Quartum eſt ſi interdum hij. qui videntur amici noſtri et proximi. recedant a nobis tēpore neceſſitatis vel aduerſitatis equanimiter hoc feramus: memores ꝙ et apoſtoli receſſerunt a criſto his imcumbentibus. Inconformando ſe iſti articulo. recogitet homoquantum ſe elongauerit a deo peccando: et ruminet illad pſalmi. quoniam qui elongāt ſea te peribunt. perdidiſti omnes qui fornicātur abs te. michi autem adherere deo bonuneſt. ac oret deum dicendo. Iheſu qui electosdiſcipulos tuos omnes a te fugere permiſiſtiſuſcipe me fugitiuum ſeruum tuum. et tene jtute omnipotēcie tue. nec ſinē me abs te proprie volūtatis arbitrio euagari. Attende nūcdiligenter. et vide quomodo dominus iheſuspatitur ſe capi et ligari et a diſcipulis derelictum. duci ad mortis ſupplicium: ac ſi eſſetmalefactor et omnino impotens. ad ſe defendendum. Cum quanto clamore putas manꝰin eum iniecerunt. ꝙͣ crudeliter eum ligauerunt. ꝙ dire ſtrinxerunt: et ꝙ irreuerentertraxerunt? Cōſidera etiam quomodo diſcipulis ſuis fugientibꝰ et errantibꝰ compatitur: ⁊quis fuit dolor quē diſcipuli amantiſſimi habuerunt. quando oportuit. ꝙ a magiſtro ſuodilectiſſimo ſeꝑarentur. O ꝙͣ inuiti. o ꝙͣ triſtes. o ꝙͣ deſolati. o qualiter plorantes. o quales voces et clamores. gemitus ⁊ ſuſpiria. dātes: ſicut orpham et timore perterriti recedebant Et perpendere potes: ꝙ recedentes dicebant. O magiſter bone. o dulcis pater. o benigne domine: quomodo ita ſeparemur a te?Quomodo pater ſancte. filij tui fugiunt a teQuo ibimus domine? Hec ⁊ multa alia dicere poterant. O quociens retro reſpiciebāt. videntes qualiter dominus ſuus ligatus ⁊ ſinehonore trahebatur. O quociens ſe in tertamproiciebant; et ad celum clamabāt. Ex hocenim magis et magis eorum dolor augebat̉quia videbant magiſtrum ⁊ dominum ſuumſic viliter trahi: et canes illos peſſimos mordentes ⁊ ad victimam eum trahentes. quaſiagnum inanſuetiſſimum ſine clamore et reſiſtencia ſequi. Quis enim tunc doloris aculeˢdiſcipulorū corda penetrauit. quādo videbātdilectiſſimū mgr̄m et dominū ſuū tanꝙͣ malefactorem duci ad mortem: cum et ille impijſſimus iudas penitencia ductus tāta poſtmodūfuerit ex hoc repletus amai̓tudine. vt maluerit mori ꝙͣ viuere? Cogitae̓ potes/ ſi dominamater ſua ibi fuiſſet quid feciſſet. O dominamea. ꝙͣ mala et ꝙͣ amara erit tibi dies craſtina. quando audies et quande videbis tā crudele ſpectaculum. O domine iheſu. que anima hec cogitans poteſt ſuſtinere:. ꝙ non rūpatur pre dolore? Conſpice igitur eum. quomodo ducitur ab illis nequiſſimis de torrenteſurſum verſus iheruſalem feſtinanter et cumimpetu. manibus retro eregione dorſi ligatis⁊ vt dicitur cathena collo ſuo impoſita: exclamidatus tunica non curioſe ſuccinctus. capitediſcoopertus. et curuus ex fatigacōne. ⁊ vehementi acceleracione incedens; ⁊ quomodo agnus innocens inter lupos ibat mordaces. Oꝙͣ violenter eum impellebant per vallis ioſaphat medium. et ad montis aſcenſum. ꝙͣ fatigatus et moleſtijs afflictus tranſijt per torrentem cedron: vt ad impleretur ſcriptura q̄dicit de torrente amae̓ ſcꝫ paſſionis in via bibet. Et ſic cum impetu tanꝙͣ contra latronēſtridentes. et eum percucientes. duxerunt eūper portas aureas; per quas in die palmarumintrauerat que modo clauſe ſunt. et adduxerunt eum ligatum tanꝙͣ mortē dignū ad arnam primum. id eſt primo Pluribus autemde cauſis ducebāt eum primo ad annā. Quarum vna eſt: quia domus anne prior eis invia occurrebat. et ideo turpe eī eſſꝫ et contēptus videretur. ſi domum ſuam ante poſitam p̄teriſſent. vel forte illuc diuertebant. ne in via longiori. tumultus in populo fieret. Vel miniſtri faciebant hoc de voluntate cayphe volētes ānam ſocerum ſuum honorae̓: vt diuinoiudicio qui erāt affines ſanguine ſociarenturin ſcelere. Item qꝛ annas ſenior fuit ꝙͣ cayphas; iudicium autē primo r̓ferebatur ad ſenores vt magis iuſtum app̓areret coram hominibus: ideo fecit eum anne pͥmo. preſentari vt excuſabilior eſſꝫ: ſi ab āna ꝯdēpnatū ipēpꝰ modꝫ ꝯdēpnaret. Itē qꝛ hij duo ſacerdociūviciſſim a gētilibꝰ emebāt: ⁊ ſibi ꝑ ānos viciſſim ſuccedebant. et vtilitatem in cōmunihabebant: et ideo fecit eum preſentari annetanꝙͣ coniudici. ad quem ſcire de iudicio pertinebat; et vt criſtus magis dignus morte. etper conſequens ipſe cayphas minois culpe videretur. ſi alterius qͦꝫ conſacerdotis ſui ſentencia. et coram iudicibus pluribꝰ. criſtus condempnaretur. Et licet iſti pontifices iudeorūnon haberent iudicium ſanguinis: habebanttamen iudicium examinis. qꝛ ipſi examinabāt cauſas ad ritus iudeorum ſpectantes. etpoſtea miſerunt ad preſidem ceſaris cauſas īſtructas. Secundū legem vnus ſūmus ſacerdos per totam ſuam vitam officō pontificijfungebatur qui poſt mortē filius ſuccedebat.vt generacōnis in ſacerdotibus ſeries texeret̉poſtmodū vero inuidia et ambicione principum creſcente. non ſolum patri non ſuccedebat filiꝰ: ſꝫ nec vltra annū. qͥs officio fūgebatur pōtificatus: et hocipſū pecunia ꝓcurabat