat infantem. audit et ſeqͥtur p̄dicantē videt et comitat̉ pacientē contēplat̉ obꝓbria. intuet̉ vulnea̓ audit tua v̓ba Tu vero bone ih̓ū ꝙ ꝙͣ eētdolor intollerabilis plaga inſanabilis in agoma mortis et vltimo ſpū cōſtitutus nō obliuiſceris inrēm tuā caput inclinas et eam ī matrē iohanni cōmēdas et eū ſibi in filiū adoptas. felix depoſitū ſingulare preuilegiū. inſigne ſo lacium. Vrgebat te ſiquidē dn̄e iheſu pceptum. iuſſiſti honora prēm tuū et intem cuāſeruicium quod ipſa exhibuit tibi exemplumpoſteris relinquendū. Conſiderare libet bō nit̄genitrix et nutrix et filia deſolata qͥs ſit dolortuus anguſtia tua Vides em̄ crucifixū vnigenitum tuum. mutas filiū: magiſtrū in diſcipulum regem in miſitem dn̄m in ſeruū omnipotentem in deficientem Reuera viſcea̓ tua penetrat gladius cōfigit aīam tuā lancea ⁊ clauꝰlaniat mētem tuā ſpinaꝝ aculeus. lacerat cortuū filij tui amarus aſpectus deeſt tibi p̄ amaritudine lac̓ma. deſūt v̓ba. deeſt fortitudo.marceſſit pulchritudo. vulnera filij tui ſūt vulnea̓ tua crux filij tui ē crux tua mors eiꝰ morstua Nutrix quō dimittis alūpnum. mr̄ filiūandilla dn̄m vna die orbaris prē et filio. HecAugꝭ Cōpaciebat̉ itaqꝫ filius mr̄i cōpacientiſibi cōmota ſūt qͥppe oīa viſcera eius ſuꝑ intēſua Sciebat em̄ ipē āguſtias materni cordisnouerat dolorē aīe eius Et vt dicit damalcenus qꝛ dolores qͦs ip̄a in ſua nō ſenſerat ꝑtuicione nūc geminabant̉ ſibi in eius paſſioneideoqꝫ et ipē geminū dolorē paciebat̉ ſcꝫ crucis ⁊ mr̄is Ad cōformādꝫ nos huic articulo cōpaſſionis materni doloris meditemur ꝙͣtusfuerit dolor pie mr̄is et talis matris pro filiotali quē videbat tam crudeliter tractari et tāmiſerabiliter mori. Penſemus etiā quantusfuerit dolor cōpaſſiuus filij ad matrem ſibi cōpacientem quantus amor filij ad inrēm tamcordialiter eam diſcipulo cōmēdantis Penſemus inſuꝑ qualiter in illa cōmendacōne corv̓gineum anxiebat̉ cū ei pro filio alienus etꝓ hoīe deo homo purus dabat̉. O ꝙͣ miſerabilis cōmutacio Quis itaqꝫ iſta deuota mēditacōe pēſans poterit ſe cōtinere a lac̓mis Quisnon cōpatitur mr̄i tocius pietatis Quis nonmiſereat̉ matri miſei̓cordīe Si ergo qͦ ad hūcarticulum volumus nos criſto conformare.compaciamur dolenti matri ſue. quia conipaſſus eſt et ipſe. Iheſu qui in cruce materne compaſſioni compaciens ipſam tuo dilecto diſcipulo et ei diſcipulum commendare curauiſti commendo me tibi in illa fide et dilectione qua eos ad inuicem commēdaſti. et ſuꝑplico tibi. vt ꝑ tāte dilectionis pignoaa. facias me ad amorem tuum veraciter peruenireet me eorum commenda cuſtodie. vt inter huius vite diſcrimina ab omni aduerſitate etin omni ſanctitate ac puritate ⁊ caſtitate mentis et corporis vitam meam cuſtodiant: etpoſt huius vite exitum ad te. te miſerante perducant. Hic nota quod erat quidam religioſus qui tantam habebat deuotionem in iſtoverbo ſcilicet mulier. ecce filius tuus. quodfere per viginti annos continuauit lacrimasin tanta habūdācia ꝙ multū de illis bibebat