Sicut ergo criſtus in mortis diſcrimine adcaypham ductus veritatem non deſeruit ſed cōſtanter ſe dei filium cū omni modeſtia confeſſus fuit ſic verus ipſius ſeruus propter nullūtemporale periculum debet veritatem deſerere ſꝫuſqꝫ in mortem conſtans perſeuerare Ex hocarticulo impoſicionis blaſphenie ſumitur documentum ꝙͣ nos debemus eſſe ab omni bſaſphemnia puri et immunes tam quo ad nos ꝙquo ad alios Quo ad nos quidem vt nichilcommittamus vel dicamus qūo nomen deiblaſphematur Qd̓ ſit multipliciter vt ſiuequis expreſſe maledicat deo vel ſanctis ſiuequis blaſphemet baptiſmum vel alia eccleſieſacramenta Glaſphemiat eciam verbum dei qͥcontempnit et ſpiritum ſanctū blaſphemiat qͥſacris cānonibꝰ derogat. Xp̄us igitur licet n̄ſolum a blaſphemia ſed eciam ab omni pcc̄opuriſſimus fuerit blaſphemiā tamen ſibi inponi ꝑtulit vt nos puros a blaſphemia cuſtodiamus Quo ad alios eciā vt nos alijs blaſphenniam non inferamus ita ꝙ nos ꝑ os noſtrū nūqͣ verbū blaſphemie vel maledicti exeat contra aliquem eciam maledicto dingnūſicut iſte cayphas eo ipſe blaſphemꝰ fuit qͦblaſphemia creatori inpoſuit et potuiſſet criſtus rn̄dere non ego ſed tu blaſphemas ſednoluit dominus per os exire aliquod blaſphemie verbū nobis in exemplū De quo eciāpulchrā doctrinam habemus in epiſtola iudevbi dicitur ꝙ michabel archangelꝰ cū altricaretur cum dyabolo de moyſi corpore non eſtauſus iudiciū blaſphemie inferre dyabolo ſeddixit imperet tibi dominus Super quo verbodicit iheronimꝰ Si michahel non fuit auſusdyabolo certe maledictionis dingniſſimo iudiciū inferre blaſphemie ꝙͣnto magis nosab omni maledicto puri eſſe debemus Merebatur dyabolus maledictum ſed per os angeli blaſphemia exire non debuit Hec iheronimus Si igitur dyabolus licet volūtate malꝰin ſubſtancia tamen bonus ab angelo nonblaſphematur quia aliquid proferret aduerſus bonam naturam que dei eſt creaturā quāto magis ab hominibus blaſphemia eſt cauēda ī quacumqꝫ creaturā et maxime in creatorem Ad cōformādū iſti ſe articulo per contrariū benedicat homo deo dicens illud ſit nomen domini benedictum ex hōc nunc et vſqꝫin ſeculū vel aliquid hiuſmodi Iheſu qui blaſphemie crimen falſo tibi inponi voluiſti cuſtodi ne vnquam per me nomen tuum verbo velfacto blaſphemetur nec per os meum blaſphemia vel maledictum proferatur. Cumautem princeps ſacerdotum dixiſſet ecce nūcaudiſtis hlaſphemiam adiecit. Quid vobis nunc ſecundum legem de hoc videtur.Tunc illi omnes cōdempnauerūt eum ⁊ reſpōdētes dixerunt reiis ē mortis cū tamem veritatem dixiſſet eis. Ipſi erāt accuſantes ip̄idiſcuciētes ipſi ſentēciā proferentes Scd̓mBedam ſentencia ſua ſe condempnant qui eūmorti adiudicant quē et oris et oꝑis ſui teſtimonio deū eſſe cognoſcere pn̄t. Et quidē inhoc vere reſpondiſſent ſuppoſita veritate factiomnis em̄ qui blaſphemiat nomen dei ſcd̓mlegē reus eſt mortis qͥa debet lapidari ſed qͥafactum ſuꝑ quo fundabatur queſtio fuit faliūideo reſponſio fuit falſa ac ꝓphana ⁊ iniquaEx hoc articulo condempnacionis criſti admortē habemus duo documenta Primum eſtvt caueamus ne vnꝙͣ illa vox iudeorū reus ēmortis que criſti auribus innocēter inſonuitnoſtris mentalibus auribus inſonet et in nobis locum veraciter habeat nam de quocunqꝫexiſtente in mortali. pcc̄o verū eſt dicere reuseſt mortis Scd̓m eſt vt ſi qn̄ nos ꝓpter xp̄ma ꝑſecutoribus cōdempnemur ad mortem nōꝑturbemur ſed pocius gaudeamus reſpiciētesad mercedem. Ad conformandū ſe iſti articulo recogitet homo qualiter ipſe ſepe ꝓpterdemerita ſua reum mortis ſe fecerit ſed dei miſericordia ſit hactenus conſeruatus pro ſuaemendacōne vel alias ꝓut deus inſpirauerit.Iheſu qui ꝓphanam impiorū vocem ſcilicetreū te eſſe mortis minime timuiſti cuſtodi mene oculis tuis eterne mortis reus inueniar.Tunc qui circūſtabāt om̄s fere niſimul irruerunt ſuꝑ dn̄m iheſum et illudebant ei. Alijſpūebāt in vultum eius benigniſſimū tanꝙͣ īhominem vilem et peſtiferū et morte dignumſcilicet confeſſum ſe eſſe deo equalem vt compleretur qd̓ dictum eſt faciem meā non auertia confuſione ſputorū Proprium em̄ iudeorūerat in contemptū ac vituperium ⁊ deſpectumſpuere in faciem eius quem abiciebant Et tāhorribiliter et in ceſſāter in facies hominumſpuebant vt qn̄qꝫ eos ſuffocarent. Quid turpius qͥd deſpectius qͥd ignomimoſius et vituperioſius ꝙ in faciem expuere. ⁊ maxime inillam faciem ſpecioſiſſimam in quā deſiderantangeli proſpicere O ꝙͣ ceca emulacō infeliciūiudeorum qui non exhorruerunt turpiſſimisſputis ſuis maculare et deturpare faciem tamamabilem. Et non tantū ſimplicibus ſaliueſputis. ſed veriſimiliter etiam excreacionibꝰſuis fetidiſſimus. Vnde matheus non dicitſpuerunt ſed exſpuerunt quaſi exſcreādo ſpūerunt marcus aūt dicit conſpuerūt quia nontm̄ vnus ſed plures ſimul conſpuerūt Et ſicilla facies benedicta facta eſt ita ab hominabilis quaſi eſſet leproſa ex ſputis et verberibus