Et viſo iheſū gauiſus eſt herodes. ex multoenim tempore ſcꝫ ex tempore decollacionis iohannis baptiſte iheſum videre cupiebat: qꝛmulta de miraculis et doctrina eius audiea̓tet ſperabat aliquid de ſuis miraculis videre.et ab eo quedam inſolita audire. Iterrogabat autem illum multis ſermonibꝰ. nō ſicutſtudioſus. ſed ſicut curioſus. non ſicut veritatis amator. ſed ſicut temptator. non tanꝙͣ lucratiuus aliꝙͣ vtilitatem. ſed paciens nouoꝝcupidinem. et ꝓpter hoc nichil reſpondit.nec e̓tiam ſignum aliquod corā eo fecit. Stāsquidem iheſus ſicut agnus manſuetiſſimusligatus coram eo. inquiſitus tacuit. et expectatus miracula adhibere contempſit. qꝛ et herodis īcredulitas et curioſitas diuina nō merebatur audire vel videre; ⁊ dominus ſuam iactanciam et oſtētacionē declinabat. ſuam qꝫnolebat paſſionem impedire. Vnde ſcd̓m gloſam. quia herodes non reputauit criſtum ſaluatorem. ſed incantatorem; ideo non erat dignus. nec verbis. nec miraculis criſti; et ẜⁿAmbroſiū. herodes ex quadaꝫ curioſitate miracula fieri pecijt. quod criſtus rēnuit. docēsnos per hoc iactanciam declinare. Per hocꝙ criſtus coram herode inceſtuoſo. et homicicida noluit miracula facere nec ſuis interrogacionibus reſpondere. ſignificauit ꝙ tales ⁊omnes impij non ſūt digni opera diuina videre. nec eius reſponſa habere. Ex hoc articulo deriſionis habetur documentū ſcd̓m Gregorium. vt quociēs auditores noſtri. noſtravolunt quaſi laudanda cognoſcere. non autēſua peruerſa mutare. omnino taceamus: ne ſioſtentacionis ſtudio verbum dei loquimur:et eorum que erat culpa. eſſe nō deſinat. et noſtra que nō erat. fiat. Multa autem ſunt queaudientis animū produnt: maxime ſi auditores noſtri. et ſemꝑ laud ant quod audiunt.⁊ nunꝙͣ quod laudat ſequūt̉. Ad conformādum ſe huic articulo. rememoretur homo factum articuli: et oret dicendo. Iheſu qui abherode deriſorie multis interrogari ſermonibus voluiſti. nec ei ad vllum verbū reſpondere curaſti da michi amore tuo qn̄ oportet ſermones deriſoīos pacienter audire; meam qꝫiactanciam cū ſilencio declinare. Stabantautem et principes ſacerdotum ⁊ ſcribe conſtāter accuſantes eum coram herode. De quibꝰvero ibi eum accuſauerūt. euangeliſte nō exprimunt: ſed forte de eiſdem tribus. de quibꝰcoram pylato eum accuſauerant: maxime hoccoram herode aggrauantes quomō cōmouiſſꝫvniuerſum populū. incipiens a galilea ſcꝫ dominio herodis: vt ex hoc magis ſibi animoallumeret. qꝛ in ſuo domino cōmocionem ſuſcitaſſet. Vnde ad iſtas accuſaciones criſtusnichil reſpondit. nec herodi. nec accuſatoribus; ſed facuit. non concedendo eoꝝ accuſaciones. taciturnitate. ſed deſpiciendo tanꝙͣ indignas reſponſione. Ad ꝯmendandā quippepacienciam tacuit et nichil reſpondit. ſcd̓millud Yſaie. quaſi agnus coram tondente ſeobmuteſcet. Ex hoc articulo accuſacionis trahitur documentū; ꝙ non omni loco et tempoe̓et corā quibuſlibet veritas eſt manifeſtandaſed plerunqꝫ ſilenciū. diuinum eſt. Ad cōformandum ſe iſti articulo memoretur homo grauitatē articuli: et oret dicens. Iheſuqui coram herode conſtitutus falſas incriminaciones. nec v̓bo refellere voluiſti; da michiiniquorū nō frangi iniurijs: nec ſacra miſteria ꝓpalare indignis. Videns autē herodesꝙ criſtus nullū ſignum faceret. nec verbū aliquod ad interrogata reſponderet: nec cōtraaccuſatores ſuos aliquibꝰ reſponſionibus ſedefenderet. reputauit eum ydiotam ac fatuūet non ſane mentis. ac per hoc ſpreuit eū ipēet ſimiliter exercitus eius: vt omnes in eadēculpa monſtrarentur eſſe pares. Sic hodieſectatores criſti. a malis hominibus ſpernūtur: et ab eis fatui reputātur. Iheſum hodiemulti cum herode ſpernunt. qui ſigna fieriquerunt: conqͥuerētes ꝙ modo miracula abeo nō ſiunt: cū modo non ſit tempus ſignorūſed operū Vnde dominus. Habent moyſen etꝓphetas: audiant ipſos. Modo autē preterhec habemus et euangeliū et apl̓m. et adhuc ſigna quei̓mus. non euangeliū implemꝰſed ſpernimꝰ. Ex hoc articulo deſpectionistrahitur documientū: ꝙ nos pocius velle debemus a malis deſpici ꝙ ab adulatoribꝰ laudari: ſicut dominus noſter vt ait Gregoriꝰ.magis eligebat aꝑte a ſuperbiētibus deſpiciꝙͣ a non credētibus vacua voce laudari. Ih̓uqui ab herode et exercitu ſuo ſpreui nō ſpreuiſti: da michi mundanū faſtum deſpicere.et iniquorū deſpectus pro iuſticia nō curare:Non ſolū autē herodēs eū ſpreuit. ſed etiāilluſit. induendo veſte alba et hoc in deriſionem et ſignum illuſionis. ſicut fatui ſolēt aliqua veſte ludicra induu. qua cognoſcātur abalijs. ⁊ forte tūc tēporis deriſoriū fuit portaredeſuꝑ veſtem albā. eo ꝙ ſic illuderetur tuncfatuus. Nec autē veſtis erat vt dicitur ad mōdum ſcapularis religioſorum ſine capuciodependens a collo ante et retro. Forte ſubitopeciam paimi albi accipiētes foramen in medio eius fecerunt. et ſic collo ſuo impoſuerūtSed quantūcūqꝫ herodes hoc ī illuſioībꝰ fecexit non tamē a miſterio vacat. ſicut ⁊ omniaalia circa xp̄i paſſionem geſta. In veſte em̄