Vide etiam magiſtrum tuum. qualiter ſtatin alto et p̄dicat. Dominus em̄ etiā in crucependens etiam vſqꝫ ad exitum ſpūs non fuitocioſus. ſꝫ faciebat et dicebat vtilia ꝓ nobisVnde ſcd̓m Augꝰ. ſe habuit ſicut magiſter incathedra; et lignū pendētis factum eſt cathedra docētis Vbi ſeptē verba ſacratiſſma quedixit in cruce poſitus breuiter tibi nota et eafrequenter cū deuotione ꝑtracta Per hec ātſeptem verba poſſumus facere exclamacōesnoſtras. mō tenendo ꝑtem dn̄i noſtri. et cauſando cōtra iudeos. modo cōpaciendo dominonoſtro. modo matri eius: mō nobis miſeriset in fine cuiuſlibet v̓borum facere orationem.Quidam tn̄ verba octo diſtingunt. et v̓bumtercium in duo diuidunt. ita vt dixerit duoꝓ pcc̄oribus ſcꝫ pater ignoſce illis et hodiemecum eris in ꝑadiſo. duo pro bonis ſcilicetmulier ecce filius tuus et ecce mater tua duopro vniu̓ſo mundo ſcꝫ ſicio et conſūmatum eſtduo pro ſeipō. ſcꝫ deus meus vt quid dereliquiſti me et pater in manus tuas cōmēdo ſpiritū meum Primum verbum fuit in ipſo actucrucifixionis: cū ꝓ ſuis crucifixioribꝰ inimicis crudeliſſimis ip̄m ad crucem fabricantibꝰorauit: dicens Pater ignoſce illis. qꝛ neſciunt quid faciunt ſcꝫ bonum mͥ et malum ſibi.Rieuera ita ē quia qui alteri malū facit neſcitquantam penam et tulpam ſibi inferat. quartamqꝫ graciam et coronam alteri acqͥrat. Velneſciunt quid faciunt ignorāt em̄ ꝙ filius tuꝰſum quem crucifigunt Vnde Criẜ Quia dn̄sdixerat: orate pro ꝑſequentibꝰ vos. hoc etiācrucem aſcendens fecit dicēs: pater dimitteillis Non qꝛ non poſſet ipſe relaxare: ſed vtnos ꝓ ꝑſequentibus orare doceret non ſolumverbo ſed oꝑe. dicit autē dimitte eis ſi penituerunt. fauet em̄ penitētibus. ſi vellēt poſt tātam neqͥciam reatus ꝑ fidem diluere Nec Criſoſtimus Cum ergo dixerit. qꝛ neſciunt quidfaciunt. patet ſcd̓m bedam ꝙ non pro eis orauit qͥ ꝑ inuidiam et ſuꝑbiam eum quē filiumdei intellexerūt negātes crucifixerūt; ſꝫ ꝓ eisqui zelum dei habentes ſꝫ non ſolum ſciēciamneſcierunt qͥd fecerūt. Erāt em̄ ibi aliqui ſimplices et illitterati a ſacerdotibus iudeorū decepti. qui ꝑſequebantur criſtum zelo legiset pro iſtis orauit criſtus. Alij autē erant litterati qͥ ipſum eſſe criſtum ꝓbabiliter nouerant ſeu cognoſcere debuerāt. ſed ex odio etinuidia execati fuerūt: ⁊ criſtum vſoꝫ ad mortem ꝑſecuti ſunt. et pro illis nō orauit Scd̓mBedam non fruſtra orauit: ſꝫ in eis qͥ poſt eiꝰpaſſionem crrdiderunt impetrauit Vnde dicitur in actibꝰ. ꝙ conuerſi ſūt vna die tria milia et alia die quinqꝫ milia. Nec dubium qͥnhoc prouenerit ex virtūte huius oracōis criſti. Ad ꝙͣ etiam vocem multi de turba iudeoꝝaſtanciam cōpuncti ſunt corde et penitueruntvt dicitur in euangelio nazareorū et poniturin gloſa yſaie ſuꝑ illo verbo ⁊ pro tranſgreſſoribus exorauit. O ꝙͣ dulcis in oracōne criſtiad crucifixorū malleationē erat melodia: decuius cōſonancia conuerſi ſūt tot milia Necmirum: qꝛ ipſe tantā manſuetudinem ſeruāsin contumelijs. tātam pacienciam oſtendensin tormentis. ſic miram benignitatē exhibēscrucifixioribꝰ. euidēcius declarauit ſe filiumeſſe prīs quem orabat Quid em̄ maius miraculum hac benigna pietate. hoc quippe verbūmagne paciēcie ⁊ manſuetudinis magni amoris et indicibilis bonitatis magni dulcoris etvenie fuit In quo triplex actus caritatis maxime apparuit primo qꝛ pro crucifixoribus affectuoſiſſime orauit. ſcd̓o qꝛ oracōi ſacrimasadiunxit. tercio qꝛ eū valido clamore et lacrimarū effuſione pro ip̄is pretes obtulit VndeBernh̓ Criſtus flagellis ceſus ſpinis cōronatus clauis confoſſus crucifixus o ꝓpbrijs ſaturatus omnium dolorū immemor ait: paterignoſce illis Hinc multe miſerie corꝑis. hincmulte miſericordie cordis O ꝙͣ firmata ē ſuꝑipſos miſericordia tua: et ꝙ magna multitudo dulcedīs miſericordie tue. qm̄ potabis domine defiderantes te torrente voluptatis tue;Hec bernb̓ Non ergo d̓ſperet amando qͥſꝙͣ penitens ꝓ pcc̄is pēſando copiam grē ſaluatorisVnde Aug. Quid aūt cōuerſo non ignoſcit̉ſi fuſus criſti ſanguis ignoſcitur Quis homicidā deſperet. ſi in ſpem redditus eſt a quoetiam criſtus occiſus eſt: ꝑ hoc verbum primum docemur petētes tios cito exaudire: iniuriasqꝫ remittere et vindictas non expetereac etiam pro inimicis intercedere et orare eoqꝫ diligere. Ad verbum igitur tāte pietatisemolliatur cor noſtrū: ſicut dicitur in pſalmohodie ſi vocem dn̄i audieritis nolite obdua̓recorda veſtra; vt dimittamus offenſas debitoribus et iniuriatoribus noſtris. et non ſolumdimittamus offenſas ſꝫ eciam pro ipſis oremus intuitu eius qui patrem exorauit pro ꝑſecutoribus ſuis et crucifixoribus Vnde AugVide caritatis affluenciam et mirabilem paceenciam. pro inimicis facit orationē. remittitet non expetit vltionem. Cur igitur formicafeſtūca cinis puluis ⁊ fauilla vindictam expetis remiſſionem protrahis: cū videas regemglorie dn̄mqꝫ virtutū remittentē minas cōtumelias ⁊ blaſpemias. et cōdonantem crucismoleſtias et reales iniurias Vnde ⁊ AncelmAd locum deductus ſupplicij. mirra potaturet felle Ita ī cruce leuat̉ ⁊ dicit pater dimitte